بررسی منظره فیزیکی: رقص جدید جان اسکات با انرژی مهیج می جوشد

چشم انداز فیزیکی

مرکز هنرهای پروژه، دوبلین

★★★★☆

برای شروع Physical Landscape شش رقصنده روی صحنه دور تماشاگران دور هم جمع شده اند. به نوبه خود، اجراکنندگان هر حرف از یک الفبای با دقت تنظیم شده را فریاد می زنند، و ترکیبی التقاطی از نام ها، مکان ها، افراد، مفاهیم و احساسات را احضار می کنند. آنها در حین چرخیدن در اطراف صحنه به همان اندازه التقاطی پاسخ می دهند.

تماشاگران می‌چرخند و جرثقیل می‌شوند تا 26 عکس فوری متحرک را بگیرند. الف برای «آنارشی» است (مشخص است!). B مربوط به "باسن" است - رقصندگان خم می شوند. یک مکث جمعی در G، برای «نسل‌کشی» وجود دارد. سپس، به زودی، غرش ترسناک از "ترور". این دنباله تا "باغ وحش" ادامه دارد. ما آن را دریافت می کنیم. ما در یک چشم انداز فیزیکی هستیم و بدنه سیاست در حالت آماده باش است.

رقص الفبای ممکن است شروعی طنزآمیز و مبتکرانه باشد، اما، همانطور که انتظار می‌رفت، این اثر تازه‌سازی‌شده از تئاتر رقص مدرن ایرلندی جان اسکات (که در ابتدا برای جشنواره هنرهای پنج لامپ در اوایل امسال سفارش داده شد) با ورزش و انرژی بی‌امان و هیجان‌انگیز که نشانه‌های کارهای اخیر این رقصنده است، ادامه می‌یابد.

با این حال شاید ما یک نکته احتیاط را می بینیم. چشم انداز و محیط هنوز فیزیکی و تپنده هستند، اما کاهش سرعت می تواند قریب الوقوع باشد.

رقصندگان - الساندرا آزویچ، بوریس شاریون، ماگدالنا هیلاک، فرانسوا مالبرانکه، فاوور اودوسولا و برونو سنونه (به جای آدام اوریلی) - مغناطیسی هستند. آنها با پوشیدن جلیقه‌های رنگارنگ، شلوارها و لباس‌های ورزشی انعطاف‌پذیر، با انرژی و ظرافت خاصی ارائه می‌کنند.

گام‌های ساده و اغلب فریبنده اسکات، الگوهای ظریفی از رقص را ایجاد می‌کند. اجراکنندگانی که صحنه برهنه‌شده پروژه را پر می‌کنند، به وضوح از در هم تنیدن بدن‌های عمودی اما شل، پاهای دراز و دست‌های دراز شده خود به سمت آسمان لذت می‌برند.

مرحله ای از رقص عطسه - بدن ها به خروش می آیند، از سر تا پا می لرزند، هر ماهیچه به طور هماهنگ تکان می خورد - لذت بخش است. یک رقص خودنمایی، با ضربه زدن و تکان دادن، همه شانه‌ها و سینه‌های پف کرده نیز سرگرم‌کننده است، اما اکنون با مزیتی آگاهانه. یک جریان اضطراری نشان می دهد که زمان رو به اتمام است.

در مراحل پایانی رقص، این حس پایان یا تردید در مورد آینده توسط ترکیب یورگن سیمپسون و طراحی نورپردازی اریک ورتز تاکید می شود. شش نوازنده با حرکات همزمان پیشروی و عقب نشینی می‌کنند، شکل می‌دهند و دوتایی و سه‌تایی تغییر می‌کنند، زیرا منظره صوتی پر و شوم می‌شود. زمانی که عمودی و پر از نور بودند، اکنون به زمین نزدیک‌تر می‌شوند، غلت می‌خورند و به هم می‌پیچند، بدن‌هایشان جدا می‌شوند و از ناشناخته‌ها پناه می‌گیرند. این می تواند یک طوفان شن ناگهانی، یک پهپاد غیر دوستانه، یک بهمن گل، یک بمب باشد. دنیای نامشخصی است

حق با رقصنده هاست ما باید به هم بچسبیم.

Physical Landscape تا شنبه، 31 اکتبر، در مرکز هنرهای پروژه، دوبلین، و سپس در Black Box، Galway، دوشنبه، 2 نوامبر است.