بررسی موزه دوچرخه شیمانو

نگاهی به موزه دوچرخه شیمانو با تمجید از تمرکز آن بر دوچرخه در تاریخ شرکت خود. برای هر کسی که در منطقه کانسای ژاپن، شاید از کیوتو یا اوزاکا بازدید می کند، این مجموعه دارای مجموعه های شگفت انگیزی از ماشین ها و در یک محیط خوب طراحی شده است.

خود موزه چشمگیر است، ساختمانی مدرن که شیشه و فولاد است. برای دیدن تصاویر آنلاین آن تصور کنید که ممکن است دفتر مرکزی شیمانو در یک مکان عالی باشد و یک موزه در داخل آن وجود دارد. با این حال همه آن موزه است و اطراف آن معمولی تر است.

در ژاپنی، دوچرخه را «جیتنشا» می‌نامیم که به معنای واقعی کلمه «چرخ‌هایی است که توسط خود فرد می‌چرخد». این بدان معناست که دوچرخه توسط راکب اداره می‌شود و به تعداد دوچرخه‌سواران راه‌های لذت بردن از دوچرخه‌سواری وجود دارد.»

این متن انگلیسی از پیام خوشامدگویی است که در شروع موزه گردی روی دیوار نوشته شده است. ممکن است هنگام ورود کلمه دوچرخه را در اینجا بیاموزید، زمانی که شما را ترک کنید پیام راه های زیادی برای لذت بردن از دوچرخه سواری به شما خواهد رسید. این علامت البته به زبان ژاپنی نیز هست و موزه دو زبانه است.

به طبقه بالا بروید و وارد یک اتاق تاریک بزرگ با دسته ای از دوچرخه ها زیر نورافکن می شوید. اینها گاه‌شماری ماشین را پوشش می‌دهند، از اسب‌های سرگرمی ابتدایی گرفته تا رسیدن پدال‌ها، زنجیر، تایرهای تکامل بیشتر. این فضای بزرگ همچنین به عنوان یک سالن نمایش نیز عمل می‌کند و در مواقعی یک فیلم آموزشی پخش می‌شود که تاریخ دوچرخه و خاستگاه ورزش دوچرخه‌سواری را نیز پوشش می‌دهد، همه در یک بافت اجتماعی گسترده‌تر که به جنگ، صنعتی شدن و مصرف‌گرایی می‌پردازد.

سپس به یک اتاق سفید روشن می‌رود که در آن شیشه‌های مات اجازه ورود نور روز را می‌دهند و نورافکن‌های بیشتر نمایشگاه‌هایی مانند Flandria فولادی فردی Maerten را برجسته می‌کنند. می‌توانید نزدیک آن شوید – نه آن‌طور که می‌خواهید یا باید – اما پشت شیشه یا طناب‌دار نیست، فقط روی یک صحنه کوچک بلند شده است. شما می‌توانید برچسب‌های تیوب ایشیواتا و ماشین‌سازی عقب Shimano Crane، آغاز شیمانو در پلوتون حرفه‌ای را ببینید. همه دوچرخه های دیگر به طور مشابه در دسترس هستند. می توانید دوچرخه های استفاده شده در بازی های پارالمپیک را ببینید و از نزدیک متوجه تغییرات سفارشی شوید.

یک بریزر، یکی از اولین دوچرخه‌های کوهستانی که به فروش می‌رسد، در آنجا قرار دارد و می‌توانید هدست Campagnolo و اهرم‌های ترمز موتورسیکلت را در میان اجزای «کلانکر» ببینید.

علاوه بر تاریخ، سر و صدا نیز وجود دارد. دوچرخه کرسنت به رنگ زرد و آبی خدمات پستی سوئد، با لاستیک‌های میخ‌دار که نشان می‌دهد می‌توانید روی یخ سوار شوید، حتی با یک بار سنگین. یک Cannondale که بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد، مملو از چمدان است، لاستیک‌های یدکی که دور کیسه‌ها پیچیده شده‌اند، و همه آن‌ها در گرد و غبار پیچیده شده‌اند، گویی تاتسو ساکیموتو در طول چهار سال سفر خود به دور دنیا ۵۵۰۰۰ کیلومتری آن را در میانه راه پارک کرده است. یک دوچرخه مریدا از مسابقات جاده‌ای المپیک 2021 با خراش‌های فراوان و فرورفتگی‌های تصادف در آنجا وجود دارد.

این رویداد شبیه دیروز است، اما دوچرخه از قبل قدیمی به نظر می رسد. بسیاری از دوچرخه‌های کودکان، دوچرخه‌های خرید و موارد دیگر نیز ویژگی دارند. هر کس باید چیزی را که سوار شده است تشخیص دهد.

Stands علم مواد را با مقایسه لوله های فولادی، آلومینیومی و تیتانیوم و این شانس که خودتان وزن این فلزات را احساس کنید، بررسی می کند. یکی دیگر به شما امکان می دهد دوچرخه مسابقه ای را بردارید تا احساس کنید چقدر سبک است. اما در میان همه این مطالب آموزشی این پیام ساده است که دوچرخه ها می توانند کارهای زیادی انجام دهند.

در واقع یافتن چیزهای زیادی در مورد شیمانو و منشأ آن در اینجا دشوار است. اشاره ای وجود دارد که آهنگران اسلحه در ساکای تعمیر دوچرخه های وارداتی را در اواخر قرن نوزدهم آغاز کردند و به زودی تولید خود را آغاز کردند. از آنجایی که شهر ارزشش را دارد، ساکای مدتهاست که یک منطقه بزرگ تولید فولاد بوده است، ابتدا برای شمشیر و سپس به سایر کالاها از جمله تفنگ و کارد و چنگال. اینجاست که شیمانو نیز شروع به کار کرد، اما بعدا و گذرا با کالای کوچکی روبرو می‌شوید که اولین محصول شیمانو بود: یک چرخ آزاد.

شوزابورو شیمانو شرکتی را برای ساخت اینها تأسیس کرد و یک چیز به چیز دیگری منجر شد. از جمله چرخ‌های آزاد ماهیگیری و چرخ دنده‌ها را می‌توان در داخل قرقره‌ها اعمال کرد و امروزه یک چهارم درآمد شیمانو از وسایل ماهیگیری، حدود یک میلیارد یورو، از ماهیگیری به دست می‌آید، اما چوب و قرقره‌ای در چشم نیست.

هنوز موزه از جهات دیگر به وضوح موزه شیمانو است. یک پایه عالی وجود دارد که در آن یک دوچرخه مسابقه تکه تکه شده است، ظاهرا 3200 قطعه در یک دوچرخه وجود دارد اگر واقعا تمام پین‌های زنجیر، پیچ و مهره و اجزای مدار الکترونیکی را حساب کنید. البته این یک مجموعه گروه Shimano Dura-Ace در نمایشگر است. در یافتن SRAM یا Campagnolo موفق باشید، اما چند نمونه وجود دارد، حتی یک ماشین عقب Mavic.

طبقه بالای موزه همچنین شامل مجموعه ای از ویترین ها برای گروه های پرچمدار Dura-Ace و XTR است که با نسخه 1973 شروع می شود، سپس 1984، 1996، 2004، 2012، 2016، 2021، با چهار نمایش خالی در انتظار خانه 2027 و بقیه مواردی که آینده به ارمغان می آورد.

همچنین یک کتابخانه و پشت آن، یک آرشیو قفل شده برای محققان وجود دارد. این با ارزش است، موزه ممکن است یکی از هر نوع دوچرخه را در خود جای دهد، اما اینجا قفسه ها پر از کتاب، بروشور و کاتالوگ است. گنجینه ای از منابع اولیه این بخش پایان تور را نشان می دهد، اما شما می توانید به جای راهنمایی به فروشگاه هدیه و خروج، سرگردان شوید.

حکم یک جشن لذت بخش از دوچرخه و یک تاریخ بصری خوب از تکامل ماشین ها. این ممکن است موزه دوچرخه شیمانو باشد، و مملو از اجزای شیمانو است، اما این یک موزه دوچرخه است که اطلاعات کمی در مورد تاریخ شرکت دارد و هیچ فروش سختی هم ندارد. اگر یک تی شرت شیمانو یا برخی از اجزای آن می خواهید، آنها را در اینجا پیدا نخواهید کرد.

تاریخچه دوچرخه‌ها را پوشش می‌دهد و ماشین را در اولویت قرار می‌دهد، همه انواع زیر نورافکن‌ها قرار می‌گیرند و اگر می‌خواهید از نزدیک به جزئیات نگاه کنید، از چدن چروک‌شده دوچرخه‌های اولیه گرفته تا جداسازی منفجر شده یک دوچرخه مسابقه مدرن تا آخرین جزء، همه انواع زیر نورافکن قرار می‌گیرند.

موزه‌های دوچرخه دیگری در جهان وجود دارد، اما بسیاری از آنها کوچک‌تر هستند و حس پروژه‌های سرگرمی را دارند. گاهی اوقات ممکن است مجموعه های موقت عالی در موزه های علم یا هنر وجود داشته باشد، Merckx-Ickx یک مثال جالب بود. این مجموعه به‌عنوان یک مجموعه دائمی به خوبی کار می‌کند - Giant احتمالا یک مجموعه مشابه در تایوان دارد - و با معماری آن بهبود یافته، جادار است (4223 متر مربع می‌گوید مشخصات موزه) و در داخل آرام است. طبقه بالا با آرشیو تحقیقاتی خود همه اینها را تقویت می کند.

Access Sakai شهری در 15 کیلومتری جنوب اوزاکا، ژاپن است. از ایستگاه مرکزی اوزاکا تا ایستگاه های ساکای یا ساکای هیگاشی 30 دقیقه با قطار فاصله دارد، دومی به موزه نزدیک تر است. البته پارکینگ دوچرخه هم هست

ورودی 500 ین (کمتر از 3 یورو) ذکر شده است، اما آیا قیمت آن افزایش یافته است؟ من رسید را نگه نداشتم اما خاطره مبهمی از پرداخت بیشتر داشتم. اگر قیمت را دو برابر کنند هنوز هم ارزان است.