بررسی مگ مگ – روح زن غول پیکر مردم را تا سر حد مرگ در کمدی-ترسناک ژاپنی دوست دارد
سارا مینامی اجرای شگفتانگیز دیوانهواری را در برداشتی پیچیده و تازه از این ژانر ارائه میکند، زیرا اولین ویژگی یوریان رتریور به بررسی شیفتگی، قلدری و هنجارهای زیبایی میپردازد در دهههای 90 و 00، وحشت ژاپنی (یا «ج-ترسناک» اگر میخواهید در هجاها صرفهجویی کنید) در زبانهای دیگر بسیار مورد تحسین قرار میگرفت، و گاهی به طور منطقی به طور گستردهای مورد تحسین قرار میگرفت. آنها در واقع هرگز ساخت آنها را در ژاپن متوقف نکردند، اما نتایج…
سارا مینامی در حالی که اولین ویژگی یوریان رتریور به بررسی شیفتگی، قلدری و هنجارهای زیبایی میپردازد، اجرای شگفتانگیز دیوانهکنندهای در برداشتی پیچیده و تازه از این ژانر ارائه میکند.
در دهههای 90 و 00، ترسناک ژاپنی (یا "J-horror" اگر میخواهید در هجاها صرفهجویی کنید) بسیار تحسین میشد، به طور معقولی توزیع میشد و گاهی اوقات به زبانهای دیگر بازسازی میشد. آنها در واقع هرگز ساخت آنها را در ژاپن متوقف نکردند، اما به نظر نمی رسد نتایج به اندازه گذشته در معرض دید متقاطع قرار بگیرند. این ممکن است به این دلیل باشد که ما به اندازه کافی ترسناک داریم که به خانه نزدیکتر میشویم، به خصوص که در باکس آفیس بسیار سودآور است.
با این وجود، دیدن شواهدی خوب است که نشان میدهد این ژانر در ژاپن همچنان در حال تکامل است، همانطور که در هر جای دیگر انجام میشود، و چیزی بهطور ملموسی تازه و جذاب در این آمالگام کمهزینه ترسناک-کمدی وجود دارد. ساخته شده توسط کمدین یوریان رتریور، شخصیتی سرکوبناپذیر که شوخی دادائیستی او را دو بار در America’s Got Talent جذب کرد، اولین کارگردانی خود را با این داستان ارواح طنز انجام میدهد که زنستیزی مردانه و وسواس زنان را به عاشقانه به طور یکسان به ارمغان میآورد. ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
Mag Mag review – giant female ghost loves people to death in Japanese comedy-horror
Sara Minami gives a wonderfully crazed performance in a twisted, fresh take on the genre as Yuriyan Retriever’s debut feature examines infatuation, bullying and beauty norms Back in the 90s and 00s, Japanese horror (or “J-horror” if you want to save on syllables) was much admired, reasonably widely distributed and sometimes remade in other languages. They never actually stopped making them in Japan, but the results…