بررسی پرایم تایم: رابرت پتینسون در فیلم حیله گر «دیگر» لنس اوپنهایم به طرز فوق العاده ای یخی است.

در 5 سپتامبر، زمانی که این فیلم فوق‌العاده روغنی در جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد، دنیای سینما کاملا انتظار داشت که لنس اوپنهایم، کارگردان منحصربه‌فرد آن، در فصل جوایز آینده بازی کند.

Primetime، که در لکه‌های ناهمگن بیمارگونه فیلمبرداری شده است، در میان سازندگان جنجالی‌ترین برنامه تلویزیونی ایالات متحده آمریکا قرار می‌گیرد. رابرت پتینسون فوق‌العاده یخی در نقش کریس هنسن، مجری شکار پدوفیل‌ها در زمان پربازدید To Catch a Predator، در فیلمی که با دوراهی‌های ضمنی همراه است، بازی می‌کند.

آیا این مهم است که نمایش مانند گسترده ترین گوچا روی صحنه می رود؟ آیا باید نگران باشیم که این شامل گیر افتادن پنهان است؟ آیا رومی ها اینگونه خود را در کولوسئوم سرگرم نمی کردند؟ یک روز بعد از اولین نمایش ونیز، اوپنهایم نمایش مخفیانه ای از «تو می توانی همه چیز را ببینی» - فیلمی که تعداد کمی حتی وجود آن را می دانستند - در جشنواره فیلم تلوراید ارائه کرد. Primetime بلافاصله تبدیل به «دیگر» فیلم 2026 او شد.

یک مستند ایرلندی درباره یک شخصیت نسبتا مبهم آمریکایی می تواند بسیار روشنگر باشد

شما می توانید همه چیز را ببینید، مستند ترکیبی ای که او با ناتان فیلدر درباره کلاهبردار ترانوس الیزابت هولمز کارگردانی کرد، اکنون داغ است. شرم آور خواهد بود اگر Primetime را به سایه ها هدایت کند. در اینجا فیلمی است که به اندازه نمایشی که بررسی می‌کند، منحرف کننده است.

دور نگاه کردن از الیزابت هلمز در جدیدترین مستند در مورد کلاهبردار ترانوس غیرممکن است

فیلمنامه آجون سینگ پویایی فیلم To Catch a Predator را با شفافیت ملایم توضیح می دهد.

خاویر فون ارک با بازی بازیگر شخصیت بزرگ متیو ماهر، خرده نان دیجیتالی را در سراسر اینترنت پخش می کند. او با کسانی که به دنبال شرکای زیر سن هستند وارد گفتگو می شود و آنها را به ملاقاتی در ملکی می کشاند که - مشخصا برای اهداف ناشناخته - پر از دوربین های مخفی است.

اسکایلر گیسوندو در نقش دن پلام، بازیگر مشتاقی فوق‌العاده است که با تغییر صدای خود از سطح بزرگسالان، به طور متقاعدکننده‌ای به عنوان قربانی فرضی پیر می‌شود. هنگامی که هدف به اندازه کافی خود را متهم کرد، هانسن بیرون می آید تا دام شکست ناپذیر را به وجود بیاورد. ماموران انتظامی منتظر دستگیری مظنون هستند.

آنها در ایالات متحده کارها را متفاوت انجام می دهند (یا بین سال های 2004 تا 2007، زمانی که To Catch a Predator در NBC نمایش داده شد). برداشت پتینسون از افشای کلید به طرزی پوچ نمایشی است. "شب بزرگ برنامه ریزی شده است؟" او قبل از پایین آمدن از پله‌ها، مانند بت دیویس در فیلم All About Eve، نقطه گیج را بو می‌کشد.

ما هرگز شک نداریم که نمایش یک اثر ملودرام است که هدف آن - زمانی که چنین چیزهایی هنوز اهمیت داشتند - لانه خود را در ساعات پربیننده شبکه خالی کند.

مریت وور به عنوان تهیه‌کننده‌ای که توسط افشاگری‌ها و رتبه‌بندی‌ها تغذیه می‌شود، بی‌امان است. اجرای پتینسون آنقدر سرپوشیده است که نمی تواند به عنوان پرتره ای از هانسن باقی بماند. شخصیت روی صفحه مضحک است، اما انگیزه کمی بیشتر از شخصیت معمایی که در «زندگی واقعی» ملاقات می‌کنیم، نشان می‌دهد.

همه در اینجا بخشی از یک مکانیسم سرمایه‌داری به نظر می‌رسند که اگر برای یک سرویس معمولی در دریچه‌های اخلاقی خود متوقف شود، ممکن است هرگز دوباره راه‌اندازی نشود.

فیلمبرداری بی روح فیلم هسته اصلی جذابیت مبهم آن است. دیوید بولن، فیلمبردار نورپردازی، از 12 فرمت استفاده کرد تا ما را در جریان نگه دارد، از جمله دوربین های پخش قدیمی، مینی دی وی، دوربین های استاندارد فیلم و، جسورانه تر، میکرو آندوسکوپ که اغلب برای کولونوسکوپی استفاده می شود. حالت تهوع بصری حاصل کاملا با مواد مطابقت دارد.

اینجا حسی از دوران در حال مرگ وجود دارد. پخش جریانی و رسانه های اجتماعی در آستانه حذف اهمیت فرهنگی تلویزیون از 60 سال گذشته است. جانشینان هانسن اکنون بدون ترس از تولیدکنندگان عصبی و با توجه کمتری از سوی تنظیم‌کننده‌های صنعت، بدترین کار خود را آنلاین انجام می‌دهند.

اگر مسائل اخلاقی در دوره اوج گرفتن شکارچی درست شد، این روزها حتی به سختی به آنها پرداخته می شود. با این حال، Primetime هیچ مداحی برای دوران گمشده نیست. پژواک های شگفت انگیزی از شبکه سیدنی لومت در اینجا وجود دارد. آن فیلم 1976 نگران این بود که صنعت معاصر به کجا می رود. تصویر حیله گرانه اوپنهایم از اینکه دو دهه پیش تا چه حد سقوط کرده بود ناراحت کننده است. با مسئولیت خود وارد شوید

از چهارشنبه 7 مهر در سینماها