بررسی پوستر رایل اثر تام مک کارتی – آیا این درام جاسوسی آوانگارد ارزش معماها را دارد؟

بحران توهم‌آمیز یک فقیه زخم‌خورده از جنگ با وابستگی مسکن، خواندن را خسته‌کننده می‌کند.

از میان گروهی از رمان‌نویسان تجربی که شهرتشان در پی سقوط مالی سال 2008 افزایش یافت – نام‌هایی مانند دبورا لوی، ایمار مک‌براید و کلر-لویز بنت – این تام مک کارتی بود که برای اولین بار فایده دور زدن مسیرهای ارتدکس را به بازار نشان داد. هنگامی که ناشران بریتانیایی رمان سال 2005 او، Remainder را رد کردند، درباره یک فرد مبتلا به فراموشی که پولی بادآورده را صرف بازسازی گذشته خود می کند، او آن را در یک نسخه محدود از یک مجموعه هنری پاریس منتشر کرد. سه سال بعد، زادی اسمیت مقاله‌ای نوشت و آن را به‌عنوان سرنگونی راه‌شکنی «رئالیسم غنایی» مورد تأیید حاکمیت تجلیل کرد.

مطبوعات ادبی خیلی زود شروع به یافتن فضای بیشتری برای مک کارتی کردند، که نکوهش های منظم او از داستان های انگلیسی - به ویژه به دلیل نادیده گرفتن ایده های چالش برانگیز این قاره- در شکل دادن به گفتگوهای کتابی در آغاز دهه بسیار مؤثر بود.

اگر غیرت او به مذاق همه خوش نیامد - نیو استیتسمن زمانی او را «خوش‌حال‌ترین مصاحبه‌شونده» بریتانیا نامید - هر کسی که اخیرا وارد کتابفروشی می‌شود ممکن است احساس کند آخرین خنده متعلق به مک کارتی است. شاهد موفقیت نسخه های فیتزکارالدو باشید: اروپایی های مبتکر دارایی داغ هستند. سرمایه‌گذاری‌های پرخطر مانند جایزه گلداسمیت، که در سال 2013 برای برجسته کردن داستان‌های متهورانه رسمی در میان هراس در مورد بی‌تفاوتی پانل‌های جوایز تأسیس شد، زمانی که رمانی به نام «پایان همه‌چیز» اثر جان هریسون به راحتی در فهرست کوتاه بوکر امسال قرار می‌گیرد، کمی کمتر ضروری به نظر می‌رسد.

پرفروش برای بوت. وقتی جریان اصلی و آوانگارد اکنون پسرعموهای خود را می بوسند، مک کارتی را کجا رها می کند؟ The Making of Incarnation (2021)، یک نخ جاسوسی متراکم و پینچونسک در مورد فناوری ضبط حرکت، نشان داد که او موفقیت فهرست کوتاه بوکر هر دو C در سال 2010 و جزیره ساتن در سال 2015 را به عنوان چراغ سبزی برای فشار بیشتر خوانندگان دید. شواهد بیشتری برای این نظریه توسط رمان معمای جدید او، پوستر رایل، یک درام جاسوسی مضحک دیگر ارائه می شود که این بار در عمق عملیات چند زبانه دیوان دادگستری اتحادیه اروپا (CJEU) لوکزامبورگ قرار دارد.

گویی مک کارتی – یک شهروند قدیمی برلینی که پس از برگزیت، دارای پاسپورت سوئدی است – تصمیم گرفته بود خود را در جزئیات نهادی غوطه ور کند که زادگاهش بریتانیا برای ترک آن انتخاب کرد. ادامه مطلب...