بررسی کلارا و خورشید: آران مورفی دوست داشتنی است. در غیر این صورت بهتر است این فیلم فراموش شود
اقتباس تایکا وایتیتی از رمان تحسین شده کازوئو ایشی گورو مانند یک قسمت توسعه نیافته، بیش از حد طولانی و پوشیده از آب نبات از Black Mirror است.
بیایید با چند نکته مثبت شروع کنیم. آران مورفی در اقتباس تاسفانگیز تایکا وایتیتی از رمان تحسینشده کازوئو ایشیگورو، اجرای دوستداشتنی دارد. نوبت بازیگری که در حال ظهور بهعنوان یک مرد جوان عجیبوغریب است، روشن میکند که به زودی، دیگر احساس وظیفه نخواهیم کرد توجه کنیم که والدین او کیلیان مورفی و ایوان مکگینس هستند.
دیگه چی؟ راشل هاوس معمولی Waititi به عنوان یک خانه دار وحشتناک خنده های زیادی را برمی انگیزد. مناظر نیوزلند خوب است. کمکم کن من در حال مبارزه هستم.
ما در اینجا یک ژانر آشنا را تماشا می کنیم. ایمی آدامز در نقش کریسی، مادری چخماق در دنیایی مبهم پس از آخرالزمان، بازی میکند که سالها پس از مرگ بزرگترین فرزندش، یک ربات انساننما میخرد تا دختر زندهماندهاش، جوزی (میا تاریا) را در مزارع گندمهای تکاندهنده همراهی کند.
جنا اورتگا سزاوار همدردی ما برای تلاشهای قهرمانانه برای ساختن چیزی جذاب از کلارا، سایبورگ عنواندار است، اما در مقابل بدجنسی آزاردهنده این شخصیت مقاومتی نمیشود. او برای همیشه به صورت شیدایی لبخند می زند و به عقب می افتد و هیچ اثری کمیک ندارد. شما از انجام این عمل از صد مجری خیابانی که با رنگ نقره ای رنگ آمیزی شده اند اجتناب کرده اید.
این فیلم روی زمینی قدم می گذارد که قبلا توسط فیلم هایی مانند هوش مصنوعی: هوش مصنوعی، انسان دویست ساله و پس از یانگ پوشش داده شده است. در یک تصادف عجیب، وایلدوود خوب تراویس نایت که این هفته نیز منتشر شد، مادر دیگری را نشان میدهد که فرزندی مکانیکی را جایگزین فرزند محکوم به فنا میکند.
متأسفانه، کلارا و سان هیچ دیدگاهی در مورد تسلی بالقوه یک هوش تولیدی ندارند، به جای آن ترجیح میدهند بر روی عجیب و غریب خستهکنندهای تمرکز کنند که اخیرا به سهام شرکت Waititi تبدیل شده است. این فیلم به طور عجیبی در ساختمان جهانی خود نامطمئن است. در جایی در 20 دقیقه ابتدایی، ناتاشا لیون، به عنوان مالک فروشگاه ربات، با عجله از پس زمینه فاجعه بار این سیاره صحبت می کند. چیزی در مورد اینترنت چیزی در مورد جنگ چیزی در مورد چیزهایی که از دست داده ایم.
اما زمین فیلم - یا به هر حال نیوزلند آن - به نظر نمی رسد که به طور خاصی منفجر شده باشد. خیابان های شهر کمی تاریک است. تکنولوژی احساس یکپارچهسازی با سیستمعامل کمی دارد. (این فیلم سونی دارای یک مانیتور قدیمی سونی است.) همه چیز بسیار آنگونه به نظر می رسد که یک هیپستر متوسط قرن بیست و یکمی دوست دارد به نظر برسد.
یک قسمت توسعه نیافته از Black Mirror را تصور کنید که با آب نبات پوشیده شده و تا سه برابر طول ایده آل آن کشیده شده است. هرگز آنقدر خنده دار که آزاردهنده است، هرگز آنقدر که مادلین است، تاثیرگذار نیست، اینجا فیلمی است که آنقدر اشتباه تصور می شود که حتی عجیب ترین پیروان فرقه را ایجاد نمی کند.
از جمعه 23 مهر در سینماها
متن اصلی (انگلیسی)
Klara and the Sun review: Aran Murphy is lovely. Otherwise, this film is best forgotten
Taika Waititi’s adaptation of the admired Kazuo Ishiguro novel is like an underdeveloped, overly long, candyfloss-swathed episode of Black Mirror