بررسی کودکان گمشده توام: شرارت های تاریخی در زیر یک سطح خاموش کمین کرده اند

سبک ناتورالیستی، مشاهده‌ای و مبتنی بر اجتماعی فرانک بری، که با رویکردی سخت‌گیرانه شکل گرفته و ریشه در روان‌شناسی جامعه دارد، فیلم‌های قدرتمندی مانند I Used to Live Here، Michael Inside و Aisha را تولید کرده است.

فکر کردن مناسب‌تر برای بازسازی دراماتیک تحقیقات به همان اندازه دقیق و تاریخی کاترین کورلس در مورد خانه مادر و نوزاد سنت مری سابق در توام، کوگالوی، دشوار است.

The Lost Children of Tuam کار خارق العاده کورلس را در مقابل جزئیات کوچک خانگی قاب می کند. احتیاط در پیشخوان آشپزخانه و انبار گاو به اندازه بازدید از دفاتر ضبط برای فرآیند تحقیق مهم است.

این رویه‌ای است که نمی‌تواند شبیه به حرکت فوق‌العاده «همه مردان رئیس‌جمهور» باشد. این فیلم که توسط لیام نیسون تهیه و انتخاب شده است، از مقاله نیویورک تایمز 2017 دن بری استفاده می‌کند، اما در سال 2010 شروع می‌شود، زمانی که کورلس این موسسه را به عنوان موضوع یک کلاس عصرانه انتخاب کرد.

خانه فرقه مذهبی Bon Secours برای مادران مجرد و فرزندانشان در سال 1925 افتتاح شد و در سال 1961 بسته شد. کلید پرتره مونیکا دولان از کورلس که با دقت کالیبره شده است، که عزمش با آسیب پذیری مطابقت دارد، پیشینه شخصی مورخ است. مادرش خارج از ازدواج به دنیا آمد و باعث تشدید وابستگی او به زنان بدبختی شد که در سنت مری نگهداری می شدند.

کورلس در راه اندازی خود فورا ناهنجاری های خاصی را تشخیص می دهد. اما سوالات او اغلب توسط راهبه ها و بازماندگان شرمنده سنگ اندازی می شود. تحقیقات او سرانجام 796 گواهی فوت را برای کودکان مرتبط با خانه کشف کرد که بسیاری از آنها محل دفن ثبت شده ای نداشتند. یک تحقیق موازی همچنین بقایای انسانی کشف شده در این مکان در دهه 1970 را که به قحطی نسبت داده شده بود، بازبینی کرد. اکتشافات تلخ او فضایی را برای بازماندگان فراهم کرد تا اکانت های خود را پخش کنند.

فیلمنامه توسط ربکا لنکیویچ، سوابق، مصاحبه ها و ملاقات با مقامات، روزنامه نگاران و بازماندگان را بررسی می کند. به جای بازسازی وقایع درون موسسه، بری در روند ایجاد آنچه اتفاق افتاده و دریافت پاسخ رسمی به آن توجه می کند.

تحقیقات، که چندین سال طول می کشد، فشار فزاینده ای را بر زندگی خانوادگی و شخصی کورلس وارد می کند. خبرنگاران در اطراف خانه روستایی خود ازدحام می کنند. اهالی محل در مغازه ها اظهارات گزنده ای می کنند.

دولان که در کنار اندرو بنت به عنوان همسرش کار می کند، زیرکانه کم گفته است. گویی بازیگران می خواهند از مسیر تحقیقات کورلس دور بمانند. جهت بری نیز به همین ترتیب محدود است. فیلمبرداری ساده و رصدی کیت مک کالو و امتیاز ضعیف هانا پیل همچنان ادامه دارد.

لیام نیسون: من عصبانی تر و عصبانی تر شدم. من یک ایرلندی هستم من یک پسر محراب بودم. اما من وحشت کردم"

بری در بررسی گسترده‌تر ایرلند خانه‌های مادر و نوزاد و کنترل نهادی‌اش و در عین حال که وحشت‌های همراه را دور از صفحه نگه می‌دارد، ورود مهمی ایجاد کرده است. شواهد مستند و شهادت کار سنگینی را انجام می دهند.

تصاویر پایانی یک بیداری اجتماعی غم انگیز، پادزهری برای شرارت های تاریخی نهفته در زیر سطح خاموش فیلم ارائه می دهد.

از جمعه 25 شهریور در سینماها