بررسی 7 مایل بیرون - خودنگاره خنده دار و غم انگیز کارول مورلی از ضربات نوجوان در استاکپورت

مطالعه ای جسورانه، غنی و خنده دار در مورد مصیبت اختراع و اختراع مجدد حس نوجوانی خود در میان تغییرات گیج کننده

خود پرتره کارول مورلی از هنرمند به عنوان یک زن جوان غنی، لطیف و به طرز وحشتناکی خنده دار و غم انگیز است: مطالعه ای در هرج و مرج جوان بودن و سه گانه کودکی، دختری و جوانی، با برخی از لمس های جسورانه ترنس دیویس. این در مورد مصیبت این است که باید حس نوجوانی خود را اختراع کنید و دوباره اختراع کنید، حتی وقتی چیزهایی که فکر می کردید دائمی به طور ناگهانی فرو می ریزند - از جمله ثبات پس زمینه مادر و پدر پیر بیچاره شما. و همچنین درباره داستان ناگفته و ناشناخته غم و اندوهی است که در پس شعله های خشمگین پانک و موج نو نهفته است.

با تماشای این، به چیزی فکر کردم که گمان می‌کردم برای همیشه از دست داده‌ام: احساسات خودم، در ۱۷ سالگی، با شنیدن Buzzcocks Sixteen: «... ای کاش دوباره ۱۶ ساله می‌شدم / آن وقت همه چیز خیلی سرگرم‌کننده بود / همه کارهایی که می‌کردم یکسان می‌شدند / اما آنها بسیار سرگرم‌کننده‌تر هستند / از وقتی که ۲۱ ساله بودی.» فکر می‌کردم ممکن است از اینکه 16 ساله نیستم ناراحت هستم؟

7 مایل بیرون بر اساس رمان زندگی‌نامه‌ای مورلی با همین عنوان، داستان روزی روزگاری در استوکپورت آن، که توسط لوسی هالیدی با جذابیت و زرق و برق بازی می‌شود، و آملی هیوز در نقش یک دختر جوان و بی‌گناه شیرین بازی می‌کند. آن جوان وانمود می کند که با ضبط کاست خود یک برنامه رادیویی درست می کند، همانطور که بسیاری در دهه 1970 انجام می دادند، و قهرمان می پرستد، برادر بزرگتر روزنامه نگار راک خود اسکات (کسپر هیلتون هیل) - بر اساس برادر مورلی، پل - که در حال حاضر به صحنه رو به رشد پست پانک و موج نو متصل شده است. ادامه مطلب...