بررسی Apple iPhone Duo: یک تاشو درجه یک

اما بسیاری از برنامه ها هنوز نیاز به تنظیم دقیق دارند تا در اولین آیفون خمیده اپل به بهترین شکل ظاهر شوند.

حرکت از یک به دو صفحه نمایش، دنیایی از امکانات را برای سازندگان گوشی ارائه می‌کند، اما تله‌های زیادی را نیز در اختیار دارد. شما چیزی را خیلی براق می سازید و ممکن است دوام آن را نداشته باشد تا در برابر سختی های زندگی روزمره مقاومت کند. و با نه یک بلکه دو نمایشگر که نگران آن باشید، انتقال بین یک پنل به پانل دیگر مهم تر می شود. برای متعادل کردن همه چیز، اپل از طراحی استفاده کرد که قدرت و قوام را ارائه می دهد، حتی اگر نقطه ضعف این تصمیم دستگاهی است که به طور قابل توجهی سنگین تر از نزدیک ترین رقبای خود است.

در بیرون، Duo دارای یک صفحه نمایش 5.4 اینچی OLED 1878 x 2670 با پشتیبانی از ProMotion 120 هرتز و حداکثر روشنایی چشمگیر تا 3000 نیت است. در همین حال، در داخل، یک پنل 7.6 اینچی با ابعاد 1398 x 2034 بزرگتر با نسبت تصویر 1:1.4 و درخشندگی عالی وجود دارد. این باعث می شود انتقال از یک صفحه به صفحه دیگر فوق العاده راحت باشد، زیرا تجربه مشاهده یکسانی (صفحه اصلی و همه آنها) را دارید، فقط با دوبرابر تعداد املاک و مستغلات برای کار. علاوه بر این، انیمیشن افتتاحیه هوشمندانه اپل کمی چاشنی بصری را برای گره زدن همه چیز به هم اضافه می کند.

صرف نظر از این، دو نمایشگر iPhone Duo هر دو کیفیت تصویر عالی را ارائه می دهند. صفحه نمایش بیرونی آن برای استفاده با یک دست اندازه بسیار خوبی دارد و سطح بافت روی پنل اصلی آن باید احساس خوبی را در طراحی یا یادداشت برداری با قلم اپل ایجاد کند (پشتیبانی که اواخر این ماه می رسد). همچنین فکر می‌کنم روکش مات قوی باعث می‌شود چیزهایی مانند کمیک‌ها و انیمه‌ها حتی بهتر از آنچه که معمولا روی صفحه‌نمایش‌های براق دیده می‌شوند به نظر برسند.

تفاوت کوچک این است که اشباع رنگ و شفافیت درک شده از پنل داخلی Duo در اتاق‌های روشن کاملا مشخص نیست، اگرچه در شب، این کمبود برطرف می‌شود.

در جاهای دیگر، Duo توسط یک شاسی تیتانیومی تنومند و یکی از زیباترین لولاهایی که من روی هر تاشو استفاده کرده‌ام به هم متصل می‌شود. اپل می گوید که از بیش از 100 جزء مختلف تشکیل شده است، اما شما هرگز از استفاده از آن متوجه نخواهید شد زیرا بسیار نرم و لعنتی است. این دستگاه می‌تواند خود را در طیف وسیعی از موقعیت‌ها باز نگه دارد، در حالی که میزان فشار مورد نیاز برای باز کردن دستگاه، هرچه بازتر می‌شوید تغییر می‌کند، که در هنگام جابه‌جایی بین صفحه‌نمایش، سطح بیشتری از پیچیدگی را اضافه می‌کند.

و به نوعی در میان همه اینها، اپل راهی برای اعطای رتبه IP68 به Duo برای مقاومت در برابر گرد و غبار و آب پیدا کرد، که فقط از یک خانواده دیگر از تاشوهای موجود در ایالات متحده در دسترس است: خط Pixel 11 Pro Fold.

قابل ذکر است که به جای Face ID که به یک ویژگی استاندارد در آیفون های مدرن تبدیل شده است، Duo از حسگر Touch ID که در دکمه قفل کناری تعبیه شده است استفاده می کند. این ممکن است یک انتخاب عجیب به نظر برسد، اما در دستگاهی که قرار است در موقعیت‌های زیادی استفاده شود، این ایده که باید چهره‌خوان‌های مادون قرمز را هم در داخل و هم در خارج از تلفن قرار دهید، چندان منطقی نیست. خوشبختانه، راه حل اپل واقعا دقیق است، اگرچه باز کردن قفل آن کمی بیشتر از آنچه انتظار دارید طول می کشد.

این شرکت می‌گوید فرآیند فکری پشت این کار این است که در مقایسه با سایر دستگاه‌هایی که هنوز از Touch ID استفاده می‌کنند (مانند آی‌پد و مک‌بوک) تجربه‌ای سازگارتر ایجاد می‌کند. اپل می‌گوید این همچنین به تلفن این امکان را می‌دهد که بیدار شود و مواردی مانند اعلان‌ها را قبل از دسترسی به کل دستگاه در صفحه قفل شما نمایش دهد.

ایراد اصلی ساختار زیبای Duo این است که وزن آن 254 گرم (8.96 اونس) است که بیش از 25 درصد سنگین تر از گلکسی Z Fold 8 است، علیرغم اینکه گلکسی Z Fold 8 دارای همان تعداد دوربین و نمایشگر بزرگتر است. و این قبل از اینکه وزن اضافی یک مورد را در نظر بگیرید. این نوع حجیم تا جایی بسیار مهم است که اگر شلوار گشاد و در طول جلسات طولانی‌تر می‌پوشید، Duo می‌تواند کمی شبیه به یک لنگر در جیب شما باشد، بنابراین احتمالا می‌خواهید Duo را به جای یک دست با دو دست بگیرید.

Duo با استفاده از تراشه A20 Pro، همان چیزی که در iPhone 18 Pro دریافت می کنید، قدرت پردازشی کم ندارد. با این اوصاف، من شما را با حکایت های زیادی درباره سرعت اولین تاشو اپل توضیح نمی دهم. Duo در حالی که بازی کردن و اجرای چندین برنامه در کنار هم بسیار راحت است، فریم‌ریت‌های قوی تولید می‌کند. به لطف قابلیت‌های چندوظیفه‌ای Duo، از نظر فنی حتی می‌توانید چندین بازی را همزمان انجام دهید، اگرچه در آن مرحله، داشتن انگشتان کافی و قدرت مغز برای تمرکز روی دو به طور همزمان به چالش بزرگ‌تری تبدیل می‌شود.

وقتی صحبت از چندوظیفه‌ای شد، می‌توان آن را به چند روش آسان انجام داد. برای فراخوانی منویی با گزینه نمایش تقسیم‌بندی، به سادگی می‌توانید یک برنامه را فشار داده و نگه دارید. همچنین می‌توانید ژست تند کشیدن به بالا و نگه‌داشتن را انجام دهید، در این مرحله می‌توانید برنامه‌ها را به چپ یا راست بکشید تا Duo به‌طور خودکار آن‌ها را به دو طرف صفحه ببرد. از آنجا، حتی می‌توانید با ضربه زدن روی زبانه کوچک در وسط، یک جفت برنامه را به هم پین کنید، به طوری که دفعه بعد که یکی از این دو را باز می‌کنید، تلفن به‌طور خودکار هر دو را در حالت نمایش تقسیم‌بندی احضار می‌کند.

این برای ترکیب‌هایی مانند برنامه ایمیل و تقویم مورد نظر شما که اغلب می‌خواهم همزمان آن‌ها را ببینم بسیار مفید است. همچنین می‌توانید این کار را هنگام نگه‌داشتن Duo به صورت عمودی انجام دهید، اگرچه در آن موقعیت، به جای اینکه بتوانید آنها را در کنار هم قرار دهید، به تقسیم بالا و پایین محدود می‌شوید.

با این حال، برای در نظر گرفتن نمایشگرهای گسترده‌تر Duo، اپل تغییرات عمده‌ای را در رابط کاربری سنتی آیفون در iOS 27 ایجاد کرد. صرف نظر از باز یا بسته بودن گوشی، ردیف استاندارد برنامه‌های خانگی در کناره تلفن قرار دارد (معمولا سمت راست)، در حالی که نمادهایی برای مواردی مانند Wi-Fi، سطح باتری و هر چیزی که به طور معمول در گوشه سمت راست بالای جزیره قرار دارد، قرار دارد. این برای من بسیار منطقی است و به شما این امکان را می‌دهد که برنامه‌های با اندازه کامل را بدون اینکه عناصر رابط کاربری مانع شوند باز کنید.

یکی از مشکلات بزرگ این است که چون Duo اولین تاشو اپل است، تعداد زیادی اپلیکیشن وجود دارد که هنوز برای اجرا روی دستگاهی مانند این بهینه نشده اند. به اعتبار این شرکت، نرم افزار شخص اول از این کاستی رنج نمی برد و واضح است که اپل کارهای زیادی برای استفاده از طراحی Duo انجام داده است. به عنوان مثال، مواردی مانند App Store و Contacts بهینه‌سازی شده‌اند تا یک طراحی دوجداره ارائه دهند که باعث می‌شود نمایشگر داخلی بزرگ Duo واقعا بدرخشد.

به‌علاوه، افزودن‌های ظریفی مانند جابه‌جایی عناصر رابط کاربری در کنار و خارج از وسط زمانی که گوشی به وسط خم می‌شود، وجود دارد که می‌تواند لمس مرکز نمایشگر را کمی ناخوشایند کند. Duo حتی از موقعیت‌های متعدد مانند حالت نیمه بسته در حین استراحت روی میز پشتیبانی می‌کند، که برای عکس‌برداری بدون سه پایه یا تماشای ویدیو در حین غذا خوردن عالی است.

متأسفانه نرم افزارهای زیادی وجود دارند که هنوز به روز نشده اند. اپلیکیشن هایی مانند تلگرام متخلفان بزرگ هستند. حتی در صفحه‌نمایش داخلی بزرگ Duo، وقتی تلگرام را باز می‌کنید، یک برنامه پرتره گرا با تعداد زیادی فضای مرده در دو طرف دریافت می‌کنید. اپل سعی کرده است این موضوع را با دادن دکمه‌هایی به شما نشان دهد که برنامه را برای تناسب بهتر می‌چرخانند و به چشم‌انداز گسترش می‌دهند، اما حتی در این صورت، با ایده‌آل فاصله زیادی دارد. سپس بازی‌هایی مانند Sword of Convallaria وجود دارد که به‌طور پیش‌فرض منظره است، که هنوز حروف بوکس قابل توجهی در بالا و پایین برنامه دارند.

گوگل چندین سال است که به دنبال مواردی مانند وضوح تطبیقی ​​در برنامه های اندروید است، بنابراین شما با مشکلات مشابهی مواجه نشوید. گاهی اوقات حتی به نظر می رسد که گوگل و دیگران در حال ترول کردن اپل هستند، زیرا برنامه هایی مانند Gmail که دارای رابط کاربری سفارشی در دستگاه های تاشو اندروید هستند، تنظیمات مشابهی در Duo ندارند. اما من می‌خواهم آن را به‌جای بدخواهی در اوایل کار، به تازگی بیان کنم.

اکنون مطمئن هستم که با بازگشت برنامه‌نویسان و به‌روزرسانی برنامه‌هایشان، این در طول زمان تغییر خواهد کرد، و اگر منصف باشیم، تعدادی از نام‌های بزرگ مانند Netflix، Instagram و OpenTable وجود دارند که قبلا خود را برای Duo تنظیم کرده‌اند. با این حال، تفاوت بین برنامه‌های بهینه‌سازی شده و بهینه‌نشده، بزرگترین درد روزافزونی است که در اولین تاشو اپل با آن مواجه خواهید شد.

تنظیمات دوربین اصلی Duo شامل سنسورهای دوگانه 48 مگاپیکسلی در پشت است که زوم اپتیکال 2 برابری را همراه با دو فاصله کانونی اصلی (نمای اولیه معادل 26 میلی‌متر و فوق عریض 13 میلی‌متری) ارائه می‌کند. در همین حال، در سمت راست بالای نمایشگر خارجی، یک دوربین 12 مگاپیکسلی مرکز استیج برای تمام نیازهای فیس تایم و سلفی شما وجود دارد و هر سه این دوربین ها برای گرفتن تصاویر واضح و با جزئیات عالی عمل می کنند.

در واقع، هنگامی که Duo کنار هم در برابر Z Fold 8 تست شد، به راحتی کیفیت تصویر سامسونگ را حفظ کرد و در برخی موارد، مانند گرفتن عکس‌هایی در نور کم، دستگاه تاشو اپل عکس‌هایی با نوردهی بهتر با رنگ‌های دقیق‌تر می‌گرفت.

Duo حتی از تعدادی ویژگی پیشرفته مانند فیلمبرداری 4K با حداکثر سرعت 120 فریم در ثانیه و همان مجموعه ای از سبک های عکاسی قابل تنظیم که در خط اصلی آیفون دریافت می کنید، پشتیبانی می کند. من همچنین ویژگی‌های کوچک مخصوص Duo مانند استفاده از نمایشگر بیرونی برای ارائه پیش‌نمایش عکس به سوژه‌ها در هنگام استفاده از دوربین‌های عقب یا Kid Cue برای تحریک لبخند واقعی هنگام عکس‌برداری از کودکان را دوست دارم (اگرچه آنالوگ‌های موجود از قبل در دستگاه‌های تاشو اندروید وجود دارد).

اما اگر بهترین دوربین‌هایی را می‌خواهید که اپل می‌تواند در یک گوشی قرار دهد، آیفون 18 پرو به لطف مواردی مانند لنز دیافراگم متغیر و محدوده زوم بیشتر، همچنان بهترین گزینه است.

اما شاید ویژگی مورد علاقه من در Duo دوربین زیر نمایشگر پنهان در زیر نمایشگر اصلی آن باشد. اپل به جای یک سوراخ استاندارد، مهندسی واقعا هوشمندانه‌ای را با تغییر طرح‌بندی پیکسل‌های فرعی بالای دوربین انجام داد و به نور اجازه عبور داد تا بتوانید همچنان عکس بگیرید، اما بدون اینکه نقطه سیاه زشتی روی صفحه‌نمایش در زمانی که از دوربین استفاده نمی‌شود، باقی بماند. این ویژگی شبیه به فناوری معرفی شده توسط سامسونگ در Galaxy Z Fold 3 است، اما به دلایلی بعدا در Z Fold 6 کنار گذاشته شد و من از آن زمان تاکنون از آن عصبانی هستم.

اما اپل آن را احیا کرد و آن را بهتر از همیشه ساخت، و واقعا به تجربه‌ی عریض زیبایی که از صفحه‌نمایش اصلی Duo دریافت می‌کنید، می‌افزاید.

اپل مشخصات رسمی ظرفیت باتری گوشی خود را منتشر نمی کند، اما اگر به اطلاعات فاش شده اعتقاد دارید، Duo دارای سلولی در حدود 4883 میلی آمپر ساعت است. هنگامی که من یک تست خلاصه ویدیوی محلی انجام دادم، Duo 28 ساعت و 48 دقیقه دوام آورد که تقریبا نیم ساعت بیشتر از Galaxy Z Fold 8 (28:14) است، اما نه به اندازه چیزی که از یک Moto Razr Fold (31:00) و بسته انرژی بزرگ 6000 میلی آمپر ساعتی آن دریافت می کنید. و در دنیای واقعی، طول عمر Duo اغلب حتی بهتر است.

حتی در حین آزمایش گوشی، که شامل اجرای تعدادی معیار و چند کار طولانی مدت است، دستگاه تاشوی اپل معمولا در پایان روز 40 درصد آب بیشتری در مخزن باقی می‌ماند. بسته به اینکه چقدر به آن فشار می آورید، من تعجب نمی کنم اگر مردم بتوانند دو روز بین شارژ فاصله داشته باشند.

در همین حال، وقتی صحبت از پر کردن Duo به میان می‌آید، اپل می‌گوید که با استفاده از آداپتور برق 60 واتی می‌تواند تا 50 درصد شارژ در 20 دقیقه یا همان مقدار آب در نیم ساعت با آجر 35 واتی کندتر شارژ شود. قابل ذکر است، در حالی که اپل یک شارژر 45 واتی شخص اول تولید نمی کند، این شرکت می گوید که در واقع این تنها چیزی است که برای حداکثر کردن سرعت شارژ سیمی آن نیاز دارید. از طرف دیگر، اگر یک پد بی‌سیم را ترجیح می‌دهید، در ازای راحتی بیشتر، افت زیادی وجود ندارد زیرا Duo از شارژرهای Qi2 (و لوازم جانبی MagSafe) تا حداکثر 25 وات پشتیبانی می‌کند.

یک هشدار وجود دارد که معمولا هنگام بررسی یک محصول جدید بین کاربران گجت مطرح می شود: دستگاه های نسل اول نخرید. به همان اندازه که تطبیق‌ها با عوامل شکل جدید می‌توانند هیجان‌انگیز باشند، اغلب آزمایشی برای دیدن اینکه یک مفهوم در دنیای واقعی چگونه خواهد بود. تفاوت بزرگ در اینجا این است که اپل به رقبایی مانند سامسونگ و گوگل اجازه داد تا چندین سال قبل از ساخت گوشی تاشو، طراحی گوشی تاشو را بررسی و اصلاح کنند.

این شرکت این تجمل را داشت که از دستاوردها و گام های اشتباه رقبای خود درس بگیرد، به این معنی که iPhone Duo از بسیاری از دردسرهای رو به رشدی که یک کلاس جدید از گجت ها معمولا با آن مواجه می شود کنار گذاشته است.

نتیجه یک آیفون تاشو است که دارای طراحی عالی با نکات برجسته است که شامل صفحه نمایش اصلی زیبا، قاب تیتانیومی سخت، عمر باتری عالی، دوربین های جامد و عملکرد عالی می شود. و در حالی که من فکر می‌کنم رابط کاربری عمودی تر Duo باید در این راستا اصلاح شود، با توجه به رویکرد اپل برای چندوظیفگی تلفن همراه، بسیار منطقی است.