بررسی Cotton Queen: حذف دراماتیک "آزادی" پسااستعماری بسیار تحسین برانگیز

در ملکه پنبه ای سوزانا میرقانی، نیروهایی که مدعی دفاع از سنت هستند ممکن است ظالم تر از آنهایی باشند که نوید مدرنیزه شدن را می دهند.

این داستان تخیلی در یک روستای سودانی که در آن پنبه اقتصاد محلی را حفظ می کند، بررسی می کند که چگونه قدرت امپراتوری از طریق ترتیبات اقتصادی جدید و سلسله مراتب اجتماعی قدیمی زنده می ماند.

میرقانی داستان را روی نفیسه (محد مرتضی مغناطیسی) متمرکز می کند، یک نوجوان 15 ساله که مادربزرگش، السیت (ربها محمد محمود)، از طریق آمیزه ای پولادین از اقتدار، افسانه های قدیمی و ترس به روستا فرمان می دهد. السیت که به عنوان قهرمان مقاومت که بریتانیایی ها را بیرون راند، تجلیل می شود، به نوعی تبدیل به نگهبان یک نظم اجتماعی مشکوک شده است.

تولید سنتی او به استثمار دخترانی بستگی دارد که باکرگی آنها به عنوان تضمین کیفیت به بازار عرضه می شود. این زنان جوان مدرن آموزش‌های TikTok را تماشا می‌کنند، اما زبان میراث سیستمی را پنهان می‌کند که بدن آنها را کنترل می‌کند.

در همین حال، نادر (حسن کاسالا)، تاجری با میراث سودانی که در خارج از کشور بزرگ شده است، به سمت انبوه متروک بریتانیایی می رود که بذرهای اصلاح شده ژنتیکی را به نمایندگی از منافع چند ملیتی می فروشد. او شیک و خوش تیپ است. مردم محلی احترام زیادی از خود نشان می دهند. اما انقلاب تکنولوژیکی او مستلزم انتقال قدرت از نخبگان روستا به سرمایه شرکت است.

اولین ویژگی روایی که توسط یک زن سودانی کارگردانی شد، برداشتن ستودنی تند «آزادی» پسااستعماری است که استثمار را لغو نکرده است. فقط مکانیسم ها را تغییر داده است. به طرز جالبی، اسرار تاریخی در کمین استقلال فرضی وجود دارد که باید کشف شود. بریده‌های روزنامه‌های باستانی سرنخ‌هایی برای فاش شدن بزرگ ارائه می‌دهند. مقاومت نفیسه در برابر ازدواج ترتیب داده شده به رادیکال ترین ژست فیلم تبدیل می شود. امتناع او اقتدار بزرگانش و جامعه ای را که زنان را به عنوان دارایی هایی که باید بین منافع رقیب تخصیص داده می شود، به چالش بکشد. محکم بنشین

پاسخ نهایی او به درستی وحشیانه است.

تغییرات فیلم بین رئالیسم، فولکلور و رمز و راز جادویی ماهرانه و قانع کننده است. فیلمبرداری رویایی فریدا مرزوک که تا حدی از Happy as Lazzaro و The Night of the Hunter الهام گرفته شده است، بدون زحمت بین رئالیسم جادویی و زندگی روستایی تغییر می کند.

در اینجا یکی از عموزاده های رونگانو نیونی با سنت های زامبیایی در من جادوگر نیستم و در حال تبدیل شدن به مرغ گینه ای است. در اینجا همچنین یک درس واضح در مورد انقلاب های ناتمام است.

از جمعه 25 مهر در سینماها