بررسی Holding Lightning اثر امیلی لوردی – پرتره ای صمیمی از ویتنی هیوستون

بیوگرافی همدلانه این خواننده، حرفه پرفراز و نشیب بعدی او را به عنوان یک پیروزی از ابراز وجود بازبینی می کند.

از زمان مرگ ویتنی هیوستون در سال 2012، انبوهی از کتاب ها و فیلم های مستند منتشر شده است که بیشتر آنها زندگی او را به عنوان یک داستان هشدار دهنده معرفی می کنند. در این بیوگرافی جدید، امیلی لردی، استاد زبان انگلیسی در دانشگاه واندربیلت، از تقلیل داستان هیوستون به روایت دیگری با عنوان «دختر خوب بد شد» خودداری می‌کند. در عوض او برداشتی کثرت گرایانه از زندگی خود ارائه می دهد که در آن عجیب و غریب بودن، مصرف مواد مخدر و غیرعادی بودن هیوستون به عنوان انحراف رد نمی شود (همانطور که در دوران زندگی او بود) بلکه در زمینه گسترده تر استعداد منحصر به فرد او و فشارهایی که بر او برای تجسم برتری سیاه پوستان وارد می شود دیده می شود.

لوردی بلوک‌های ساختمانی ناپایدار خانواده هیوستون را توصیف می‌کند (گروه مادرش سیسی، The Sweet Inspirations، نوازندگان مورد تقاضای جلسه بودند که با الویس کار می‌کردند، و همچنین روی دختر چشم قهوه‌ای ون موریسون و پسر داستی اسپرینگفیلد، پسر واعظی). هنگامی که سیسی هنوز کودک بود، مادربزرگ هیوستون به دنبال سقط جنین دچار سکته مغزی ناتوان کننده شد و در نهایت در طی بارداری بعدی تسلیم خونریزی مغزی شد. پاسخ به این ضربه، دفن آن بود.

همانطور که لوردی می نویسد: "در اینجا درسی بود که احساسات خود را سرکوب کنید و با آن ادامه دهید." اما در کتابی که عمل آواز خواندن از طریق درد چندین بار مورد استناد قرار می‌گیرد، قابل توجه است که گزارش‌هایی که هیوستون در کودکی مورد آزار و اذیت قرار گرفته است (بخشی محوری از مستند کوین مک‌دونالد در سال ۲۰۱۸، که مرزی بین آن و اعتیاد او ترسیم می‌کند) مورد بحث قرار نمی‌گیرد. ادامه مطلب...