بررسی I Love Boosters: دمی مور برای ترس بیشتر بدن در این طنز بی‌معنی صنعت مد بازگشته است.

بعید می دانم کسی حدس زده باشد که دمی مور طنزهای اجتماعی را که به طرز دیوانه کننده ای تشدید شده است را به عنوان مسیری که اخیرا مرتبط است انتخاب کند. جدیدترین اثر Boots Riley به اندازه The Substance اثر Coralie Fargeat منزجر کننده نیست، اما در آغوش فانتاسماگوریای سوئیفتی حتی کمتر از آن جلوگیری می کند.

مارمولک جنسی دندان‌دار LaKeith Stanfield تصویر Fargeat را برای شوک‌های ترسناک سنتی نزدیک می‌کند. هنگامی که یک گروه از آنتاگونیست‌ها پوست خود را از دست می‌دهند، به طرز آزاردهنده‌ای آشکار می‌شوند - نقاشی‌های آناتومیک زندگی را ایجاد کردند - برای بقیه تصویر. مراحل بعدی ارتباط زیادی با تله‌پورتر دستی دارد. مطمئنا در این ماه چیزی شبیه به آن نخواهید دید.

Riley's Sorry's Sorry to Bother You، از سال 2018، به دلیل برداشتش از نژادپرستی در زندگی شرکتی، شایسته تحسین بود. I Love Boosters بسیار شبیه دنباله‌روی بی‌انضباطی چنین موفقیتی است. با حرکت به سمت طنز در صنعت مد (تاکید بر "صنعت")، فیلم جدید بزرگتر، شجاعانه تر و جاه طلبانه تر است. همچنین در یک بسته شدن پر هرج و مرج، چیزی پوسیده را گم می کند.

از آرشیو: Boots Riley: خیلی خوشحالم که شما را اذیت می کنم

بسیار شبیه رایلی است که چنین پروژه ای را با کسانی که در پایین ترین حد هستند آغاز کند. کوروت، ماریا و ساد سه دزد مغازه در سانفرانسیسکو هستند - تقویت‌کننده‌ها، به زبان عامیانه محلی - که عمدتا با لباس‌های نیم اینچی از زنجیره‌ای لوکس متعلق به طراح برجسته کریستی اسمیت (مور) می‌فروشند. این به اصطلاح باند مخملی (ککه پالمر، نائومی آکی و تیلور پیج، همگی عالی) یک خط سودآور در شلاق زدن کالاها با قیمت های مقرون به صرفه تر ایجاد می کنند.

از آنجا، فیلم به یک حمله گسترده به تجارتی تبدیل می‌شود که همیشه وسیع‌ترین بارندور را برای اشتباهات طنزپرداز ارائه می‌دهد.

فیلم را نمی توان به خاطر جاه طلبی اش، به ویژه در طراحی، مقصر دانست. Velvets در جایی زندگی می‌کنند که زمانی یک رستوران مرغ سوخاری بود. کریستی در آپارتمانی زندگی می‌کند که دارای طبقه‌ای به‌شدت شیب‌دار است، در حالی که زندگی روزمره را به یک کابوس تبدیل می‌کند، اما قافیه‌های غیرقابل انکار با توپوگرافی سانفرانسیسکو را ارائه می‌دهد. با ادامه فعالیت، ما با کارگرانی که مورد سوء استفاده قرار گرفته‌اند تا دوردست‌هایی مانند چین ارتباط برقرار می‌کنیم.

I Love Boosters، همانطور که هر فیلم اولیه ژان لوک گدار شیفته امکانات سینما است، احتمالا نیاز به تماشای دوم دارد تا همه عناصر آن در یک راستا قرار گیرند. آیا این به عنوان یک تعارف پشت سر به حساب می آید؟ بهتر از هیچی.

از جمعه 30 مهر در سینماها