بررسی LSO/Pappano – خواندن جسورانه، دراماتیک و منسجم از مالر 2

باربیکن هال، لندن ارکستر سمفونیک لندن فصل باربیکن خود را با سمفونی حماسی رستاخیز مالر آغاز کرد و قبل از اجرای اولین کیمیاگری کهربایی جذاب و پیچیده دای فوجیکورا در بریتانیا اجرا شد.

امسال تعداد کمی از سمفونی‌های رستاخیز وجود داشته است، و در دیسک‌ها اشباع مثبتی وجود داشته است، اما آنتونیو پاپانو با مالر شکل گرفته است و می‌توان به ارکستر سمفونیک لندن برای دنبال کردن جایی که او رهبری می‌کند تکیه کرد. با این حال، اول، اولین نمایش در بریتانیا اثر جدیدی از دای فوجیکورا بود که دقیقا هیچ ارتباطی با رویداد اصلی نداشت، اما برای آن جذابیت کمتری نداشت.

Amber Alchemy که برای جشن صدمین سالگرد تاسیس هلدینگ Nomura سفارش داده شده است، از کندوهای زنبور عسل در بالای دفاتر شرکت مالی ژاپنی در لندن الهام گرفته شده است. در یادداشت برنامه خود، آهنگساز قصد خود را برای برانگیختن به جای تصویرسازی بیان کرد، با این حال نادیده گرفتن هیاهوی ارکستری که زیربنای بسیاری از این اثر جذاب 10 دقیقه ای بود، دشوار بود. سیم‌های لرزان و صدای ویبرافون با ژست‌های ابزاری خیره‌کننده که در کمرنگ‌های سوسو زننده به پایان می‌رسند، کار را آغاز کردند.

پاپانو و LSO وضوح قابل ستایشی را به خطوط درهم تنیده فوجیکورا به ارمغان آوردند و در تضاد با حرکت رومانتیک بیرونی موسیقی با بی قراری درونی آپین آن قرار گرفتند. به خواندن ادامه دهید...