بررسی M6 MacBook Pro: مک در جستجوی افق های جدید

مک بوک پرو دائما با من بوده است، مانند سگی که شما را در خانه دنبال می کند و وفادارترین همراه شما می شود. اگر بخواهم آن را یک استعاره بسازم، لپ‌تاپ به همان اندازه کشتی قابل اعتمادی است که در آب‌های متلاطم امروزی می‌تواند در بندرهای شلوغ امروزی پیدا شود. پورت های مورد نیاز من را دارد. صفحه نمایش آن روشن است و صدای آن کیفیت پررونق ثابتی دارد. سیستم‌عامل آن مرا وادار نمی‌کند که بخواهم موهایم را پاره کنم (این یک نکته است: من طاس به دنیا نیامده بودم، اما سپس شروع به بررسی دستگاه‌های ویندوز 11 کردم). یک روز کاری کامل طول می کشد.

پس چرا من در مورد مک بوک پرو جدید با تراشه M6 اینقدر دوگانه دارم؟ این احتمالا به این دلیل است که من معتقدم ممکن است آخرین در نوع خود باشد.

اما حتی با وجود مک‌بوک پرو ۱۴ اینچی M6، که در کیفم احساس آشنایی بسیار زیادی دارم، می‌دانم که نسخه بهتری هم وجود دارد. مک بوک پرو با صفحه نمایش PROLED XDR باریک تر و سبک تر است و صفحه نمایش بهتری دارد. نه تنها زیباتر است، بلکه حذف ناچ و حاشیه‌های کوچک‌تر به ما نشان می‌دهد که اپل می‌خواهد در آینده به کجا برود. M6 مک‌بوک پرو امروزی کوچک‌ترین تازه‌سازی در طراحی مک در سال‌های اخیر است. اما، هی، حداقل بالاخره اتصال Wi-Fi 7 دارد.

MacBook Pro سطح پایه بیش از هر زمان دیگری هزینه دارد و همچنان ظاهر و احساسی مانند قبل دارد. این بدان معنا نیست که طراحی قدیمی وعده‌ای را ندارد.

اکنون که اپل مک‌بوک‌های سبک‌تری با نمایشگرهای بهتر دارد، باید به این فکر کنم که مدل‌های پایه چه چیزی باید بیاید. در حالی که اپل قصد دارد فعلا به فروش مک های مبتنی بر صفحه نمایش مینی ال ای دی Liquid Retina XDR ادامه دهد، می توانم آینده ای را تصور کنم که در آن مدل های بالاتر مک بوک پرو با صفحه نمایش های لمسی OLED جدید گره بخورند. هنوز باید یک قدم بین مک بوک ایر و مک بوک پرو وجود داشته باشد، اما مطمئنا می توانیم از چیزی استفاده کنیم که هم سبک تر باشد و هم تعداد پورت های یکسانی را حفظ کند. کاربران مک لایق چیز جدیدی هستند، پوسته ای که مطابق با انتظارات فعلی امروزی باشد.

شاید روزی اپل افق جدید و کشتی مناسب خود را پیدا کند تا آن را به آنجا برساند. این چیزی نیست که امروز داریم.

اگر بخواهم هر عنصری را نام ببرم که به سیلیکون M6 متصل نیست، آن ارتقاء به Wi-Fi 7 است. این به لطف تراشه N1 Wireless اپل است که اتصال بلوتوث 6 را نیز اضافه می کند. سلام، ما آن را در آخرین مک بوک پرو از دست دادیم، و بالاخره اینجا آمد. چیزی که ما هنوز از دست می دهیم اتصال Thunderbolt 5 است، اما هیچ یک از محصولات M6 اپل از استاندارد USB-C سریعتر برای دو برابر سرعت انتقال داده پشتیبانی نمی کند.

بنابراین این بدان معناست که ما با همان پورت شارژ MagSafe قدیمی، HDMI، اسلات کارت SD، جک هدفون و سه درگاه USB-C باقی می‌مانیم. اپل هرگز به درگاه USB-A برنمی‌گردد، اما فقط به من یادآوری می‌کند که چه تعداد از لپ‌تاپ‌های دیگر با انتخاب پورت‌های مشابه توانسته‌اند طراحی خود را بدون افت عملکردی نازک کنند.

اما به اندازه کافی در مورد چه-اگرها و چه اتفاقاتی می‌افتد. طراحی MacBook Pro هنوز هم یک ساختار واقعا عالی و مستحکم است که هنوز یکی از محکم‌ترین پوسته‌هایی است که می‌توانید در این قیمت پیدا کنید. همان صفحه کلید جادویی و ترک پد قدیمی مانند همیشه ساخته شده است. آنها با حداقل 1 میلی متر جابجایی کلید و تجربه تایپ کردن، احساس راحتی را در یک روز کاری، اگر نگوییم کمی پیش پا افتاده، می کنند.

با وجود همه اینها، باید مقایسه های بیشتری با این طراحی و نسخه جدید PROLED XDR انجام دهم. برای مثال، پاهای M6 MacBook Pro بیشتر از پوسته می‌ایستند و به آن قدرت بیشتری می‌دهند و ضخیم‌تر به نظر می‌رسند. مدل پایه 14 اینچی همچنان 3.5 پوند است که نیم پوند از مک های جدید OLED سنگین تر است. اون وزن مهمه من مک‌بوک پروهای ۱۴ اینچی را همه جا با خود حمل می‌کنم، گاهی اوقات آن‌ها را به سراسر دنیا برای رویدادهای مختلف می‌برم، و آرزو می‌کنم در تمام این مدت چیزی سبک‌تر داشته باشم. هیچ مشکلی به خصوص در M6 مک بوک پرو 14 اینچی جدید وجود ندارد.

به سادگی گزینه های بهتر، اگر نه گران تر، وجود دارد.

من هرگز از شکایت در مورد بریدگی دست بر نمی دارم. بریدگی اطراف دوربین جلوی 12 مگاپیکسلی مرکز استیج، از زمانی که این شرکت طرح‌های حرفه‌ای خود را در سال 2021 اصلاح کرد، به معنای واقعی کلمه خاری در چشم مک‌بوک بوده است. بخشی از نوار منو را خاموش می کند و ظاهر آن زشت است. مک‌بوک‌های PROLED XDR با استفاده از جزیره پویا، یک ویجت تعاملی که می‌تواند اطلاعات مفیدی مانند اعلان‌های AirDrop یا کنترل‌های رسانه‌ای را برای پخش فیلم یا موسیقی شما ارائه دهد، این مشکل را برطرف می‌کند.

تفاوت های دیگری نیز بین نمایشگرهای PROLED و Liquid Retina XDR وجود دارد. یکی این که مک های جدید OLED دارای گوشه پایین صفحه خمیده ای هستند که به نظر می رسد بیشتر مطابق با تغییرات رابط کاربری اخیر اپل در macOS 26 و macOS 27 است. در هر صورت، این mini-LED همچنان از فناوری نور پس زمینه استفاده می کند که به آن امکان می دهد حداکثر روشنایی 1000 نیت را در SDR به دست آورد. زمانی نبود که هنگام تماشای محتوا یا تایپ وبلاگ، چه در داخل خانه و چه در خارج، با مشکلات صفحه نمایش مشکلی نداشته باشم.

صفحه‌نمایش‌های اپل همچنین به‌طور پیش‌فرض روشنایی را تنظیم می‌کنند تا با شرایط نور محیطی مطابقت داشته باشد، و در حالی که تیره شدن ناگهانی صفحه به دلیل عبور ابر از بالای سر می‌تواند آزاردهنده باشد، این تنظیمی است که می‌توانید آن را خاموش کنید.

برای بررسی، اپل نسخه بدون نمایشگر مات با بافت نانو را برای من ارسال کرد و من دقیقا ترجیح می‌دهم مک‌هایم اینگونه به نظر برسند. صفحه براق ممکن است هنگام شناور شدن در نزدیکی یک نور روشن یا پنجره باز باعث انعکاس بیشتر شود، اما صفحه همچنان یکی از زیباترین ها در نوع خود است. پتانسیل بالایی برای ویرایش محتوای HDR دارد. این فقط نمی تواند به همان سطوح سیاه جوهری OLED برسد.

به طور مشابه، نمایه صوتی از مرحله صدای شش بلندگوی اپل حتی پنج سال پس از اولین عرضه در مک بوک پرو هنوز هم بسیار قوی است. صدای متعادلی دارد که هم برای موسیقی و هم برای فیلم عالی است. مجددا، مدل‌های اصلاح‌شده PROLED XDR می‌توانند بیس بیشتری را ارائه دهند، و ممکن است شما آن را در مقایسه با سبک قدیمی اسپیکر مک‌بوک پرو ترجیح دهید. من شخصا آن را ترجیح می دهم، اگرچه به اندازه کافی نظرات آنلاین را خوانده ام تا بگویم برخی از کاربران ممکن است احساس متفاوتی نسبت به من داشته باشند. این کمک می کند که من از احساس بازی ها و موسیقی خود به همان اندازه که از گوش دادن به آنها لذت می برم لذت ببرم.

هر چرخه ارتقا فرصت دیگری برای اپل است تا دوباره ثابت کند بهترین سیلیکون را در اطراف خود دارد. تراشه M6 که برای اولین بار با M6 Mac mini عرضه شد، ناامید کننده نیست. این نوع پردازنده با کارایی بالا است که می تواند عملا هر کاری را که می توانید انجام دهید انجام دهد و همچنان به انواع امتیازات بنچمارکی دست پیدا کند که حداقل با این قیمت مورد حسادت رقبایی مانند AMD و Intel است.

اول، بیایید در مورد آنچه در داخل می گذرد صحبت کنیم. اپل تراشه M6 خود را ارتقا داد تا شامل یک پردازنده 12 هسته ای و یک پردازنده گرافیکی 12 هسته ای باشد. برخلاف M6 iMac جدید، لازم نیست نگران خرید تصادفی یک تراشه 10/10 هسته‌ای پایین‌تر باشید. آنچه می بینید همان چیزی است که به دست می آورید، و در مشخصات پایه این پردازنده با CPU خود کاملا توانایی دارد و به طرز شگفت انگیزی برای کارهای گرافیکی بلادرنگ نیز ماهرانه است. هر هسته GPU اکنون شامل یک شتاب دهنده عصبی در داخل است، چیزی که اپل ادعا می کند باعث می شود این پردازنده ها در هنگام ترکیب با موتور عصبی دوگانه برای عملکرد هوش مصنوعی بهتر عمل کنند.

ما باید در مدت کوتاهی به آن برسیم، اما کافی است بگوییم کار هوش مصنوعی تلفن همراه پیچیده‌تر و گران‌تر از آن چیزی است که در ابتدا به نظر می‌رسد.

اگر سوال این است که این لپ‌تاپ‌های 14 اینچی چقدر با تراشه N1X اخیر انویدیا در سری RTX Spark مقایسه می‌شوند، M6 با توجه به تفاوت قیمت، عملکرد چندان ضعیفی ندارد. M6 در تست‌های Cinebench 2026 25 درصد بدتر از لپ‌تاپ 15 اینچی مایکروسافت سرفیس اولترا است. این معیار ظرفیت رندر CPU را اندازه گیری می کند، اگرچه به طور مستقیم یک تراشه عظیم 20 هسته ای را با سیلیکون 12 هسته ای اپل مقایسه می کند. اگر پردازنده 18 هسته‌ای ارزان‌تر Nvidia N1X را با آخرین پردازنده اپل مقایسه کنید، این تفاوت نزدیک به 20٪ است.

علاوه بر این، تراشه M5 Pro با یک CPU 18 هسته‌ای در جدیدترین لپ‌تاپ‌های PROLED XDR از نظر عملکرد با M6 و N1X برابری می‌کند.

از نظر عملی، M6 ممکن است در برخی شرایط عملکرد بهتری نسبت به رایانه‌های شخصی دیگری داشته باشد که به صراحت برای مقابله با MacBook Pro ساخته شده‌اند. به عنوان مثال، تست ترمز دستی ما را در نظر بگیرید، جایی که یک فیلم 4K را به 1080p تبدیل و زمان بندی می کنیم. M6 MacBook Pro به زمان 1 دقیقه و 27 ثانیه رسید. این کمتر از 30 ثانیه کندتر از M5 Max Macbook Pro است. بد نیست، درست است؟ لپ تاپ مایکروسافت سرفیس اولترا 1 دقیقه و 52 ثانیه طول می کشد تا همان حجم کاری را انجام دهد.

به طور مشابه، اگر صحبت از پردازنده گرافیکی باشد، M6 کمی سریع‌تر است و در مقایسه با لپ‌تاپ N1X متکی به CUDA، صحنه‌ای از BMW را در Blender هنگام اجرا بر روی GPU M6 در یک چارچوب فلزی ارائه می‌کند.

آنچه در مورد M6 شگفت آور است، قابلیت های GPU آن است. پردازنده جدید در تست هایی مانند 3DMark Steel Nomad 23 درصد سریعتر از M5 در MacBook Pro سال گذشته است. در واقعیت، شما هنوز Cyberpunk 2077 را با وضوح بالاتر از 1080p بدون برخی فناوری‌های پیشرفته مانند MetalFx اپل بازی نمی‌کنید. من می‌توانم به نرخ فریم‌هایی دست پیدا کنم که حول و حوش 40 فریم در ثانیه معلق می‌شوند در حالی که از وضوح 1280 در 800 به 1200 پیکسل ارتقاء می‌دهند. با این حال، در بازی‌هایی مانند Resident Evil 4 - عنوانی که به خوبی برای Mac تنظیم شده است - می‌توانید در تنظیمات بالا در حالی که با کیفیت 1440p بازی می‌کنید، سرعت نزدیک‌تر به 50 فریم در ثانیه را بدون تغییر مقیاس مدیریت کنید.

M6 MacBook Pro در واقع عملکرد بهتری نسبت به M6 iMac دارد. این ممکن است در برخی از معیارهای CPU 5٪ بهتر باشد یا در آزمایشی مانند 3DMark Solar Bay، که به صراحت برای تأکید بر عملکرد ردیابی پرتو در سناریوهای گرافیکی بلادرنگ طراحی شده است، نزدیک به 7٪ بهتر باشد. در عین حال، M6 Mac mini عملکرد بهتری نسبت به مک بوک جدید و آل این وان اپل دارد. البته عملکرد موبایل مبتنی بر باتری تا حدی با مشکل مواجه خواهد شد. M6 MacBook Pro اگر به دنبال چیزی برای مدیریت بیشتر گردش‌های کاری احتمالی هستید که می‌توانید با آن روبرو شوید، هنوز هم لذت بخش است.

همانطور که در بررسی iMac خود گفتم، M6 قادر به پردازش هوش مصنوعی است. شما فقط به حافظه لازم برای انجام آن نیاز دارید. مدل‌های استاندارد 16 گیگابایتی شما برای تمام کارهای روزانه‌تان کافی است... مگر اینکه بخواهید مدل‌های هوش مصنوعی 30B با پارامتر متوسط ​​را اجرا کنید. در این صورت، تنها راهی که می‌توانید آنها را اجرا کنید، ارتقا به 24 یا 32 گیگابایت یا رم است. در تمام آزمایش‌های من با M6، تراشه جدید از نظر زمان تا اولین توکن (زمان بین وارد کردن یک پیام و شروع پاسخ هوش مصنوعی) سریع‌تر از MacBook Pro سال گذشته بود.

عامل تمایز واقعی این است که چقدر پول برای رسیدن به آن خرج می کنید.

من اینجا نمی‌نشینم و نمی‌دانم چه زمانی این نیاز به حافظه تغییر می‌کند و مدل‌های توانمندتری را می‌بینیم که روی ماشین‌های رده پایین اجرا می‌شوند. زیرا برای سایر موارد استفاده، M6 این کار را انجام می دهد. برای ویرایش و رندر وظایف به اندازه کافی سریع است. ممکن است برای موارد استفاده خاص - یعنی بازی - توسط ماشین‌های گران‌تر شکست بخورد. قیمت این لپ‌تاپ بسیار بالاست، اما هر لپ‌تاپ دیگری که بتواند با آن رقابت کند، قیمت بیشتری دارد.

این هنوز هم یک لپ تاپ عالی است. از نظر عمر باتری، این دستگاه تمام روز کاری را برای من به ارمغان می آورد، و این شامل ویرایش عکس، نوشتن وبلاگ، مرور اینترنت و انجام تمام کارهای روزانه است که وجود شخصی من را تشکیل می دهد. دوربین جلویی که در قاب عکس شما را نشان می‌دهد، همچنان یک وب‌کم قوی برای آن جلسات هفتگی بی‌پایان تیم است. اما آیا من چیزی نازک‌تر و سبک‌تر می‌خواهم و در عین حال بهترین کیفیت‌های اپل را حفظ می‌کنم؟ البته من دارم.

می‌خواهم باور کنم آینده‌ای برای مک‌بوک پروها وجود دارد که در نهایت برای چیزی بهتر هزینه بیشتری را برای مصرف‌کنندگان به همراه نداشته باشد. من خیلی امید ندارم که اینطور شود. روند اکنون این است که لپ‌تاپ‌های Pro به سمت گران‌تر منحرف می‌شوند و به برخی از افرادی که جیب‌های عمیق دارند این فرصت را می‌دهند که پردازنده‌های گرافیکی خود را با هوش مصنوعی محلی فشار دهند. کسانی که فقط به یک ماشین برای انجام روزانه نیاز دارند، در حال غرق شدن در سیستم های فعلی خود هستند یا برای خرید لپ تاپ بعدی خود وام می گیرند یا جگر می فروشند.