بررسی Manic Street Preachers in Dublin: Masters of Euphoric Melancholy یک مجموعه 22 آهنگی پر احساس

واعظان خیابان شیدایی

3 تئاتر المپیا، دوبلین

★★★★☆

مانیک استریت پریچرز برای اولین بار تقریبا 30 سال پیش، در آخر هفته عید پاک در سال 1997، المپیا را نواختند، و ارتباطی طولانی با سالن موسیقی سابق ویکتوریا آغاز کردند.

نکته خنده دار این است که گروه در یک ربع از قرن بیست و یکم تصمیم نداشت به عنوان یک اثر میراث دوست داشتنی در حال فعالیت باشد. در سال 1992 آنها این ادعای بزرگ را مطرح کردند که با شلاق زدن 16 میلیون آلبوم، فروش بیشتری از Guns N' Roses's Appetite for Destruction خواهند داشت، سپس بلافاصله از هم جدا شدند.

آتش‌برندهای ولزی اکنون 10 میلیون آلبوم فروخته‌اند، بنابراین اگر می‌خواهند اکسل رز و شرکت‌هایش را بگیرند، باید برای مدتی در کنارش بمانند.

اما این گواهی بر کاتالوگ پشتیبان آنها و اعتماد به مطالبشان است که می توانند با جسارت، اولین شب از دو شب در 3Olympia را با آهنگ 1992 Motorcycle Emptiness، آهنگی سرودانه و دست در هوا درباره مصرف گرایی و سرمایه داری در اواخر مرحله با الهام از 19SE75 رامبلفیش آغاز کنند.

هر دسته دیگر از حرفه‌ای‌های قدیمی باتجربه دهه 1990 آهنگی با این کالیبر را برای انکور رزرو می‌کردند، اما مانیک‌ها هرگز کارها را به روش آسان یا قابل پیش‌بینی انجام نمی‌دهند.

اوشن اسپری ملودیک غیرقابل مقاومت، محصول سال 2001، عنوان آن را از نام تجاری آب زغال اخته که خواننده گروه، جیمز دین بردفیلد، هنگام درمان سرطان برای مادرش می آورد، برداشته شد.

در تضاد کامل، آنها خشم تاول‌آمیز Faster را از آلبوم خود The Holy Bible منتشر می‌کنند. این تجسم قدرت منحصر به فرد مانیک ها است، با برادفیلد که این جمله را می گوید: «من قوی تر از منسا، میلر و میلر هستم، من به پلات و پینتر تف کردم.»

این سه نفر توسط تهیه کننده قدیمی خود دیو ارینگا روی کیبورد (او در اولین آلبوم آنها، Generation Terrorists) و یک گیتاریست دیگر از گالوی به نام ری موری در کنار آنها قرار می گیرند.

برای آهنگ دیگری از کتاب مقدس، Die in the Summertime، مانیک ها به شکل سه قطعه ای به شکل هسته ای خود پایان می دهند. این لحظه تلخ است، زیرا آنها کنار صحنه را که قبلا توسط ترانه سرای ترانه ریچی ادواردز اشغال شده بود، خالی می گذارند، که در سال 1995 ناپدید شد و در سال 2008 مرده اعلام شد. این یک سنت تکان دهنده است.

آن‌ها جلدی از «یونیون سیتی بلو» اثر بلوندی را به «کلم برک»، درامر گروه آمریکایی که در سال 2025 درگذشت، تقدیم می‌کنند. آن‌ها همچنین پیشگفتار No Surface All Feeling را با قطعه‌ای از Total Eclipse of the Heart و فریاد زدن به بانی تایلر فقید می‌گویند.

If You Tolerate This Your Children Will Be Next، لیوان فراق عالی است، آهنگی تکان دهنده درباره جنگ داخلی اسپانیا و، برخی از ما می گویند، یکی از بهترین تک آهنگ های شماره یک تمام دوران. Confetti در پایان هیجان انگیز خود به هوا پمپ می شود و یک مجموعه 22 آهنگ پر احساس را به پایان جشن می رساند.

هیجان‌انگیزترین چیز در مورد این گروه به‌طور قابل‌توجهی انعطاف‌پذیر این است که آنها بدون توجه به موضوع هر یک از آهنگ‌هایشان، هرگز غمگین و مأیوس به نظر نمی‌رسند. نام تجاری مالیخولیایی Manics، سرخوشی، سرکشی، تأیید کننده زندگی و همیشه نشاط آور است.