بررسی The Haunting of Hill House - یک شب ترسناک شیک و شبح وار

تئاتر ریچموند، لندن ترس‌های پرش، اثاثیه پرنده و آشفتگی روانی به اوج می‌رسند، زیرا سه نفر از مهمانان در حال بررسی رویدادهای ماوراء طبیعی در یک عمارت متروکه هستند.

تولیدات زیادی وجود ندارد که تماشاگران در چند ثانیه پس از پرده فریاد بزنند. اما این اقتباسی از رمان دلخراش شرلی جکسون در سال 1959 است که استفن کینگ آن را «به همان اندازه که تا به حال خوانده‌ام یک داستان خانه تسخیر شده» می‌داند. چند کفش کاملا ترسناک برای پر کردن دارد.

مطمئنا صدای تند تند تهدید در سرتاسر وجود دارد (حتی وحشت، برای برخی - شخصی که روبروی من بود تمام اجرا را در حالی که همسایه‌اش را در آغوش گرفته بود، زمزمه کرد: «نه، نه، نه، من اصلا از این کار خوشم نمی‌آید»). این تا حد زیادی به لطف صحنه های شیک و مبتکرانه کارگردان مارتین کنستانتین است. در حالی که سه نفر از مهمانان به خانه متروکه هیل می رسند - که توسط دکتر مونتاگ دعوت شده است تا در مورد شایعه رنج فراطبیعی آن تحقیق کنند - منظره ای از موسیقی ناراحت کننده، لولاهای خش دار و ضربات ناشناخته با جریان فزاینده ای از ترس های پرش همراه است.

لامپ‌ها می‌وزند، پتوها شناور می‌شوند، خط‌های خطرناک روی دیوارها ظاهر می‌شوند، و مبلمان بدون کمک می‌لغزند - این پیشنهاد نگران‌کننده است که حتی تغییرات مجموعه کار ارواح است. ادامه مطلب...