بررسی Toxic Threads: «این همه نفرت را داشتم که می‌خواستم پدر باشم»

برایان داولینگ گورونلیان در حالی که تجربیات خود از سوء استفاده از رسانه های اجتماعی را در مستند بی وقفه و تکان دهنده Toxic Threads (ویرجین مدیا وان، دوشنبه، ساعت 9 شب) شرح می دهد، بین خشم و پریشانی اشک آور دور می زند.

مجری تلویزیون و همسرش آرتور گورونلیان، طراح رقص، به دلیل همجنس بودن هدف سوء استفاده وحشتناک سایبری قرار گرفته اند.

داولینگ گورونلیان می‌گوید آنچه که به‌ویژه آزاردهنده است، این است که به دختران خردسالشان خطاب می‌شود: «آن‌ها تمام خشم خود را آنلاین نشان می‌دهند. سپس به خانه می‌روند و زندگی عادی دارند.»

ترولینگ ناامنی هایی را که داولینگ گورونلیان احساس می کرد به دلیل نداشتن ارتباط بیولوژیکی مستقیم با بچه هایش تشدید کرد: "وقتی فرزندانم به دنیا می آیند چه اتفاقی می افتد؟ آیا در آغوش گرفتن آنها احساس عجیبی خواهم داشت؟ من واقعا پارانوئید بودم [و] این همه نفرت داشتم که می خواستم پدر باشم."

گاهی اوقات فراتر از فقط تهمت زدن می رفت. آدرس این خانواده در فضای مجازی منتشر شد و شخصی ادعا کرد که او الکلی است. "آنها پیوندی به خانه ای داشتند که ما در دفت اجاره کرده بودیم. من فکر کردم، یک لحظه صبر کنید - آنها آدرس ما را می دانند."

داولینگ گورونلیان قصد دارد نقاب ترول ها را بپوشاند و همانطور که او انجام می دهد، Toxic Threads به یک داستان کارآگاهی بعید تبدیل می شود. او با یک تیم چشم خصوصی زن و شوهر در دوبلین ملاقات می کند، اگرچه قانون حفاظت از داده ها در نهایت به این معنی است که آنها نمی توانند سوء استفاده کنندگان او را نام ببرند.

او همچنین متوجه می شود که تنها نیست. آئویف مور، روزنامه‌نگار، در مورد اینکه چگونه با افزایش پروفایلش، سوءاستفاده‌هایی که تجربه کرده بود به مرگ و تهدید به تجاوز تبدیل شد، صحبت می‌کند. او می‌گوید که یکی از پیشرفت‌های مهم این است که با پذیرش قربانی بودنش راحت شد.

دولینگ گورونلیان نیز موافق است. او می گوید: «در کاری که انجام می دهیم، اجازه نداریم احساسات داشته باشیم.

او همچنین با سناتور آیلین فلین ملاقات می کند که می گوید به عنوان یک مسافر، سیاستمدار و یک مادر، هر نوع نفرت قابل تصوری را دریافت کرده است. "هزاران پیام نژادپرستانه و زننده. به خاطر ظاهر و نحوه صحبتم مورد حمله قرار گرفت."

این افراد چه کسانی هستند و چرا اوقات فراغت خود را صرف حمله به غریبه ها می کنند؟ دکتر نیکولا فاکس همیلتون، محقق روان‌شناسی سایبری، می‌گوید بخشی از پاسخ، پدیده «نابودی آنلاین» است. او می‌گوید: «اگر آن‌ها به شما بگویند، باید با واکنش شما کنار بیایند. آنلاین، چیزی می‌گویند، شخص دیگری با آنها موافق است و احساس خوبی نسبت به خودشان پیدا می‌کنند».

داولینگ گورونلیان از متجاوزان خود دعوت می کند تا با او ملاقات کنند و توضیح دهند که چرا آنها از او اینقدر متنفرند - اما هیچ کس او را به چالشش نمی پذیرد. با این حال، تا آنجا که جزئیات آدرس منزل وی در نهایت حذف شده است، یک نتیجه نسبتا امیدوارکننده وجود دارد.

با این حال، این پیشرفت بسیار دیر به دست می آید - تا آن زمان تلفات سلامت روانی او ویرانگر بوده است. او می‌گوید که در سطحی است «هنوز آن بچه در راتانگان در دهه 1990 که یک بچه همجنس‌گرا بود – فکر می‌کنم شرم، پذیرفته نشدن، هرگز واقعا شما را ترک نمی‌کند».

او در طول این مستند شجاعانه و جذاب سعی می کند در یک چارچوب ذهنی مثبت باقی بماند. دولینگ گورونلیان می‌گوید مهم‌تر از همه، او می‌خواهد برای خانواده‌اش حضور داشته باشد. او می گوید: «می دانم که آدم خوبی هستم. "من می خواهم بهترین نسخه خودم برای آنها باشم."