بررسی Ultra Laptop Surface Microsoft: اولین کامپیوتر واقعی با هوش مصنوعی

ناوگان جدیدی از لپ‌تاپ‌های ویندوزی وارد شده است و Surface Laptop Ultra پرچم‌دار آن است. از زمانی که اعلام شد، یکی از لپ‌تاپ‌های موردانتظار سال من بوده است. این نه تنها نوید می‌دهد که تکامل سریع‌تری از لپ‌تاپ سرفیس (لپ‌تاپی که قبلا خیلی دوستش داشتم) باشد، بلکه یک قطعه کاملا جدید از سیلیکون را نیز معرفی می‌کند: «سوپرتراشه Nvidia RTX Spark N1X».

هدف یک لپ‌تاپ منفرد است که بتواند هوش مصنوعی، بازی، تولید محتوا و تقریبا هر چیز دیگری را که ممکن است به آن بیندازید، اداره کند. اگر کمی شبیه مک بوک پرو به نظر می رسد، در مسیر درستی قرار گرفته اید. اما برخلاف تلاش‌های قبلی برای خلع اپل، سرفیس لپ‌تاپ اولترا در حال معامله با بهترین‌ها است. فقط ای کاش عمر باتری آن را داشت تا واقعا با مک بوک پرو همگام شود.

این اولین تلاش مایکروسافت برای تولید لپ تاپ قدرتمندتر نیست. این شرکت اولین بار در سال 2021 با Surface Laptop Studio این کار را انجام داد. در آن زمان، این پاسخ شرکت به مک‌بوک پرو بود: ترکیبی لپ‌تاپ و تبلت که به سمت طبقه رو به رشد تولیدکنندگان محتوا و حرفه‌ای‌های رسانه‌ای گرایش داشت. حتی با یک کارت گرافیک مجزا (البته نه کارت گرافیک خوب) عرضه شد.

Surface Laptop Ultra آزمایش فرم فاکتور استودیو را رد می کند و رویکردی ساده تر اما صیقلی را انتخاب می کند. این یک لپ‌تاپ تاشو قدرتمند است که برای افرادی طراحی شده است که به عملکرد اضافی نیاز دارند - چه برای بازی، تولید محتوا یا جریان‌های کاری هوش مصنوعی روی دستگاه. فکر می‌کنم جمعیت‌شناختی ایده‌آل کسی است که برخی از این کارها را انجام دهد.

Surface Laptop Ultra با وزن 4.4 پوندی سبک‌تر از MacBook Pro 16 اینچی است اما کمی ضخیم‌تر است. این لپ‌تاپ در واقع ضخیم‌ترین لپ‌تاپ‌های جدید N1X است و OmniBook Ultra HP باریک‌ترین آنهاست. سرفیس لپ‌تاپ اولترا نازک‌تر از آنچه هست به نظر می‌رسد، با این حال، به لطف روشی مبتکرانه که دریچه‌های جانبی خود را پنهان می‌کند – آنقدر محتاطانه که عکاسی از آن‌ها سخت است. این طراحی فقط به اندازه کافی از لمس های کوچک مانند آن برخوردار است تا آن را متمایز کند. همچنین یک فرورفتگی ملایم در صفحه کلید به خوبی وجود دارد، با ظاهری منحصر به فرد که با لبه منحنی دریچه های زیرین مطابقت دارد.

من از حال و هوای مدرن گوشه‌های گرد صفحه‌نمایش قدردانی می‌کنم، اگرچه برخی از برنامه‌ها آن‌ها را به خوبی در نظر نمی‌گیرند و تقریبا عناصر نوار عنوان را قطع می‌کنند. یکی دیگر از مزاحمت های جزئی این است که وقتی دستگاه بسته است، هیچ لبی برای انگشت شما وجود ندارد. می توانید ناخن خود را بین این دو بلغزانید، اما در بیشتر موارد، برای باز کردن آن به دو دست نیاز دارید.

اما سرفیس لپ تاپ اولترا پس از باز شدن، بیشتر از من تعریف و تمجید می کند. صفحه‌کلید فوق‌العاده است، پد لمسی بسیار بزرگ با بازخورد لمسی. من هنوز از قرار دادن دکمه پاور متنفرم (چرا مثل هر لپ‌تاپ دیگری، به‌عنوان یک دکمه واضح، به جای بین کلیدها، آن را در بالا سمت راست قرار ندهیم؟)، و درپوش‌های کلید ممکن است کمی بزرگ‌تر باشند. اما در کل از تایپ و کشیدن روی لپ تاپ خیلی خوشحال و راحت بودم.

از صوت هم خیلی راضی بودم. دریچه های زیرین فوق چهار بلندگو را نیز مخفی می کنند که صدای فوق العاده ای دارند. من واقعا تحت تأثیر این صداهای بلند، غنی و کامل قرار گرفتم که شاید تنها دومین مک بوک پرو 16 اینچی (و مک بوک ایر 15 اینچی) باشد. حتی یک اشاره باس وجود دارد!

در کنار آن اسپیکرها تعداد زیادی پورت مفید وجود دارد. برای لپ‌تاپ‌هایی از این نوع، موارد معمول را دارید، از جمله HDMI، USB-A، جک هدفون، اسلات کارت SD و سه درگاه USB4 Type-C. این سیستم می تواند تا سه نمایشگر خارجی 4K یا یک نمایشگر 5K را پشتیبانی کند. صرف نظر از رزولوشن، شما در نرخ تازه سازی 120 هرتز به حداکثر رسیده اید. این مقدار کمی از آخرین مک بوک پرو عقب تر است که می تواند از دو نمایشگر 5K با نرخ تازه سازی 120 هرتز پشتیبانی کند. اما در مجموع، من واقعا از این ترکیب اتصال راضی هستم - در واقع، این ممکن است کامل‌ترین پیشنهادی باشد که می‌توانم تصور کنم.

Surface Laptop Ultra دارای یک ترفند در آستین خود شامل آهنربا است. لپ‌تاپ سرفیس مدت‌هاست که از Surface Connect استفاده می‌کند، یک پورت برق مغناطیسی اختصاصی که می‌تواند به سرفیس داک مایکروسافت نیز متصل شود. Surface Laptop Ultra اکنون از USB-C استفاده می کند و نحوه مهندسی مایکروسافت آن را به منظور مغناطیسی کردن بسیار چشمگیر است. ناامید کننده است، تنها درگاه USB-C در سمت راست دارای این ویژگی مغناطیسی است، اما همه پورت های USB-C انرژی را ارائه می دهند. شما همیشه می‌توانید افزونه‌های شخص ثالثی را بخرید که کارهای مشابهی انجام می‌دهند، اما واقعا نوآوری خوبی است.

چیزی که من در مورد تمام طراحی‌های لپ‌تاپ سرفیس قدردانی می‌کنم، نمایشگر با نسبت تصویر 3:2 است. من اغلب متوجه می شوم که فضای عمودی بیشتر مفید است، به خصوص اگر اغلب با اسناد، صفحات گسترده و وب سایت ها کار می کنید. همراه با صفحه نمایش لمسی کوچکتر 15 اینچی (در مقایسه با صفحه نمایش معمولی 16 اینچی)، این لپ تاپ جمع و جورتر قابل حمل است. باریک تر از مک بوک پرو 16 اینچی، کمی راحت تر در کیف لپ تاپ جا می شود.

صفحه نمایش بسیار واضح است و تراکم پیکسلی آن 257 پیکسل در هر اینچ است که به سختی از مک بوک پرو 16 اینچی بیشتر است. صفحه نمایش Surface Laptop Ultra مانند MacBook Pro از نور پس زمینه Mini-LED استفاده می کند. OLED به مراتب بیشتر در لپ‌تاپ‌های ویندوزی استفاده می‌شود، که کمبود روشنایی آن‌ها را با کنتراست شدید و عملکرد رنگ قوی‌تر جبران می‌کند. اما در اینجا، Surface Laptop Ultra به وضوح اهداف خود را در MacBook Pro دارد. این ممکن است به زودی با شایعه عرضه مک بوک پرو OLED تغییر کند.

این صفحه نمایش با 1344 ناحیه کم نور، روشن ترین صفحه نمایش لپ تاپ ساخته شده است. با استفاده از رنگ سنج خود، 987 نیت روشنایی را در SDR و 1945 نیت را در HDR در یک پنجره 9 درصد اندازه‌گیری کردم. نتیجه عملکرد بسیار خیره کننده HDR است. بازی‌ها و فیلم‌ها در این صفحه نمایش دیدنی به نظر می‌رسند، حتی بدون سطح سیاه کاملی که OLED ارائه می‌کند. نرخ تازه‌سازی 120 هرتز را اضافه کنید و صفحه‌نمایش زیبایی برای بازی خواهید داشت، به‌ویژه در بازی‌های تک‌نفره که از نظر بصری همه‌جانبه‌تر هستند.

اما صفحه نمایش بسیار انعکاسی است. این موضوع در مورد لپ‌تاپ استاندارد سرفیس نیز صادق بود، اما به طور قابل‌توجهی نسبت به مک‌بوک بازتابش بیشتری دارد. حتی با حداکثر روشنایی، باز هم هنگام مشاهده وب‌سایت‌هایی با پس‌زمینه‌ی تیره، به بازتاب خود خیره می‌شوم – و این در حالی است که بدون شک روشن‌ترین صفحه نمایشی است که تا به حال در لپ‌تاپ ساخته شده است. بازتاب ها واقعا تنها شکایت من است. در غیر این صورت، یکی از نمایشگرهای مورد علاقه من است که آزمایش کرده ام.

وب کم 1080p چندان چشمگیر نیست. در نور کم مشکل دارد و تصویر بسیار نویز است. وب کم مک بوک پرو پردازش تصویر بهتری دارد و چهره ها را بدون نوردهی بیش از حد روشن می کند.

Nvidia N1X اولین تراشه در نوع خود در لپ تاپ های ویندوزی است. کوالکام در سال 2024 با تراشه‌های اسنپدراگون X خود، که سرفیس لپ‌تاپ یکی از اولین استفاده‌کنندگان از آن بود، دروازه‌ها را باز کرد. اینها در درجه اول پاسخی به مک بوک ایر و بعدها به مک بوک نئو بود. اما تراشه‌های کوالکام هرگز به عملکرد مورد نیاز برای مطابقت با M5 Pro یا M5 Max MacBook Pro نرسیدند. اینجاست که Nvidia N1X وارد عمل می شود.

هر دو اسنپدراگون X و N1X از طراحی سیستم روی تراشه (SoC) استفاده می کنند که CPU، GPU و حافظه را با هم بسته بندی می کند. این همان طراحی است که تراشه‌های سیلیکون اپل از آن استفاده می‌کنند و مهمتر از همه، به CPU و GPU اجازه دسترسی به حافظه محلی را می‌دهد. این برای فعال کردن پردازش هوش مصنوعی محلی بسیار سریعتر، که نیاز به تغذیه آن GPU تا آنجا که ممکن است، بسیار مهم است. N1X در دو پیکربندی ارائه می شود: یک سیستم 18 هسته ای (5120 هسته گرافیکی) و یک سیستم 20 هسته ای (6144 هسته گرافیکی). به این موارد مانند M5 Pro و M5 Max اپل فکر کنید، با تفاوت های اصلی عملکرد GPU و گزینه های پیکربندی.

به عنوان مثال، اگر می‌خواهید 128 گیگابایت حافظه داشته باشید تا عملکرد هوش مصنوعی را در خانه چکش کنید، باید از N1X 20 هسته‌ای استفاده کنید. در واقع، مدل 18 هسته ای تنها به 24 یا 32 گیگابایت رم محدود شده است (و طبق آنچه تاکنون دیده ام، Surface Laptop Ultra تنها لپ تاپ N1X است که تنها با 24 گیگابایت حافظه به فروش می رسد).

من مدل 32 گیگابایتی را که با CPU 20 هسته ای رده بالاتر جفت شده بود، تست کردم. از نظر تعداد هسته، کارت گرافیک در این پیکربندی N1X دقیقا بین RTX 5070 Ti و RTX 5080 قرار می‌گیرد. این موضوع در لپ‌تاپ‌هایی به این نازک امیدوارکننده به نظر می‌رسد، اما تعداد هسته‌ها به تنهایی به این معنا نیست که باید انتظار داشته باشید که در بازی‌ها در سطح یکسانی عمل کند. N1X دارای حداکثر توان 80 وات است که محدودیت جدی در نرخ فریم بازی ایجاد می کند. با این حال، بازی به عنوان یک کل، به دلیل ماهیت این سیستم مبتنی بر بازو، ناتوان است.

تقریبا در هر بازی که بازی می‌کنید، Surface Laptop Ultra باید به شبیه‌سازی برنامه‌ها تکیه کند، که باعث کاهش عملکرد می‌شود. همانطور که انویدیا اشاره می کند، اما شبیه سازی بیشترین تاثیر خود را بر CPU دارد. بنابراین، حتی اگر برنامه‌هایی مانند بازی‌ها برای Arm بهینه نشده باشند، باز هم باید به‌خوبی اجرا شوند. این دقیقا همان چیزی است که من با تعداد انگشت شماری از بازی هایی که امتحان کردم تجربه کردم. برای دریافت نرخ فریم مناسب، باید بیشتر بازی‌ها را با تنظیمات متوسط ​​یا پایین‌تر انجام دهید، و معمولا می‌خواهید با وضوح 1920 در 1200 بازی کنید.

با وجود امتیاز کمتر از M5 Max MacBook Pro در تست‌های 3DMark، Surface Laptop Ultra تا 20 درصد نرخ فریم سریع‌تری را در بازی‌هایی مانند Cyberpunk 2077 ارائه می‌کند. این یکی از معدود عناوینی است که می توانم مستقیما این دو سیستم را با هم مقایسه کنم. من همچنین بازی هایی مانند 007: First Light، Marvel Rivals و Black Myth: Wukong را آزمایش کردم. دیدن عناوین محبوب بسیاری که بر روی یک سیستم Arm اجرا می‌شوند هیجان‌انگیز است و انویدیا به وضوح سرمایه‌گذاری هنگفتی روی آینده بازی‌های روی Arm انجام می‌دهد.

با این حال، لیستی از بازی‌های چندنفره نسبتا بالا هنوز به دلیل سیستم‌های ضد تقلب، از جمله PUBG، Valorant و League of Legends سازگار نیستند. اینها چند ضربه سنگین هستند که در زمان راه اندازی از دست داده می شوند، اما انویدیا می گوید پشتیبانی در راه است. با این حال، من با اشکالاتی مواجه شدم، مانند 007: First Light، که در آن نتوانستم وضوح نمایشگر را در منوی گزینه ها تنظیم کنم. این ناامید کننده است زیرا در غیر این صورت بازی به خوبی روی سیستم بازی می کند.

صرف نظر از این، اینها قدرتمندترین گرافیک های مجتمعی هستند که در یک لپ تاپ ویندوز دیده ایم و پنتر لیک X9 اینتل را در غبار باقی می گذارد. اما اگر می‌خواهید بهترین عملکرد بازی را داشته باشید، بهتر است یک لپ‌تاپ مخصوص بازی بخرید. به عنوان مثال، RTX 5060 در لنوو LOQ 15، می تواند تا 115 وات را جذب کند و تا 22 درصد عملکرد بهتری در بازی هایی مانند Cyberpunk 2077 و Marvel Rivals ارائه دهد. همچنین حدود هزار دلار ارزان تر است. اگر بازی نقطه اصلی Surface Laptop Ultra بود، احساس ناامیدی می کرد.

اما عملکرد هوش مصنوعی دلیل واقعی وجود این لپ‌تاپ (و در کل N1X) است و این جایی است که بیشتر می‌درخشد. من آن را از طریق آخرین بنچمارک‌های هوش مصنوعی Procyon، که شامل تولید متن، تولید تصویر و بینایی کامپیوتری است، اجرا کردم. Surface Laptop Ultra در تولید متن در این مدل‌های سبک‌تر که فقط از 3.5 میلیارد پارامتر تا 12 میلیارد متغیر است، حدود 25 درصد سریع‌تر از Dell XPS 14 است. برای دیدن خوب است، اما نه دقیقا یک جهش چشمگیر به جلو. در همین حال، Razer Blade 16 با RTX 5090 (و 32 گیگابایت رم) تقریبا دو برابر امتیازات را در این تست ها به دست آورده است.

البته این یک لپ‌تاپ گران‌تر است، اما این لپ‌تاپ ادعا می‌کند که برای هوش مصنوعی طراحی شده است.

واضح است که این پیکربندی های سطح ابتدایی Surface Laptop Ultra بیشتر برای علاقه مندان به هوش مصنوعی است تا علاقه مندان واقعی. اضافه کردن حافظه بیشتر لزوما این مشکل را حل نمی کند. من همچنین در حال آزمایش نسخه 128 گیگابایتی HP OmniBook Ultra هستم (با همان تراشه N1X)، و امیدوار بودم که شاهد اجرای آن در برخی از مدل‌های بزرگتر باشم. و در حالی که مطمئنا می توانید یک مدل پارامتر 70 میلیاردی را در LM Studio بارگذاری کنید، عملکرد در آن بسیار کند است. بدون محاسبات GPU خام بیشتر برای سرعت بخشیدن به کارها، این مدل های تاثیرگذارتر برای استفاده از کارهای روزانه بسیار کند هستند.

با این حال، آنها هنوز هم می توانند در موقعیت هایی استفاده شوند که به استدلال پیچیده تری نیاز دارند، مانند کدگذاری، زمانی که ارزش انتظار برای پاسخ صحیح واقعی را دارد.

اجرای مدل‌های هوش مصنوعی محلی به عنوان یک کار محاسباتی که افراد زیادی مایل به انجام آن هستند هنوز برای من یک علامت سوال است. تا زمانی که مدل‌های مبتنی بر ابر رایگان سریع‌تر و مفیدتر باشند، من با دیدن اینکه مردم پول بیشتری را صرفا برای اجرای یک مدل به صورت محلی روی رایانه صرف می‌کنند، مشکل دارم. این بدون شک با بهبود مدل ها تغییر خواهد کرد، اما در حال حاضر، جذابیت محدودی در این زمینه خواهد داشت. مزیت واقعی ممکن است در هوش مصنوعی عاملی باشد که به شما امکان می دهد به فایل های محلی خود در رایانه خود دسترسی داشته باشید و به شما امکان می دهد کارهایی را انجام دهید که در یک جلسه اصلی ChatGPT امکان پذیر نیست.

من یک آزمایش بسیار ابتدایی را در LM Studio Bionic انجام دادم و از آن خواستم تا پوشه ای از فایل های متنی محلی را تجزیه و تحلیل کند و با استفاده از Gemma 4 E4B، یک مدل با پارامتر 4.5 میلیارد، یک خلاصه جامع ایجاد کند. 8 دقیقه برای پردازش درخواست و 2 دقیقه دیگر طول کشید تا پاسخ 853 کلمه ای ارائه شود. در اینجا عملکرد کافی برای کاوش و آزمایش با هوش مصنوعی روی دستگاه وجود دارد - اما سرعت ممکن است خسته کننده شود. همه اینها را کمتر می گویم تا سرفیس لپ تاپ اولترا را مورد انتقاد قرار دهم و بیشتر فقط برای تعیین انتظارات در مورد آنچه لپ تاپ ها می توانند در حال حاضر انجام دهند، می گویم.

اگر N1X یک نقطه ضعف جدی داشته باشد، آن CPU است. N1X در معیارهای CPU، هم در تست های عملکرد تک هسته ای و هم چند هسته ای، 20 تا 24 درصد کندتر است. با این حال، تغییر از حالت متعادل به حالت عملکرد در تنظیمات ویندوز، تفاوت بزرگی ایجاد می کند. در صورت فعال بودن، عملکرد تک هسته‌ای 20 درصد افزایش می‌یابد، دلتای بزرگ‌تری نسبت به سایر لپ‌تاپ‌ها. آنقدر سریع است که گلوگاه اصلی نباشد، اما من انتظار دارم که شاهد بهبود در نسل های آینده تراشه N1X باشیم.

Surface Laptop Ultra تنها لپ‌تاپ RTX Spark نیست که امروز عرضه می‌شود. بسیاری از آنها تولیدکنندگان اصلی لپ‌تاپ‌های ویندوزی یکی دارند، و همگی به سخت‌افزار پیشرفته، از جمله تقریبا هر ویژگی ممتاز ممکن، متکی هستند. من هنوز در حال تست برخی از این مدل ها، از جمله نزدیک ترین رقیب، Lenovo Pro 9n هستم. دارای صفحه نمایش 15 اینچی، همان تراشه N1X و 32 گیگابایت رم است. از آنچه تاکنون می توانم بگویم، عملکرد این لپ تاپ ها تقریبا مشابه است، در چند درصد.

با این حال، من به صفحه نمایش روشن تر و نسبت تصویر بلندتر Surface Laptop Ultra و همچنین اندازه 15 اینچی آن کشیده شده ام. من همیشه مک بوک پرو 16 اینچی را کمی سختگیر می دانستم. ممکن است چند هفته دیگر تا دیدن آنچه اپل برای مک بوک پرو سبک تر با صفحه نمایش لمسی در نظر گرفته است فاصله داشته باشیم. اما در حال حاضر، اگر می‌خواهید در بازی‌ها، تولید محتوا و جریان‌های کاری هوش مصنوعی فعالیت کنید، احتمالا بهترین لپ‌تاپ‌ای است که می‌توانید بخرید که مک بوک پرو نیست. و مهمتر از آن، من پیش‌بینی می‌کنم که دوران جدیدی در لپ‌تاپ‌های ویندوزی آغاز شود که در آینده‌ای نه چندان دور به چیزی واقعا خاص تبدیل خواهد شد.