برزیل در برابر جنگل زدایی آمازون دستاوردهایی داشته است، اما حفاظت پایدار یک چالش است

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

کاهش اخیر جنگل‌زدایی برزیل به عنوان یک دستاورد تاریخی مورد تجلیل قرار گرفته است. از دست دادن جنگل در آمازون در سال 2025 در مقایسه با سال قبل 23.5 درصد کاهش یافت. این کاهش به کاهش 21 درصدی در سطح ملی کمک کرد که پایین‌ترین سطح ثبت شده از سال 2016 است.

برنامه های حکومت و کنترل فدرال، مانند طرح برزیل برای پیشگیری و کنترل جنگل زدایی در آمازون، محرک های مهم این کاهش بوده است.

با این حال، تبدیل این امداد موقت به حفاظت پایدار مستلزم گسترش اجرای موثر به سایر زیست‌ها در سراسر برزیل است. من به عنوان محققی که سیاست های زیست محیطی و تخریب جنگل ها را مطالعه می کند، هنوز موانع سیاسی قابل توجهی را پیش رو می بینم.

برای درک چالش حفظ کاهش جنگل‌زدایی، برزیل باید به تاریخ خود نگاه کند. بین سال‌های 2004 و 2012، این کشور از طریق اجرای دقیق، نظارت ماهواره‌ای بی‌درنگ و هماهنگی سازمانی قوی، جنگل‌زدایی آمازون را تقریبا 85 درصد کاهش داد.

این پیشرفت بعدا تضعیف شد. در دوران ریاست جمهوری ژایر بولسونارو از سال 2019 تا 2022، برچیدن شدید نهادهای سیاسی برزیل، اجرای محیط زیست را تضعیف کرد.

تعداد بازرسان محیط زیست فدرال از 1311 به 691 کاهش یافت، در حالی که تغییرات نظارتی اختیارات عوامل را برای تخریب ماشین آلات مورد استفاده در جرایم زیست محیطی محدود کرد. این کمبود نیروی انسانی باعث شد که تعداد جریمه های صادر شده تقریبا کاهش یابد.

جنگل زدایی در سال 2022 به بالاترین حد خود در 15 سال گذشته رسید و از 13000 کیلومتر مربع (5000 مایل مربع) گذشت. این بحران، عوامل فدرال را در معرض تهدیدهای شدید چوب‌بران مسلح و عدم حمایت کامل دولت قرار داد.

تحت مدیریت رئیس جمهور لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا، که در سال 2023 آغاز شد، غلبه بر این شکست مستلزم تغییر به سمت اجرای بسیار سریعتر بود. برزیل پایش ماهواره‌ای بی‌درنگ را با تحریم‌های دیجیتال فوری ترکیب کرد. این دستورات خاموش کردن دیجیتال که از راه دور توسط آژانس‌های محیط زیست فدرال صادر می‌شوند، فعالیت‌های غیرقانونی را با کسری کوچک از هزینه‌های زمینی مسدود می‌کنند.

در سال 2019، تنها 5 درصد از جنگل زدایی تحت اقدامات کنترل موثر قرار گرفت. دولت کنونی از آن زمان تحریم‌های فعالی از جمله جریمه‌های سنگین و تحریم‌های املاک را برای جنگل‌زدایی غیرقانونی مجددا اعمال کرده است.

محدودیت های اعتباری بخش مهمی از این رویکرد است. آنها اعطای وام روستایی به املاک تحریم شده یا غیرقانونی را ممنوع می کنند و منبع مهم تامین مالی فعالیت های غیرقانونی را قطع می کنند.

توافق نامه های زنجیره تامین، مانند تعلیق سویای آمازون، نیز به مهار جنگل زدایی کمک کرده است. این پیمان که در سال 2006 تأسیس شد، تجارت غلات کشت شده در مناطقی که پس از سال 2008 جنگل زدایی شده بودند را ممنوع می کند و عامل اصلی کاهش اولیه جنگل زدایی در آن دهه بود.

در طول سال‌های ضعف نظارت، گسترش جنایت در روستاها به یک مسئله شدید امنیت عمومی تبدیل شد.

جناح های جنایتکار در بخش هایی از آمازون از طریق عملیات قطع غیرقانونی درختان به شدت مستقر شدند. استخراج مخفیانه معادن و قاچاق بین المللی مواد مخدر نیز با جنایات چوب و اشغال غیرقانونی زمین در هم آمیخته شد.

در طول این مسیرها، ساکنان محلی و ماموران میدانی با تهدیدهای مداوم و در برخی موارد با قتل‌های وحشیانه مواجه می‌شوند. در پاسخ، دولت نیروهای پلیس و نظامی را در عملیات مشترک در کنار بازرسان محیط زیست مستقر کرده است.

علیرغم کار در کنار نیروهای مسلح، بازرسان محیط زیست کمترین حقوق فدرال را دریافت می کنند و فاقد حمایت نهادی هستند. این آسیب پذیری باعث جابجایی بالای کارکنان و تضعیف اجرای آن می شود.

فشارهای محیطی فراتر از جنگل های بارانی آمازون نیز گسترش می یابد. علیرغم کاهش جزئی جنگل‌زدایی، ساوانای سرادو برزیل همچنان بخش بزرگی از از بین رفتن پوشش گیاهی کشور را به خود اختصاص می‌دهد که عمدتا به دلیل گسترش کشاورزی است.

این منافع کشاورزی از حمایت سیاسی قابل توجهی برخوردار است. در سطح فدرال، Rural Caucus (Bancada Ruralista) یک بلوک کنگره است که منافع بخش کشاورزی برزیل را نمایندگی می کند.

ایالت ماتو گروسو به عنوان نیروگاه کشاورزی برزیل، برای این پویایی حیاتی است. دولت این کشور اخیرا با محدود کردن مشوق های مالیاتی، سوق دادن تجارت کشاورزی به خروج از تعلیق سویا و تقویت صادرات کالاهای منطقه ای، پیمان های تجاری را هدف قرار داده است. سایر احکام ایالتی اجازه چرای شدید در ذخایر در تالاب های شکننده جنوبی را می دهد.

در سطح فدرال، انجمن روستایی از لایحه‌ای حمایت کرد که تحریم‌های املاک روستایی را تنها بر اساس شواهد ماهواره‌ای منع می‌کند. این لایحه به مجلس سنای برزیل منتقل شده است و می تواند اجرای سریع آن را دشوارتر کند.

Rural Caucus همچنین مزایای مالیاتی را از شرکت هایی که از مهلت قانونی سویا پیروی می کنند حذف کرده است.

این فشارها به مناطق حفاظت شده بومی نیز کشیده می شود. اگرچه جنگل زدایی در زمین های بومی آمازون 25 درصد کاهش یافته است، مناطق خاصی همچنان با فروپاشی زیست محیطی مواجه هستند. در قلمرو بومی باتلائو، پس از اشغال غیرقانونی افراد خارجی غیربومی و ایجاد مراتع، افزایش بیابانی حدود 10000 درصد افزایش یافت.

فراتر از مشخصه های قابل مشاهده، برزیل با تخریب شدید و مداوم زیست محیطی ناشی از خشکسالی های شدید منطقه ای و آتش سوزی های جنگلی مواجه است.

ساوانای برزیل نیمی از پوشش بومی خود را به دلیل تبدیل در مقیاس بزرگ به محصولات زراعی از دست داده اند. این فرآیند، مزارع کشاورزی را جایگزین پوشش گیاهی طبیعی می کند.

تبدیل به محصولات زراعی می تواند بازیافت آب اتمسفر را تا 44 درصد کاهش دهد و دمای هوای محلی را تا 3.5 درجه سانتی گراد افزایش دهد. این چرخه یک حلقه گرمایش منطقه ای خطرناک در سراسر چشم انداز ایجاد می کند.

پانتانال برزیل، بزرگترین تالاب استوایی جهان، هزاران کیلومتر مربع از آب های سطحی را در چهار دهه گذشته به دلیل تغییرات آب و هوایی و فشارهای کاربری زمین از دست داده است.

این تالاب با سرعتی نگران کننده در حال خشک شدن است و خطر آتش سوزی با شدت بالا را افزایش می دهد. بنابراین توقف از دست دادن میراث طبیعی برزیل مستلزم حاکمیت محیطی یکپارچه است.

ادبیات علمی نشان می دهد که کاهش مداوم در جنگل زدایی به ظرفیت قوی دولت بستگی دارد. تخصیص زمین عمومی، امنیت قانونی و زنجیره تامین قابل ردیابی برای این فرآیند ضروری است.

اجرای فدرال محیط زیست نمی تواند جنگل زدایی را متوقف کند در حالی که سیاست های کنگره به منافع تجارت کشاورزی توجه می کند. حفاظت از طبیعت و کشاورزی با هم مرتبط هستند، زیرا آسیب اکوسیستم ثبات آب و هوایی را که کشاورزی به آن نیاز دارد از بین می برد.

تضمین ثبات زیست محیطی درازمدت نیازمند سیاست های دائمی دولتی است که آژانس های زیست محیطی را تقویت کرده و برنامه ریزی پیشگیرانه را حفظ کند. تنظیم دقیق زمین باید با انگیزه های اقتصادی برای کشاورزی در زمین هایی که قبلا پاکسازی شده اند همراه باشد.

اقدام منطقه ای متحد برای حفاظت از میراث طبیعی ارزشمند برزیل برای همیشه ضروری است. اکنون چالش این است که این دستاوردها دائمی شود و حفاظت مؤثر در سراسر جنگل ها، دشت ها و تالاب های کشور گسترش یابد.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.