برنامه ریزی برای ایرلند متحد

آقا، مارک هنسی گزارش می دهد («در طرح فاین گیل برای ایرلند متحد چیست؟»، سیاست، 7 نوامبر) که نویسندگان پیش نویس سند فاین گیل که هنوز دیده نشده است، نمی خواهند «درباره سرودها، پرچم ها یا هویت» صحبت کنند، بلکه می خواهند «درباره این که اتحاد چگونه به نظر می رسد، و چگونه به نفع مردم است یا خیر».

این یک تغییر در ترفند قدیمی است که اتحادیه‌ها بیشتر نگران نیم تاج هستند تا تاج. به عبارت دیگر، "اتحاد" همه چیز در مورد چیزهای مشخصی مانند پول، توسعه اقتصادی و غیره است.

برای مدت بسیار طولانی، ما از روی راز پیشنهاد می‌کردیم که با آویزان کردن چیزهای خوب در مقابل مردم سپاسگزار اتحادیه، تنها کاری که باید انجام می‌دادیم این بود که منتظر بمانیم تا آنها خطای راه خود را ببینند و مانند سیب‌های رسیده به پیش‌بند بزرگ کاتلین نی هولیهان بیفتند.

اما کار کردن یک روش اقتصادی ساده بخش آسان است. جنبه‌های فرهنگی بسیار دشوارتر است، و اینها دقیقا جنبه‌های هویتی هستند که با سرودها، زبان، پرچم‌ها، واحد پولی، مایل در ساعت و ترتیب چراغ‌های راهنمایی و رانندگی نمونه‌ای از آنهاست.

با این حال، می‌توانیم از توافقی که اتحادیه‌گرایان سابق جنوبی در نهایت با یک ایرلند مستقل به دست آوردند، یاد بگیریم. آنها توانستند این کار را با دیدن بخش زیادی از "ایرلند قدیمی" در اطراف خود حداقل تا سال 1949 انجام دهند.

این امر به آنها آسایش فرهنگی داد - "تدریج اجتناب ناپذیری" در حالی که ایرلند به پایان پیوندهای رسمی با تاج نزدیک می شد. فین گائل به عنوان طرفی که مسئول آخرین جدایی است، باید این را در نظر داشته باشد.

ایان دالتون،

ناس،

شرکت کیلدر.