برنامه هوشمندانه برای راه اندازی یک رفراندوم در مورد قفل سه گانه بر روی یک موضوع فنی انجام می شود

رفراندوم ها، مانند اشکال خاصی از جادو، در دستان درست قدرتمند هستند، اما این احتمال وجود دارد که اشتباهی رخ دهد، همانطور که مبارزان در طرف های مختلف در طول سال ها دریافته اند.

مخالفان تغییرات برنامه ریزی شده دولت در قفل سه گانه بی طرفی ایرلند امیدوار بودند که موضوع را به گوش مردم بیندازند. قفل سه گانه تضمین می کند که بیش از 12 سرباز ایرلندی نمی توانند بدون اجازه دولت، دایل و سازمان ملل به مناطق جنگی اعزام شوند.

رسانه‌ها پس از دریافت دعوت‌نامه برای یک کنفرانس مطبوعاتی فراحزبی در این هفته، آماده بررسی دقیق این قمار بودند.

این طرح برای «استفاده از ماده 27 قانون اساسی برای راه اندازی همه پرسی» در مورد قانون قفل سه گانه فعلی با ارائه «دادخواست به رئیس جمهور» بود.

گروه درگیر شامل جرات ائتلافی بود که به فرستادن کاترین کانولی به Áras an Uachtaráin کمک کرد. این گروه همان بلوک چپ‌گرای است که می‌خواهند، نمی‌خواهند، و اگر جزییات دقیق‌تر را نگوییم، در زمینه‌های وسیع همه چیز توافق دارند.

سین فین، سوسیال دموکرات ها، حزب کارگر، مردم قبل از سود و همبستگی، حزب سبز، سناتور تام کلونان، سناتور فرانسیس بلک، سناتور آلیس-مری هیگینز و تی دی برایان استنلی به عنوان بخشی از این کمپین در لیست قرار گرفتند. اما کنفرانس مطبوعاتی لغو شد. چرا؟ زیرا به نظر می رسد عملا نمی توان از ماده 27 به نحوی که پیش بینی شده است استفاده کرد.

Overheard گرد و غبار را از Bunreacht قدیمی قابل اطمینان ما برای بررسی پاک کرد. این ماده فرصتی وسوسه‌انگیز برای اقلیت سیاسی فراهم می‌کند تا رئیس‌جمهور را وادار کند تا لایحه‌ای را برای رفراندوم به مردم ارجاع دهد که پشتوانه سیاسی معینی کمتر از اکثریت دیلی دارد.

اما یک مشکل وجود دارد: این فقط در مورد لوایحی اعمال می شود که «به موجب ماده 23 این قانون، تصویب شده توسط هر دو مجلس Oireachtas تلقی می شود».

ماده 23 چنین می گوید: اگر دائل قبض بخواهد و سناد جلوی آن را بگیرد، دایل می تواند به هر حال پس از مدت معینی آن را تصویب کند. به عبارت دیگر، همانطور که دیوید کنی، استاد حقوق اساسی ترینیتی، به Overheard می گوید: "Dáil بر Seanad غلبه می کند."

او می گوید: «این تقریبا هرگز اتفاق نمی افتد.

Seanad در تاریخ خود تنها دو لایحه را رد کرده است. اولین مورد، اصلاحیه سوم پیشنهادی بود که PR-STV را در سال 1959 لغو می کرد، که به هر حال لایحه ای بود که همه پرسی را آماده می کرد، و لایحه گروگان در سال 1964، که به دلیل تلاقی جنایات پارلمانی دهه 1960 از جمله ناپدید شدن سناتورهای مست و توهین شخصی چارلز هاگی به دیگران رد شد. کنی می گوید: «در نتیجه، ماده 27 هرگز مورد استناد قرار نگرفته است.

او می‌گوید: «در کنار اینکه سناد لایحه را رد کرد یا آن را به گونه‌ای اصلاح کرد که دایل نمی‌توانست شک کند، او می‌گوید: «رویه ماده ۲۷ در این شرایط باز نبود.

لایحه قفل سه گانه دولت، که به صورت مافوق صوت از اولین مرحله خود در دیل مانند موشک های دشمن عبور کرد و از دفاع نیمه خودکار زمین به هوا عبور کرد، در واقع هنوز توسط مجلس اعلای محترم رد نشده است. حتی به مرحله کمیته هم نرسیده است. بنابراین هیچ فایده ای ندارد که از رئیس جمهور درخواست کنید.

Seanad، که اکثریت قوی دولت را حفظ می کند، زیرا هیچ کس پس از آخرین رفراندوم آن را اصلاح نکرده است، باید ابتدا نه بگوید. سپس تا 180 روز ممکن است سپری شود تا Dáil دوباره تصمیم بگیرد. سپس اکثریت سناتورها باید طوماری را به رئیس‌جمهور امضا کنند، رئیس‌جمهور درباره آن فکر می‌کند و بی‌علاقه آن را به مردم ارجاع می‌دهد یا نه.

چیزی که به این معنی نیست که قطعا این اتفاق نخواهد افتاد – چپ هرگز ایمان خود را به شانس خود برای از دست دادن چند بازیکن پشتیبان Fianna Fáil از دست نمی دهد – اما به این زودی اتفاق نخواهد افتاد. Bowers تعظیم می کند

خداحافظی با فرگال باورز، خبرنگار بهداشت و درمان RTÉ، که در اخبار روز سه‌شنبه در یک به‌روزرسانی کوتاه و تا حدودی عمومی در لیست‌های انتظار بازنشسته شد.

او با توصیف خلاصه‌ای که از سال 2004 برگزار کرده است، به عنوان یک «امتیاز» برای پوشش دادن، هپاتیت C، بررسی دهانه رحم و جراحی‌های ستون فقرات کودکان و همچنین بیماری همه‌گیر را به‌عنوان داستان‌های برجسته برجسته کرد.

او گفت: «اما بیشتر از همه می‌خواهم از والدین، خانواده‌ها و دوستان بیمارانی که در طول سال‌ها با آنها مصاحبه کرده‌ام، تشکر کنم که شجاعانه داستان‌هایشان را در معرض دید عموم قرار دادند تا اوضاع تغییر کند. بشنو، بشنو.

حالا چی؟ ما می شنویم که برخی از خبرنگاران بازنشسته بهداشت به خوبی از نوشتن کتاب استقبال می کنند. Bowers در حال حاضر چهار در کاتالوگ خود دارد. برخی بر سلامت تمرکز دارند، اما برخی دیگر طیف وسیع تری از علایق را نشان می دهند: The Work، در Opus Dei، در سال 1989، و 2001 A Murder in the Family، که به قتل برادرش کولمن همسرش، جورجینا، در کالیفرنیا، که منجر به حداقل 26 سال زندان در سال 2000 شد، می پردازد.

خورشید برای تعدادی از روزنامه نگاران برجسته پزشکی در دوره پس از همه گیری در حال غروب است. هیو پیم، خبرنگار بی‌بی‌سی که به مدت 12 سال به عنوان ویراستار سلامت در محل حضور داشت، پس از بازنشستگی او در اوایل سال آینده جایگزین نخواهد شد. شغل او با سردبیر پزشکی فرگوس والش (پدر ایرلندی) که خودش 65 سال دارد ادغام خواهد شد.

با این حال، Shauna Bowers، خبرنگار بهداشت ایرلندی تایمز، همچنان در سمت خود باقی می‌ماند، و با توجه به نام خانوادگی نسبتا غیرمعمول و نام خانوادگی نسبتا غیرمعمول، بعید به نظر می‌رسد - یا فقط بسیار دور. جری کی؟

چیزی نگو، روایت روزنامه نگار آمریکایی پاتریک رادن کیف از قتل سال 1972 مادر بیوه 10 ژان مک کانویل در بلفاست و فرهنگ اطراف IRA، اخیرا با انتشار نسخه Folio Society درست به موقع برای کریسمس، گامی به سمت جایگاه کلاسیک مدرن برداشت.

این تلاش‌ها شامل نویسندگانی مانند جین آستن و برام استوکر می‌شود که حق نسخه‌برداری ندارند، اما ناشر ممتاز همچنین شروع به ارائه آثار غیرداستانی اخیر کرده است، از جمله آشپز آنتونی بوردین، آشپز محرمانه. کتاب رادن کیف که کمتر از یک دهه از عمرش می گذرد، با قیمتی شاهانه 90 پوندی (108 یورو) به آنها می پیوندد - به علاوه هر گونه عوارضی که ممکن است در صورت سفارش آنلاین دریافت شود.

این نسخه که از قبل از خواندن آن، تماشای سریال تلویزیونی یا خواندن اخبار در این بخش از جهان، معامله را برای کسانی که قبلا با این داستان آشنا هستند شیرین می کند، مقدمه ای توسط شاعر پل مولدون، مردی از آرماغ به دست می آید که کار حرفه ای او با مجموعه آب و هوای جدید در سال 1973 در سن 22 سالگی آغاز شد، و به موازات برخی از جوامع پیشروی 20 رونمایی شد. فعالان

او با مشاهده ادامه ناکارآمدی دولت ایرلند شمالی در استورمونت - "یا همانطور که در اولستر اسکاتلند، مجمع نورلین ایرلان گفته می شود" - "جامعه عمیقا صمیمی" را که در "نه چیزی نگو" به تصویر کشیده شده است را در نظر می گیرد، در حالی که او درگیری های اجتناب ناپذیر خود را با برخی از شخصیت های مارتین درگیر در واشنگتن به یاد می آورد: ("گذرا") در یک منطقه پشت صحنه.

او می‌گوید: «اخیرا در یک رویداد در کتابخانه فالز رود بودم که شخصی که به شدت شبیه گری آدامز بود، به سراغم آمد و در حالی که او از کنارم عبور می‌کرد، به من گفت که طرفدار کار من است.

"من مطمئن نیستم که چرا این گری آدامز فکر می کند که ممکن است او را بشناسم. بالاخره او تا به حال چه کرده است؟"

آدامز همیشه دست داشتن در ربوده شدن و قتل ژان مک کانویل را رد کرده است.