برنده توپ طلا هری کین و تیم ایرلندی از بازیکنان انگلیس که هرگز نبود

منظره هری کین برنده توپ طلا در لندن این هفته یادآور دردناکی برای هواداران ایرلندی بود که ممکن بود چه بوده باشد.

مهاجم بایرن مونیخ در آخرین فصل کامل خود، 61 گل در تمام رقابت‌ها به ثمر رساند، اگرچه بزرگترین جایزه، جام جهانی، بار دیگر با انگلیس از او دور شد.

زمانی که کین در تاتنهام هاتسپر بود، هواداران در حمایت از کین، که پس از رها شدن توسط رقیب اصلی آرسنال، در آکادمی باشگاه حضور داشت، آواز می خواندند.

هواداران ایرلندی می توانستند همان شعار را بخوانند اگر او ترجیح می داد به جای انگلیس برای ایرلند بازی کند. کین از طرف پدرش کاملا ایرلندی است. پدربزرگش، مایکل جان کین، اهل لترفراک، کوگالوی و مادربزرگش فیلیس، اهل کاهرلاین، کو لیمریک بود.

مانند نیم میلیون ایرلندی دیگر در دهه 1950، آنها در جستجوی کار و فرصت هایی که در خانه از آنها سلب شده بود به انگلستان مهاجرت کردند. متاسفانه برای ایرلند، کین تصمیم گرفت برای کشور محل تولدش بازی کند. او با زدن 91 گل در 125 بازی ملی بهترین گلزن تمام دوران انگلیس است. او در سن 33 سالگی، اما هیچ نشانه ای از کندی نشان نمی دهد، اگر مسیر فعلی خود را حفظ کند، مطمئنا 100 گل را در سطح بین المللی خواهد شکست - به اندازه ای که او را در رده چهارم لیست تاریخ جهانی به رهبری کریستیانو رونالدو قرار دهد.

جیمز کین، پسر عموی اول پدر هری کین، پاتریک، گفت: «همه ما برای اعلام توپ طلا به صفحه نمایش چسبیده بودیم. "این گواهی بر تعداد گل هایی است که او در این فصل زده است. اگر او آن را نمی برد، شگفت زده می شدم."

توپ طلای هری کین پاسخی باشکوه به مراسم حنایی کردن افراد مشهور

هری کین آخرین بار در سال 2013 برای مراسم خاکسپاری پدربزرگش به لترفراک رفت. سپس او یک مهاجم 20 ساله خوش آتیه بود که مدتی را به صورت قرضی سپری کرده بود، نه فوق ستاره ای که قرار بود تبدیل شود.

عموی بزرگ او پاج پنج سال پیش درگذشت و خانه خانواده را به هری کین، برادرش چارلی و پدرشان واگذار کرد.

جیمز کین گفت: "[هری] مردی بسیار متواضع است. پدر و پدربزرگش چنین بودند."

مادربزرگ کاپیتان تیم ملی انگلیس اهل جزایر آران بود و یک زبان بومی ایرلندی بود.

پاتریک و چارلی کین روز دوشنبه در مراسم معرفی توپ طلا در لندن حضور داشتند.

جود بلینگهام، هم تیمی هری در انگلیس، امسال نیز نامزد دریافت توپ طلا شد. او در رده یازدهم قرار گرفت، اما اگر فصل گذشته به دلیل مصدومیت آسیب دیده نمی شد، بهتر ظاهر می شد.

هافبک رئال مادرید در این فصل گاهی برای باشگاه و کشور غیرقابل بازی بوده است. او هم می توانست برای ایرلند بازی کند.

مادربزرگ پدری او اهل دوبلین است. بلینگهام حتی در یک عکس به عنوان یک کودک با پیراهن ایرلندی به تصویر کشیده شده است. پدرش مارک در طول همه‌گیری کووید-19 پست کرد: "این بچه نیمه ایرلندی [مارک] قرار است آنلاین شود و پسر بین‌المللی زیر 21 سال انگلستان [جود] را که اولین بازی رقابتی خود را در جام آلمان انجام می‌دهد را تماشا کند."

جیم کرافورد، سرمربی زیر 21 سال ایرلند، تلاش‌های آزمایشی انجام داد تا بلینگهام برای ایرلند بازی کند، اما این بازیکن که قبلا به عنوان یک فوق ستاره بالقوه شناخته شده بود، مؤدبانه نپذیرفت. وقتی بلینگهام در سال 2023 به رئال مادرید پیوست تا محدودیت‌های بازیکنان خارج از اتحادیه اروپا را دور بزند، مانع از درخواست پاسپورت ایرلندی بلینگهام نشد. کانر گالاگر، ملی‌پوش انگلیسی، که واجد شرایط بازی برای ایرلند نیز هست، زمانی که در سال 2024 به اتلتیکو مادرید پیوست، از همین حفره استفاده کرد.

هر چند ممکن است همه چیز از دست نرود. جوبه، برادر کوچک جود، که برای بوروسیا دورتموند بازی می کند و کاپیتان زیر 21 سال انگلیس است، نیز واجد شرایط حضور در جمهوری ایرلند است، هرچند که تاکنون رویکردهای اتحادیه فوتبال ایرلند (FAI) را رد کرده است.

از 20 گلی که انگلیس در جام جهانی 2026 به ثمر رساند، 14 گل توسط بازیکنان واجد شرایط ایرلند به ثمر رسید: بلینگهام (7)، کین (6) و دکلان رایس، که در واقع سه بازی ملی برای ایرلند در بازی های دوستانه به دست آوردند و برای همیشه برای انگلیس اعلام کردند.

آنتونی گوردون، وینگر بارسلونا، که در نیمه نهایی مقابل آرژانتین گلزنی کرد، گزارش شده است که واجد شرایط حضور در جمهوری ایرلند و اسکاتلند است، اگرچه او انگلیس را انتخاب کرد.

سپس مورد جک گریلیش است، که در حالی که در نزدیکی بیرمنگام بزرگ می‌شد، بازی GAA را بازی می‌کرد و در سطح زیر سن با ایرلند بازی می‌کرد.

اینکه تعداد زیادی از بازیکنان واجد شرایط ایرلندی در حال حاضر برای انگلیس بازی می کنند، با توجه به وسعت دیاسپورا در آنجا تعجب آور نیست.

تعداد افراد متولد ایرلند در بریتانیا در دهه های اخیر به طور پیوسته در حال کاهش بوده است. در سال 1961 زمانی که بیش از 900000 ایرلندی تبار، عمدتا از جمهوری، در بریتانیا زندگی می کردند، به اوج خود رسید. در آخرین سرشماری بریتانیا در سال 2021 به 325000 کاهش یافت.

در حالی که تعداد متولدین ایرلند در حال کاهش است، تعداد واجد شرایط بازی برای ایرلند در حال افزایش است، زیرا نوه های نسل هایی که از دهه های 1950، 1960 و 1970 آمده اند، در حال افزایش است.

برخی برآوردها حاکی از آن است که شش میلیون نفری که در بریتانیا زندگی می کنند حداقل یک پدربزرگ و مادربزرگ ایرلندی دارند. این بیشتر از جمعیت ایالت است.

در اینجا بهترین تیم ملی انگلیس که می توانستند برای ایرلند بازی کنند، آورده شده است:

جو کوریگان: دروازه بان سابق منچسترسیتی که 16 فصل با این باشگاه بازی کرد، از طریق پدرش که متولد روسکومون بود، واجد شرایط بازی برای ایرلند بود. او در عوض بازی برای انگلیس را انتخاب کرد و در زمانی که این کشور دو دروازه بان در کلاس جهانی به نام های ری کلمنس و پیتر شیلتون داشت، 9 بازی ملی به دست آورد.

مایکل کین: مدافع میانی اورتون برای جمهوری ایرلند بازی می کرد، اما ترجیح داد در سطح بزرگسالان انگلیس بازی کند و 12 بازی ملی به دست آورد. برادرش ویل ایرلند را انتخاب کرد و پنج بازی ملی به دست آورد.

گری کیهیل: کاپیتان سابق چلسی 61 بازی ملی برای انگلیس انجام داد. او نام خانوادگی خود را به روش انگلیسی تلفظ می کند - کی هیل - و تصمیم گرفت برای انگلیس بازی کند، اگرچه یک پدربزرگ ایرلندی دارد.

ریو فردیناند: مادربزرگ هافبک باکلاس منچستریونایتد اهل انیسکیلن، کو فرمانا بود، و او را واجد شرایط بازی برای جمهوری ایرلند یا ایرلند شمالی می کرد. در عوض، او 81 بازی ملی برای انگلیس انجام داد. برادرش آنتون نیز می‌توانست برای ایرلند بازی کند، اما انگلیس را انتخاب کرد و هرگز در بزرگسالان بازی نکرد.

مارتین کیون: مدافع سابق آرسنال و کارشناس تلویزیونی می توانست برای جمهوری ایرلند یا ایرلند شمالی بازی کند. مادرش از اهالی بالی بریت در آن سوی جاده از میدان مسابقه در شهر گالوی بود. او در دوران کودکی در آکسفورد فوتبال گالیک بازی کرد و 43 بازی ملی برای انگلیس انجام داد. پسرش نایل برای ایرلند بازی می کرد.

دکلان رایس: قهرمان لیگ برتر با آرسنال و تکیه گاه در تیم انگلیس. قبل از تعویض سه بازی ملی برای ایرلند کسب کرد.

پیتر رید: هافبک سرسخت سابق اورتون 36 بازی ملی برای انگلیس انجام داد. پدربزرگ ایرلندی او پدی در سال 1916 در بولاندز میلز بود.

جود بلینگهام: احتمالا بهترین هافبک حال حاضر جهان.

جک گریلیش: وینگر که برای ایرلند بازی می‌کرد، با اعلام حضور برای انگلیس، قلب ایرلندی‌ها را شکست. در استون ویلا و گهگاه برای منچسترسیتی، او در سطح جهانی بود.

اخیرا در پادکست Stick to Football Overlap از رونی پرسیده شد: «اگر می‌توانستید برای هر کشور دیگری بازی کنید، آن کشور کدام کشور بود». او بدون از دست دادن پاسخ داد: «ایرلند». رونی فاش کرد که میک مک کارتی برای بازی برای ایرلند به او مراجعه کرده بود، اما نپذیرفت. باخت ما سود انگلیس بود. او 56 گل برای کشورش به ثمر رساند و بعد از کین دومین گلزن برتر کشورش شد.

هری کین: برنده توپ طلا و بدون شک بهترین مهاجم انگلیس.