برنده جایزه نوبل 2026 آن کارسون: از کجا شروع به خواندن کنیم

این نقل قول از شعر بلند و غنایی "مقاله شیشه ای" است که در مجموعه آن کارسون در سال 1995 "شیشه، کنایه و خدا" منتشر شد - نقطه ورود به آثار برنده جایزه نوبل ادبیات 2026.

در شعر، راوی بار حافظه و میل وسواس گونه پس از یک رابطه عاشقانه شکست خورده را بررسی می کند، همه اینها در حالی که به طور منظم درباره امیلی برونته فکر می کند - نویسنده ای که به خاطر تصویر شدید ادبی اش از عشق ویرانگر و پرشور در "بلندی های بادگیر" مشهور است.

این شعر چندین وسواس مکرر کارسون را در یک اثر گرد هم آورده است. او بارها در مورد میل، رها شدن و حسادت نوشته است و اغلب از دیگر شخصیت های ادبی به عنوان دوگانه های احساسی استفاده کرده است، زیرا لنگر تاریخی به ایده های او اشاره می کند.

«مقاله شیشه ای» به نوعی روش کارسون را در بر می گیرد. شاعر، مقاله‌نویس، مترجم و کلاسیک نویس کانادایی اغلب مضامین عاطفی را با در هم آمیختن تأملات شخصی خود با تحلیل، ریشه‌شناسی، ترجمه، تاریخ ادبی و اندیشه‌های فلسفی روشنفکرانه کرده است.

یکی دیگر از نشانه‌های تجاری آثار او، سیال بودن ژانر موجود در «مقاله شیشه‌ای» است، که - همانطور که از عنوان نشان می‌دهد - تا حدی یک مقاله نقد ادبی است، اگرچه به دلیل فرم آن یک شعر نیز هست.

آندرس اولسون، رئیس کمیته نوبل، در ارائه برنده جایزه نوبل در 8 اکتبر خاطرنشان کرد: «تقریبا تمام تولیدات ادبی او بر تقاطع بین وسواس فیلولوژیست با کلمات و میل شاعر به معنای جدید متمرکز شده است.

کارسون که در تورنتو متولد شد، برای اولین بار در نوجوانی شیفتگی خود را نسبت به اسطوره های یونان باستان پیدا کرد. او به مجله ادبی The Brick گفت که برای اولین بار یک نسخه دو زبانه از "Sappho" اثر ویلیس بارنستون را در نمایشگاه کتابفروشی یک مرکز خرید در انتاریو دید و این باعث شد که او از یک معلم لاتین دبیرستان بخواهد که این اثر را مطالعه کند.

او ادامه داد تا پایان نامه دکترای خود را در کلاسیک با عنوان "Odi et Amo Ergo Sum" (من متنفرم و دوست دارم، بنابراین هستم) منتشر کرد.

اولین کتاب انتقادی کارسون، "اروس تلخ شیرین" در سال 1986 منتشر شد. این کتاب شالوده رویکرد او را می گذارد، زیرا او از نویسندگان یونان باستان مانند سافو و افلاطون استفاده می کند تا بررسی کند که چگونه میل - و موانع بین معشوق و معشوق - تنش عاطفی ایجاد می کند.

کتاب نشان می دهد که درد خواستن جدا از عشق نیست. این یکی از چیزهایی است که میل را بسیار قدرتمند می کند.

از آنجایی که «اروس تلخ» بین شعر یونانی، فلسفه و نقد ادبی و تفاسیر شخصی حرکت می‌کند، معمولا خواندن آن آسان نیست. یک اثر سریع‌تر جذاب‌تر و نقطه شروع خوب برای کشف آن کارسون، رمان منظوم «زندگی‌نامه قرمز» است که در سال 1998 منتشر شد.

«زندگی‌نامه سرخ» از اسطوره یونان باستان هراکلس و هیولای بال قرمز جریون الهام گرفته شده است که هراکلس آن را به عنوان دهمین کار خود در مجموعه 12 کار تاریخی خود می‌کشد.

گریون که شخصیتی جزئی از اساطیر است، در کتاب کارسون به معشوق هراکلس تبدیل شده است. او این اسطوره را به عنوان یک داستان مدرن و عجیب و غریب در دوران بلوغ تجسم می کند که هیولا عشق، حسادت، تمایلات جنسی و دلشکستگی را تجربه می کند.

کارسون توضیح داد: "همه ما بیشتر اوقات احساس می کنیم که هیولا هستیم."

این اثر قابل دسترس، خنده دار و تکان دهنده است و برای لذت بردن از آن نیازی به دانش عمیق اساطیر یونان نیست.

نکته کلیدی برای خواندن آن کارسون این است که انتظار نداشته باشید هر ارتباطی بلافاصله روشن شود. کتاب‌های او به جای اطمینان، به کنجکاوی پاداش می‌دهند، و شبکه گسترده و غیرخطی دانش او را می‌توان با فرو رفتن در یک سوراخ خرگوشی ابرپیوندی از ایده‌های روایی مقایسه کرد.

"مردان در ساعات غیرفعال" (2000) یکی دیگر از مجموعه شعرهای روشنفکرانه بازیگوش است. در اینجا کارسون با ارجاع به چهره‌های متفاوتی مانند بتهوون، ویرجینیا ولف، امیلی دیکنسون، ژان لوک گدار، زیگموند فروید، هومر، هوکوسای و شیطان، مدرن را با باستان برخورد می‌کند.

اشعار قطعاتی از تاریخ، اساطیر و زندگی معمولی را گرد هم می آورد و اجازه می دهد تا ارتباطات عاطفی و فکری غیرمنتظره پدیدار شود.

در قطعه اجرای گفتاری و خوانده شده "Norma Jeane Baker of Troy" (2019)، کارسون به طور مشابه فرهنگ باستانی و پاپ را گرد هم می آورد و داستان هلن تروی را در کنار زندگی و تصویر فرهنگی مرلین مونرو به تصویر می کشد.

چگونه مردم قربانی خواسته هایی می شوند که نمی توانند کنترل کنند؟ این موضوع اصلی است که کارسون در "زیبایی شوهر: مقاله ای تخیلی در 29 تانگو" که در سال 2001 منتشر شد، بررسی می کند.

این فیلم طنز خشم آلود نویسنده کانادایی را به شیوه ای قدرتمند و تکان دهنده، به تصویر می کشد که صحنه های وابسته به عشق شهوانی، دردناک و دلخراش از یک ازدواج محکوم به فنا را به تصویر می کشد: یک وسواس 30 ساله با یک دروغگوی بیمارگونه که خاصیت رستگاری منحصر به فردش درخشندگی فیزیکی محض اوست.

مجموعه شعری که برای او جایزه T.S. جایزه الیوت به جان کیتس تقدیم می‌شود و عبارت معروف شاعر رمانتیک، «زیبایی حقیقت است» را به چالش می‌کشد.