برنی سندرز در سال 2016 در این مبارزه شکست خورد. یک دهه بعد، او در جنگ پیروز شد.

در سال 2016، دو انقلاب پوپولیستی تهدید به بازسازی سیاست آمریکا کردند. دونالد ترامپ حزب جمهوری خواه را فتح کرد و ریاست جمهوری را به او تحویل داد. برنی سندرز در مقابل هیلاری کلینتون کوتاه آمد، اما دیدگاه اقتصادی پوپولیستی را معرفی کرد که در آن زمان، بسیاری از تشکیلات دموکرات آن را از نظر سیاسی غیرعملی رد می کردند.

ده سال بعد، ترامپ و MAGA با انکار میان دوره‌ای ویرانگر مواجه شدند، زیرا نامزدهای سراسر کشور با لباس‌های آبی و قرمز که نسخه‌های پیام سندرز را تکرار می‌کردند، در مکان‌هایی که زمانی فراتر از دسترس دموکرات‌ها به نظر می‌رسید، نفوذ کردند.

سندرز، مثل همیشه متعجب نیست.

سندرز در مصاحبه‌ای در چهارشنبه گفت: "اگر از من می‌پرسید، آیا از این موضوع شوکه شده‌ام؟ این که بحث در مورد عدالت اقتصادی و گرفتن الیگارش و مبارزه برای طبقه کارگر کار در تگزاس است، کار در اوهایو، کار در مونتانا، کار در فلوریدا، کار در سراسر کشور - نه، من شوکه نشده‌ام." "این چیزی است که من همیشه به آن اعتقاد داشته ام."

تمرکز لیزری سندرز بر پوپولیسم اقتصادی در سال 2016 با انتقاد حزب خودش در جریان مقدماتی مشاجره‌آمیزش علیه کلینتون به دلیل نادیده‌انگاری بیش از حد سیاست‌های هویتی - که اغلب به دلیل عدم حمایت او در میان رای‌دهندگان سیاه پوست بود، مواجه شد. اکنون، تمرکز بی‌وقفه او بر مداخلات انتخاباتی شرکت‌ها و میلیاردرها و نابرابری درآمد، فرمول پیروزی را نه تنها برای عبدالالسید در میشیگان، بلکه برای جیمز تالاریکو در تگزاس، سام فورستاگ در مونتانا و ربکا کوک در ویسکانسین ثابت کرد.

السید به پولیتیکو گفت: «برنی نوعی از کمپین را که واقعا برای جلب مستقیم مردم شاغل است، عادی کرد. هر جا که من در میشیگان رفتم، افرادی هستند که برنی 2016 و برنی 2020 را به یاد می آورند - ما روی شانه های غول ها ایستاده ایم.

با توجه به نتایج پررونق روز سه‌شنبه و گستردگی پیروزی‌ها برای چپ، دموکرات‌ها آزمایش خواهند کرد که آیا می‌توانند از همان دام‌هایی که در نهایت پس از آخرین پیروزی بزرگشان در سال 2020 با طلسم یقه آبی جو بایدن در بالای جدول به وجود آمد، اجتناب کنند، که پس از آن حزب به تدریج از شیب جنگ فرهنگی عقب نشینی کرد.

سندرز برای جلوگیری از آن گفت که حزب می تواند هر دو را انجام دهد، اما دموکرات ها باید "شجاعت" را داشته باشند تا بر نیازهای روزمره خانواده های کارگر تمرکز کنند، مهم نیست میلیاردرهایی که به حزب دموکرات کمک مالی می کنند، چه می گویند.

او گفت: "این یکی یا نیست. شما می توانید با تعصب و تبعیض مبارزه کنید، اما باید شجاعت داشته باشید." اکنون شجاعت این را دارید که به میلیاردرهایی که به حزب دمکرات کمک مالی می کنند، بگویید: "از کمک شما بسیار متشکرم، اما در حال حاضر می خواهیم روی نیازهای خانواده های کارگر این کشور تمرکز کنیم، چه بخواهید چه نخواهید."

شاید هیچ جایی به اندازه شهر نیویورک که به عنوان مکه مترقی گرایی آمریکا ظاهر شده است، آشکار نباشد، جایی که شهردار زهران ممدانی - زمانی یک مقام محلی مورد تایید سندرز - اکنون شاید وارث ظاهری ردای مترقی سندرز است.

مردی که در پشت خیزش لرزه‌ای ممدانی قرار داشت، موریس کاتز واندرکاند پیشرونده، بیش از همه در این هفته در خط بود. پس از اینکه گراهام پلاتنر مشتری اصلی او در اوایل سال جاری به دلیل رسوایی از رقابت در سنا در مین کنار رفت، کاتز در این دوره برای جینا هینوجوزا در تگزاس، رندی ویلگاس در کالیفرنیا و برایان پویندکستر در اوهایو کار کرد، در حالی که شرکت او، آژانس مبارزه، با ال سید و باب بروک پنسیلوانیا کار می کرد.

یک روز قبل از انتخابات، آتلانتیک یک قطعه 3500 کلمه ای منتشر کرد که "نظریه سیاست کاتز" را در برگه رای قرار داد.

کاتز با اشاره به نقل قول بدنام کانیه وست در روز چهارشنبه و دویدن با 45 دقیقه خواب گفت: "بسیاری از مردم می خواستند بدانند اگر شکست بخوریم چه می گویم." "حدس می‌زنم هرگز نخواهیم فهمید. امروز من این احساس را دارم."

مانند سندرز، کاتز آینده ای مترقی را با تمرکز بر اقتصاد به عنوان راه روشن پیش می بیند – و هیچ جا به اندازه تگزاس روشن نیست.

او گفت: "صدها میلیون دلار علیه جیمز و جینا هزینه شد تا آنها را در مورد یک موضوع ترنس نشان دهد." "این به شکل حماسی شکست خورد زیرا جایی برای سوء تفاهم یا ابهامی در مورد آنچه آنها ایستاده بودند وجود نداشت، زیرا آنها خود را در چنین پیام های اقتصادی مثبت و مثبتی قرار داده بودند."

وی افزود: «این حملات در غیاب پیام مثبت موفقیت آمیز بوده است. زمانی که بتوانید خودتان را تعریف کنید و پیامی را ارائه کنید، کار کردن با آن بسیار سخت تر می شود.

این همان فرمولی است که ممدانی به عمارت گریسی رفت - و کاتز استدلال می‌کند، درسی که دموکرات‌ها در نهایت آموختند. او گفت: «برای مدت طولانی، سیاستمداران واقعیت‌های احساس مردم در مورد اقتصاد را می‌پذیرفتند، اما مسئولیت ایفای نقش فعال در تغییر آن را نمی‌پذیرفتند. "دیگر جایی برای آن وجود ندارد."

کاتز نظریه سیاست او و سندرز را در سراسر طیف دموکرات - نه فقط در جناح چپ، بلکه در میان میانه‌روهایی که زمانی در برابر آن مقاومت می‌کردند- پیروز شده است.

او گفت: «جناح معتدل‌تر حزب، تعریف میانه‌رو بودن را تغییر داده است. من فکر می‌کنم این عالی است. ما باید یک حزب بزرگ چادری باشیم، اما شما یک خیمه بزرگ را می بینید که در مخالفت با الیگارشی متحد است، که در مخالفت با فساد متحد است، و در تعقیب تغییرات بنیادی و ساختاری متحد است. و این واقعا دلگرم کننده خواهد بود اگر بتواند به سال 2028 ادامه دهد."

برای سندرز، این دلیلی است بر استدلالی که او سال‌ها مطرح کرده و دموکرات‌ها آن را نادیده گرفته‌اند - علی‌رغم آنچه او می‌گوید سادگی آن است.

او گفت: "با تمرکز بر نیازهای اکثریت قریب به اتفاق مردم آمریکا که در ثروتمندترین کشور روی زمین در حال مبارزه هستند، در حالی که افراد بسیار ثروتمند در حال ثروتمندتر شدن هستند، شما برای پی بردن به این موضوع نیازی به مدرک دکترا در اقتصاد یا علوم سیاسی ندارید." "مسئله این است. ما چگونه یک استاندارد زندگی مناسب برای همه مردم خود ایجاد کنیم؟ چگونه به سیستم مالی فاسد مبارزات انتخاباتی پایان دهیم؟ این دقیقا همان کاری است که دموکرات ها باید انجام دهند."

در 85 سالگی، سندرز مانند مردی که وقتش تمام شده، این چرخه را به راه انداخت.

در پی بازگشت تاریخی ترامپ به قدرت در سال 2024، سندرز تور «Oligarchy مبارز» را راه‌اندازی کرد، توری که زمانی برگزار شد که بسیاری از دموکرات‌ها در حاشیه بودند اما بسیاری از استدلال‌ها را ارائه کرد و حتی به کشف نامزدهای واقعی کمک کرد که یک سال بعد در اوایل این هفته رقابت‌ها را باتلاق می‌کردند. از زمان سفر، سندرز 58 گردهمایی در طول دوره میان دوره ای برگزار کرده است، بیش از 150 نامزد را در انتخابات مقدماتی و عمومی حمایت کرده است، 16 میلیون دلار را صرف سازماندهی و اعزام کارمندان و داوطلبان به ایالت های کلیدی سنا از جمله میشیگان، مینه سوتا و فلوریدا کرده است، مشاور سندرز

ld سیاستمدار.

سندرز گفت: "مردم می گویند، "می دانی، برنی، تو 21 سال سن نداری. چه چیزی تو را نگه می دارد؟" "چیزی که من را نگه می دارد این است که شما به افرادی که دیروز انتخاب کرده ایم نگاه می کنید و به صدها نفر دیگر که در هیئت مدیره مدرسه و شورای شهر انتخاب کرده ایم نگاه می کنید. شما مردم فوق العاده ای دارید، سیاه و سفید و لاتین تبار که از مناطق روستایی و شهری آمده اند."

او افزود: "امیدوارم رهبری دموکرات ها آنچه را که در سراسر کشور اتفاق می افتد دیده باشد."

با نگاهی به سال 2028، مترقی‌ها روز سه‌شنبه را به‌عنوان مدرکی می‌دانند که سیاست اقتصادی چپ می‌تواند در هر جایی پیروز شود – و این که هرگونه شک از سوی میانه‌روها مبنی بر اینکه یک مترقی باید برای ریاست‌جمهوری نامزد شود، باید برطرف شود.

سندرز گفت: «من فکر می‌کنم باید در سیاست تجدیدنظر کنیم. او با اشاره به ویلگاس در بیکرزفیلد، "یک شهر جمهوری خواه"، همراه با فورستاگ، کوک و دیگرانی که کرسی های تحت کنترل جمهوری خواهان را تغییر دادند، افزود: "ما می توانیم میلیون ها جمهوری خواه و مستقل را که از نظر اقتصادی با مشکل مواجه هستند، جلب کنیم، اگر روی مسائل مهم تمرکز کنیم."

او گفت: «اینها افرادی هستند که بر اساس یک دستور کار مترقی، در یک منطقه جمهوری خواه شرکت کردند و پیروز شدند.

کاتز گفت که روز سه‌شنبه دلیلی بر این است که با رفتن به سال 2028، رای‌دهندگان کاندیداهایی را می‌خواهند که هیچ شباهتی به واشنگتن نداشته باشند - آن‌هایی که او کمک کرد از تگزاس تا کالیفرنیا انتخاب شوند.

او گفت: "شما گرسنگی برای نوع دیگری از نامزدها را دیدید - در [سطح] کنگره، معلمان، پیشخدمت ها، آتش نشان ها، کارگران آهن و دودپرها. و در سطح سنا، کشیش ها، پزشکان و معلمان." این عطش برای گسترش افرادی که در کنگره حضور دارند و در مناصب قدرت هستند، واقعی به نظر می رسد.

اینکه کدام نامزد مترقی می‌تواند حرکت چپ را برای رسیدن به 2028 افزایش دهد یک سوال باقی می‌ماند، اما کاتز گفت که نتایج روز سه‌شنبه را به عنوان شواهد بیشتری می‌داند که الکساندریا اوکاسیو-کورتز، نماینده نیویورک - که یک هفته قبل از انتخابات کمپین ویلگاس را در کالیفرنیا بست و در میشیگان، مونتانا و پنسیلوانیا دستخوش نامزدی شد - باید به فکر نامزدی برای ریاست‌جمهوری باشد.

کاتز گفت: «به سختی به نتایج انتخابات نگاه می کنید و می گویید که آنها چیزی جز تشویق در زمینه توانایی او برای پیروزی در سراسر کشور هستند.