بروکسل در حال حرکت برای ممنوع کردن تبلیغات خیابانی توسط شرکت های سوخت فسیلی است - مقامات اتحادیه اروپا که در آنجا زندگی می کنند باید توجه داشته باشند.

هفته گذشته، السن پنجمین شهرداری شد که به پایان تبلیغات سوخت‌های فسیلی رأی داد و به سنت‌ژیل، جت، شاربیک و مولن‌بیک پیوست.

چهار رای از این پنج رای تنها در عرض چهار ماه به دست آمد، و این شهرداری‌ها روی هم محل زندگی تقریبا 370000 نفر هستند: یک سوم جمعیت منطقه پایتخت بروکسل.

هر پنج نفر درخواست یکسانی دارند: اینکه منطقه بروکسل تبلیغات سوخت فسیلی را در کل شهر، از ایستگاه‌های مترو گرفته تا جاده‌های منطقه‌ای، ممنوع کند. طرح‌های بیشتری در حال حاضر ارائه شده‌اند، و تا پایان سال، اکثریت 19 شهرداری بروکسل می‌توانند به‌طور سابقه‌دار خواستار ممنوعیت شوند.

در حالی که سیاستمداران محلی رهبری را در دست دارند، چشم انداز کمی بالاتر از زنجیره کمتر امیدوار کننده به نظر می رسد.

شهر تبلیغاتی اروپا و شهر لابی اتحادیه اروپا

هر روز ده‌ها هزار نفر از مقامات، نمایندگان پارلمان اروپا، دستیاران و دیپلمات‌ها در ساعت شلوغی صبح بروکسل در راه کار بر روی قوانینی هستند که تصمیم می‌گیرند اروپا به اهداف آب و هوایی خود دست یابد یا خیر.

در طول مسیر آنها از وسوسه‌های متعدد عبور می‌کنند، پناهگاه‌های اتوبوس و دیوارهای مترو که به آنها خودروهای بنزینی می‌فروشند، پروازهای آخر هفته و قراردادهای بنزین، مصرف انبوه مداوم این محصولات را عادی می‌کنند.

پس از رسیدن به دفاتر خود، دوباره با همان صنعت ملاقات می کنند، این بار شخصا. هفت شرکت بزرگ نفت و گاز به تنهایی بودجه لابی خود را تقریبا 64 میلیون یورو اعلام کرده اند.

تحقیقات سیاست آزاد فسیلی نشان می‌دهد که کمیسیونرهای اتحادیه اروپا و کابینه‌های آن‌ها در دوره گذشته نزدیک به 900 جلسه با لابی‌گران سوخت‌های فسیلی داشته‌اند. این تقریبا یک بار در روز کاری است، که نشان می‌دهد این صنعت چقدر در ریتم روزانه زندگی بروکسل تعبیه شده است.

برخی از پرونده‌ها به‌ویژه تحت فشار شدیدی قرار می‌گیرند، یکی از نمونه‌های فاحش این است که چگونه اتحاد مخفیانه یازده شرکت بزرگ چندملیتی برای از بین بردن قانون شاخص حقوق بشر و آب و هوا اتحادیه اروپا در سال گذشته، «دستورالعمل دقت لازم برای پایداری شرکت» (CSDDD) کار کردند.

ادامه مطلب

نمایندگان پارلمان اروپا به عقب نشینی عمده قوانین پایداری شرکت ها رأی می دهند

صنعت سوخت های فسیلی در حال حاضر در حال راه اندازی یک کمپین لابی بسیار شدید برای به تاخیر انداختن و رقیق کردن مقررات انتشار متان اتحادیه اروپا در سال گذشته است.

بیش از 80 درصد از تمام جلسات کمیسیون با نمایندگان منافع خارجی در مورد این مقررات مربوط به لابی‌گران سوخت فسیلی بود و پارلمان اروپا نیز بهتر از این نیست. همه 17 نماینده پارلمان اروپا که در نامه آوریل 2026 به کمیسیون خواستار بازگشایی مقررات متان شده بودند، در سال گذشته با لابی‌گران سوخت فسیلی دیدار کرده بودند.

و این فقط ارقام اعلام شده است.

لابی‌هایی که در راهروها پرسه می‌زنند

به جرات می توان گفت که مجموع واقعی تقریبا به طور قطع بالاتر است. بر اساس تحقیقات جدید Reclaim Finance، از هر سه روز، دو روز، لابی‌های سوخت فسیلی حاضر در پارلمان اروپا هیچ ملاقاتی با نمایندگان پارلمان اروپا نداشتند. آن‌ها در راهروها و کافه‌های ساختمان پرسه می‌زنند و قصد دارند با نمایندگان پارلمان اروپا که می‌خواهند بر آنها تأثیر بگذارند، برخورد کنند.

مشاوران پشت این طرح‌های ممنوعیت تبلیغات فسیلی وانمود نمی‌کنند که چند بیلبورد به تنهایی بحران آب و هوا را حل می‌کنند، اما از ادامه سوء استفاده از فضاهای عمومی توسط صنایع فسیلی، خودروسازی و هوانوردی برای ترویج آزادانه تبلیغات خود خودداری می‌کنند. در مورد دومی، به ویژه از آنجایی که مقاصد تبلیغاتی اغلب دقیقا همان مکان هایی هستند که قربانی اختلالات شدید آب و هوایی شده اند.

ماتیاس گیسلن، عضو شورای اکولو گرون که پیشنهاد شاربیک را در ماه سپتامبر ارائه کرد، گفت: تابستان 2026 بیداری دردناکی برای واقعیت خشن پیامدهای بحران آب و هوا بود.

موج گرما، جزایر گرمایی و مرگ و میر ناشی از گرما متأسفانه در حال تبدیل شدن به یک امر عادی در شهر هستند.

حق دارند. تبلیغات این است که چگونه صنعت سوخت فسیلی مجوز اجتماعی خود را حفظ می کند و خود را به عنوان بخشی از راه حل معرفی می کند و در عین حال محصولاتی را که باعث بحران می شوند را گسترش می دهد.

نه تنها پنج شهرداری فرعی پایتخت بروکسل این را تصدیق می کنند، بلکه بیش از 70 شهر در سراسر جهان اقداماتی را برای پاکسازی خیابان های خود از تبلیغات سوخت های فسیلی انجام داده اند، از جمله آمستردام، سیدنی، استکهلم و ادینبورگ.

مشکلات تبلیغات، و استراتژی های لابی چند میلیون یورویی، نه تنها به این دلیل است که به سیاره زمین آسیب زیادی وارد می کنند، بلکه اساسا غیردموکراتیک نیز هستند.

ساکنان، گروه های اجتماعی و سازمان های جامعه مدنی نمی توانند با قدرت آتش صنعت برابری کنند. آنها بودجه، کارکنان یا درهای باز را ندارند که آنها را هفته به هفته در مقابل قانونگذاران قرار دهد.

اروپا قبلا با این موضوع برخورد کرده است.

"پدرخوانده هرج و مرج آب و هوا"

لابی‌های دخانیات دیگر دسترسی ممتاز به وزرای بهداشت ندارند و برندهای سیگار نمی‌توانند تابلوهای تبلیغاتی بخرند. به دلایل مشابهی که جهان می خواهد به سوخت های فسیلی پایان دهد، اتحادیه اروپا تبلیغات تنباکو را ممنوع کرد زیرا تبلیغ یک محصول کشنده با سلامت عمومی ناسازگار بود.

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، در سال 2024، هنگامی که از همه کشورها خواست تبلیغات سوخت های فسیلی را ممنوع کنند، همین مقایسه را انجام داد و شرکت های سوخت فسیلی را به عنوان "پدرخوانده هرج و مرج آب و هوا" نام برد.

تصمیمات شهرداری الزام آور نیستند، بنابراین تصمیم اکنون با منطقه پایتخت بروکسل است که تبلیغات را در مترو، در امتداد جاده های منطقه ای و زیرساخت های خود کنترل می کند. اولین گام آشکار این است که باید به شهرداری های خود گوش دهد و یک ممنوعیت در سطح شهر ایجاد کند.

اما این پیام خطاب به موسسات آن سوی خیابان دو لا لوی نیز هست.

اگر خیابان‌های پایتخت اروپا از ترویج سوخت‌های فسیلی پاک می‌شود، راهروهای نهادهای آن نیز باید پاک شوند. این به معنای محدود کردن دسترسی صنعت به تصمیم‌گیرندگان، بستن درهای گردان، و رد حمایت مالی و مشارکت در سوخت‌های فسیلی است، درست همانطور که اتحادیه اروپا با تنباکو انجام داد.

شهرداری های بروکسل نشان داده اند که دموکراسی محلی چگونه است. اکنون این منطقه و نهادهای اتحادیه اروپاست که نشان دهند سرمایه اروپا برای فروش نیست. نه در بیلبوردهایش و نه در راهروهای قدرتش.