برگرها، تحریم ها و تبلیغی که جامعه اوهایو را از هم جدا کرد

وقتی یک رستوران محبوب موافقت کرد که به عنوان ایستگاه کمپین برای G.O.P. کاندیداها پیش از روز انتخابات، مشتریان دیرینه علیه آن مخالفت کردند و مدینه، اوهایو، متحیر ماند.

پتی و جان استال، صاحبان پی جی مارلی، روز سه شنبه در مدینه، اوهایو. این زوج اصرار داشتند که برگزاری یک رویداد برای بلیت جمهوری خواهان برای جانبداری نیست. اعتبار... مدی مک گاروی برای نیویورک تایمز

اولین باری که شخصی در اعتراض به پی جی مارلی زنگ زد، یک کارمند 16 ساله آن را بلند کرد.

او می‌توانست میدان شهر آرام مدینه، اوهایو را با آلاچیق، چراغ‌های چشمک زن و پرچم‌های در اهتزاز آمریکا ببیند. اما در تلفن، تماس گیرنده جیغ می زد.

نوجوان پس از آن به مدیرش گفت: «آنها چیزی در مورد پدوفیل ها گفتند؟»

او نمی‌توانست تمام صحبت‌های تماس‌گیرنده را به خاطر بیاورد، اما آن کلمه را به یاد آورد، کلمه‌ای که بسیاری از مردم در هفته‌های آینده از آن برای توهین به رستوران استفاده خواهند کرد.

زنی از یکی از شهرستان های اطراف در فیس بوک نوشت: «هیچ وقت در آنجا غذا نخورید، حامیان بدجنس پدوفیل».

یک زن محلی پست کرد: «این که آنها تصمیم گرفتند به محافظان پدوفیل یک پلت فرم بدهند، ناخوشایند است.

یورش در اواخر اکتبر آغاز شد، زمانی که حزب جمهوری خواه اوهایو اعلام کرد که گروهی از نامزدها که با اتوبوس قرمز بزرگ در حال سفر به ایالت بودند، در روز شنبه قبل از انتخابات در پی جی مارلی توقف خواهند کرد. یکی از آنها، ویوک راماسوامی، که برای فرمانداری نامزد شده بود، به تازگی تبلیغی را منتشر کرده بود که در آن مادر رقیب دموکرات خود، امی اکتون، او را دروغگو خطاب می کرد.

ناگفته مانده این بود که وقتی خانم اکتون 12 ساله بود، ناپدری او به تجاوز به او متهم شد و مادرش طرف ناپدری را گرفت.

پتی و جان استال، P و J پشت پی جی مارلی، قبل از انتشار آگهی بسیار مورد انتقاد پذیرفته بودند که میزبان نامزدها باشند. آنها در سراسر شهر به دلیل بزرگ کردن چهار پسر، داوطلب شدن در مدارس محلی و تبدیل یک بانک 122 ساله به یک میخانه شناخته شده بودند. آن‌ها فکر می‌کردند که این آگهی بد سلیقه است. اما به‌عنوان جمهوری‌خواهان کسب‌وکار کوچک، به حرف آقای راماسوامی معتقد بودند که می‌تواند مالیات‌های دارایی را بدون آسیب رساندن به مدارس کاهش دهد و فکر می‌کردند که می‌تواند راهی برای کاهش قبض‌های برق فزاینده آنها بیابد.

این زوج اصرار داشتند که برگزاری یک رویداد برای بلیت جمهوری خواهان برای جانبداری نیست. آنها گفتند که آنها با میزبانی از دموکرات ها نیز موافقت می کردند. آقای استال گفت: «مردم می‌گفتند، «اوه، تو به ویوک یک سکو می‌دهی». من به آن نگاه کردم که او یک سکو به ما می داد.

اما با پخش شدن آگهی و تماس‌ها، تصمیم خوبی برای تجارت و گفتمان مدنی آنها به نظر می‌رسید، در عوض به نبرد دیگری در آمریکا مبدل شد که کدام طرف دارای امتیاز اخلاقی است.

سیاستمداران و صاحب نظرانی که در مورد آگهی و معنای آن وسواس داشتند، پس از پایان انتخابات ادامه خواهند داد. اما همانطور که هیاهوی مدینه نشان می‌دهد، زخم‌هایی که آشکار می‌کرد به آسانی التیام نمی‌یابد.

سایر مشاغلی که با برگزاری رویدادهایی برای آقای راماسوامی موافقت کرده بودند، لغو شدند. استال ها باید تصمیم می گرفتند که آیا آنها نیز تصمیم بگیرند.

استیسی بن تایپ کرد: «سلام پتی، می دانم که مدتی است. او به تازگی یک پست فیس بوک در مورد نحوه آمدن نامزدها به P.J. Marley را دیده بود. او بیش از یک دهه قبل از خانم استال کلاس‌های Jazzercise را خوانده بود و هر بار که برای یک همبرگر بیکن به P.J. Marley برمی‌گشت، گفته بود: «من صاحبان اینجا را می‌شناسم».

حالا، به امید اینکه خانم استال را متقاعد کند از میزبانی آقای راماسوامی کناره گیری کند، او قصد داشت چیزی را به او بگوید که به ندرت در مورد آن صحبت می کرد. او در یک پیام خصوصی در فیس بوک نوشت: "در سن 14 سالگی مورد تجاوز جنسی قرار گرفتم."

در طول فصل انتخابات، موضوع آزار جسمی و جنسی در ناحیه هفتم اوهایو تقریبا غیرقابل اجتناب بود. در رقابت های کنگره، تبلیغاتی منتشر شد که نماینده جمهوری خواه مکس میلر را به سوء استفاده از همسر سابق و کودک نوپایش متهم می کرد و تبلیغاتی منتشر شد که در آن او این اتهامات را رد کرد. در رقابت‌های سنا، تبلیغاتی منتشر شد که جان هاستد، رئیس جمهوری‌خواه را متهم به گرفتن پول از یاران جفری اپستین، مجرم جنسی محکوم می‌کرد که در زندان درگذشت.

او در مصاحبه ای گفت، اما این تبلیغ آقای راماسوامی بود که بیش از همه خانم بن، یک مددکار اجتماعی بازنشسته را آزار داد.

او به خانم استال نوشت: «من نمی‌توانم شما را از پیام‌هایی که اجازه می‌دهید در مرکزتان پخش شود جدا کنم».

انگار همه در شهر طرفداری می کنند. مشتریان وفادار اعلام کردند که دیگر هرگز پا به رستوران دوم پی جی یا استالز نخواهند گذاشت. محافظه کارانی که هرگز به مؤسسات آنها نرفته بودند گفتند که اکنون آنها را جستجو خواهند کرد. زنی که هر دو دخترش سال‌ها در P.J. Marley کار می‌کردند، خواستار بایکوت شد، که باعث شد شخص دیگری خواستار اخراج زنان لیبرال سفید پوست شود. یک دموکرات برجسته که آقای استال را به خوبی می‌شناخت، در فیس‌بوک از او دفاع کرد و گفت: «به یاد داشته باشید که مردم بیشتر از سیاست‌شان هستند».

استال ها هر نظر منفی ارسال شده در صفحات رسانه های اجتماعی خود را حذف کردند و علنا سکوت کردند.

سپس دموکرات‌های منطقه برنامه‌هایی را برای تظاهرات در بیرون رستوران اعلام کردند. در شهرستان مدینه، جایی که 62 درصد از ساکنان آن در سال 2024 به رئیس جمهور ترامپ رای داده بودند، دموکرات ها به تعداد آنها بیشتر عادت کرده بودند.

کلی بیگل، که در گوشه ای از P.J. Marley زندگی می کند، یک دهه با همسایه خود درگیری داشت. هر چه ترامپ بیشتر امضا می‌کند که همسایه‌اش به دست آورده است، خانم بیگل نشانه‌های حامی لیبرال‌های بیشتری می‌آورد.

یک روز تابستان امسال، او متوجه شد که تمام علائم همسایه اش از بین رفته است. خانم بیگل از او خواست که بیاید. در آغوش گرفتند. او به امید کاهش تنش های سال ها، سیاست را مطرح نکرد.

اما وقتی آقای راماسوامی در 31 اکتبر وارد شهر شد، خانم بیگل می دانست کجا خواهد بود.

میدان شهر، که پس‌زمینه جشنواره دختران گیلمور و چند فیلم رام کام بود، با حدود 200 معترض پر شد. یک کامیون ویدئویی تصویری از آقای راماسوامی و این سوال را نشان می‌دهد که "چه نوع مردی این تبلیغ را اجرا می‌کند؟"

اکثر معترضان به میدان چسبیده بودند، جایی که تابلوی عظیمی نشان می داد «مهربانی پیروز خواهد شد».

اما خانم بیگل به گروهی در نزدیکی پاسیو پی جی مارلی پیوست و مستقیما بر سر مشتریان فریاد زد.

او هنگام پخش زنده فریاد زد: "آنها آنجا هستند." "حامیان پدوفیل!"

تمام صندلی های داخل P.J. Marley پر شده بود. برخی از مشتریان گفتند که برای شنیدن نامزدها آمده اند. دیگران فقط می خواستند از استال ها حمایت کنند.

این زن و شوهر به پسران خود یاد داده بودند که وقتی تعهد می‌کنید، به آن پایبند باشید. آنها قصد داشتند بیانیه ای منتشر کنند که در آن اعتقاد خود را به آزادی بیان و گفتگوی آزاد بیان کنند و گفتند که نامزدها و مشتریان با هر عقیده ای در رستوران آنها استقبال می کنند.

اما پس از دریافت پیام های تحقیر آمیز بیشتر و بیشتر بر روی تلفن های آنها، آنها هرگز آن را پست نکردند.

آقای استال گفت: "هیچ چیزی که ما در این مرحله می گوییم آنها را خوشحال نمی کند."

او در داخل رستوران نتوانست معترضان را ببیند. دستیاران راماسوامی روی شیشه های جلویی با تابلوهای تبلیغاتی کاغذی کشیده بودند. دیوارهای قطور بانک سابق مانع از شنیدن صدای معترضان شد. اما هر بار که یک کارمند بیرون می‌آمد، فریاد می‌زدند.

آنتونی بوکانان، متصدی رستوران، از در کناری بیرون آمد تا هوای تازه بخورد. یکی از معترضان مدام به او فریاد می زد، "چطور می توانی برای آنها کار کنی؟"

آقای بوکانن به این فکر کرد که می‌توانست چه چیزی را پس بگیرد: "اگر صادقانه این را از من می‌پرسید، از نحوه زندگی آگاه نیستید. من یک معلم کلاس سوم هستم. من دو شغل کار می‌کنم. فقط سعی می‌کنم پولم را به دست بیاورم."

در عوض، او به داخل رفت و در حالی که نامزدها در مورد خطراتی که در صورت انتخاب نشدن جمهوری‌خواهان روی می‌دهد، سخنرانی می‌کردند، آبجو سرو کرد.

ساعت 5 صبح روز بعد از انتخابات، آقای استال گوشی خود را از روی میز کنار تختش برداشت و نتایج را بررسی کرد.

دموکرات ها تقریبا در تمام رقابت های ایالتی در اوهایو پیروز شده بودند. هیچکدام شهرستان مدینه را تغییر ندادند، اگرچه آقای راماسوامی با اختلاف بسیار کمتری نسبت به آقای ترامپ در سال 2024 برنده آن شده بود.

نزدیک به دو هفته بود که تماس‌ها و پیام‌ها به پی جی مارلی می‌رسید، و حتی پس از پایان مراسم متوقف نشدند. اما استال ها از تصمیم خود پشیمان نشدند. به نظر نمی رسید تجارت آنها لطمه بخورد و در ذهنشان به همه نشان داده بودند که مورد آزار و اذیت قرار نخواهند گرفت.

با این حال، این موضوع آقای استال را آزار می‌دهد که تعداد زیادی از مشتریان و آشنایان او را در فضای مجازی بی‌آنکه مستقیما با او صحبت کنند، تحقیر کرده‌اند.

بعد دوباره حرفش را متوقف کرد. زمانی که تصمیم گرفت بیانیه ای ارسال نکند، به یک پیام یا ایمیل پاسخ نداده بود.

او پس از بلند شدن از رختخواب، تلفن خود را به سمت صندلی در اتاق نشیمن خود برد و به دنبال فیلمی از سخنرانی امتیازی آقای راماسوامی گشت.

آقای راماسوامی گفت: «مسابقه سختی بود. گاهی اوقات از هر دو جهت تلخ بود.»

اما اکنون زمان آن رسیده است، او ادامه داد، "اوهایو را گرد هم آورد."

او گفت: "شفا از امروز آغاز می شود." ما هرگز نباید از یکدیگر تسلیم شویم.»

در فیس بوک، یک اعلان پیام جدید وجود دارد.

یکی نوشته بود: «اوه خب. "شما کسب و کار خود را بر سر یک بازنده خراب کردید!"

آقای استال روی نام فرستنده ضربه زد و روی بلوک کلیک کرد.

جسیکا کنتررا گزارشگر ملی تایمز، مستقر در اوهایو است.