بر اساس گزارش، کتاب‌های درسی آلمان در مورد هولوکاست، نابرابر در مناقشه اسرائیل و فلسطین عالی هستند.

بررسی جامع کتاب‌های درسی دبیرستان آلمان که روز سه‌شنبه منتشر شد، نشان داد که در حالی که مطالب آموزشی در نوردراین-وستفالن پوشش استثنایی از تاریخ یهودیان و هولوکاست ارائه می‌کند، در هنگام پرداختن به مناقشه اسرائیل و فلسطین، عدم تعادل قابل توجهی را نشان می‌دهند. این گزارش بخش پایانی مجموعه‌ای را تشکیل می‌دهد که توسط مؤسسه نظارت بر صلح و آموزش فرهنگی در اروپا (7 HowriculamiEuropean Education-Cultural Tolerance) کشورها یهودیان، یهودیت، تاریخ یهود، هولوکاست، و درگیری اسرائیل و فلسطین را ارائه می دهند.

مارکوس شف، مدیرعامل IMPACT-se روز سه شنبه گفت: «کتاب های آلمانی کار بسیار خوبی برای مقابله با وحشت هولوکاست و گذشته یهودی ستیزانه این کشور انجام می دهند. اما این تعهد به دقت تاریخی باید به درگیری اسرائیل و فلسطین نیز گسترش یابد. یکسان سازی سربازان اسرائیلی با جنگجویان حماس خطر تحریف خطرناک درک جوانان از درگیری را دارد.

آلمان موظف است اطمینان حاصل کند که کلاس های درس این کشور نسل بعدی را برای مقابله با یهودی ستیزی تجهیز می کند، نه فقط به عنوان درسی از تاریخ، بلکه به عنوان تهدیدی که امروز هم ادامه دارد.» این مطالعه 12 کتاب درسی مورد استفاده در Gymnasien را بررسی کرد که نشان دهنده بالاترین مسیر تحصیلی در سیستم دبیرستان آلمان است که برای آماده کردن دانش آموزان برای ورود به دانشگاه طراحی شده است. سه سال آخر تحصیل منتهی به امتحانات Abitur.

ارزیابی بر اساس استانداردهای بین‌المللی برگرفته از اعلامیه‌های یونسکو برای اندازه‌گیری نحوه برخورد برنامه‌های درسی با گروه‌های فرهنگی، پرداختن به موضوعات بحث‌برانگیز و حفظ یکپارچگی واقعی انجام شد. بر اساس این گزارش، مواد آموزشی به‌ویژه در به تصویر کشیدن یهودیت به‌عنوان سنتی غنی و چندوجهی و ارائه دستورالعمل‌های کامل هولوکاست و درعین حال مطالعه منصفانه به عنوان یک تصویر تاریخی موفق بوده است. درگیری اسرائیل و فلسطین.

در حالی که کلاس های تاریخ و مطالعات اجتماعی توجه قابل توجهی را به خاورمیانه اختصاص می دهند، گزارش بیان می کند که مطالعات دینی عمدتا این موضوع را دور می زند و تلاش های سیستمی برای حفظ دیدگاه های متعدد اغلب معادل های ناهمواری ایجاد می کند. مطالعه تحلیل های مقایسه ای مشکل آفرینی بین ادیان پیدا می کند. زندگی قبل و بعد از هولوکاست

برای نشان دادن این رویکرد، این مطالعه اشاره می‌کند که یک کتاب درسی دبیرستان به نقل از رئیس‌جمهور سابق کریستین وولف، ادعا می‌کند که یهودیت بدون شک به آلمان به عنوان بخشی از بنیاد مشترک یهودی-مسیحی این کشور تعلق دارد. برنامه‌های درسی همچنین بحث‌های داخلی یهودیان در رابطه با روابط بین ادیان را ادغام می‌کند، که شامل مخالفت‌هایی است که توسط شخصیت‌های خاخام علیه اصطلاحات مسیحی مبلغان یا دین‌محور مطرح می‌شود. در حالی که دانش‌آموزان متون مقدس، آیین‌ها و ایده‌های اخلاقی مانند خاخام آبراهام جی.

هشل با تعریف شبات به عنوان راهی برای فرار از فشار مداوم زندگی روزمره، این گزارش اشاره می کند که برخی از تحلیل های مقایسه ای مشکل ساز هستند. در یک مورد، این مطالعه نشان می‌دهد که یک کتاب درسی ختنه سنتی یهودیان و تعمید نوزاد مسیحی را در کنار یک حق مسلم اسلامی برای شوهران برای تنبیه همسران قرار می‌دهد، که معادلی نامناسب بین آداب اساسی و آزار خانگی ایجاد می‌کند. مرورهای تاریخی ریشه‌های کلیسا را ​​با نگاهی دوباره به آموزه‌های یهودی‌ستیزی و حمایت از صلح‌طلبی نشان می‌دهد.

نکته مهم این است که کتاب‌های درسی سطح بالا ایده گناه جمعی برای مصلوب شدن را رد می‌کنند و به وضوح بیان می‌کنند که این اعدام به‌جای قوم یهود به دستور مقامات رومی بوده است و به دانش‌آموزان یادآور می‌شود که عیسی و پیروان اولیه او یهودی بودند. هنگام بررسی تاریخ قرون وسطی، این مطالعه نشان می‌دهد که در حالی که حکومت مسلمانان اجازه برخی از همزیستی را می‌داد، کتاب‌های درسی نشان می‌دهند که با جمعیت یهودی و مسیحی به‌عنوان افراد طبقه دوم محافظت‌شده موسوم به ذمی رفتار می‌شد، به این معنی که با محدودیت‌های قانونی و مالیات‌های ویژه مواجه بودند.

آنها همچنین آزار و شکنجه مسیحیان در طول جنگ صلیبی اول، از جمله قتل و غارت در شهرهایی مانند ورمز، ماینز، و کلن را پوشش می‌دهند، هرچند گزارش اشاره می‌کند که منتقدان به این بخش‌ها اشاره می‌کنند. فصل‌های مربوط به هولوکاست نشان می‌دهند که چگونه تعصبات قدیمی مسیحی به نظریه‌های نژادی نازی تبدیل شده و نشان می‌دهد که چگونه تبلیغات و قوانین تبعیض‌آمیز شش میلیون نفر را به قتل رساند. کتاب‌های درسی پیشرفته تأکید می‌کنند که نسل‌کشی فرهنگ یهودی اروپا را به طور کامل از بین برد، و اشاره می‌کند که تقریبا یک سوم برندگان جایزه نوبل آلمان قبل از سال 1933، یهودی الاصل بودند.

با استفاده از طیف گسترده ای از منابع اولیه، از خاطرات ویکتور کلمپرر و سخنرانی پوزن هاینریش هیملر گرفته تا بازجویی های پس از جنگ از چهره هایی مانند اتو مول، دانش آموزان مطالعه می کنند که چگونه برنامه ریزی بوروکراتیک و همکاری گسترده عمومی این جنایات را ممکن ساخته است. مقاومت به اشکال مختلف نشان داده می شود، از اختفای مجدد، عملیات انفرادی و انفصال در بازوها و بازجویی. محله یهودی نشین ورشو، تربلینکا و سوبیبور، که این گزارش نشان می دهد یهودیان قربانیان منفعل نبوده اند.

محاکمه‌های پس از جنگ مانند نورنبرگ و فرانکفورت، در کنار مطالعات دینی که به بررسی تئودیسه از طریق متفکرانی مانند الی ویزل و هانس جوناس می‌پردازند، برنامه درسی را کامل می‌کنند. برنامه درسی مناقشه اسرائیل و فلسطین خطوط بین دیدگاه طرف‌های متضاد به تاریخ را محو می‌کند، این گزارش هنگام ارزیابی درگیری اسرائیل و فلسطین، کتاب درسی، کتاب درسی، و ژئونیتیسم را تحت پوشش قرار می‌دهد و در عین حال این موضوع را تحت پوشش قرار می‌دهد. جنگ‌ها، چارچوب آن‌ها برای چند دیدگاه اغلب به عدم تعادل ساختاری شدید و معادل‌های کاذب فرو می‌ریزد.

این مطالعه خاطرنشان می‌کند که برنامه درسی اغلب از سرفصل‌های منطبق برای طرف‌های مخالف استفاده می‌کند، مانند قرار دادن جنگ استقلال درست در کنار نکبه (اصطلاح عربی برای آوارگی صدها هزار فلسطینی در طول جنگ 1948)، یا جنگ شش روزه در کنار نکسا (اشاره به خط آوارگی‌های مختلف پس از جنگ). خاطرات و تلقی آنها به‌عنوان علل یکسانی برای رویدادهای تاریخی

ادعاهای مذهبی فلسطینی ها تقریبا منحصرا با اخوان المسلمین و مفهوم حماس از وقف اسلامی (یک موهبت یا امانت غیرقابل سلب دینی) است، در حالی که ادعاهای مذهبی یهودیان را عمدتا به شهرک نشینان ملی-مذهبی گره می زند. این مطالعه نشان می دهد که یکی از کتاب های درسی عکس هایی از عملیات نظامی اسرائیل در کرانه باختری را مستقیما در کنار خشونت سران مسلح حماس قرار داده است. شناسایی حماس به عنوان یک سازمان تروریستی. هنگام پوشش طرح تقسیم سازمان ملل در سال 1947، این گزارش خاطرنشان می کند که مخالفت های اعراب به طور کامل شرح داده شده است.

از طریق نگرانی در مورد زمین، جمعیت شناسی و حقوق سیاسی، در حالی که دیدگاه یهودیان به طور محدود بر مشروعیت بین المللی تمرکز می کند بدون اینکه وزن قابل مقایسه ای به آسیب پذیری های امنیتی یا تکه تکه شدن ارضی بدهد. به طور مشابه، بحث های سال 1948 و انتفاضه ها به طور گسترده در مورد آوارگی فلسطینی ها توضیح داده می شود و در عین حال خشونت غیرنظامی را به صورت اولی به تصویر می کشد. حذف همزمان اخراج یهودیان از سرزمین های عربی و مسلمان، و طرح انتفاضه دوم حول سرخوردگی فلسطینیان به جای حملات تروریستی.

o کتاب‌های درسی را برای معرفی شهرک‌های اسرائیلی تقریبا به‌عنوان یک مانع غیرقانونی برای صلح ایجاد شده توسط اسرائیل اشتباه می‌کند، در حالی که دیدگاه‌های حقوقی اسرائیل، نگرانی‌های امنیتی که سیاست‌های شهرک‌سازی را شکل می‌دهند، و زمینه خشونت محلی را نادیده می‌گیرد.