بزرگترین مشکلی که اقتصاد آمریکا با آن مواجه است: کمبود افراد است

آی استوک؛ تایلر لی/بی آمریکا خالی نیست جمعیت آن همچنان در حال افزایش است. شهرهای آن همچنان پر سر و صدا و شلوغ هستند. حومه های آن غوغا می کنند. اما کشور کم کم احساس سیری می کند.

برای سال ها، اقتصاددانان و جمعیت شناسان در مورد آینده "کمبود مردم بزرگ" هشدار داده اند، زمانی که جمعیت ایالات متحده به دلیل کاهش نرخ زاد و ولد و افزایش سن افزایش می یابد. در حالی که وضعیت کنونی هنوز به اندازه آن پیش‌بینی‌ها وخیم نیست، زمینه در حال تغییر است که احتمالا اقتصاد آمریکا را تغییر می‌دهد. کاهش نوزادانی که سال‌ها پیش به دنیا می‌آمدند اکنون محسوس‌تر شده است، زیرا افراد کمتری به بزرگسالی می‌رسند و به نیروی کار می‌پیوندند.

بعلاوه، دولت ترامپ با سخت‌تر کردن ورود خارجی‌ها به آمریکا، به تغییرات جمعیتی در حال انجام آمریکا کمک می‌کند و یکی از حائل‌های اصلی کشور را در برابر نیروی کار کوچک‌تر و بزرگ‌تر می‌بندد. گردشگری نیز در بحبوحه افزایش قیمت ها و بازدیدکنندگان بین المللی مردد در حال ضعیف شدن است.

این اثرات ممکن است هنوز در سرشماری ملی نشان داده نشود. اما کاهش سرعت در مکان‌ها و صنایعی که به انبوهی از تازه واردان وابسته هستند، ظاهر می‌شود. انتظار نمی رود جمعیت ایالات متحده به این زودی از صخره سقوط کند: دفتر بودجه کنگره انتظار دارد که تعداد افرادی که در آمریکا زندگی می کنند در سال 2056 به 364 میلیون نفر برسد، قبل از اینکه شروع به کاهش کند.

اما در کشوری که نرخ باروری در سال 2007 به اوج خود رسید و به احتمال زیاد به این زودی‌ها افزایش نمی‌یابد، سؤالات بی‌پاسخ زیادی در زیر این شماره بالا پنهان شده است - یعنی آیا افراد در سن کار کافی در مکان‌هایی که برای تقویت اقتصاد به آنها نیاز دارند وجود خواهد داشت؟

مهاجرت از لحاظ تاریخی بخش مهمی از پاسخ بوده است. در چند سال گذشته شاهد نوسانات شدیدی در مهاجرت خالص بین المللی کشور بوده است. بر اساس اداره سرشماری، در دولت بایدن، در سال 2024 به 2.7 میلیون نفر رسید. در سال 2025 به 1.3 میلیون نفر کاهش یافت و انتظار می رود در سال 2026 به 321000 نفر کاهش یابد. از نظر نیروی کار، این یک معامله بزرگ است.

پیا اورنیوس، اقتصاددان نیروی کار در بانک فدرال رزرو دالاس می گوید: «مهاجرت معمولا نیمی از رشد شغلی ما است. وقتی مهاجران کمتری وارد می‌شوند، برای کارفرمایان سخت‌تر می‌شود که مشاغل را پر کنند، به ویژه در مناطقی که به کارگر نیاز دارند. این به معنای تولید کمتر، رشد کندتر و تقاضای کمتر است، زیرا مهاجران فقط کارگر نیستند، بلکه مصرف کننده نیز هستند. اورنیوس به تگزاس اشاره می کند که در بحبوحه رونق تولید و ایجاد مراکز داده است.

او می‌گوید: «اگر شما یک اقتصاد راکد به هر حال دارید که واقعا رشد چندانی نمی‌کند یا واقعا مشاغل جدید زیادی ایجاد می‌کند، واقعا آنقدر احساس نخواهید کرد. با این حال، در تگزاس "ما به سرعت رشد می کنیم و برای تقویت این رشد به مهاجران و مهاجران سایر ایالت ها وابسته هستیم."

در حالی که تعداد مهاجران ورودی طی دهه‌ها کاهش یافته و کاهش یافته است، آمریکا با توجه به نگرش گسترده‌تر خود نسبت به خارجی‌ها در این کشور در قلمرو جدیدی قرار دارد. کاخ سفید نه تنها اقداماتی را برای اخراج دسته جمعی انجام داده و ورودی های مرزی را به شدت سرکوب کرده است، بلکه هزاران ویزا را برای دانشجویان و کارگران لغو کرده و به حمایت از صدها هزار نفر از ساکنان ایالات متحده از کشورهایی مانند ونزوئلا و هائیتی پایان داده است.

چه آنها یک مهندس فناوری یقه سفید باشند و چه یک سقف ساز یقه آبی، افراد غیر بومی در سراسر طیف اقتصادی در ایالات متحده کمتر مورد استقبال قرار می گیرند.

مهاجران به سادگی مشاغلی را انتخاب نمی کنند که در غیر این صورت به کارگران متولد ایالات متحده می رسید. این دو گروه اغلب کارهای مکمل و متفاوت انجام می دهند. مهاجران همچنین تقاضا ایجاد می کنند - آنها مواد غذایی می خرند، آپارتمان ها را اجاره می کنند و کسب و کارهایی را راه اندازی می کنند که به اقتصاد محلی کمک می کند.

گردشگران کمتری از خارج از کشور نیز بر اقتصاد تأثیر می گذارد. بسیاری از خارجی ها تصمیم گرفته اند در دولت ترامپ از سفرهای ایالتی خودداری کنند. موضع خصمانه رئیس جمهور در قبال کانادا و تنش های مداوم با همسایگان ما در شمال منجر به کاهش شدید بازدیدکنندگان از آنجا شده است. گردشگری از اروپا و آسیا کاهش یافته است. مردم فقط کمی کمتر سست هستند.

لی بارنز، رئیس آمریکای شمالی Intrepid Travel، یک شرکت مسافرتی بین‌المللی، به من می‌گوید که از سال 2025 تا 2026 شاهد کاهش 67 درصدی در سفر کانادایی‌ها به ایالات متحده بوده‌اند، کاهش 30 درصدی بازدیدکنندگان ورودی از استرالیا و نیوزلند، و کاهش 24 درصدی از اروپا، خاورمیانه و آفریقا. او این افت را به ترکیبی از سیاست و اقتصاد نسبت می دهد.

کانادایی‌ها واکنشی «عمدی» به موضع ترامپ در قبال کشورشان داشته‌اند، در حالی که برای مثال، بازدیدکنندگان از استرالیا و بریتانیا بیشتر به دلیل فشارهای مالی در داخل و افزایش هزینه‌ها در ایالات متحده ناامید شده‌اند. هنگامی که گردشگران به ایالات متحده می‌رسند، او می‌گوید که اغلب متوجه می‌شوند «همه دوست‌داشتنی هستند»، اما مشکل اینجاست که آنها از رسیدن به اینجا عصبی هستند. او می گوید: «این ترس و نگرانی است که وارد مرز می شود. اثر تجمعی یک دوره جمعیتی ناهموار است. برخی مکان‌ها با کارگران کمتر و مکان‌هایی وجود خواهند داشت که به رشد خود ادامه می‌دهند.

جاذبه‌ها و شهرهایی که به گردشگری بین‌المللی وابسته هستند ضربه خواهند خورد، در حالی که سایر شهرهایی که بازدیدکنندگان زیادی ندارند تفاوتی نمی‌بینند. برخی از کالج ها از افت دانشجویان بین المللی جان سالم به در خواهند برد، در دنیایی با تعداد کمتری حضور خواهند یافت، یا با موفقیت افراد جوان کافی را برای ثبت نام ترغیب خواهند کرد. دیگران برای تحمل طوفان تلاش خواهند کرد.

ویلیام فری، جمعیت شناس و کارشناس ارشد مترو بروکینگز، می گوید: رقابت برای تعداد کمیاب فزاینده از جوانان نیز به دلیل این واقعیت پیچیده است که آمریکایی ها کمتر از گذشته حرکت می کنند. او می‌گوید: «مردم فقط کمی کمتر از پا درمی‌آیند.

نتیجه این خواهد بود که بخش‌های بیشتری از کشور خالی شود، به‌ویژه مناطق روستایی که فرصت‌های شغلی قبلی را ندارند. آنها نمی توانند مشاغل و امکانات رفاهی را در مناطق پرجمعیت تر ارائه دهند.

یک چیز در سراسر کشور صادق است: جمعیت در حال پیر شدن است. فری می‌گوید: «این احتمالا یک نگرانی بزرگ‌تر و گسترده‌تر است. بچه‌های پررونق در حال خروج از نیروی کار هستند و به اندازه کافی کارگر جوان وجود ندارد که بتواند آنها را پر کند، مشاغل آنها را بگیرد و دلارهای مالیاتی خود را جایگزین کند. این همچنین ماهیت مشاغل مورد نیاز کشور را تغییر می دهد - کسی باید از این افراد مسن مراقبت کند. استیون راگلز، استاد تاریخ در دانشگاه مینه‌سوتا، می‌گوید برای کارگران تازه‌کار آمریکایی، این موقعیت لزوما خبر وحشتناکی نیست.

او می‌گوید کارگرانی که در سال 2040 وارد نیروی کار می‌شوند - حدود 15 سال بعد - بازار کار «بسیار خوب» خواهند داشت.

شرکت ها باید برای نیروی کار در دسترس رقابت کنند، که به معنای اهرم بیشتر، چشم انداز شغلی قوی تر و دستمزد بالاتر است. او می‌گوید: «وقتی بچه‌های بومی وارد بازار کار شدند، اتحادیه‌های کارگری از هم پاشیدند زیرا دیگر قدرت چانه‌زنی نداشتند، زیرا کارگران یک دوجین بودند. از طرف دیگر، این بدان معناست که شرکت‌ها تلاش خواهند کرد تا از هر کارگری که می‌توانند استخدام کنند، تعداد بیشتری را جذب کنند. راگلز می‌گوید: «اگر کمبود نیروی کار وجود داشته باشد، انتظار دارید که انگیزه‌های زیادی برای شرکت‌ها وجود داشته باشد تا دستگاه‌های صرفه‌جویی در نیروی کار مانند هوش مصنوعی و سایر مواردی که بهره‌وری را افزایش می‌دهند، به کار گیرند.

چیزی که سخت است بدانیم شرایط فعلی چقدر چسبنده است. کند شدن مهاجرت در دوران ترامپ دائمی نیست، درست مانند انفجار در دوران بایدن. زمانی که بادهای سیاسی آمریکا تغییر کند، سیاست‌های مربوط به گرین کارت، ویزای دانشجویی و قوانین مهاجرت احتمالا تغییر خواهند کرد. گردشگری ممکن است بازگردد. نرخ پایین زاد و ولد و پیری جمعیت کمتر تغییر می کند.

آینده آمریکا بستگی به این دارد که چگونه و آیا این کشور با جمعیتی مسن تر و کم تحرک سازگار شود یا خیر - و اینکه رهبران چگونه به پر کردن شکاف ها فکر می کنند. امیلی استوارت خبرنگار ارشد Business Insider است که در مورد تجارت و اقتصاد می نویسد.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید