"بزرگ خواهد شد" برنامه ای برای زمانی نیست که وضعیت اضطراری واقعی رخ دهد

هفته گذشته دوره جدیدی از آمادگی اضطراری در ایرلند به سه روش عجیب آغاز شد. سوپرمارکت های ایرلندی آخرین هدف هکرهایی بودند که یخچال مغازه ها را مختل کردند. هواپیماهای Aer Lingus و Ryanair تحت تأثیر تهدیدهای ساختگی بمب قرار گرفتند. جمعه گذشته، چندین سازمان رسانه ای به دلیل تهدیدات بیشتر به بمب های دروغین تخلیه شدند. وقتی به عنوان بخشی از یک الگوی جنگ ترکیبی - و فرصت طلبان قلابی - در سراسر اروپا در نظر گرفته شود، این شروع چیزی نیست. ما در حال حاضر در آن هستیم.

هدف از همه اینها ایجاد یک احساس غیرقابل مهار عجیب است. برای ایجاد سردرگمی، وحشت، سوء ظن و فضایی که در آن توطئه و اتهامات شکوفا می شود. نکته این است که علامت بدهید: ما نقاط ضعف شما را می شناسیم. برای بی ثبات کردن است.

اکنون این را به دیگر جنبه‌های آشفتگی و اختلالی که در حال حاضر تجربه کرده‌ایم اضافه کنید. یکی از این موارد، آب و هوای شدیدتر به دلیل تغییرات آب و هوایی ساخته دست بشر است که جوامع باید برای آن آمادگی بیشتری داشته باشند. زیرساخت های حمل و نقل باید بهتر طراحی شوند تا به کار خود ادامه دهند. دفاع در برابر سیل باید موثرتر شود و کم هزینه ترین گزینه برای آن راه حل های مبتنی بر طبیعت است. آتش‌سوزی‌ها بیشتر در هوای گرم‌تر گسترش می‌یابند و یکی از راه‌های کاهش آن ممکن است جنگل‌های پهن‌برگ‌تر به جای مزارع سیتکا باشد.

سپس اختلال در قالب انواع اعتراضات ایجاد می شود. ایرلند این را در طول محاصره سوخت تجربه کرد، که مسیرهای حمل و نقل کلیدی، بخش بزرگی از مرکز شهر دوبلین، بنادر را بسته و کشور را تنها با یک دسته کامیون و تراکتور به آستانه پرتگاه رساند. واکنش دولت وحشتناک به نظر می رسید. این به اندازه کافی خوب نیست. ما همچنین در حال عبور از دوران اعتصابات بخش عمومی هستیم. به احتمال زیاد، اگر هوش مصنوعی باعث از دست دادن شغل بیشتر شود، اعتصابات و اعتراضات افزایش خواهد یافت.

به طور کلی، آماده سازی دولت برای همه این موارد به شکل انتشار یک استراتژی ملی در مارس گذشته توسط وزارت دفاع در مورد تاب آوری نهادهای حیاتی صورت گرفته است. خانواده ها جزوه آماده باش اضطراری با مراحل ساده ای دریافت کردند که باید دنبال شود.

آسیب پذیری های بزرگ و کوچک دیگری نیز وجود دارد. چند سال پیش، من در مورد اینکه چگونه گفتگوهای گسترده تر در مورد بی طرفی ایرلند به دلیل تمرکز مراکز داده در ایرلند و همچنین کابل های ارتباطی زیر دریا، در معرض قرار گرفتن ما نادیده گرفته شد، نوشتم. ما می دانیم که کشتی های ناوگان سایه روسیه در آب های ایرلند سفر کرده اند و یک کشتی اطلاعاتی با کنجکاوی نزدیک به چنین کابل هایی در سواحل ما سرگردان بوده است.

ما اکنون می دانیم که مراکز داده اهداف زمان جنگ هستند، از جمله حملات استراتژیک اوکراین به مراکز داده روسیه، و ایران مراکز داده آمازون در امارات متحده عربی را هدف قرار می دهد. این بدان معنا نیست که آنها در اینجا مورد حمله قرار می گیرند - چه به صورت فیزیکی یا دیجیتالی - اما مراکز داده یک نگرانی امنیتی عمومی آشکار در عصر جنگ ترکیبی هستند.

همچنین حملات سایبری رایجی وجود دارد که این پتانسیل را دارد که هر چیزی را که قابل تصور باشد مختل کند. سیستم فناوری اطلاعات سرویس بهداشتی قبلا با یک ایمیل خارج شده بود. در آینده ای نزدیک، افراد به طور فزاینده ای به روش های مختلف به صورت آفلاین به دلایل حفظ حریم خصوصی و امنیت شخصی حرکت خواهند کرد. من شخصا طرفدار داشتن پول نقد هستم.

در حالی که افراد عادی نمی توانند در برابر دسترسی هکرها به سیستم های کنترل (مانند اتفاقی که هفته گذشته در مورد یخچال های سوپرمارکت در سراسر اروپا رخ داد) محافظت کنند، می توانند از دستگاه های خود محافظت کنند. اینترنت اشیا (IoT) یک چشم‌انداز دیجیتالی است که اغلب برای حملات بات‌نت DDoS مورد استفاده قرار می‌گیرد. اکنون زمان آن فرا رسیده است که دستگاه ها تا حد امکان با احراز هویت و تأیید بهینه محافظت شوند، از جمله همه چیز از تلویزیون های هوشمند گرفته تا سیستم های روشنایی. برای تشویق این امر باید اطلاعات عمومی بهتری وجود داشته باشد.

از نظر پیام‌رسانی، عموم مردم از افراد نابالغ، بی‌تحرک و بی‌سواد تشکیل نمی‌شوند. از افرادی تشکیل شده است که، به اندازه کافی، ممکن است در سمت "بزرگ خواهد بود" اشتباه کنند، اما در طول همه گیری یک زمان بسیار چالش برانگیز را نیز پشت سر گذاشته اند. در حال حاضر، مردم ایرلند از بافت ژئوپلیتیکی قدردانی می کنند، در حالی که به طور کلی با نظامی گری مخالف هستند. بنابراین دولت باید با شهروندان خود به عنوان بالغ، متعهد و باهوش رفتار کند. این به معنای واقعیات است تا ترس، آمادگی برای مقابله با وحشت، و انعطاف پذیری به جای پشیمانی.

دولت در مورد سیستم هشدار عمومی پخش سلولی که هشدارهای اضطراری را به تلفن های همراه مردم ارسال می کند، دست و پنجه نرم کرده است. سرانجام در خرداد ماه گذشته، اقدام به خرید به تصویب رسید. اجرای آن در سال آینده "انتظار می رود". دولت باید به این مهلت نگه داشته شود.

زندگی در حالت هوشیاری مداوم طاقت فرسا است و می تواند اضطراب جمعی را افزایش دهد. همچنین می تواند با کاهش بازدهی معکوس باشد. سیگنال های بی معنی باعث ایجاد کوری یادآوری می شوند. به عنوان مثال، اگر لیست کارهای یکسانی را همیشه در جلوی خود داشته باشید، به جای یک پیام فوری، به نویز پس زمینه تبدیل می شود. هشدارهایی که به چیزی واقعی متصل نمی شوند، اقتدار یک دولت را تحلیل می برند.

دولت همچنین یک مشکل اعتماد عمومی در رابطه با هدف خود برای لغو قفل سه گانه دارد. بسیاری از مردم با این مخالف هستند و ممکن است آنچه را که به عنوان ترساننده تصور می کنند به یک هدف سیاسی حزبی مرتبط کنند. به همین دلیل است که صداهای مستقل مانند دوران همه گیری مهم هستند. پس این صداهای معتبر و منطقی از نظر آمادگی اضطراری چه کسانی هستند؟ این چیزی است که هنوز باید کار شود، اما مانند بسیاری از چیزها در حال حاضر، فوری است.