بسیاری از "کارگران مهمان" ترک در دوران پیری دچار فقر شده اند

فرودگاه دوسلدورف یک مکان نمادین تاریخی است. 65 سال پیش اولین «کارگران مهمان» ترکیه که در آن زمان در آلمان به آنها می گفتند، به اینجا رسیدند.

در مراسمی در اواسط سپتامبر، نخست‌وزیر نوردراین-وستفالن، هنریک وست، شجاعت این نسل اول مهاجران و کمک آنها به شکوفایی آلمان را گرامی داشت.

تا زمان استخدام در سال 1973، حدود 870000 مرد و زن ترک برای کار به آلمان مهاجرت کرده بودند. آنها در معادن زغال سنگ زحمت می کشیدند، در خطوط مونتاژ کار می کردند یا کف کارخانه را تمیز می کردند. اکثر آنها در دوسلدورف، کلن یا دویسبورگ مستقر شدند. ووست گفت: "آنها کشور ما را متنوع تر، بازتر و قوی تر کرده اند." وی همچنین تاکید کرد: تنها زمانی به هدف خود خواهیم رسید که دیگر نام، رنگ پوست و مذهب مهم نباشد.

به گفته حاجی هلیل اوسلوکان، آلمان هنوز با آن فاصله زیادی دارد. او به دویچه وله گفت حتی پس از گذشت 65 سال، هنوز تبعیض زیادی در آلمان علیه مردم ترک تبار وجود دارد. با این حال، او اشاره می‌کند که قرارداد استخدام در اصل یک داستان موفقیت‌آمیز بود: "ما در بسیاری از زمینه‌ها مانند آموزش شاهد موفقیت بوده‌ایم. امروز ما تعداد زیادی فارغ‌التحصیل دانشگاهی داریم و پیشرفت‌های حرفه‌ای را شاهد بوده‌ایم. و مشاغل سیاسی موفقی را مشاهده کرده‌ایم. برای مثال، جم اوزدمیر، نخست‌وزیر ایالت بادن-وورتمبرگ را در نظر بگیرید."

اسلوکان یک نمونه کامل است: پدرش پس از سال 1971 به برلین آمد و در صنعت نساجی کار کرد. دو سال بعد همسر و دو پسرش را آورد تا به او بپیوندند. حاجی هلیل اوسلوکان دکترای خود را دریافت کرد. در روانشناسی و اکنون استاد مطالعات ترکی مدرن در دانشگاه دویسبورگ اسن است. یکی از جدیدترین موضوعات تحقیقاتی او به جنبه تاریک قرارداد استخدام نیروی کار می پردازد - موضوعی که بسیاری از به اصطلاح کارگران مهمان سابق را تحت تاثیر قرار می دهد و دردسر می کند: تنهایی.

اما این تنها تنهایی نیست که به طور فزاینده ای بر برخی از افراد ترک تبار که به سن بازنشستگی می رسند آسیب می زند.

"مطالعات نشان می دهد که فقر در سنین بالا در میان مهاجران دو برابر بیشتر است - بین 25٪ تا 30٪ در مقایسه با 12٪ تا 14٪ در بین آلمانی ها. نرخ ناتوانی و میزان بازنشستگی پیش از موعد در میان مهاجران به طور قابل توجهی بالاتر است زیرا نسل اول کار فیزیکی بسیار سنگین انجام می دادند." اوسلوکان می گوید: آنها همچنین دو برابر بیشتر از ده سال قبل از رسیدن به سن بازنشستگی بیکار می شوند. علاوه بر این، درآمد ماهانه آنها کمتر است، آنها به احتمال زیاد شکاف شغلی داشته اند و در بخش های کم دستمزد کار کرده اند. در نتیجه، حقوق بازنشستگی آنها نیز پایین است.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

اریک سیلز، دانشمند علوم اجتماعی از بنیاد هانس بوکلر در دوسلدورف، به دویچه وله گفت که بسیاری از «کارگران مهمان» که به آلمان آمده بودند در ابتدای زندگی کاری خود نبودند و بنابراین می توانستند کمتر به صندوق بازنشستگی خود کمک کنند. وی افزود: "اما البته مهمترین دلیل این است که آنها دستمزد کمتری داشتند و سابقه کاری کوتاه تری داشتند. کارگران مهمان که به آلمان می آمدند اغلب مستقیما به کارخانه ها، معادن یا کارگاه های ساختمانی می رفتند. در آنجا حقوق ساعتی بالایی دریافت نمی کردند زیرا اغلب از آلمانی ها تحصیلات کمتری داشتند."

با صنعت زدایی در اوایل دهه 1970 و بحران نفت، بسیاری نیز شغل خود را از دست دادند. "در شرکت‌های صنعتی سنتی مشاغل خوب موجود نبود. کسانی که تحصیلات کافی نداشتند بیشتر از کسانی که تحصیلات داشتند بیکار می‌شدند - و همین امر در مورد آلمانی‌ها نیز صدق می‌کرد. و وقتی زندگی کاری قطع می‌شود، طبیعتا در برخی مواقع بر مزایای بازنشستگی تأثیر می‌گذارد."

جانینا سون از موسسه تحقیقات جامعه شناسی (SOFI) در دانشگاه گوتینگن نیز موضوع فقر را در میان مهاجران مسن مورد مطالعه قرار داده است. به نظر او، این واقعیت که نزدیک به یک سوم مهاجران در خطر فقر هستند، یک مشکل بزرگ در آلمان است. "این گروه حتی با سختی بیشتری نسبت به زنان به طور کلی روبرو هستند که در حال حاضر خطر فقر بیشتری دارند. و وقتی به طور خاص به زنان مهاجری که تنها زندگی می کنند نگاه می کنید، ارقام واقعا وحشتناک و نگران کننده است. اگر حمایت خانواده وجود نداشت، وضعیت حتی غم انگیزتر می شد."

حتی فرصت کسب چند یورو اضافی در دوران بازنشستگی اغلب برای بسیاری از افراد مسن ترک تبار در دسترس نیست. یا به این دلیل که صلاحیت های آنها - که اغلب محدود است - کافی نیست، یا به این دلیل که کار فیزیکی سختی که در دوران جوانی انجام داده اند، آنها را از نظر جسمی ناتوان کرده است. بر اساس ارقام آژانس کار فدرال آلمان، نرخ اشتغال آنها تنها نصف آلمانی ها است (5.2٪ در مقایسه با 10.8٪). سون می‌گوید: «اصولا در زندگی با یک سری معایب یا سختی‌ها مواجه می‌شوند.

آن نسل کارگران مهمان به آلمان آورده شدند و سپس مجبور شدند بدترین کارها را در اینجا انجام دهند، در حالی که بسیاری از آلمانی ها می توانستند از طریق آموزش و پرورش پیشرفت کنند." از سوی دیگر، برای کارگران مهمان، هیچ ابتکار آموزش مداومی وجود نداشت. "کسانی که این مشاغل سخت را انجام می دادند - که همیشه برای هر اقتصادی لازم است - هزینه آن را با سلامتی خود پرداخت کردند."

این مقاله در اصل به زبان آلمانی نوشته شده است.