بعد از جدایی از تگزاس به کره جنوبی نقل مکان کردم. بیست سال بعد، من هیچ علاقه ای به بازگشت ندارم.
رایان فیلیپس در 20 سالگی به کره جنوبی نقل مکان کرد تا از جدایی خود کنار بیاید. اکنون، او در 40 سالگی است و مزرعه ای در نزدیکی سئول اداره می کند. ارائه شده توسط رایان فیلیپس پس از جدایی رایان فیلیپس و دوست دختر زنده اش، دوستش پیشنهاد مهاجرت به کره را داد. بیست سال بعد، او یک مزرعه ارگانیک را اداره می کند و برای رویدادها گوشت سیگار می کشد. فیلیپس که اکنون 47 سال دارد، میگوید «دلایلی برای ترک سئول ندارد». این مقاله گفته شده بر اساس…
رایان فیلیپس در 20 سالگی به کره جنوبی نقل مکان کرد تا از جدایی خود کنار بیاید. اکنون، او در 40 سالگی است و مزرعه ای در نزدیکی سئول اداره می کند. ارائه شده توسط رایان فیلیپس پس از جدایی رایان فیلیپس و دوست دختر زندهاش، دوستش پیشنهاد کرد که به کره بروند.
بیست سال بعد، او یک مزرعه ارگانیک را اداره می کند و برای رویدادها گوشت سیگار می کشد.
فیلیپس که اکنون 47 سال دارد، میگوید «دلایلی برای ترک سئول ندارد». این مقاله همانطور که گفته شد بر اساس گفتگو با رایان فیلیپس، 47 ساله، صاحب باغ بیرفوت، مزرعه ای در سئول است. کلمات او برای طولانی و وضوح ویرایش شده است.
من در سال 2006 به سئول نقل مکان کردم، همان سالی که رابطه من با دختری که فکر می کردم پایان یافت.
یک روز، از شغل حسابداری ام به خانه آمدم و متوجه شدم که او نقل مکان کرده است. ما فقط چند ماه بود که با هم زندگی می کردیم.
من آن را گم کردم: یادم می آید بعد از صحبت کردن تلفن را شکستم. اما بعد یکی از دوستانی که قصد داشت برای تدریس زبان انگلیسی به کره برود به من گفت: "مرد، فقط بیا کره، ما برایت کار پیدا می کنیم." فکر کردم: شاید این چیزی است که من نیاز دارم.
آیا از مهاجرت به خارج از کشور پشیمان هستید؟ ما می خواهیم از شما بشنویم. این فرم کوتاه را پر کنید تا داستان خود را به اشتراک بگذارید.
من 27 ساله بودم. و در حالی که من پسر یک فرزندخوانده نیمه کره ای هستم، کره ای صحبت نمی کردم. من خیلی سفر کرده بودم، اما هرگز به کره یا حتی آسیا نرفته بودم.
شروع یک اودیسه کره ای
پدرم در کره به دنیا آمد و در 3 سالگی به ایالات متحده آورده شد. او و مادرم در دهه 1970 دوستداران دبیرستان و پادشاه و ملکه دورهمی بودند. آنها از آن زمان با هم بودند.
وقتی بزرگ شدیم، چند بار در تگزاس حرکت کردیم و در نهایت خانه خود را در شمال دالاس ساختیم.
من در سال 2000 مدرک اقتصاد و امور مالی بینالمللی را از کالج آستین گرفتم، اما حرفهام تغییر غیرمنتظرهای پیدا کرد.
پس از تلاش برای حسابداری، با صاحبان مزرعه ای برخورد کردم که در نوجوانی در آن کارهای عجیب و غریب انجام می دادم. آنها پرسیدند: "آشپزی می کنی؟ به یک آشپز نیاز داریم." من فکر کردم، "اجازه دهید من یک شات در این مورد داشته باشم" و در نهایت قبل از بازگشت به حسابداری حدود دو سال را صرف پختن کباب آمریکایی کردم.
اولین کاری که در کره پیدا کردم تدریس کلاس های آشپزی به کودکان در یک پیش دبستانی گران قیمت بود.
من در ابتدا برنامه ریزی کردم که این کار را برای یک یا دو سال قبل از بازگشت به ایالات متحده انجام دهم، اما رئیس بخش برای تجربه من ارزش قائل بود و مرا متقاعد کرد که در برنامه آشپزی در یک کالج کوچک آموزشی حرفه ای تدریس کنم.
در سال 2015، برای فوق لیسانس مهماننوازی در Le Cordon Bleu در سئول به مدرسه بازگشتم. فیلیپس در مزرعه خود در سئول 30 نوع مختلف فلفل را پرورش می دهد. ارائه شده توسط رایان فیلیپس بالاخره فکر کردم: باید زمینی پیدا کنم
در اولین قطعه زمینی که اجاره کردم، به طرز بدی شکست خوردم. من و چهار نفر دیگر میخواستیم کشاورزی ارگانیک، بدون علفکش، آفتکش، یا کود شیمیایی انجام دهیم و بیشتر از یوتیوب یاد گرفتیم.
سه سال طول کشید تا نتایج را ببینیم. کشاورزان کنجکاو محلی میایستادند، فلفلهای ما را میدیدند و فریاد میزدند: "اینطور نیست! تک ساقه!" به زبان کره ای نام سس تند ما، هان جولگی یا "تک ساقه" از آنجا آمد. سس های تند ما که از مواد مزرعه استفاده می کنند، اکنون در سه رستوران در اطراف سئول فروخته می شوند.
من شروع به اجاره کردم و در اوایل سال جاری در قطعه زمین فعلی خود در Hwaseong، در حومه جنوب غربی سئول مستقر شدم. نام مزرعه را Bearfoot Gardens گذاشتم. من در مزرعه زندگی نمیکنم، اما امیدوارم سال آینده خیلی نزدیک باشم
ما اکنون در حال رشد 30 نوع مختلف فلفل قرمز و همچنین ریحان، آویشن، پونه کوهی، ذرت و غیره هستیم. همراه با کترینگ خصوصی، من رویدادهای مزرعه به میز را در اینجا برگزار می کنم، از ده ها تا صدها نفر، بین 50000 تا 150000 وون کره یا 37 تا 113 دلار برای هر نفر دریافت می کنم.
ما کباب آمریکایی، غذای مکزیکی و غذاهای کره ای سرو می کنیم.
ما سعی می کنیم کارهایی را انجام دهیم که نمی توانید در رستوران ها انجام دهید. برای یک رویداد اخیر، ما یک گودال آتش کامل ساختیم.
من تمام آشپزی را با حمایت کارگران موقت و داوطلبان انجام می دهم. دانشجویان بین المللی و پرسنل نظامی ایالات متحده نیز اغلب از مزرعه بازدید می کنند. در یک آشپزخانه مجزا، گوشت میکشم و سسهای تند را بطری میکنم. پس از هفت سال سخت، مزرعه اکنون به خوبی کار می کند.
آزمون و خطاهای زیادی برای رسیدن به اینجا انجام شده است. فیلیپس رویدادهایی را در باغ بیرفوت در کره برگزار می کند و اغلب کباب آمریکایی سرو می کند. ارائه شده توسط رایان فیلیپس هیچ برنامه ای برای بازگشت به ایالات متحده وجود ندارد
من الان 20 سال است که در سئول زندگی می کنم. ای کاش کره ای من بهتر بود، اما با توجه به اینکه چگونه از آن برای کار استفاده می کنم، فکر می کنم خیلی خوب است.
10 سال طول کشید تا اینجا احساس کنم در خانه هستم. موانع زبانی و زبان بدن وجود داشت که کمتر با آن آشنا بودم. مثل "به من دست نزن، تو غریبه ای. تو در دنیای من نیستی." اما اکنون یاد گرفته ام که به آن به عنوان متفاوت احترام بگذارم.
من این روزها دوباره مجردم و سر کار شلوغ است، بنابراین زمان زیادی برای قرار نیست. سعی می کنم تا جایی که بتوانم با دوستان وقت بگذرانم. من دوست دارم از رستوران های جدید دیدن کنم و از رستوران های دوستانم حمایت کنم.
من همچنین دیدگاه تغییر غذاهای کره ای را در خارج از کشور تماشا کرده ام. هر سال، وقتی برای دیدن خانواده و دوستان به تگزاس برمی گردم، افراد بیشتری به من می گویند که چگونه کیمچی را در خانه درست می کنند یا یک غذای کره ای جدید را امتحان کرده اند. این یک راه بسیار زیبا برای ارتباط است.
به غیر از خانواده و دوستانی که در جای دیگری زندگی می کنند، هیچ دلیلی برای ترک کره ندارم.
مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید
متن اصلی (انگلیسی)
I moved from Texas to South Korea after a breakup. Twenty years later, I have no interest in going back.
Ryan Phillips moved to South Korea in his 20s to get over a breakup. Now, he's in his 40s and running a farm near Seoul. Provided by Ryan Phillips After Ryan Phillips and his live-in girlfriend split, his friend suggested moving to Korea. Twenty years later, he's running an organic farm and smoking meat for events. Phillips, now 47, says he has "zero reasons" to leave Seoul. This as-told-to essay is based on a…