بقایای انسانی در گرند کنیون در نزدیکی محل سیل شدید پیدا شد

به گزارش سرویس پارک ملی (NPS)، بقایای انسان روز دوشنبه در پارک ملی گراند کانیون، در نزدیکی کریستال رپید در رودخانه کلرادو، کشف شد.

این کشف در حالی انجام می شود که مقامات به جستجوی کوهنوردانی که در جریان سیل شدید ماه گذشته از بین رفته بودند، ادامه می دهند.

طبق گزارش NPS، پارکبانان در 14 سپتامبر به این گزارش پاسخ دادند و بقایای آن را از دره داخلی، تقریبا 10 مایلی پایین دست فانتوم رنچ، بازیابی کردند. بقایای این بقایای هنوز شناسایی نشده‌اند و بازرسان می‌گویند ممکن است با انجام ارزیابی‌های اداره معاینه پزشکی شهرستان کوکانینو، اطلاعات بیشتری به دست آید.

اجساد به دفتر بازرسی پزشکی در فلگستاف منتقل شدند که جزئیات بیشتری منتشر نکرده است.

NPS به نیوزویک گفت: "هویت این فرد، و همچنین علت و نحوه مرگ آنها، بلافاصله مشخص نشده است."

بقایای آن در نزدیکی کریستال رپید، بخش متلاطم رودخانه کلرادو که مرکز عملیات‌های جستجو و نجات اخیر بوده، کشف شد.

به گزارش NPS، محیط بانان اجرای قانون روز دوشنبه به محل حادثه پاسخ دادند و بقایای بدن را قبل از انتقال به دفتر بازرسی پزشکی شهرستان کوکانینو بازیابی کردند. مقامات وضعیت بقایای اجساد، فاصله تخمینی پس از مرگ و یا اینکه آیا وسایل شخصی پیدا شده است را فاش نکرده اند.

این کشف در همان راهرویی رخ داد که تیم های جستجو به دنبال تیموتی آلن اسمیت، کوهنورد 53 ساله ای بودند که در جریان سیل ناگهانی 29 اوت از بین رفت.

در حالی که مقامات تایید نکرده‌اند که آیا بقایای بقایای اسمیت متعلق به اسمیت است یا خیر، همسرش در یک پست فیس‌بوک به این پیشرفت اذعان کرد و نوشت: "ما می‌دانیم که بقایای گرند کانیون که دیروز پیدا شد."

بازرس پزشکی به سؤالات چند رسانه ای پاسخ نداده است و NPS می گوید اطلاعات اضافی ندارد.

مکان اکتشاف در عمق دره داخلی، تلاش‌های بازیابی را پیچیده کرده است. دسترسی به این منطقه عمدتا از طریق رودخانه یا مسیرهای طاقت فرسا است که بسیاری از آنها آسیب دیده یا بسته هستند.

تیم‌های هواپیماهای بدون سرنشین از کلانتر شهرستان کوکانینو در مراحل قبلی جستجو کمک کردند و وقتی از طریق ایمیل به نیوزویک نزدیک شد به سرویس پارک ملی ارجاع داد.

سیل ماه گذشته در برایت انجل کانیون، سیل مخربی را به راه انداخت که دو کوهنورد - جان گیوستی، 46 ساله و برنت روزنکرانز، 42 ساله، هر دو از گرنبری، تگزاس را کشت و همراه آنها، تیموتی آلن اسمیت، ناپدید شد.

سیل حدود ساعت 2:30 بعد از ظهر رخ داد. در 29 آگوست، پل‌های عابر پیاده را تخریب کرد، سازه‌های فلزی را به رودخانه کلرادو پاره کرد و به مسیرها، اردوگاه‌ها و زیرساخت‌های حیاتی آسیب جدی وارد کرد.

خدمه اورژانس حدود 80 نفر را از دره در طول سیل نجات دادند. سیل همچنین خط آبی Transcanyon را از بین برد و محدودیت‌های آبی مرحله 4 را در حاشیه جنوبی ایجاد کرد و باعث بسته شدن فانتوم رنچ، اردوگاه فرشته روشن و مسیر شمالی کایباب شد.

تصاویر منتشر شده توسط NPS نشان می‌دهد که پل‌ها از بین رفته، زباله‌هایی که در رودخانه نشسته‌اند و مسیرهای آب‌گرفته غیرقابل عبور هستند.

سیل باعث یک سری تخلیه مداوم شد که توسط NPS و اداره ایمنی عمومی آریزونا هماهنگ شد و صلیب سرخ آمریکا به تخلیه ساکنان به حاشیه جنوبی کمک کرد.

مقامات هشدار دادند که طوفان‌های تندری اضافی می‌توانند باعث سیل‌های ناگهانی، جریان‌های آوار و ریزش سنگ‌ها شوند - شرایطی که همچنان تلاش‌های جستجو و تعمیرات زیرساخت را پیچیده می‌کند.

گراند کانیون به طور مداوم یکی از بالاترین آمار افراد مفقود شده را در بین پارک های ملی ایالات متحده به ثبت می رساند. طبق گزارشی از نیویورک پست، این پارک هر سال حدود 200 تا 220 گزارش مفقودی دریافت می کند.

سوابق از سال 2018 تا اوایل سال 2023 بیش از 1100 گزارش را نشان می دهد، اگرچه اکثر آنها به سرعت حل می شوند زیرا تیم های جستجو و نجات کوهنوردانی را پیدا می کنند که دچار بی نظمی، مجروح یا تاخیر شده اند.

وزارت کشور به نیوزویک گفت که میانگین تاریخی قابل اعتمادی را برای ناپدید شدن های حل نشده در پارک ملی گراند کانیون ردیابی نمی کند. تایید کرد که یک نفر که در جولای 2025 مفقود شده بود هنوز پیدا نشده است. توماس دانیل گیبز، 35 ساله، از فری هولد، نیوجرسی، پس از رفتن به منطقه گراند ویو تریل و نعل اسبی مسا ناپدید شد.

آخرین بار از گیبز در 22 ژوئیه 2025 شنیده شد و مقامات بعدا تسلا سایبرتراک او را در گراند ویو پوینت در حاشیه جنوبی پارک شده یافتند. با وجود تلاش‌های گسترده جستجو و درخواست‌های عمومی برای کسب اطلاعات، مقامات او را پیدا نکرده‌اند.

در حال حاضر، دو پرونده باز برای مفقود شدن در پارک وجود دارد، این تعداد ممکن است پس از تکمیل بازبینی فرد بازیابی شده دوشنبه شب توسط پزشک، تغییر کند.

فقط بخش کوچکی از موارد منجر به ناپدید شدن یا تلفات طولانی مدت می شود که اغلب به خطرات شدید محیطی دره مرتبط است. دمای تابستان در دره داخلی می تواند از 120 درجه فارنهایت فراتر رود و شرایط خطرناکی را برای کم آبی و گرمازدگی ایجاد کند.

زمین‌های ناهموار، تغییرات شیب‌دار ارتفاع، و پیاده‌روی‌های سخت بازگشت، حتی کوهنوردان با تجربه را به چالش می‌کشند. همانطور که در رویداد 29 آگوست مشاهده شد، طوفان های موسمی ناگهانی می توانند نهرهای معمولی قابل مدیریت را به کانال های سیل مرگبار تبدیل کنند.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: جنا دی جونگ و سام ویلسون.