بلایا و بدهی. فرار از "حلقه عذاب بدهی آب و هوا"

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

ماهواره های سازمان ملل نشان دادند که پس از طوفان ملیسا در کارائیب در سال 2025، حدود 480000 کامیون طول کشید تا 4.8 میلیون تن (5.3 میلیون تن) آوار را از سراسر جامائیکا غربی خارج کنند.

اما طبق تحلیل اخیر Science توسط Auroop R. Ganguly، استاد مهندسی عمران و محیط زیست Northeastern، Aayushi Mishra و همکارانشان، پرداخت های بیمه بلایا و اوراق قرضه فاجعه فقط حدود 2٪ را پوشش می دهد.

این تحلیل نشان داد که جامائیکا پس از گذراندن یک دهه برای رهایی از بدهی، تبدیل به یک کودک پوستری برای مسئولیت‌های مالی شد، اما زمانی که طوفان آن را به شدت نیازمند بودجه بیشتر کرد – و کوهی کاملا جدید از وام‌ها برای بازپرداخت، این شهرت معنایی نداشت.

کشورهایی که در امتداد سواحل اقیانوس اطلس از دریای کارائیب تا قاره آمریکای میانه قرار دارند با همین مشکل روبرو هستند. بخش هایی از آسیا هم همینطور.

میشرا گفت: "این می تواند آتش سوزی باشد، می تواند سیل باشد، می تواند هر نوع تاثیری باشد که برای احیای آن نیاز به بدهی دارد." گانگولی گفت، حتی زمین لرزه ها یا حملات سایبری نیز به حساب می آیند، زیرا پیامدهای مشابهی برای زیرساخت ها دارند.

محققان راه حلی چهارجانبه را برای فرار از این چرخه معیوب که به عنوان حلقه نابودی بدهی آب و هوا شناخته می شود، پیشنهاد می کنند. این امر خواستار اصلاح سیاست‌های مالی، بازپرداخت و بیمه فعلی است تا به کشورها اجازه دهد تا روی انعطاف‌پذیری خود سرمایه‌گذاری کنند.

میشرا گفت: در نهایت، "نکته این نیست که فقط به افزایش و بزرگتر شدن پوشش بیمه ای ادامه دهیم." این برای بازنگری در سیستمی است که کشورها را در دام نگه می دارد.»

درست بیش از یک ماه قبل از شروع به کار ملیسا، شرکت رتبه‌بندی اعتباری استاندارد اند پورز رتبه جامائیکا را ارتقا داد و سال‌هایی را که هزینه‌های آن تحت کنترل بود و در عین حال دائما قبض‌های بدهی خود را کاهش می‌داد، ارتقا داد.

میشرا گفت: «آنها بدهی خود را تنها در 10 سال به نصف کاهش دادند، چیزی که شنیده نشده است.

فقط چند ساعت طول کشید تا این پیشرفت از بین رفت. محققان استدلال می کنند که سه مکانیسم حلقه عذاب را هدایت می کنند.

اول، کشورها احساس می کنند به جای ساختن سیستم های زهکشی، موانع ساحلی و سایر دفاع ها، برای پرداخت بدهی خود تحت فشار هستند.

کشورهایی که بازپرداخت‌ها را انجام می‌دهند در وضعیت خوبی با وام دهندگان مانند صندوق بین‌المللی پول (IMF) که از کشورهای سراسر جهان حمایت می‌کند، باقی می‌مانند. برای حفظ دسترسی به وام های مقرون به صرفه، دولت ها احساس فشار می کنند تا پرداخت بدهی ها را در اولویت قرار دهند. محققان دریافتند در نتیجه، حفاظت در برابر طوفان عقب‌نشینی می‌کند.

دانیل کلارک، مدیر اجرایی مرکز حفاظت از بلایای طبیعی، یک سازمان مشاوره سیاسی که به دولت‌های سراسر جهان کمک می‌کند، گفت: موانع فقط مالی نیستند. او گفت که آماده سازی می تواند یک فروش سخت برای رای دهندگان باشد.

کلارک توضیح داد: «سیاستمداران برای واکنش به بلایا اعتبار می‌گیرند، اما به ندرت برای هزینه‌هایی که روی نداده‌اند، رأی کسب می‌کنند.» و افزود که با افزایش خطرات، هزینه‌های بلایا نیز افزایش می‌یابد. او گفت: "شما می توانید با کاهش ریسک و آمادگی مالی، از قبل پرداخت کنید، یا قمار کنید که فاجعه ای رخ نمی دهد. اکنون پرداخت کنید یا بعدا پرداخت کنید، اما شما پرداخت خواهید کرد."

علاوه بر این، پرداخت های بیمه به سختی سطح هزینه های بازیابی را خراش می دهد. کشورها برای پوشش بقیه وام می گیرند. از آنجایی که پرداخت بدهی های جدید در حال افزایش است، کشورها در تلاش برای آماده شدن برای طوفان بعدی در تنگنای نقدی قرار می گیرند.

ترزا رودریگز-مودی، مدیر اجرایی Jamaica Environment Trust، یک سازمان غیرانتفاعی زیست محیطی مستقر در کینگستون، به Northeastern Global News گفت: «تجربه طوفان ملیسا نیاز به نگاه گسترده تر به تاب آوری را تقویت می کند. به جای بازسازی ساده، هدف باید کمتر آسیب پذیر کردن کشور در برابر بلایای آینده باشد.

بنابراین، چگونه کشورها می توانند از چرخه خارج شوند؟

اولین اصلاحی که گانگولی و همکارانش پیشنهاد می‌کنند مستقیما به ریشه می‌رود – اینکه چگونه صندوق بین‌المللی پول تصمیم می‌گیرد که آیا یک کشور می‌تواند بدهی خود را مدیریت کند یا خیر. میشا گفت که حساب کردن پول برای آماده سازی بلایای طبیعی می تواند در عین حال نمونه ای برای آژانس های اعتباری باشد که ارزیابی های صندوق بین المللی پول را به عنوان استاندارد طلا در نظر می گیرند.

در واقع، کارشناسان خاطرنشان کردند که این تغییر در حال حاضر در حال انجام است و صندوق بین المللی پول در حال حاضر سازگاری و انعطاف پذیری را در محاسبات خود در مورد میزان وام گرفتن یک کشور لحاظ کرده است.

صندوق بین‌المللی پول شروع به ارائه مدل‌های جدید ارزیابی بدهی کرد که در سال 2022 اعتبار بیشتری را برای آماده‌سازی بلایا فراهم کرد. دستورالعمل به روز شده آن در سال 2025 این رویکرد را برای کشورهایی که به دنبال وام های تاب آوری هستند تقویت کرد. تغییرات بیشتری در راه است - ابزارهای تایید شده توسط صندوق بین المللی پول و بانک جهانی در سپتامبر 2026 به طور بالقوه به کشورهای کم درآمد فضای بیشتری برای سرمایه گذاری در محافظت در برابر طوفان می دهد.

میشرا گفت که در مرحله بعد، این تیم از کشورها می خواهد که اجازه داشته باشند از یک اعتماد توسعه یافته اما استفاده نشده صندوق بین المللی پول استفاده کنند که پول را برای غذا و آب پس از بلایا آزاد می کند.

سومین اصلاح پیشنهادی محققان، توقف بدهی ها را در قراردادهای وام می نویسد و در صورت وقوع فاجعه، ساعت پرداخت را متوقف می کند.

در نهایت، گانگولی و همکارانش می‌خواهند که بیمه بلایا میزان آسیب‌پذیری افراد را در برابر آسیب‌ها نشان دهد. برخی از سیاست‌ها براساس اندازه‌گیری‌هایی مانند سرعت باد و بارندگی، پرداخت‌ها را پایه‌گذاری می‌کنند، اما همان طوفان می‌تواند جوامع را به گونه‌ای متفاوت تحت تأثیر قرار دهد. گانگولی گفت، برای مثال، خانه های زیر سطح دریا با خطر بیشتری از سیل مواجه هستند.

به گفته چندین کارشناس، از جمله ترزا اندرسون، رهبر جهانی عدالت اقلیمی در ActionAid International، یک فدراسیون بین المللی که بر مبارزه با فقر متمرکز است، لغو مستقیم بدهی گزینه دیگری است.

اندرسون گفت: «لغو بدهی می‌تواند تا حد زیادی به کشورهای آسیب‌دیده آب‌وهوایی کمک کند تا از منابع خود برای مقابله با تأثیرات آب‌وهوایی استفاده کنند»، به این معنی که پولی که برای بازپرداخت وام‌ها در نظر گرفته می‌شود، می‌تواند در عوض بودجه دفاعی در برابر طوفان و بازیابی بلایای طبیعی را تامین کند. این واقعا می‌تواند عنصر مخفی برای عدالت آب و هوا باشد.»

در مجموع، واضح است که این سیستم های مالی با گذشت زمان تکامل نیافته اند.

میشرا گفت: «این چارچوب های بدهی به طور فزاینده ای منسوخ شده است. آنها پیش بینی نمی کردند که چنین فجایع مکرر و شدیدی هر سال اتفاق بیفتد.

فیل در اتاق تغییر آب و هوا است - کارشناسان خاطرنشان کردند که بخشی از دلیل این که این بلایا در وهله اول بسیار زیاد شده اند.

همانطور که اندرسون اشاره کرد، 93.5 درصد از کشورهایی که آسیب پذیرترین آنها در برابر تغییرات اقلیمی هستند نیز در جایگاه داغ مالی قرار دارند و علیرغم تمایل شدید به سرمایه گذاری در اقدامات اقلیمی، مجبورند تا دو سوم درآمد خود را صرف بازپرداخت بدهی کنند.

او گفت: "بنابراین بحران آب و هوا کشورها را به سمت بدهی سوق می دهد، اما بحران بدهی آنها را بیشتر در معرض تغییرات آب و هوایی قرار می دهد." "این یک رابطه سمی است که در آن دو بحران یکدیگر را به شدت افزایش می دهند."

رودریگز-مودی از اقدامات پیشنهادی تیم گانگولی حمایت کرد، اما پیشنهاد کرد که ایده انعطاف پذیری فراتر از بتن و فولاد را گسترش دهد تا از محیط طبیعی محافظت کند.

او گفت: «اکوسیستم‌های طبیعی جامائیکا، از جمله جنگل‌ها، تالاب‌ها، صخره‌های مرجانی و اکوسیستم‌های ساحلی، محافظت مهمی در برابر آب و هوای شدید ایجاد می‌کنند.

Aayushi Mishra و همکاران، انضباط مالی بدون تاب آوری فیزیکی، علم (2026). DOI: 10.1126/science.aeh3608

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این داستان با حسن نیت ارائه شده توسط Northeastern Global News.northeastern.edu بازنشر شده است.