بلندگوهای قدیمی خود را دور نیندازید - در عوض از آنها برای تلویزیون خود استفاده کنید

آنها را از گاراژ بگیرید و آنها را به کار بگیرید.

همه ما به آشغال های الکترونیکی دست می زنیم، یا به این دلیل که نمی خواهیم به انبوه زباله های الکترونیکی اضافه کنیم یا شاید فکر می کنیم ممکن است روزی به آن نیاز داشته باشیم. اگر یک جفت بلندگوی قدیمی در گاراژ خود دارید، ممکن است زمان آن رسیده باشد که گرد و غبار آن ها را پاک کنید، زیرا آنها می توانند تجربه تماشای تلویزیون شما را بدون هزینه و با دردسر بسیار کمی ارتقا دهند. (البته، اگر ترجیح می دهید چیزی را که استفاده نمی کنید بفروشید، در اینجا می توانید لوازم الکترونیکی دست دوم خود را بفروشید.)

اتصال بلندگوهای قدیمی به تلویزیون به سادگی کابل کشی از یکی به دیگری نیست، زیرا اکثر تلویزیون ها خروجی بلندگوی اختصاصی ندارند. (در زیر در مورد آن بیشتر توضیح می دهیم.) آنچه تلویزیون شما می تواند ارسال کند به اندازه بلندگوهای شما اهمیت دارد. سخنرانان شما نیز در یکی از این دو گروه قرار می گیرند:

بلندگوهای فعال (هر چیزی که دارای سیم برق یا برق USB باشد): این بلندگوها دارای تقویت کننده داخلی هستند، بنابراین نیازی به دنده اضافی ندارند. بلندگوهای قدیمی PC نمونه کلاسیک آن هستند. آنها معمولا یک کابل به طور دائم متصل دارند که به یک دوشاخه 3.5 میلی متری (یا گاهی اوقات RCA) ختم می شود، و چند مدل به جای آن یک سوکت 3.5 میلی متری "aux in" دارند. اگر یک جفت از آن‌ها را در کشو دارید، با تلویزیون هم کار می‌کنند و با کامپیوتر هم کار می‌کنند.

بلندگوهای غیرفعال (قفسه کتاب های Hi-Fi قدیمی یا مدل های روی زمین): این اسپیکرها برای تغذیه به یک تقویت کننده نیاز دارند، اندازه ای که برای آنها رتبه بندی شده است، که معمولا روی بلندگو چاپ می شود.

این قسمتی است که کمی پیچیده‌تر می‌شود، زیرا بستگی به این دارد که تلویزیون شما واقعا چه چیزی را می‌تواند ارسال کند، و تنها راه برای فهمیدن این است که پشت (یا کنار) مجموعه را حفاری کنید و ببینید با کدام پورت‌ها کار می‌کنید. متغیرهای زیادی وجود دارد، اما به طور کلی به سه مورد می رسد.

اگر به اندازه کافی خوش شانس هستید که تلویزیونی دارید که دارای خروجی صدای آنالوگ باشد، در بهترین حالت ممکن قرار دارید. می‌توانید صدا را مستقیما از طریق جک 3.5 میلی‌متری یا RCA ارسال کنید، و تا زمانی که اسپیکر به اندازه کافی قدرت دریافت می‌کند، صدا دارید.

اگر تلویزیون خروجی نوری دارد، معمولا نمی‌توانید بلندگو را مستقیما به تلویزیون وصل کنید، اما یک مبدل صوتی دیجیتال به آنالوگ، سیگنال را به چیزی تبدیل می‌کند که بلندگوهای شما می‌توانند از آن استفاده کنند. ارزش بررسی را دارد تا ببینید آیا بلندگوها یا آمپلی فایر شما ممکن است ورودی نوری خود را داشته باشند، که به شما امکان می دهد به طور کلی مبدل را نادیده بگیرید.

اگر HDMI ARC تنها خروجی صوتی شما باشد، هنوز گزینه‌هایی وجود دارد، اما معمولا هزینه بیشتری دارند. ما به موارد زیر خواهیم رسید.

اگر بلندگوهای فعال شما از بلندگوهای رایانه شخصی مجهز به USB هستند، یک چیز دیگر برای مرتب کردن وجود دارد: برق. در حالی که به پشت تلویزیون نگاه می کنید، احتمالا متوجه چند پورت USB یدکی خواهید شد، بنابراین وسوسه انگیز است که فکر کنید همه چیز را حل کرده اید: یک جفت بلندگوی قدیمی رایانه شخصی را به آن وصل کنید و کارتان تمام است! ایده خوبی است، اما واقعیت کمی آشفته تر است.

اولین چیزی که باید در نظر داشته باشید این است که کابل USB در اکثر بلندگوهای رایانه شخصی فقط برق را حمل می کند. صدا هنوز باید از طریق کابل جداگانه 3.5 میلی متری یا RCA برسد. اگر یک بلندگوی رایانه شخصی را به درگاه USB تلویزیون وصل کنید، احتمالا به طور کامل نادیده گرفته می‌شود، زیرا تلویزیون‌ها معمولا دستگاه‌های USB را که به درایورهای خود نیاز دارند، نمی‌شناسند.

یک پورت استاندارد USB 2.0 5 ولت با ولتاژ 500 میلی آمپر را تامین می کند که تا 2.5 وات کار می کند، و این تنها چیزی است که بسیاری از پورت های تلویزیون برای ارائه آن ساخته شده اند. آنها برای به روز رسانی سیستم عامل و درایوهای فلش طراحی شده اند، نه برای تامین انرژی. این برای یک جفت بلندگوی رومیزی کوچک با صدای متوسط ​​کافی است. این برای هر چیز درشت کافی نیست و اگر بلندگوها بیشتر از آنچه پورت می‌تواند بخواهند، یک تلویزیون خوب طراحی شده با محافظت در برابر جریان بیش از حد، پورت را قطع می‌کند یا در حالت آماده به کار قرار می‌گیرد. علامت آن بلندگوهایی است که با افزایش صدا قطع می شوند.

به دنبال پورتی با علامت HDD باشید. برخی از تلویزیون ها دارای یک پورت برای هارد دیسک های خارجی هستند و می تواند کمتر از 1 آمپر (900 میلی آمپر) را تامین کند. برچسب در کنار درگاه یا در دفترچه راهنما چاپ می شود.

ببینید وقتی تلویزیون خاموش است چه اتفاقی می افتد. برخی از تلویزیون ها در حالت آماده به کار، USB را روشن می کنند، بنابراین بلندگوها همیشه روشن می مانند. دیگران آن را قطع می کنند، که مفید است، زیرا بلندگوها سپس با تلویزیون روشن و خاموش می شوند. بسته به مدل متفاوت است، بنابراین آزمایش آسان این است که تلویزیون را خاموش کنید و ببینید که آیا چراغ بلندگو روشن می ماند یا خیر.

اگر پورت USB تلویزیون خیلی ضعیف است یا قبلا گرفته شده است، یک راه آسان برای حل آن وجود دارد: می توانید بلندگوها را از شارژر تلفن USB تغذیه کنید. اکثر شارژرها می توانند بسیار بیشتر از یک پورت تلویزیون تامین کنند، بنابراین بلندگوها برق ثابتی دریافت می کنند و تنها کابلی که از بلندگو به تلویزیون می رود کابل صوتی است. تفاوت این است که بلندگوها با تلویزیون خاموش نمی شوند، بنابراین یا آنها را روشن می گذارید یا از کلید خود بلندگو استفاده می کنید.

با مرتب‌سازی برق، تنها چیزی که باقی می‌ماند این است که هر چیزی که بلندگوهایتان در انتهای خود دارند را به تلویزیون وصل کنید. در اینجا نحوه کار با آن آمده است:

1. خروجی خود را پیدا کنید. به پشت یا کنار تلویزیون نگاه کنید تا درگاهی با برچسب "خروج صدا"، "خط خروجی" یا "هدفون" وجود داشته باشد. بله، اتصال بلندگوها به جک هدفون کاملا خوب است. اگر پورت آنالوگ وجود ندارد، به دنبال یک پورت نوری باشید. این یک پورت مربعی کوچک است که گاهی اوقات برچسب "خروجی صدای دیجیتال" یا "TOSLINK" می‌زند. اگر نمی توانید هیچ یک از این موارد را پیدا کنید، در قلمرو HDMI ARC هستید که در زیر به آن اشاره شده است.

2. دوشاخه را با بلندگوهای خود مطابقت دهید. به انتهای کابل خود بلندگوها نگاه کنید. اکثر بلندگوهای رایانه شخصی در یک دوشاخه 3.5 میلی متری کار می کنند و برخی از RCA، جفت قرمز و سفید (که کانال های چپ و راست را حمل می کنند) استفاده می کنند. بلندگوهای سبک Hi-Fi معمولا سوکت های RCA در پشت دارند که کابل را به آن وصل می کنید. اگر تلویزیون یک نوع کانکتور و بلندگوها نوع دیگر دارند، یک کابل یا آداپتور 3.5 میلی‌متری به RCA آن را با چند دلار تعمیر می‌کند. برای خروجی نوری، یک مبدل کوچک دیجیتال به آنالوگ در وسط قرار دهید. سپس یک کابل معمولی را از مبدل به بلندگوهای خود اجرا کنید.

3. به بلندگوهای غیرفعال یک آمپر بدهید. اگر بلندگوهای شما سیم برق نداشته باشند، تلویزیون نمی‌تواند مستقیما آنها را هدایت کند و مبدل هم نمی‌تواند آنها را هدایت کند. اکثر تلویزیون‌ها خروجی بلندگو ندارند، بنابراین به تقویت‌کننده‌ای نیاز دارید که مطابق با امتیاز بلندگوها باشد، که معمولا در پشت بلندگو با وات و اهم چاپ می‌شود. زنجیره بسیار ساده است: خروجی تلویزیون به یکی از ورودی های آمپر می رود و سیم های بلندگو به جای تلویزیون به پورت خروجی آمپر متصل می شوند.

4. تلویزیون را روشن کنید. اتصال به برق فقط نیمی از آن است. به تنظیمات صدای تلویزیون بروید و بسته به درگاهی که بلندگوها را به آن وصل کرده اید، خروجی را از بلندگوهای داخلی به گزینه خارجی یا خط خروجی یا هدفون تغییر دهید. اگر از اپتیکال استفاده می‌کنید، PCM را به جای Dolby Digital یا DTS انتخاب کنید، زیرا یک مبدل اصلی نمی‌تواند آن‌ها را رمزگشایی کند و شما ساکت یا نویز خواهید داشت.

اگر HDMI ARC تنها خروجی صوتی شما باشد، بلندگوها را نمی توان به سادگی به برق وصل کرد. ARC یک سیگنال دیجیتال ارسال می کند، بنابراین چیزی باید آن را بگیرد و به صدای آنالوگ یا تقویت شده تبدیل کند. ساده ترین راه حل، تقویت کننده جریان کوچک با ورودی HDMI ARC، مانند WiiM Amp Ultra است. صدای تلویزیون را از طریق ARC می گیرد و یک جفت بلندگوی غیرفعال را مستقیما تغذیه می کند، بنابراین اتصال و تقویت در یک جعبه اتفاق می افتد. همچنین این یکی از مسیرهایی است که معمولا کنترل از راه دور تلویزیون همچنان می تواند صدا را کنترل کند.

هزینه آن بیشتر از یک کابل یا مبدل است، اما شما را از جمع کردن یک استخراج کننده ARC، یک مبدل و یک آمپر نجات می دهد. WiiM تنها گزینه نیست، زیرا سایر آمپلی فایرهای جریان با ورودی ARC همین کار را انجام می دهند، بنابراین هر کدام را که انتخاب می کنید، مشخصات را بررسی کنید. یک نکته با WiiM: PCM استریو و دالبی دیجیتال را کنترل می کند اما DTS را ندارد، بنابراین در صورت بی صدا بودن، خروجی تلویزیون را روی PCM تنظیم کنید.

هنگامی که همه چیز وصل شد، یک بلندگو در هر طرف تلویزیون قرار دهید تا جلوه استریوی مناسبی داشته باشید، با بلندگوی چپ در سمت چپ و راست در سمت راست. اگر می خواهید آنها را دور از دید قرار دهید، آنها را کمی پشت صفحه قرار دهید و کمی به سمت بیرون زاویه دهید. آنها پنهان می مانند و صدا هنوز به وضوح به اتاق می رسد. و تمام: شما یک جفت بلندگو را از انباشت زباله های الکترونیکی دور نگه داشته اید و به تلویزیون خود صدای بسیار بیشتری داده اید.