بلند شده برای کشیدن، آماده شرط بندی: چگونه بازارهای پیش بینی از شرطی سازی دیجیتال کودکان استفاده می کنند

بر اساس تحلیل CNN، از ابتدای سال، جوانان بین 18 تا 21 سال حدود 5.4 میلیارد دلار - درست است، میلیارد - در بازار پیش بینی کالشی معامله کرده اند.

فقط برای در نظر گرفتن این موضوع: این برای خرید یک فرنچایز کامل MLB کافی است. یا 12000 خانه معمولی در ایالات متحده. یا بیش از 500000 بلیت برای فینال جام جهانی امسال.

تمام این پول نقد شامل افرادی است که برای قمار قانونی در اکثر ایالات متحده بسیار جوان هستند.

تعجب آور نیست که جوانان آمریکایی به شکل های شرط بندی آنلاین مانند بازارهای پیش بینی چسبیده اند. این بازارها جدیدترین و شیک ترین دستگاه دیجیتالی هستند که به خوبی روغن کاری شده اند که مغز بچه ها را شکل می دهد و آنها را درگیر نگه می دارد.

به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران یک سازمان غیرانتفاعی که برای رسیدگی به سلامت روان جوانان و آسیب‌های پلتفرم‌های دیجیتال کار می‌کند - به‌علاوه یک مادر پنج فرزند و یک معلم سابق - نگران هستم. بدون تغییر، بازارهای پیش‌بینی می‌توانند مسائل مربوط به سلامت روان و اعتیاد را افزایش دهند - به اضطراب، افسردگی، تنهایی، پریشانی مالی و حتی مرگ‌ومیر و افکار خودکشی دامن می‌زنند.

این راز نیست که خط لوله دیجیتال زود شروع می شود. از کودکان نوپا گرفته تا نوجوانان، محصولات بر اساس پاداش‌های فوری، تعامل اجباری و شکل‌گیری عادت مهندسی شده‌اند. پلتفرم‌ها داده‌های مربوط به عادات، خلق و خو، سن، جنسیت، حالات عاطفی و آسیب‌پذیری کودکان را جمع‌آوری می‌کنند و محتوا و تبلیغات بی‌پایانی تولید می‌کنند که کاربران را درگیر نگه می‌دارد. نمونه موردی: متا موافقت کرد تا 17.1 میلیارد دلار برای رفع ادعاهایی مبنی بر اینکه اینستاگرام و فیس بوک را برای اعتیادآوری برای جوانان ساخته است، بپردازد.

سپس بازارهای پیش بینی از محیط های دیجیتالی که از اجبار جوانان سود می برند، سرمایه گذاری می کنند. آنها پل اعتیاد جدیدی را از نوجوانی تا بزرگسالی در پنجره های حیاتی رشد مغز می سازند.

دلیل خوبی وجود دارد که تقریبا همه ایالت ها افراد را از قمار تا سن 21 سالگی محدود می کنند. از 18 تا 21 سالگی، مغز نسبت به هیجان بسیار حساس است، اما هنوز به طور کامل قادر به کنترل تکانه ها یا ارزیابی خطر نیست. این امر جوانان را در معرض موجی از خطرات قرار می دهد: رفتار اجباری، ناراحتی مالی، مشکلات شدید سلامت روان و رفتارهای خودکشی. در واقع، تقریبا از هر پنج نفری که دارای اختلال قمار هستند، یک نفر اقدام به خودکشی کرده است.

اکنون، برای پرداختن به یک استدلال متقابل رایج: برخی ادعا می‌کنند که جوانان 18 ساله باید بتوانند در بازارهای پیش‌بینی شرکت کنند، زیرا از قبل می‌توانند در نقاط عطف مهم دیگری مانند رای دادن و سرمایه‌گذاری در بازار سهام شرکت کنند. اما بازارهای پیش بینی اساسا متفاوت هستند. آنها از اعتیاد دیجیتال برای ایجاد سود سوء استفاده می کنند. و آنها این کار را در یک مرحله به خصوص آسیب پذیر در زندگی مردم انجام می دهند و پیامدهای بالقوه مادام العمر ایجاد می کنند.

همانطور که یک مربی مالی و نویسنده، پاریس وودز، اخیرا به اشتراک گذاشته است، بازارهای پیش بینی می توانند "چرخه ای از اعتیاد و بدهی" ایجاد کنند. وودز ادامه داد: «این فقط زمان حال را فرسایش نمی‌دهد و به نوعی پول‌هایی را که به سختی به دست آورده‌اند در سن 18 یا 19 سالگی از دستشان خارج می‌کند، بلکه در واقع از آن نسخه 40 یا 50 ساله خودشان پول می‌گیرند.»

در حال حاضر، سؤالات جدی در مورد اینکه چه کسی باید بازارهای پیش بینی را تنظیم کند وجود دارد - یک تنظیم کننده فدرال مانند کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) یا ایالت های جداگانه. لازم نیست قبل از اقدام، این بحث را حل کنیم. شرایط عقل سلیم متعددی وجود دارد که می‌توان آنها را به حرکت درآورد، مانند افزایش حداقل سن برای بازارهای پیش‌بینی، حداقل تا سن 21 سالگی یا بالاتر. همچنین می‌توانیم اطمینان حاصل کنیم که پلت‌فرم‌های پیش‌بینی شامل محدودیت‌هایی برای سپرده‌ها، زیان‌ها و زمان صرف شده است – به‌علاوه ابزارهای خود حذفی، که کاربران را قادر می‌سازد تا خود را از دسترسی به پلتفرم‌ها مسدود کنند.

و مهمتر از همه، بازاریابی فریبنده و هدفمند جوانان باید به شدت ممنوع شود.

فراتر از بازارهای پیش بینی به طور خاص، حذف خط لوله دیجیتال مادام العمر که بازارهای پیش بینی را در وهله اول بسیار جذاب می کند نیز بسیار مهم است. قانون‌گذاران باید مقرراتی را تصویب کنند که شرکت‌ها را مجبور به شفاف‌تر کردن نحوه تغذیه جوانان و ترویج محتوای مخاطره‌آمیز الگوریتم‌هایشان کند یا کودکان را بر اساس داده‌های مربوط به عادات خرج کردن، تکانشگری یا ریسک‌پذیری آنها هدف قرار دهند.

خوشبختانه مدل هایی برای این کار وجود دارد. فرماندار من، میکی شریل، به تازگی قانونی را امضا کرده است که نحوه استفاده پلتفرم‌ها از داده‌های کودکان و سوق دادن محتوای الگوریتمی به خردسالان را محدود می‌کند. و نیویورک و ایلینوی اخیرا قوانین دو حزبی را تصویب کردند که به شفافیت و ایمنی بیشتر هوش مصنوعی نیاز دارد.

هر روز، افراد بیشتری با این تهدید نوظهور بیدار می شوند و راه حل هایی برای مبارزه با بحرانی پیدا می کنند که همچنان در حال تشدید شدن است. محیط دیجیتال کنونی به کودکان یاد داده است که هوس دریافت اعلان، جعبه غارت و پاداش بعدی را داشته باشند. اکنون، جامعه ما آنها را وادار می کند که شرط بعدی را بخواهند.

بگذارید واضح بگویم: لازم نیست اینطور باشد. ما می‌توانیم اطمینان حاصل کنیم که بچه‌های آمریکا از خانواده‌ها، مدارس و جوامع خود تغذیه می‌شوند - نه هوس‌های الگوریتم‌ها.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد