بله، ما موز نداریم
شاید این آگهی را دیده باشید: یک مرد و یک زن در حال بارگیری یک سبد خرید هستند. زن به مرد می گوید که باید یک کارتن تخم مرغ را برگرداند. ما باید آن 7 دلار را برای کشتن فلسطینیان کنار بگذاریم. این زن توضیح می دهد که قیمت خواربار در حال افزایش است زیرا ایالات متحده به اسرائیل کمک زیادی می کند. این زن توضیح می دهد: «پرتاب کردن بمب در غزه برای ما هزینه زیادی دارد. "آیا آنها هم از مراقبت های بهداشتی همگانی برخوردار نیستند؟" مرد…
شاید این آگهی را دیده باشید: یک مرد و یک زن در حال بارگیری یک سبد خرید هستند. زن به مرد می گوید که باید یک کارتن تخم مرغ را برگرداند. ما باید آن 7 دلار را برای کشتن فلسطینیان کنار بگذاریم.
این زن توضیح می دهد که قیمت خواربار در حال افزایش است زیرا ایالات متحده به اسرائیل کمک زیادی می کند. این زن توضیح می دهد: «پرتاب کردن بمب در غزه برای ما هزینه زیادی دارد. "آیا آنها هم از مراقبت های بهداشتی همگانی برخوردار نیستند؟" مرد می پرسد زن پاسخ می دهد: «احتمالا ما هم هزینه آن را می پردازیم»، در این لحظه مرد موزها را پس می گیرد.
این آگهی توسط یک کمیته اقدام سیاسی مستقل برای حمایت از کمپین سنا عبدالالسید دموکرات میشیگان تهیه شده است. در طول انتخابات مقدماتی دموکرات ها، السید به طور مرتب حامیان آمریکایی اسرائیل را به عنوان یک علاقه خاص در سایه و شوم محکوم می کرد. از زمان برنده شدن این نامزدی، او از زبان قبلی خود فاصله گرفته است. اکنون یک سوپر PAC تنها یک هفته قبل از انتخابات عمومی آن را برای او احیا می کند.
هانتر اس. تامپسون، روزنامه نگار افسانه ای، این تبلیغ را نیم قرن قبل از تولید توضیح داد. او در کتاب Fear and Loathing on the Campaign Trail 72، «یکی از قدیمیترین و مؤثرترین ترفندها در سیاست» را توصیف کرد که ممکن است در یکی از کمپینهای اولیه لیندون جانسون در تگزاس نقش داشته باشد:
مسابقه نزدیک بود و جانسون داشت نگران می شد. در نهایت او به مدیر کمپین خود گفت که یک کمپین شایعه گسترده در مورد عادت مادام العمر حریفش مبنی بر لذت بردن از دانش جسمانی خروس های انباری خود آغاز کند.
مدیر کمپین اعتراض کرد: «مسیح، ما نمیتوانیم او را یک خوکزن خطاب کنیم.» "هیچ کس چنین چیزی را باور نخواهد کرد."
جانسون پاسخ داد: می دانم. "اما بیایید سونوفابیچ را انکار کند."
در مورد تبلیغی که از السید حمایت میکند، سونوفبیچ که هدف این اتهام نادرست قرار گرفته است، مخالف نظری السید، مایک راجرز جمهوریخواه نیست – واقعا نیست. در پایان آگهی، "مایک راجرز برای" - خنده کنایه آمیز - "آنها/آنها" است. همه ما می دانیم که آنها چه کسانی هستند و آنها هدف واقعی تبلیغات هستند.
[جیمز لوفلر: نفرتی که سیاست آمریکا را شکست]
این اتهام که اسرائیل مقصر مشکلات اقتصادی آمریکاست، خصلت منحصر به فرد حامیان السید نیست. زهران ممدانی در طول مبارزات انتخاباتی خود برای شهردار شدن شهر نیویورک در سال 2025 به پولیتیکو گفت که وضعیت ویران مسکن شهر تقصیر همان شرور است: "دولت از تامین بودجه مسکن عمومی امتناع می ورزد، در حالی که ما همچنان به یافتن میلیاردها دلار برای پرتاب بمب هایی که اکنون ده ها هزار فلسطینی را در بیش از یک سال می کشد، می پردازیم."
در همان سال، مارجوری تیلور گرین پیوند مشابهی را ترسیم کرد. به گفته او، کمکهای آمریکا معمولا تا یک پنجم بودجه دفاعی اسرائیل را تشکیل میدهد، «اگرچه اسرائیل، اسرائیل مجهز به سلاح هستهای، مراقبتهای بهداشتی همگانی برای شهروندان خود دارد و کالج یارانهای برای شهروندان خود دارد. اینجا در آمریکا، ما 37 تریلیون دلار بدهی داریم.»
در ملاقات با مطبوعات در ماه اوت، السید القا کرد که کمک ایالات متحده به تسلیحات در اسرائیل به نوعی مانعی برای مراقبت های بهداشتی در داخل است. این کمپین یک رفراندوم بود در مورد اینکه آیا ما در اینجا مراقبت های بهداشتی می خواهیم یا بمب گذاری در جای دیگری است.
آیا حامیان اسرائیل باید این اتهام نادرست را انکار کنند؟ خوب، اینجا می رود. کمک نظامی ایالات متحده به اسرائیل از سال 2019 تا 2028 3.8 میلیارد دلار در سال تعیین شده است که حدود یک بیستم از 1 درصد کل بودجه فدرال است. در سال 2024، کنگره یک بسته کمکی 95 میلیارد دلاری به اوکراین، اسرائیل و سایر متحدانش را تصویب کرد که از این مبلغ، تقریبا دو سوم آن به اوکراین، حدود 15 میلیارد دلار به اسرائیل و حدود 9 میلیارد دلار برای کمکهای بشردوستانه، از جمله کمک به غیرنظامیان غزه که به دلیل جنگی که حماس شروع کرده بود، اختصاص یافت. (بقیه به تایوان و سایر متحدان در منطقه هند و اقیانوس آرام رفتند.)
تقریبا تمام کمک های ایالات متحده به اسرائیل به صورت اعتباراتی است که اسرائیل می تواند تنها برای خرید تجهیزات ساخت آمریکا از آنها استفاده کند. این کمک حداقل دو مزیت مستقیم و فوری برای آمریکایی ها فراهم می کند. اول، دسترسی ایالات متحده به فناوری نظامی اسرائیل را خریداری می کند. ایالات متحده با بخشی از تعهد توسعه سیستم دفاع موشکی گنبد آهنین اسرائیل، استفاده از سیستمهای آزمایش شده در نبرد را به دست آورده است که از جان آمریکاییها نیز محافظت میکند. دوم، این کمک هزینه هر واحد سیستم های ایالات متحده را کاهش می دهد. ایالات متحده سالانه 48 جنگنده F-35 خریداری می کند.
اسرائیل 75 عدد خریداری کرده است و تخمین زده می شود 25 عدد دیگر را نیز در نظر بگیرد. سفارشات خارجی به سازندگان اسلحه آمریکایی اجازه می دهد تا مقیاس خود را بهبود بخشند. در زمانی که سایر متحدان ناتو سفارشات تجهیزات آمریکایی خود را لغو می کنند زیرا دیگر به ایالات متحده به عنوان متحد یا تامین کننده اعتماد کامل ندارند، دستورات اسرائیل کارایی تولید دفاعی آمریکا را افزایش می دهد.
[هلن لوئیس: آتش نشان]
در همین حال، تمام کمکهای ایالات متحده به اسرائیل به کسری از آنچه منتقدان اسرائیل میخواهند در داخل کشور خرج کنند، میشود. علیرغم پیامدهای آن تبلیغ السید: آمریکایی ها سالانه 1.1 تریلیون دلار صرف خرید مواد غذایی می کنند. لغو کمک به اسرائیل معادل حدود 30 ساعت از این هزینه را به همراه خواهد داشت. شکایت ممدانی مبنی بر اینکه اسرائیل مقصر مسکن بد در شهر نیویورک است: مقامات مسکن این شهر میزان نگهداری معوق آن را تقریبا 80 میلیارد دلار یا حدود 20 سال کمک ایالات متحده به اسرائیل در سطوح فعلی تخمین می زند.
گسترش Medicare برای پوشش همه شهروندان آمریکایی شاید بیش از 32 تریلیون دلار هزینه اضافی فدرال در دهه اول هزینه داشته باشد. پوشش حتی یک ماه از این طرح به ۷۰ سال کمک به اسرائیل نیاز دارد.
با مقصر دانستن ایالت یهودی برای قیمت موز در میشیگان، این تبلیغ فوقالعاده PAC ترفندهای سیاسی قدیمیتر و نگرانکنندهتر از آنچه به جانسون نسبت داده میشود را به یاد میآورد. در سال 1899، کارل لوگر، شهردار وین و یکی از بدنام ترین یهودی ستیزان قرن نوزدهم، سخنرانی کرد و مشکلات اقتصادی امپراتوری هابسبورگ را به گردن یهودیانش انداخت. او استدلال کرد: «اینجا در سرزمین پدری ما اتریش، وضعیت به گونهای است که یهودیان درجهای از نفوذ را به دست آوردهاند که از تعداد و اهمیت آنها فراتر است».
و از این نظر یهودیان تروریسمی را اجرا می کنند که به سختی می تواند بدتر باشد. برای ما، در اتریش، موضوع رهایی مسیحیان از هژمونی یهود است.
مانند افزایش هزینه های زندگی در ایالات متحده، مشکلی که لوگر به آن توجه داشت واقعی بود. پایگاه رأی دهندگان او از صنعتگران و صنعتگران تحت فشار شدید رقابت کارخانه ها قرار گرفته بود. لوگر کار زیادی نمیتوانست با ناراحتی رایدهندگانش انجام دهد. اما او می تواند آنها را به سمت یک هدف مفید سیاسی راهنمایی کند. اکنون، با بهروزرسانی ساده زبان لوگر، بحث پایانی PAC در یکی از پربینندهترین رقابتهای سنا در سال 2026، یک «آنها/آنها» آشنا را مقصر میداند.
متن اصلی (انگلیسی)
Yes, We Have No Bananas
Maybe you’ve seen the ad: A man and a woman are loading a shopping cart. The woman tells the man he must return a carton of eggs. “We have to set that $7 aside for killing Palestinians.” The woman explains that grocery prices are rising because the United States gives so much aid to Israel. “It’s costing us a lot of money to drop bombs on Gaza,” the woman explains. “Don’t they get universal health care too?” the man…