بلیکمور: بهترین داستان تاریخی زندگی راحت با عجیب و غریب گذشته است.

از رمان جدیدتان به نام Doom Painting بگویید.

این یک بازگویی ساعت به ساعت از شورش دهقانان سال 1381 است.

اهمیت عنوان چیست؟

«عذاب» نوعی هنر عبادی قرون وسطایی بود که معمولا یک نقاشی دیواری کلیسا بود که روز داوری را به تصویر می‌کشید. اما مفهوم "عذاب" برای ذهن قرون وسطایی چندان منفی نبود - به معنای پایان بود، نه لزوما بد. می خواستم ایده آینده تصور شده را برانگیزم.

شورش دهقانان چقدر برای هویت انگلیسی اهمیت داشت؟

این شورش به دلیل غیبت آن در بیشتر مرورهای کلی تاریخ انگلیس آشکار است و به طور کلی - اگر اصلا تفسیر شود - صرفا به عنوان نشان دادن آسیب ناپذیری نهادهایی که خود را در برابر آن قرار داده است تفسیر می شود. اما چهره‌هایی مانند وات تایلر و جان بال کمک بسیار زیادی به تعریف هویت‌های ضدفرهنگی و بعدا انقلابی انگلیسی برای شخصیت‌هایی مانند میلتون یا ویلیام موریس کرده‌اند. تفکر رادیکال و اتوپیایی این اولین شورشیان رایج نوعی بستر است که همه چیز بعدا روی آن ساخته شده است. نگاهی اجمالی به نوع دیگری از انگلستان.

چه چیزی شما را به داستان های تاریخی کشاند؟ مشکلات و فرصت های آن چیست؟ آیا مایل به نوشتن تاریخ از پایین و در مورد افراد خارجی بودید؟

سوال بزرگ! اگر صادق باشم، فکر می‌کنم عناصری از گریز در آنجا وجود دارد. نه لزوما به معنای گریز عاشقانه، بلکه - به عنوان یک فرد بی خدا و کاملا سرد منطقی صحبت می کنیم - از میل به دنیایی که احساس می کند پرمعناتر و مقدس تر از دنیای مدرن است. من همچنین دوست دارم و از چالش تصور کردن خودم به کفش‌هایی که به‌عنوان یک کشیش بدعت‌گذار قرن چهاردهمی، یا جادوگر، یا جراح ارتش فرانسه قرن هجدهم از کفش‌های خودم فاصله دارد، لذت می‌برم.

من فکر می‌کنم یک مشکل رایج برای نویسندگان داستان‌های تاریخی این است که می‌خواهند گذشته را برای خواننده مدرن قابل ربط‌سازی کنند – اما فکر می‌کنم بهترین داستان تاریخی زندگی راحت با عجیب‌وغریب محض گذشته، و جنبه‌های بیگانه‌کننده گذر از آن، خیال‌پردازانه است. من هرگز نمی‌خواهم شخصیت‌هایم شبیه آدم‌های امروزی با کفش‌های نوک تیز و نوک تیز باشند.

آیا یک آناکرونیسم گستاخانه را برای برجسته کردن هنر دوست دارید؟

بله - "دقت" یک هدف خیالی است. من می خواهم درزها نمایان شوند!

"مشکل انگلیسی ها این است که هرگز به یاد نمی آورند و مشکل ایرلندی ها این است که هرگز فراموش نمی کنند." انگلیسی ها چقدر از تاریخ خود آگاه هستند؟

من واقعا صلاحیت پاسخ دادن به این سؤال را ندارم. اما می‌توانم بگویم که برخی از تصورات غلط تاریخی به طور گسترده نشان‌دهنده یک نزدیک‌بینی خاص هستند... من فکر می‌کنم هویت ملی انگلیسی چنان با ایده‌های تداوم خطاناپذیر، سنت و ثبات سیاسی پیوند خورده است که دوره‌های انقلابی که من از نوشتن درباره آنها لذت می‌برم اغلب عمدا به عنوان بخشی از روایت ملی به حداقل می‌رسد.

پدر کتابفروش شما علاقه زیادی به تاریخ داشت و در Manningtree زندگی می کند. شما جایزه دزموند الیوت را برای اولین رمان خود، جادوگران مانینگ تری دریافت کردید. در مورد آن به ما بگویید

جادوگران مانینگ تری روایتی تخیلی از محاکمه جادوگران اسکس در دهه 1640 و برتری متیو هاپکینز است که بعدها به عنوان "ژنرال جادوگر" بدنام شد. او کار خود را با شکار یک "کوه" محلی از زنان در شهر Manningtree، در حدود 60 مایلی لندن آغاز کرد.

خانه شما دارای علائم جادوگر روی یک تیر چوبی است! بیشتر به ما بگویید

کلبه ای که ما در آن زندگی می کنیم بخشی از میخانه ای قرن هفدهمی است، و پرتوی مانتل در اتاق نشیمن ما شواهدی از علائم سوختگی آپوتروپیک را نشان می دهد که معمولا به عنوان "علامت جادوگر" نیز شناخته می شود. آنها گاهی اوقات تصاویر خراشیده هستند، یا در غیر این صورت علائم ایجاد شده در چوب یک پرتو با یک شمع را می سوزانند.

ما در مورد اینکه چرا و چگونه مردم آن‌ها را می‌سازند، اطلاعات زیادی نداریم، اما معمولا تصور می‌شود که آنها نوعی طلسم یا طلسم ساده برای محافظت از خانه شما در برابر آتش سوزی هستند (به همین دلیل است که آنها اغلب در نزدیکی شومینه یا دودکش یافت می‌شوند). آنها بیشتر از آنچه فکر می کنید رایج هستند. در خانه های قدیمی مراقب آنها باشید!

The Glutton که همچنین بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است، در فهرست نهایی جایزه Encore و جایزه دیلن توماس قرار گرفت. در مورد آن به ما بگویید، به خصوص در مورد هنر گروتسک

فیلم The Glutton درباره تاراره، یک شومن فرانسوی، زمانی جاسوس و سرباز ارتش انقلابی است. او به خاطر اشتهای خارق‌العاده‌اش و اجراهای عجیب و غریبش در پرخوری عمومی شناخته می‌شد. زندگی او، برای خواندن آن، غم انگیز، کوتاه و عجیب بود، و گمان می کنم رمانی که درباره او نوشتم نیز همین چیزها باشد. فکر می کنم همیشه به موضوعات تیره تر و نوشتن اندام های بدنی علاقه داشته ام. من مجذوب رمان به‌عنوان نوعی موتور همدلی هستم، و اینکه تا چه حد می‌توان همدلی خواننده را پیش برد.

شما به عنوان یک شاعر شروع کردید. این موضوع چه تاثیری بر داستان شما داشته است؟ دو فرآیند خلاقانه را با هم مقایسه کنید.

فکر می کنم نوشتن – و خواندن! - شعر به شما کمک می کند تا قدرت ابهام را درک کنید، و اینکه چگونه گاهی معنا باید کانالی عجیب را از طریق زبان قطع کند. من نوشتن نثر را بسیار آسان‌تر می‌دانم... هرگز نتوانسته‌ام خود را به سادگی و بدون جرقه اولیه الهام به تولید شعر نظم دهم. در حالی که بر اساس تجربه من، پیوند سخت، رمان را بیشتر به جایی می‌رساند که می‌رود.

شما زبان باستانی را با زبان عامیانه معاصر ترکیب می کنید. آیا این به طور طبیعی پیش آمد؟

من اینطور فکر می کنم. همانطور که قبلا گفتم، «دقت تاریخی»، تا آنجا که وجود دارد، برای من توتمی نیست. و من دوست دارم از تمام رنگ های داخل جعبه استفاده کنم (به اصطلاح).

چرا AK و نه امی کاترینا؟

چون AK صدای من را شبیه اسلحه می کند.

روی کدام پروژه ها کار می کنید؟

بزرگ کردن پسر پنج ماهه ام

بهترین توصیه نوشتن چیست؟

دویست کلمه در روز خیلی زیاد نیست، اما سریع جمع می شود.

چه کسی را بیشتر تحسین می کنید؟

مهربانی بی دریغ

شما برای یک روز حاکم عالی هستید. کدام قانون را تصویب یا لغو می کنید؟

به نظر می رسد درآمد پایه جهانی یک کالای بدون ابهام است؟

کدام کتاب، فیلم و پادکست فعلی را پیشنهاد می کنید؟

من آهو چی هستم؟ نوشته پولی بارتون رمانی درخشان است. فکر می‌کردم وسواس کری بارکر یک فیلم کوچک زیبا بود. در مورد پادکست ها – This Guy Sucked که توسط دکتر Claire Aubin میزبانی می شود، که در آن مورخان درباره مردی که در حوزه تحقیقاتی خود بیشتر مکیده است صحبت می کنند.

کدام رویداد عمومی بیشتر شما را تحت تأثیر قرار داد؟

من یک دختر مدرسه ای در لندن بودم که بمب گذاری 7/7 اتفاق افتاد - ترس و بلاتکلیفی آن روز را به خوبی به یاد دارم.

قابل توجه ترین مکانی که بازدید کرده اید؟

احتمالا کلیسای جامع Monreale در سیسیل. نفس گیر.

با ارزش ترین دارایی شما؟

من خیلی به چیزها وابسته نیستم - اما من عاشق حلقه نامزدی تسا متکالف هستم.

زیباترین کتابی که دارید چیست؟

من تا زمانی که یادم می‌آید یک کپی قدیمی شکست خورده از پری‌های برایان فرود و آلن لی دارم... تصاویر فرود کاملا وهم‌آور و در عین حال دوست‌داشتنی هستند. من اغلب متوجه می‌شوم که وقتی دنیا به اندازه کافی مسحور نشده است، آن را ورق می‌زنم.

کدام نویسندگان زنده یا مرده را به مهمانی شام رویایی خود دعوت می کنید؟

من گمان می کنم که بسیاری از نویسندگان مورد علاقه من واقعا شرکت افتضاحی باشند. اما به نظر می رسد پروست خنده دار بوده و کریستوفر مارلو داستان های جالبی خواهد داشت؟ من همه چیز را با Oisín Fagan و Catherine Lacey کامل می‌کنم، زیرا هر دو نابغه هستند اما صدا هم دارند.

بهترین و بدترین چیزها در مورد جایی که زندگی می کنید؟

بهترین چیز در مورد شمال اسکس، آسمان بزرگ و زیبا است. بدترین چیز اصلاحات نایجل فاراژ است.

نقل قول مورد علاقه شما چیست؟

«من و دوستانم ET را با چکش می‌کشیدیم، می‌توانم به شما بگویم» - @HelloCullen در توییتر (زمانی که هنوز توییتر بود و حکومت می‌کرد).

شخصیت داستانی مورد علاقه شما کیست؟

بابی هیل از پادشاه تپه.

کتابی که من را بخنداند؟

پینین اثر ولادیمیر ناباکوف.

کتابی که ممکن است اشک مرا برانگیزد؟

مود مارتا اثر گوندولین بروکس.

Doom Painting توسط Granta Books منتشر شده است