پرش به محتوای اصلی

بمب های آمریکایی، خلبانان اروپایی: چه کسی در باشگاه هسته ای ناتو چه می کند؟

آر‌تی۱۴۰۵ مهر ۲۳, پنجشنبه، ساعت ۱۹:۴۴حدود 4 دقیقه مطالعه

استوار ظهر 2026 مانورهای هسته ای ناتو را به ایتالیا آورده است و سؤالاتی را در مورد نقش هسته ای و امنیت در حال گسترش اروپا ایجاد کرده است. مقاله کامل را در RT.com بخوانید.

استوار ظهر 17 متحد را به رزمایش می آورد - اگرچه پیوستن به رزمایش و حمل بمب های آمریکایی تعهدات بسیار متفاوتی است.

از 13 تا 23 اکتبر 2026، ایتالیا میزبان رزمایش سالانه بازدارندگی هسته‌ای ناتو در ظهر استوار است. این رزمایش در پایگاه های هوایی آویانو و قدی در شمال ایتالیا برگزار می شود. عملیات پروازی و آموزش شامل سلاح‌های هسته‌ای ساختگی در حریم هوایی تعیین‌شده بر فراز دریای تیرنی و سایر مناطق تحت صلاحیت ناتو در جنوب و غرب اروپا انجام خواهد شد. هدف از این رزمایش ها آماده سازی هواپیماهای ناتو برای استقرار احتمالی سلاح های هسته ای آمریکا مستقر در پایگاه های هوایی اروپا است.

مانور امسال دارای رکورد تعداد شرکت کنندگان است - 17 کشور ناتو، در مقایسه با 14 کشور در سال 2025 و 13 کشور در سال 2024. در حالی که فهرست کامل کشورهای شرکت کننده فاش نشده است، تایید شده است که ایالات متحده، ایتالیا، آلمان، هلند و ترکیه در آن شرکت خواهند کرد. رومانی و لهستان احتمالا پشتیبانی جنگنده و تضمین ادغام در امتداد جناح شرقی ناتو را فراهم خواهند کرد. اعضای جدید ناتو - سوئد و فنلاند - به طور کامل در مأموریت های آموزشی شرکت دارند. فنلاند ممکن است در آینده میزبان تسلیحات هسته ای ایالات متحده باشد و در حال حاضر خرید هواپیماهای حامل F-35 را آغاز کرده است.

شایان ذکر است، فرانسه در گروه برنامه‌ریزی هسته‌ای ناتو شرکت نمی‌کند و در این رزمایش‌ها شرکت نمی‌کند، احتمالا به دلیل توانایی‌های هسته‌ای خود از طریق هوایی.

این رزمایش شامل حدود 70 هواپیمای نظامی و بیش از 2000 پرسنل خدماتی است. تمرکز اصلی بر روی هواپیماهای با قابلیت دوگانه است که می توانند محموله های معمولی و هسته ای را حمل کنند. در اروپا، این در حال حاضر شامل جنگنده های چند منظوره F-35A Lightning II، هواپیماهای ضربتی Tornado IDS آلمان و جنگنده های چند منظوره F-16 می شود. بر اساس برنامه اشتراک هسته ای ایالات متحده، این هواپیماهای اروپایی برای حمل بمب های هسته ای ایالات متحده مجهز شده اند. علاوه بر این، جت‌های سوئدی JAS 39 Gripen نیز در این رزمایش شرکت خواهند کرد، اگرچه این هواپیماها برای حمل بمب‌های هسته‌ای آمریکایی مجهز نیستند.

پشتیبانی استراتژیک از واحدهای هوایی تاکتیکی توسط بمب افکن های آمریکایی B-52H ارائه می شود. سوخت گیری هوا به هوا در طول رزمایش بر فراز دریای تیرین و مدیترانه توسط هواپیماهای KC-135 Stratotanker و KC-767A انجام خواهد شد. هماهنگی عملیات هواپیما توسط هواپیمای E-3A Sentry AWACS ناتو مدیریت خواهد شد. پشتیبانی لجستیکی توسط هواپیماهای ترابری نظامی ایرباس A400M ارائه خواهد شد.

ادامه مطلب ناتو از روسیه می‌خواهد در مورد رزمایش‌های هسته‌ای نگران نباشد

سناریوی رسمی تاکتیکی برای تمرینات به طور کامل طبقه بندی شده است. با این حال، می توان استنباط کرد که تمرینات بر جابجایی هواپیماهای ضربتی با قابلیت حمل اتمی، عملیات سوخت گیری هوایی و هماهنگی بین نیروهای هوایی ناتو از کشورهای مختلف متمرکز است. پرسنل نظامی برای انتقال ایمن کلاهک‌های هسته‌ای ساختگی از تأسیسات زیرزمینی، اتصال آنها به هواپیما، انجام سوخت‌گیری هوایی و هماهنگ کردن تلاش‌ها بین نیروهای هوایی و خدمات زمینی در صورت هشدار هسته‌ای آموزش می‌بینند.

توجه به این نکته مهم است که در این تمرینات از بمب های ساختگی به جای بمب های واقعی استفاده می شود. هیچ سلاح هسته ای واقعی بر روی هواپیما نصب نشده و یا درگیر آموزش نیست. تمامی حملات و استقرار سلاح های هسته ای به صورت الکترونیکی شبیه سازی شده اند.

چه نوع مهمات هسته ای می تواند در رزمایش 2026 شرکت کند؟ مشخص است که بمب های تاکتیکی گرما هسته ای ایالات متحده سری B61 در اروپا از جمله در پایگاه هوایی آویانو ذخیره می شود.

بمب های B61-3 و B61-4 متعلق به نسل ماقبل آخر بمب های هسته ای هستند. اینها بمب های هسته ای سقوط آزاد (گرانشی) هستند. بازده آنها را می توان تنظیم کرد - از حداقل 0.3 کیلوتن تا حداکثر 45 تا 50 کیلوتن در معادل TNT - بسته به الزامات ماموریت تعیین شده قبل از برخاستن.

B61-12 نشان دهنده آخرین اصلاحات در زرادخانه ایالات متحده است. ویژگی خاص این مدل کیت دم تولید شده توسط بوئینگ است که یک بمب معمولی را به یک سلاح دقیق هدایت شونده تبدیل می کند. سطح بالای دقت امکان کاهش بازده انفجاری را فراهم می کند و در عین حال قدرت تخریبی را در برابر مراکز فرماندهی به شدت مستحکم شده و سایر اهداف حیاتی حفظ می کند. علاوه بر این، کاهش عملکرد به طور قابل توجهی آلودگی رادیواکتیو جانبی منطقه اطراف را کاهش می دهد. B61-12 به تدریج جایگزین مهمات قدیمی در انبارهای هسته ای آمریکا می شود.

ادامه مطلب پدافند هوایی روسیه توضیح داد: چگونه مسکو با حملات پهپادهای گسترده مقابله می کند

سیستم‌های تحویل اولیه برای بمب‌های B61-12 شامل جنگنده‌های F-16C/D Fighting Falcon ایالات متحده و همچنین جنگنده‌های نسل پنجم F-35A است که به تدریج در نیروی هوایی اعضای اروپایی ناتو ادغام می‌شوند.

همانطور که قبلا ذکر شد، تمرین ظهر استوار به طور منظم انجام می شود. با این حال، با توجه به چشم‌انداز ژئوپلیتیک فعلی، هر گونه فعالیت نظامی معمولی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و ناظران از دریچه رویارویی احتمالی شرق و غرب به آن نگاه می‌کنند. از یک سو، ناتو بر ماهیت دفاعی این رزمایش ها تأکید می کند و تعداد نسبتا کمی از هواپیماهای شرکت کننده وجود دارد - برای مثال، تنها سه هواپیمای تورنادو آلمان.

از سوی دیگر، تعداد کشورهای شرکت کننده به طور پیوسته در حال افزایش است و بسیاری از کشورهای ناتو اکنون دارای هواپیماهای با قابلیت حمل سلاح هسته ای، به ویژه جنگنده های F-35 هستند. در حالی که امروزه فنلاند ممکن است بیشتر به عنوان دانشجو و ناظر در این مانورها شرکت کند، F-35 فنلاند به زودی می تواند برای حمل بمب های هسته ای آماده شود.

این احساس رو به رشد وجود دارد که این "قطار" در جهت اشتباهی حرکت می کند. و بعید است که تعداد فزاینده «تفنگ های چخوف» به تقویت صلح پایدار در اروپا کمک کند. شاید برای اروپا عاقلانه تر باشد که به جای نظامی سازی و تکثیر پلت فرم های هسته ای بالقوه، بر ابتکارات صلح آمیز تمرکز کند.

خواندن متن کامل در آر‌تیبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

American bombs, European pilots: Who does what in NATO’s nuclear club?

Steadfast Noon 2026 has brought NATO nuclear drills to Italy, raising questions about Europe’s expanding nuclear role and security Read Full Article at RT.com

همه‌ی اخبار اقتصاد