بمب کمک نظامی ترامپ بزرگترین شکست نتانیاهو - عقیده - را برملا می کند

ادعای دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا مبنی بر اینکه با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر، برای پایان دادن به کمک نظامی آمریکا به اسرائیل به توافق رسیده است، چشم انداز فاجعه ای بسیار بزرگتر از از دست دادن میلیاردها دلار در سال را افزایش می دهد: فروپاشی مهم ترین اتحاد استراتژیک اسرائیل. و نتانیاهو مسئول فاجعه‌ای است که می‌تواند آینده اسرائیل را تغییر دهد. از زمانی که ترامپ گفت با بی‌بی «معامله‌ای» دارد که براساس آن ایالات متحده به کمک‌های نظامی خود به اسرائیل پایان می‌دهد، من دعا می‌کردم که این فقط یک لغزش عجیب و غریب دیگر باشد، یکی دیگر از سخنان پوچ رئیس جمهور.

مزخرفات اساسی در یک سری طولانی از اظهارات مزخرف که قدرتمندترین مرد جهان از زمان بازگشتش به کاخ سفید بیان کرده است. از یک طرف، ممکن است واقعی باشد. و از سوی دیگر، حتی اگر ترامپ اغراق کرده باشد، حتی اگر کمک‌ها قبل از پایان قرارداد 10 ساله در پایان سال 2028 متوقف نشود، یک چیز واضح است: ما در حال از دست دادن آمریکا هستیم. این یک فرآیند نیست. به صورت مرحله ای اتفاق نمی افتد. به یکباره اتفاق می افتد. یک بهمن فروپاشی شدید سنگ بنای دکترین امنیت ملی اسرائیل. این یک حکم سرنوشت اجتناب ناپذیر نیست.

این یک فرمان نتانیاهو است. نه، قرار نیست ما از کمک نظامی آمریکا (4 میلیارد دلار در سال) صرف نظر کنیم. مطلقا نه. این هرگز در کارت ها، هرگز در کتاب بازی هیچ کس، تحت هیچ سناریویی وجود نداشت. کاملا برعکس. جو بایدن، رئیس جمهور سابق ایالات متحده، بارها گفته بود که حمایت آمریکا از اسرائیل "محکم" است. این باراک اوباما "یهود ستیز" بود که توافقنامه ای را امضا کرد که به مدت یک دهه 4 میلیارد دلار در سال به اسرائیل می داد.

در طول سال‌های اتحاد اسرائیل و آمریکا، فهمیده می‌شد که این حمایت بدون قید و شرط انجام می‌شود، دو حزبی، باثبات و فراتر از مناقشه است. زیر نظر نتانیاهو تحت مسئولیت انحصاری و غیر قابل انکار او. خوشبختانه او نمی تواند دادستان کل را در این مورد مقصر بداند. او همچنین نمی تواند قاضی نوام سولبرگ را سرزنش کند. نه حتی «چپ». این کار دست نتانیاهو است، دستاورد او که باید به آن ببالد.

این تراژدی است که پیامدهای آن برای نسل‌ها احساس خواهد شد، تراژدی که بیان آن دشوار است. برای نسل‌ها، امنیت ملی اسرائیل متکی بر اتحادش با آمریکا بود. برای نسل‌ها، کلید واشنگتن در اورشلیم نگهداری می‌شد. هر کس می خواست به کاخ سفید برسد، از دفتر نخست وزیری رفت.

ما در جهان به یک کشور منحوس تبدیل شده‌ایم و اکنون این وضعیت در حال نفوذ به آمریکا نیز هست. این وضعیت در سال 2015 آغاز شد، زمانی که نتانیاهو اصرار داشت بر اوباما غلبه کند و در جلسه مشترک کنگره پشت سر او سخنرانی کند. به او هشدار داده شد که این سخنرانی توافق هسته ای با ایران را که قبلا یک توافق تمام شده بود متوقف نمی کند، اما حمایت حزب دموکرات از اسرائیل را تضعیف می کند. بنابراین به او هشدار داده شد. بی بی می خواست بوگی هرتزوگ را شکست دهد، انتخاباتی که دو هفته بعد برگزار شد و هیچ چیز دیگری برایش مهم نبود. این پیش بینی به حقیقت پیوست.

این اپیزود باعث شد تا گلوله برفی دموکرات در حال چرخیدن باشد و در نهایت به بهمن تبدیل شد. دیگر خبری از حمایت دو حزبی از اسرائیل در سراسر شکاف سیاسی نیست. سپس نوبت به جمهوری خواهان رسید. حالا ما آنها را هم از دست داده ایم. دولت دیوانه هایی که این مرد فقط برای فرار از تهدید پیگرد قانونی اینجا جمع کرده است، اسرائیل را به کشوری تبدیل کرده است که حمایت از آن غیرممکن است. سرسخت ترین حامیان ما از ما فاصله گرفته اند.

آنها به بزالل اسموتریچ، ایتامار بن گویر، آمیچای الیاهو و شلومو کرهی، در حمله به دموکراسی، به هیاهوی بی پروا در مورد غزه، گرسنگی و تمام صحبت های دیگری که مشخصه رهبران راست اسرائیل در طول جنگ بود، نگاه کردند و فاصله خود را حفظ کردند. اظهارات روز سه شنبه او گفت: «با بی بی به توافق رسیدم. با بی بی

نه با دولت اسرائیل. آیا نتانیاهو قبل از تصمیم به توافق با ترامپ و کنار گذاشتن 12 میلیارد NIS در سال، هیچ نوع بحث حرفه ای انجام داده است؟ آیا با وزارت دفاع مذاکره شد؟ با وزارت دارایی؟ آیا شورای امنیت ملی کار مقدماتی انجام داده است؟ این تصمیم چگونه گرفته شد؟ همه این سؤالات، مانند تمام سؤالات دیگری که در طول سال های فاجعه بار نتانیاهو در قدرت مطرح شد، بی پاسخ خواهند ماند. برای مثال، او قبل از اجازه دادن به آلمانی ها برای فروش زیردریایی به مصر با چه کسانی مشورت کرد؟ سوالاتی از این دست

پرسش‌های سرنوشت‌ساز و بدون پاسخ. اینها وقایعی است که اسرائیل را از یکی از تأثیرگذارترین کشورهای جهان، چراغی برای ملت‌ها و چراغی برای دموکراسی و پیشرفت در خاورمیانه، به کشوری تبدیل کرده است که با انزجار از آن دوری می‌کنند. و این همه کار نتانیاهو است. ساخت اسرائیل دیر نیست. آسیب قابل تعمیر است. برگشت پذیر است. ما مجبور نیستیم از هیچ چیز اساسی چشم پوشی کنیم.

ما مجبور نیستیم شهرک ها را تخلیه کنیم، یک کشور فلسطینی ایجاد کنیم یا در مورد امنیت مصالحه کنیم. تنها کاری که باید انجام دهیم این است که به یک کشور عاقل تبدیل شویم، کشوری که در چارچوبی معقول عمل می کند. کشوری دموکراتیک که قانون و نظم را برای همه و نه فقط اقلیت ها اجرا می کند. کشوری که رهبران و وزرای آن به جای انتخابات مقدماتی حزب بعدی به منافع ملی فکر می کنند. باور کنید یا نه، ممکن است. من از کجا بدانم؟ زیرا تا همین اواخر، این کشوری بود که ما بودیم. تا ژانویه 2023.