بنیاد Vega Elisa Nuyten بی سر و صدا دنیای هنر تصویر متحرک را تغییر می دهد

مارتین سیمز برای توصیف وضعیت اسفناک هنرمندانی که فیلم و ویدیو می‌سازند، این وضعیت را با یک میم ویروسی با بازی یک سر غول‌پیکر و خالی که منتظر است با کلمات زیر یک پیام آشنا پر شود مقایسه کرد: "چرا اینقدر ساکتی؟ چه چیزی در ذهنت است؟" به نوبه خود، سیمز گفت که آن نوگی خالی را با چند کلمه تلخ پر می کند: "من سعی می کنم بودجه فیلم تجربی بدون بودجه خود را تامین کنم."

هرگز زمان بسیار آسانی برای ساختن هنرهای متحرک وجود نداشته است که درآمدزایی از آن بسیار سخت است. اما این روزها، به دلیل فراوانی فیلم و ویدئوآرت در زمینه دوسالانه‌ها، موزه‌ها و گفتمان هنری به‌طور گسترده‌تر، چالش بسیار بزرگ‌تر است.

سیمز باید بداند. برای بیش از یک دهه، او ویدیوها، اینستالیشن‌ها و اجراهای تحسین‌شده‌ای درباره هویت، اغلب با تمرکز بر سیاه‌پوستی و فرهنگ میم، طراحی کرده است. چنین آثاری توانسته است نمایندگی او را در سه گالری با چیپ آبی به ارمغان بیاورد، و فیلم سینمایی سال 2022 او The African Desperate توسط Mubi توزیع شد، شرکتی که دو سال بعد فیلم ترسناک The Substance با بازی دمی مور را به یک نامزد غافلگیرکننده اسکار تبدیل کرد. او همچنین موضوع نظرسنجی موزه هنرهای معاصر لس آنجلس در سال آینده خواهد بود.

اما سیمز گفت که او هنوز با فقدان درک گسترده در مورد کار فیلم/ویدئو و کمبود بودجه برای همراهی آن مواجه است. او به من گفت: «من یک کلکسیونر در اروپا داشتم که از او پرسید: «چرا باید ویدیو آرت بخرم؟» «من می‌گفتم «لعنتی نمی‌دانم.»» (او بعدا توضیح داد که مجبور نبوده است که با پاسخ دادن به آن مجموعه‌دار احترام بگذارد و گفت: «به من ربطی ندارد.»)

مشکل فقط مختص او نیست. زمانی که ARTnews بهترین آثار هنری قرن بیست و یکم را تا کنون در سال 2025 بررسی کرد، شش اثر از 10 اثر برتر، آثار متحرک بودند. یکی از آن‌ها گروسه خستگی (2013) بود، یک مقاله ویدئویی به‌طور گسترده توسط کامیل هنرو درباره خلقت جهان که از طریق تصاویر و ویدیوهایی که روی دسک‌تاپ رایانه باز می‌شوند نمایش داده شد.

هنروت که اولین اثر متحرک بعدی خود را پس از بیش از یک دهه در اوایل سال جاری آغاز کرد، گفت که حمایت از چنین کارهایی حتی پس از تایید نهادهای بین‌المللی و نمایندگی گالری بزرگ Hauser & Wirth همچنان سخت است. او اخیرا به Art in America، نشریه خواهر ARTnews گفت: "من دیدم شخصی در مورد بحران فعلی بازار هنر اظهار نظر می کند و پیشنهاد می کند آنچه اکنون می فروشد تجربیات است و همچنین کارهایی که حمل و نقل آنها آسان است. من می خواستم صبر کنید! رسانه شما را دارم! فیلم!"

وقتی من و سیمز در بهار صحبت کردیم، پرسیدم چرا هنرمندان ویدئویی تحسین شده ای مانند او و هنروت با چنین مشکلی روبرو هستند. او گفت: «حدس می‌زنم پاسخ بزرگ این است که این یک امر ضروری بازار است. "به طور فزاینده ای، سرمایه گذارانی وجود دارند که گالری ها به آنها گزارش می دهند - منافع ذینفعان. این اتفاق بزرگتری است که در تصاویر متحرک رخ می دهد." او افزود: «واقعا راهی برای تأمین مالی کار کم‌هزینه وجود ندارد».

در اینجا برای کمک به بهبود وضعیت، حداقل تا حدی، بنیاد Vega، یک سازمان هنری مستقر در تورنتو است که توسط کلکسیونر Elisa Nuyten تأسیس شده است. Vega با سفارش دادن کارهای جدید و نمایش آنها در موسسات و دوسالانه ها قبل از افزودن آنها به مجموعه خود، از هنرمندان ویدیویی مانند Syms حمایت کرده است. برای سیمز - و دیگر هنرمندان برجسته از جمله لوسی ریون، جردن استرافر، و استفانی کومیلانگ - بنیاد Vega به یک راه نجات تبدیل شده است.

سیمز در حال حاضر مشغول کار بر روی کمیسیون جدیدی از Vega است که در نظرسنجی او در MOCA LA ظاهر می شود: RW-LO، که او آن را به عنوان "فیلمی درباره یک ابر فن دنیای واقعی در Y2K نیواورلئان" توصیف کرد. (او کار را "الهام گرفته از یک داستان واقعی" توصیف کرد، زیرا فصل نهم سریال موفق MTV در سال 2000 در Big Easy فیلمبرداری شد، و افزود: "من خودم یک سوپر طرفدار دنیای واقعی بودم.")

سیمز گفت که او نزدیک به 20 سال را صرف ایده پردازی این کار کرده است، اما اخیرا بود که بنیاد Vega به تحقق پروژه کمک کرد. او چندین سال پیش که با بنیاد گفت‌وگو کرد، با نسخه‌ای از فیلمنامه به وگا نزدیک شد. بدون تأخیر زیادی، بنیاد به او کمک مالی کرد. سیمز گفت: «کار کردن با آنها عالی بود. "آنها بهترین نوع همکار هستند."

الیسا نویتن در سال 2022 بنیاد Vega را تأسیس کرد، یک سازمان تورنتو که از هنر فیلم و ویدیو حمایت می کند. عکس لورا استیونز

Nuyten، یک افزوده جدید به فهرست 200 کلکسیونر برتر ARTnews، در ماه آوریل، از خانه خود در پاریس (او زمان خود را بین آنجا و تورنتو تقسیم می کند) گفت: "من احساس می کنم که ویدیو آرت مورد حمایت قرار نمی گیرد." او به سرعت متوجه شد که اطرافش را نقاشی‌ها و مجسمه‌ها احاطه کرده‌اند - برای مثال، منظره‌ای از میریام کان و آکواریومی از پیر هویگه. به طور قابل توجهی تعداد کمی ویدیو وجود داشت که او اذعان داشت که می تواند "زندگی با آنها" سخت باشد. او افزود: "کلکسیونرها اغلب از رسانه دوری می کنند. به همین دلیل است که ما به سرعت در دنیای هنر پیشرفت کردیم. هنرمندان دوست دارند با ما صحبت کنند."

Vega که در سال 2022 تأسیس شد، تنها سازمان در نوع خود نیست - Fondazione In Between Art Film و LAS Foundation نیز وجود دارد که هر دو در سال 2019 توسط کلکسیونرها راه اندازی شدند (بئاتریس بولگاری برای اولی؛ یان فیشر برای دومی که با همکاری بتینا کامز کار می کند). اما بنیاد Vega به‌عنوان یک پیشرو در این زمینه برجسته است و کمیسیون‌هایی که به طور مرتب در دوسالانه‌ها و موزه‌ها ظاهر می‌شوند. اغلب، تنها راه برای دانستن در مورد مشارکت بنیاد در یک پروژه، خواندن چاپ ریز روی متن دیوار است.

با این حال، تلاش‌های پشت صحنه وگا به شکل‌گیری هنر ویدئویی به شکل امروزی کمک کرده است.

یکی از اولین سفارش‌های این بنیاد برای علی چری، هنرمند لبنانی بود که فیلم «سد» (2022) با حمایت وگا، بر روی یک آجرپز ساندانی تمرکز دارد که در اوقات فراغت خود شروع به ساختن گلی در نزدیکی رود نیل می‌کند. این فیلم در دوسالانه ونیز 2022 نمایش داده شد، جایی که برنده شیر نقره ای برای هنرمندی نوظهور شد. هیئت داوران کار چری را به دلیل توانایی آن در آوردن «مراقبه بر روی زمین، آتش و آب از منظری سازنده به بعد اسطوره‌ای» تحسین کردند. در همان سال نسخه ای از آن در جشنواره کن به نمایش درآمد.

عکس هایی از فیلم سد ساخته علی چری، 2022. با اجازه KinoElektron، پاریس

اخیرا، وگا کمک مالی به کراپفن (2025) ساخته دیگو مارکون کرد، فیلمی که در آن کودکی توسط موجودات نامرئی که آواز می خوانند و می رقصند، طعنه می زند. (مارکون، یک هنرمند جوان ایتالیایی با استعداد ابزوردیسم وهم‌آور و بدیع، با استفاده از فناوری صفحه سبز آن موجودات را به‌عنوان شفاف جلوه داد.) کراپفن اولین کار خود را در سال 2025 در انجمن رنسانس در شیکاگو انجام داد، جایی که نیوسیتی آن را به‌عنوان «اثری که باید ببینید» تحسین کرد و سپس در مرکز نمایشگاهی که در تابستان گذشته بود، آن را به نمایش گذاشت. از انتاریو و به زودی به موزه نیویورک نیویورک سفر خواهد کرد، جایی که Nuyten یک متولی است.

بین آثار چری و مارکون، وگا به هنرمندانی مانند شارون لاکهارت، فیلمساز آمریکایی که از بودجه بنیاد برای فیلمبرداری در جزیره فوگو، در سواحل نیوفاندلند استفاده کرد، سفارش داد. علیا فرید، یکی از اعضای اصلی دوسالانه کویت که پروژه Vega او را به جنوب عراق برد. و آریا دین، یک ستاره آمریکایی در حال ظهور که ویدیوی تحسین شده او در کشتارگاه، ایالات متحده آمریکا! (2023) بر روی یک کشتارگاه متمرکز است که او به صورت دیجیتالی ارائه کرده است. و Lap-See Lam، یک پدیده سوئدی که فیلم‌هایش به جنبه‌هایی از دیاسپورای چینی پرداخته‌اند.

حمایت ماجراجویانه وگا امسال با سفارش جدید یویان وانگ ادامه یافت، که فیلمی درباره روبات‌ها و انیمیشن‌سازی را به عنوان بخشی از نمایشی که توسط Fondazione In Between Art Film در ونیز برگزار شد، رونمایی کرد.

جولیا پائولی، متصدی بنیاد Vega، گفت که او تصمیم می گیرد که کدام پروژه ها را بر اساس بازدید از استودیو با هنرمندان تامین کند. او گفت: «ما واقعا در تلاشیم تا بفهمیم هنرمندان به چه چیزی فکر می‌کنند و روی آن کار می‌کنند، و همچنین همکاران و همتایان ما در مورد چه چیزی فکر می‌کنند، تا بتوانیم سخت‌گیر بمانیم. او همچنین در نظر می‌گیرد که آیا یک هنرمند یا کارشان ارتباطی با کانادا دارد یا اینکه می‌توان یک کمیسیون ویدیویی بالقوه با یک موسسه شریک در آنجا ارائه کرد.

در غیر این صورت، پائولی به پارامترهای کمی برای کمیسیون Vega اشاره کرد و گفت که هر بودجه متناسب با دریافت‌کننده‌اش ساخته می‌شود. بودجه همچنین با یک برنامه برای مکان ارائه کار همراه است، خواه دوسالانه، جشنواره فیلم یا موزه باشد. پائولی در مورد چنین پروژه‌های پرهزینه و زمان‌بر می‌گوید: «ما در مورد تولید آثار بسیار سخت و پیچیده صحبت می‌کنیم، بنابراین من از دیدگاه کیوریتوریستی عمیقا تحقیق شده به آن می‌پردازم. "اینها ریسک بالایی دارند."

هنوز از فیلم کراپفن دیگو مارکون، 2025. ©Diego Marcon/Curtese Sadie Coles HQ، لندن، و Galerie Buchholz، برلین

بنیاد Vega از مجموعه Nuyten رشد کرد. او که در بلژیک بزرگ شد، یک آژانس مد عمده فروشی در تورنتو ویتامین شیک را راه اندازی کرد که از سال 1988 تا سال 1998 آن را فروخت. حدود 20 سال پیش، هنگام سفر به اروپا، Nuyten شروع به خرید آثار هنری کرد. او گفت: «به این نتیجه رسیدم که می‌خواهم خودم را در هنر معاصر به کار ببرم و در مورد آن بیاموزم. "من مدرک تاریخ هنر نداشتم، اما به گالری‌های محلی رفتم. کم کم شروع به سفر بیشتر و جمع‌آوری بیشتر کردم. می‌خواستم هنر روی دیوارهایم باشد - چیزهای جالبی برای فرزندانم و برای ما به عنوان یک خانواده می‌خواستم که به آنها پاسخ دهیم."

مجموعه Nuyten اکنون شامل مقدار زیادی هنر تاریخی است، از هنرمندانی از نقاش سورئالیست لئونور فینی گرفته تا مجسمه‌ساز فرانسوی لوئیز بورژوا، و همچنین آثار برخی از مشهورترین هنرمندان زنده امروزی: سارا لوکاس، فیلیپ پارنو، لوک تویمانز و دیگران. اما نویتن از «نسل‌های جوان‌تر هنرمندان» که امروزه کار می‌کنند، که بسیاری از آن‌ها مجذوب ویدئو هستند، بسیار تمجید می‌کند. راه اندازی بنیاد Vega تلاشی برای ارتباط با چنین ستاره هایی در حال ساخت بود. نویتن گفت: «این یک تصمیم بسیار آسان بود.

«احساس می‌کردم که این به من امکان می‌دهد مرتبط بمانم» و به «صدای تجربی‌تر و سیاسی‌تر» برسم.

عکس هایی از فیلم مورگنکریس (دایره صبح) اثر بسمه الشریف، 2025. با حسن نیت از Galerie Imane Farès، پاریس

او در مورد جنبه سیاسی کاری که انجام می دهد، به یاد می آورد که در بحبوحه جنگ اسرائیل در غزه به همکارانش در بنیاد Vega گفت: "بیایید از فیلم یک هنرمند بزرگ فلسطینی حمایت کنیم." در حالی که هنرمندان فلسطینی در موسسات جریان اصلی با مخالفت و در برخی موارد با سانسور مواجه بودند، وگا از بسما الشریف فیلمساز ساکن برلین حمایت کرد، فیلمی که در سال 2025 بر روی یک مرد ارمنی و پسر اردنی اش در آلمان تمرکز دارد. اگرچه این فیلم مستقیما به جنگ غزه نمی پردازد، اما در آلمان سیاسی شده بود.

هنگامی که الشریف امسال آن را در Kunstakademie Düsseldorf به نمایش گذاشت، سازمان‌های یهودی و سیاستمداران محافظه‌کار هم این هنرمند و هم مدرسه هنری مشهور را محکوم کردند، چیزی که آدام برومبرگ هنرمند و نویسنده میشل فاگوئت آن را «کمپین لکه‌داری» در دفاع بیش از حد آلرژیک از فیلم الشریف توصیف کردند. نویتن با توجه به حمایت از این نوع کارها، گفت: "ما می خواهیم کمک کنیم. می توانیم با سازمان خود سیاسی تر عمل کنیم."

بنیاد Vega در حال حاضر برای پنجمین سال خود آماده می شود و Nuyten به آینده خود فکر می کند. او با اشاره به سازمان هنری قدیمی ماجا هافمن که در ادامه موزه‌ای با طراحی فرانک گری در آرل فرانسه افتتاح کرد، گفت: «من نمی‌خواهم بنیاد LUMA شوم. "من نمی خواهم فضایی را باز کنم."

در پاسخ به اینکه چرا نه، صورتش را تکان داد. "داشتن یک فضای دائمی، تقریبا باعث می شود که من کمی احساس کلاستروفوبیک داشته باشم. بسیار غیر پویا خواهد بود - برعکس آنچه ما می خواهیم باشیم."

در نسخه‌ای از این مقاله که به چاپ رسید، آمده بود که فیلم بسمه الشریف بر زن فلسطینی تمرکز دارد. در واقع بر روی یک پدر ارمنی و پسر اردنی او تمرکز دارد.