بن بارنز: "من طرح درآمد پایه را به همه هنرمندان حرفه ای آموزش دیده تعمیم خواهم داد."

درباره کتاب جدیدتان با عنوان «صحنه جانبی: نگارش تئاتر 1984-2025» به ما بگویید.

این مجموعه ای از مقالات، مقالات، یادداشت های برنامه و مصاحبه است. اسم کتاب را صحنه فرعی گذاشتم چون همه این قطعات در بال صحنه زندگی کارگردانی ام نوشته شده و اتفاقی برای آن بود. حرفه کارگردانی تئاتر، حرفه ای نسبتا جدید است و خارج از خود حرفه، درک زیادی از نقش، پیچیدگی آن و این واقعیت که کارگردان در نهایت بسیاری از قسمت های متحرک هر تولید را کنترل می کند، وجود ندارد.

برای نشان دادن این که من میزهای صحنه ای را که به عنوان نقطه شروع برای چهار تولید اپرا جداگانه در اختیار تیم خلاقم قرار دادم، در کتاب گنجانده ام. آنها چیزی نیستند که معمولا عمومی می شوند، اما بینشی از روند من در سطح مفهومی و عملی ارائه می دهند.

از اینکه در نوشته‌های خود یکپارچگی را از بالها کشف کردید و تعدادی از اصول مطیع را بیان کردید، شگفت زده شدید؟ آیا می توانید اینها را قرار دهید؟

من یک کارگردان مبتنی بر متن هستم. چیزهایی که به من تحمیل می‌شود، آن‌هایی نیستند که به نسل کنونی «تئاترسازان» روحیه می‌دهند و شاید آن‌طور که باید باشد. همانطور که در کتابم می گویم احساس می کنم "با موسیقی می رقصم که هیچ کس دیگری نمی تواند بشنود" - شیطان در جزئیات است، زیبایی شناسی مینیمالیستی، اهمیت ناگفته ها، مسئولیت هر چیزی که در قاب قرار می دهید (proscenium)، مخاطب به عنوان داور نهایی... همه اینها در این کتاب لایت موتیف هستند. و می‌دانید که مدها تغییر می‌کنند، اما اصول اولیه ثابت می‌مانند.

شما از سال 1980 به طور حرفه ای تئاتر و اپرا می سازید، مدیر هنری سابق ابی و موسس شرکت تئاتر اپرا، پیشرو اپرای ملی ایرلند هستید. نکات برجسته چه بوده است؟

اولین نمایشنامه بزرگ من، پسران دلار نقره ای، و آخرین کاری که انجام دادم، Le Trouvère برای اپرای فستیوال وکسفورد، در زادگاهم، و تولیدات زیادی که بین آنها افتخار می کنم.

شما در سراسر جهان کار کرده اید. چه تفاوت هایی را مشاهده کرده اید؟

راستش خیلی کم وقتی با فیلمنامه و بازیگران و تمام تیم پشتیبانی در اتاق هستید، مهم نیست کجا باشد. بده یا بگیر، فرآیندها یکسان است. مگر در آمریکا که مدیران صحنه برای اجرای وقفه ها کرونومتر دارند!

نویسنده نایل ویلیامز: "من همیشه یک خارجی خواهم بود، حتی در اینجا بعد از 41 سال"

شما انرژی زیادی را صرف تئاتر منطقه ای در شهرستان خود، وکسفورد کرده اید. سنت در ایرلند چقدر قوی است؟

قوی تر می شود با هزینه های گزاف زندگی در شهرها و غلبه کار از راه دور، مناطق دارای جمعیتی متنوع تر و پیچیده تر هستند که بازاری آماده برای هنر است. شورای هنر باید این را تشخیص دهد، با برنامه و منابع هنری حرفه ای در مناطق به درستی کار کند.

دوست دارید کدام نمایشنامه و کدام بازیگران را کارگردانی می کردید؟

سه خواهر چخوف (هنوز هم ممکن است!) و من لیست آرزوهای بازیگران ندارم. من از بازیگران مشهور محتاط هستم. آنها تمایل دارند اتاق را نامتعادل کنند.

درباره کتاب قبلی‌تان، نمایشنامه‌ها و جنجال‌ها (2008) بگویید.

در قالب دفتر خاطرات شش سال طوفانی من به عنوان مدیر هنری ابی را شرح می دهد. بسیاری از افراد در صنعت به من می گویند که یک کپی از آن را در قفسه های خود دارند و آن را ضروری می دانند. شاید به عنوان یک داستان هشدار دهنده! این چاپ دوم شد که برای یک نشریه خاص غیرمعمول است. از طریق حماسه ساختمان ابی و جنجال‌های پیرامون «هینترلند» و «کمدی‌های وحشیانه»، ما به ندرت از صفحه اول خارج می‌شدیم، k و همکاران بین‌المللی من به آن سطح از علاقه رسانه‌ها به یک تئاتر حسادت می‌کردند. به سهم خودم فکر می کنم زندگی آرام تری را ترجیح می دادم.

نمایشنامه های بیشتر و جنجال های کمتر. اما باید با دستی که به شما داده می شود بازی کنید.

روی کدام پروژه ها کار می کنید؟

خانه عروسک ایبسن برای سالن اپرای ملی و غرفه دون لاوخایر و اقتباسی از Der Letzte Satz (آخرین حرکت) توسط رابرت سیتالر درباره آخرین سفر تلخ مالر از نیویورک به اروپا.

نویسنده الن رایان: ایرلند موزه من است. اعتقاد من به نوشتن از اینجاست.

آیا تا به حال زیارت ادبی کرده اید؟

در واقع، بله. زمانی که من در 17 سالگی از مدرسه فارغ التحصیل شدم و سه نفر از دوستان مدرسه ام از وکسفورد به اسلایگو رفتند تا قبر ییتس را زیارت کنند. امروز انتظار دارم که به تنریف برویم!

بهترین توصیه نویسندگی که شنیده اید چیست؟

که کمتر، بیشتر است.

چه کسی را بیشتر تحسین می کنید؟

جان کلیز برای نابغه Fawlty Towers.

شما برای یک روز حاکم عالی هستید. کدام قانون را تصویب یا لغو می کنید؟

من درآمد پایه برای هنر را به همه هنرمندان حرفه ای آموزش دیده و شاغل تعمیم می دهم. تبدیل آن به یک سیستم قرعه کشی ناعادلانه است. چه تعداد از آنها می تواند وجود داشته باشد؟ چه هزینه ای می تواند داشته باشد؟ یک خطای گرد کردن میلیاردی در اختیار وزارت دارایی.

کدام کتاب، فیلم و پادکست فعلی را پیشنهاد می کنید؟

کتاب: ساعت‌های طلایی، ادامه لوئیزا یانگ بر عمه‌اش الیزابت جین هاوارد The Cazalet Chronicles. فیلم: Sentimental Value; من به پادکست گوش نمیدم

کدام رویداد عمومی بیشتر شما را تحت تأثیر قرار داد؟

نسل کشی مداوم و پاکسازی قومی مردم فلسطین در غزه و کرانه باختری. دنیا را شرمنده می کند.

قابل توجه ترین مکانی که بازدید کرده اید؟

Cap Bon در تونس در یک سفر جاده ای با دخترم، میلنا.

با ارزش ترین دارایی شما؟

یک علامت کتاب نقره‌ای با طراحی هوشمندانه که نام من روی آن به زبان عربی حک شده بود که دخترم میلنا برای من در مدینه تونس خرید.

زیباترین کتابی که دارید چیست؟

The Good Soldier اثر فورد مادوکس فورد. من کپی های زیادی دارم. برخی به زبان هایی که من حتی صحبت نمی کنم!

کدام نویسندگان زنده یا مرده را به مهمانی شام رویایی خود دعوت می کنید؟

سه الیزابت – بوون، جین هاوارد و دی – جان لو کاره و ویلیام بوید. یک میز متعادل

بهترین و بدترین چیزها در مورد جایی که زندگی می کنید؟

من مشرف به خلیج بانو در غرب وکسفورد زندگی می کنم. بهترین چیزها: هوای تازه، فضا، دریا، کافه Gralinn در Fethard on Sea، Baginbun جایی که من روزانه شنا می کنم، عدم وجود ترافیک و سر و صدا. بدترین چیزها: هیچ کتاب فروشی نزدیک نیست و ممکن است در ژانویه، فوریه کمی تیره و تار شود.

نقل قول مورد علاقه شما چیست؟

این از چهار کوارتت الیوت:

ما دست از کاوش نخواهیم برد

و پایان تمام کاوش های ما

قرار است به جایی که شروع کردیم برسیم

و برای اولین بار مکان را بشناسید.

شخصیت داستانی مورد علاقه شما کیست؟

خانم رمزی در فیلم ویرجینیا وولف به سمت فانوس دریایی.

کتابی که من را بخنداند؟

هر چیزی توسط فلان اوبراین. احتمالا پلیس سوم

کتابی که ممکن است اشک مرا برانگیزد؟

چیزهای کوچک مانند این توسط کلر کیگان، خوانش صحنه ای که من آن را با بازیگر اندرو بنت و آهنگساز و نوازنده النور مک اووی کارگردانی کردم. این یک تجربه شدید و تکان دهنده بود.

Side Stage: Theatre Writing 1984-2025 توسط انتشارات Martello منتشر شده است.