بهبودی نیاز به فرصت دارد نه قضاوت دائمی | نظر

اعتیاد می تواند یک زندگی را نابود کند. جامعه ای که اجازه نمی دهد کسی دوباره آن را بسازد، همینطور می تواند.

در سال 2024، حدود 48.4 میلیون آمریکایی 12 ساله و بالاتر دچار اختلال مصرف مواد شدند. با این حال ارقام تنها بخشی از داستان را بیان می کنند. بهبودی مستلزم آن است که فرد با نیروهایی که اعتیاد او را به پیش برده‌اند مبارزه کند، حس خود را بازسازی کند و جهانی را که بدترین لحظات خود را به یاد می‌آورد متقاعد کند که به آنها فرصتی دیگر بدهد. چگونه می‌توانیم انتظار داشته باشیم که مردم زندگی خود را متحول کنند، اگر قبلا تصمیم گرفته باشیم که چه کسی هستند؟

می دانم گروگان گرفتن گذشته ام چه معنایی دارد. در طول بهبودی خودم از اعتیاد، یکی از سخت ترین نبردها این بود که مردم باور کنند من می توانم تغییر کنم. در ابتدا، باور به خودم تقریبا غیرممکن بود. قبل از اینکه بتوانم آن را برای خودم انجام دهم نیاز داشتم که دیگران به من ایمان داشته باشند. ایمان آنها به نوعی قدرت عاریه ای تبدیل شد و چیزی به من داد که بتوانم آن را نگه دارم تا زمانی که بتوانم به تنهایی بایستم.

آسیب ننگ عمیق تر از یک نگاه ناپسند یا یک در بسته است. می‌تواند به صدایی در سر کسی تبدیل شود که هر اتهامی را تکرار می‌کند تا زمانی که شرم مانند حقیقت به نظر برسد. من آن صدا را می شناسم. من مدت زیادی را صرف این فرض کردم که دیگران مرا بی ارزش می دانند، سپس قضاوت خیالی آنها را به عنوان دلیلی بر درست بودن آنها پذیرفتم. بهبودی مرا مجبور کرد که با یک واقعیت ناراحت کننده روبرو شوم: گاهی اوقات، مصمم ترین کسی که مرا در دام گذشته نگه دارد، من بودم.

این درک یک شبه به دست نیامد. هنگامی که به عنوان یک پرستار خانواده شروع به کار کردم، از افرادی که به آنها کمک می‌کردم نظراتی دریافت کردم. در ابتدا تمجید آنها را به عنوان مهربانی یا ترحم رد کردم. سپس مرورها، متفکرانه و خاص، توسط افرادی نوشته شده بود که دلیلی برای بی اعتمادی به قضاوتشان نداشتم.

در نهایت مجبور شدم از خودم سوالی بپرسم: چرا من تنها کسی بودم که اصرار می‌کردم هیچ ارزشی ندارم؟ یادگیری پذیرش اینکه می‌توانم تغییری ایجاد کنم بخشی از یادگیری پذیرش خودم شد.

تجربه من همچنین نحوه درک من از رستگاری حرفه ای را تغییر داد. من به دلیل سوابق جنایی ام برای یافتن کار سختی می کردم، حتی وقتی می دیدم افرادی با شهرت بی عیب و نقص اشتباه می کنند. یک رکورد پاک چیزی در مورد تاریخچه مستند یک شخص به ما می گوید. نمی تواند حکمت، صداقت، یا قضاوت درست را تضمین کند. کسی که با رفتارهای مخرب روبرو شده و کار تغییر را انجام داده است، می تواند بینش سخت به دست آمده را برای یک تیم به ارمغان بیاورد. تجربه آنها می تواند به آنها کمک کند تا خطراتی را که دیگران هرگز یاد نگرفته اند ببینند را تشخیص دهند.

این تناقضی است که باید با آن مقابله کنیم. ما رستگاری را در فیلم ها جشن می گیریم و به کودکان می گوییم که اشتباهات فرصتی برای یادگیری هستند. با این حال، افرادی که از اعتیاد بهبود می یابند، می توانند خود را برای همیشه به واسطه همان تجربیاتی که برای غلبه بر آنها مبارزه کرده اند، نامگذاری کنند.

در آینده، ما به آنها درمان، کار معنادار و روابطی می دهیم که زندگی سالم تری را ممکن می کند. در دیگری، ما هر دری را می بندیم، انزوای آنها را عمیق تر می کنیم، و وقتی بازسازی سخت تر می شود، شگفت زده عمل می کنیم. عواقب آن به هر خانواده، محل کار و جامعه ای می رسد، زیرا اعتیاد می تواند افراد را در سطوح درآمد، حرفه ها و پیشینه ها تحت تاثیر قرار دهد.

شواهد نادیده گرفتن مسئولیت ما را سخت تر می کند. نظرسنجی SAMHSA در سال 2024 نشان داد که 23.5 میلیون بزرگسال آمریکایی که مشکل مواد مخدر یا الکل را تجربه کرده بودند، خود را در حال بهبودی یا بهبودی می دانستند. تغییر در حال حاضر در مقیاسی اتفاق می افتد که باید فرضیات ما را به چالش بکشد.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها همچنین هشدار داده است که انگ می تواند افراد را از درخواست کمک برای اختلالات مصرف مواد منصرف کند. شرم یک برنامه درمانی نیست و طرد شدن یک استراتژی بهبودی نیست.

من به افرادی که با آنها کار می کنم می گویم که زندگی را پیدا کنند که نمی خواهند از آن فرار کنند، سپس جامعه ای را پیدا کنند که آن زندگی را برای آنها نیز می خواهد. بهبودی می‌تواند افراد را نسبت به مهربانی مشکوک کند و از افشا شدن بترسد. آن‌ها ممکن است سال‌ها را در انزوا، احاطه شده توسط روابط مبتنی بر استثمار یا عادات مخرب مشترک گذرانده باشند. بازسازی اعتماد به زمان نیاز دارد و یافتن افرادی که تشویق صادقانه، مرزهای محکم و حمایت عملی را ارائه می‌دهند، می‌تواند کار را کمتر احساس تنهایی کند.

خانواده ها و دوستان در اینجا نیز مسئولیت دارند. شما مجبور نیستید رفتار مضر را بهانه کنید، پیامدهای آن را پاک کنید، یا وانمود کنید که می‌توانید فورا اعتماد را بازیابی کنید. شما باید بدانید که مسئولیت پذیری و تحقیر چیزهای متفاوتی هستند. یک فرد می تواند مسئول کارهایی باشد که انجام داده است و هنوز هم سزاوار این شانس است که فردی جدید شود. گاهی اوقات، اولین قدم این است که باور خود را به آنها قرض دهید تا زمانی که بتوانند باور خود را پیدا کنند.

گذشته من زمانی به نظر می رسید که تنها چیزی است که من را برای همیشه تعریف می کند. امروز، کاری را که من انجام می‌دهم برای کمک به دیگران برای شناخت ارزش‌شان نشان می‌دهد. همان تجربه‌ای که فکر می‌کردم من را از مشارکت در جامعه محروم می‌کند، بخشی از نحوه مشارکت من در آن شده است.

کارفرمایان باید به کاندیداهای واجد شرایط با اعتقادات گذشته ارزیابی منصفانه بدهند. رهبران مراقبت های بهداشتی باید در درمان اعتیاد مبتنی بر شواهد و پشتیبانی بهبود سرمایه گذاری کنند. سیاست گذاران باید موانع غیرضروری را که باعث می شود افرادی که زندگی خود را بازسازی کرده اند از دسترسی به کار و فرصت باز می دارد، بردارند. و هر یک از ما باید استفاده از پایین ترین نقطه یک فرد را به عنوان حکم نهایی در مورد شخصیت او متوقف کنیم.

اگر در حال بهبودی هستید، این را به خاطر بسپارید: شما بدترین کاری نیستید که تا به حال انجام داده اید.

هدف خود را پیدا کنید، به دنبال افرادی باشید که می خواهند شما موفق شوید و به انجام کار ادامه دهید، حتی در روزهایی که برای باور به خود تلاش می کنید. اگر کسی که دوستش دارید در حال مبارزه با اعتیاد است، بدون تسلیم کردن مرزهایتان در کنار او بایستید. به آنها کمک کنید آینده ای را ببینند که هنوز نمی توانند تصور کنند.

ما نمی‌توانیم از مردم بخواهیم که تغییر کنند و بعد از آن‌ها این فرصت را برای اثبات اینکه تغییر کرده‌اند دریغ نکنیم. بهبودی با شخصی شروع می شود که مایل است برای زندگی متفاوت بجنگد. زمانی امکان پذیرتر می شود که بقیه ما از ایستادن در راه دست برداریم.

Chastidy Mader، MSN، APRN، FNP-BC، بنیانگذار Haven’s Holistic Healing است که مراقبت های اولیه و درمان اعتیاد را ارائه می دهد و نویسنده کتاب خاطرات Heroine است.