بهترین تصاویر از F1 در ایالات متحده در طول سال ها

فرمول 1 این آخر هفته برای مسابقات جایزه بزرگ ایالات متحده در آستین، تگزاس راهی ایالات متحده می شود که از زمان آغاز مسابقه در سال 2012 به یکی از محبوب ترین های تقویم تبدیل شده است.

آستین یکی از سه رویداد F1 است که در ایالات متحده برگزار می شود، میامی میزبان یک جایزه بزرگ در ماه مه و لاس وگاس یک مسابقه شبانه در ماه نوامبر است.

محبوبیت این ورزش در ایالات متحده در سال های اخیر با کمک سریال Drive to Survive نتفلیکس افزایش یافته است.

با این حال، منصفانه است که بگوییم فرمول یک و ایالات متحده در طول سال ها رابطه متفاوتی داشته اند. برخی از مسابقات بسیار موفقیت آمیز بودند و با علاقه از آنها یاد شد. دیگران کمتر.

از ایندیاناپولیس، واتکینز گلن و لانگ بیچ، تا خیابان‌های دالاس و پارکینگ کاخ سزار، نگاهی به برخی از بهترین تصاویر از 11 شهر و شهرستان ایالات متحده برای برگزاری مسابقه F1 می اندازیم.

اولین مسابقه بزرگ F1 ایالات متحده در سال 1959 در Sebring، فلوریدا برگزار شد. جک برابهام استرالیایی اولین قهرمانی از سه قهرمانی راننده خود را با هل دادن کوپر خود روی خط پس از اتمام سوخت در آخرین دور بدست آورد. مقام چهارم او برای شکست تونی بروک و استرلینگ ماس بریتانیایی کافی بود.

جان سورتیز بریتانیایی لوتوس خود را در خیابان‌های کالیفرنیا در مسیر خود به مسیر مسابقه ریورساید می‌راند که مسابقه جایزه بزرگ ایالات متحده در سال 1960 را برگزار کرد. این رویداد برای Surtees خوب پیش نرفت - او اولین راننده ای بود که با چرخش در دور سوم بازنشسته شد. رتبه چهارم دیگر تضمین کرد که برابهام دومین عنوان خود را بالاتر از بروس مک لارن کسب کرد.

نیلوفر آبی اینس ایرلند پس از خروج از مدار در سال 1961 در واتکینز گلن از بوته ها بازیابی شد. علیرغم سفر خود، بریتانیایی برای برنده شدن در مسابقه بهبود یافت - اولین مسابقه ای که در پیست ایالت نیویورک برگزار شد و جایزه بزرگ ایالات متحده را تا سال 1980 برگزار کرد.

جیم کلارک بریتانیایی قبل از مسابقه واتکینز گلن در سال 1965، سالی که دومین قهرمانی رانندگان خود را به دست آورد، روی توری حضور داشت.

کلارک اسکاتلندی در حالی که طرفداران بیرون به شدت در تلاش برای دیدن او هستند، پیروزی در سال 1967 را جشن می گیرد. شش ماه بعد او در یک مسابقه فرمول 2 کشته شد.

یک مراسم کلیسایی صبح یکشنبه که در سال 1973 در پیت‌های واتکینز گلن برگزار شد، پس از مرگ فرانسوا سرت راننده تایرل در روز قبل، در حین مسابقات مقدماتی، بر تندی افزود.

برونو جاکوملی از آلفارومئو، در حالی که آلن جونز از ویلیامز از خط خارج می‌شود و پشت سر او گرد و غبار می‌پاشد، فینال جایزه بزرگ ایالات متحده در واتکینز گلن را در سال 1980 رهبری می‌کند. جونز استرالیایی برای پیروزی در مسابقه و با آن عنوان قهرمانی جهان بهبود یافت.

افتتاحیه جایزه بزرگ ایالات متحده غربی در خیابان های لانگ بیچ، کالیفرنیا، در سال 1976 برگزار شد. به نظر می رسد که برخی از مردم در حالی که یک مسابقه F1 در اطراف آنها اتفاق می افتد، به کارهای روزمره خود می پردازند.

امرسون فیتیپالدی، قهرمان دو دوره جهان، F1 را با انتقال از مک لارن به تیم فیتیپالدی برادرش در سال 1976 شوکه کرد. تصادف در تمرین لانگ بیچ به ماشین او آسیب رساند اما او توانست امتیاز نهایی را برای مقام ششم در مسابقه کسب کند.

مک لارن جیمز هانت هنگام برخورد با برابهام جان واتسون در شروع مسابقه سال 1977 در لانگ بیچ به هوا پرتاب می شود. این یک مکان محبوب برای F1 بود، اما سازنده تصمیم گرفت از سال 1984 به IndyCars تغییر مکان دهد.

اولین سرمایه گذاری F1 در لاس وگاس موفقیت آمیز نبود. مسابقات جایزه بزرگ سزار پالاس در سال‌های 1981 و 1982 اوج هر دو مسابقات قهرمانی جهان را رقم زد، اما مورد توجه رانندگان قرار نگرفت. مسابقات در اطراف یک پارکینگ در گرمای روز برگزار می‌شد و رانندگان به دلیل شرایط و مدار بی‌نظیر خلاف جهت عقربه‌های ساعت که فشار زیادی بر گردن آن‌ها وارد می‌کرد، به حداکثر می‌رسید. در اینجا، آلن جونز از ویلیامز، زمین را به اولین گوشه در سال 1981 هدایت می کند.

گرندپری دالاس طول عمر کوتاه تری نسبت به کاخ سزار داشت، که یک بار در ژوئیه 1984 اتفاق افتاد. گرمای شدید در اینجا نیز یک مشکل بود که منجر به شکست مسیر شد. 18 نفر از 26 راننده بازنشسته شدند که 14 نفر از آنها پس از برخورد به دیوار بازنشسته شدند. در صدر بازماندگان برنده کیکه روزبرگ، رنه آرنوکس فراری در جایگاه دوم و الیو د آنجلیس از لوتوس در جایگاه سوم قرار گرفتند. بازیگر لیندا گری - سو الن در سریال تلویزیونی دالاس به آنها روی سکو پیوست.

به نظر می رسد که F1 به موتور سیتی رفته است. جایزه بزرگ دیترویت از سال 1982 تا 88 در یک پیست خیابانی برگزار شد. آیرتون سنا روی شبکه در حال صحبت با اعضای تیم لوتوس قبل از مسابقه سال 1986، که از موقعیت قطبی برنده شد، تصویر شده است.

F1 از سال 1989-1991 خیابان های دیترویت را با فینیکس عوض کرد. خاطره انگیزترین آن سه مسابقه در سال 1990 بود که آیرتون سنای مک لارن مجبور شد دو بار از Tyrrell of Jean Alesi عبور کند تا برنده شود. این مسابقه به دلیل حضور ضعیف از تقویم خارج شد.

پس از هشت سال غیبت، فرمول 1 در سال 2000 به ایالات متحده بازگشت و این کار را با سبکی در پیست موتوری ایندیاناپولیس انجام داد. حدود 225000 طرفدار در اولین مسابقه شرکت کردند، که در یک پیست 2.6 مایلی که ترکیبی از یک مسیر جاده جدید و بیضی شکلی که برای Indy 500 استفاده شده بود، برگزار شد. مایکل شوماخر از فراری برنده اولین رویدادی شد که کنترل مسابقات قهرمانی رانندگان آن سال را به دست گرفت.

رابطه F1 با ایالات متحده به دلیل ماهیت مسخره گرندپری ایالات متحده در سال 2005 عملا از بین رفت. تنها 6 خودرو به دلیل اختلاف بر سر ایمنی متمرکز بر تیم هایی که تایرهای میشلین را اجرا می کنند شروع به کار کردند. هنگامی که آن 14 راننده قبل از شروع به پیت لین کشیدند، صدای غوغاها بلند شد و بطری ها در مسیر پرتاب شدند و هزاران نفر به سمت خروجی رفتند. فینال گرندپری ایندیاناپولیس آمریکا در سال 2007 برگزار شد.

نیک هیدفلد کلاه خود را با بازوها و پرانتزهای خود برای ضربه می پوشاند، در حالی که BMW Sauber خود در سال 2006 در ایندیاناپولیس به دنبال برخورد مک لارن خوان پابلو مونتویا و هوندا جنسون باتن در بشکه می چرخد. هایدفلد آسیبی ندیده بود.

جایزه بزرگ ایالات متحده سرانجام در آستین، تگزاس، با اولین مسابقه در پیست آمریکا در سال 2012، که شروع آن را می توان در بالا مشاهده کرد، ریشه های مناسبی گرفت. این مکانی است که مسابقات بزرگی را تولید کرده و جمعیت عالی را به خود جذب کرده است. جدا از فصل 2020 تحت تأثیر کووید، از آن زمان هر سال برگزار می شود و تا سال 2034 قراردادی برای برگزاری مسابقه دارد.

اولین مسابقه در آستین توسط لوئیس همیلتون برنده شد که آخرین پیروزی او برای مک لارن بود. همیلتون عنوان قهرمانی جهان را در سال های 2015 و 2019 در پیست آمریکا به دست آورد.

کنترل فراری 2025 ممکن است دشوار باشد، اما احتمالا کنترل آن به اندازه این گاو نر مکانیکی که سال گذشته توسط چارلز لکلرک در پادوک آستین سوار شد، سخت نبود.

نمایی هوایی از پیست اتودروم بین‌المللی میامی که در اطراف استادیوم هارد راک می‌چرخد و از سال 2022 محل برگزاری مسابقات جایزه بزرگ میامی بوده است.

راننده مرسدس کیمی آنتونلی، برنده مسابقه امسال در ماه مه، از اعضای تیم NFL دلفین میامی: اولی گوردون دوم، جاش اوچه، جردن فیلیپس و ایتان رابینسون برتری می یابد.

جایزه بزرگ لاس وگاس در سال 2023 به تقویم فرمول یک پیوست و شروع خوبی نداشت. اولین جلسه تمرین پس از تنها 9 دقیقه دویدن متوقف شد، زمانی که فراری کارلوس ساینز به یک درپوش شل شده منهول برخورد کرد و به ماشین او آسیب زیادی وارد کرد. جلسه دوم با دو ساعت و نیم تاخیر در مقابل سکوهای تقریبا خالی بعد از بسته شدن هواداران آغاز شد زیرا ساعات اولیه صبح بود.

علیرغم آن آغاز دشوار، گرندپری لاس وگاس یک افزوده محبوب ثابت شده است و یکی از رویدادهای برجسته در برنامه F1 است. در اینجا، لوئیس همیلتون فراری از کره نورانی در سال 2025 عبور می کند.

خاطرات مونزا - GP ایتالیا در تصاویر در طول سال ها

Gasly on Alpine's Rise و Palmowski's F1 آکادمی عنوان آکادمی F1