«بهمن» در 30 سالگی: ال پی که پس از فرسودگی «ری» کافه تاکوبا را دوباره شارژ کرد

سی سال پیش، اعضای کافه تاکوبا خود را از نظر جسمی و روحی محو کردند. کوارتت مکزیکوسیتی تور گسترده‌ای را برای تبلیغ تلاش دوم خود، Re به پایان رسانده بود، که از آن زمان به طور معمول به عنوان یکی از بهترین آلبوم‌های تاریخ راک لاتین مورد ستایش قرار می‌گرفت.

بدتر از همه، لیبل Tacvba انتظار یک رکورد جدید را داشت، و دموهایی که گروه بین تورها ضبط می‌کردند، آماده نبودند تا به یک مجموعه منسجم تبدیل شوند. اوضاع کمی متشنج شد.

کیبورد Tacvba، Meme del Real به یاد می‌آورد: «ما جشنواره Viña del Mar را در شیلی بازی کردیم و تهیه‌کننده قدیمی‌مان گوستاوو سانتائولالا اتفاقا در آنجا حضور داشت. او گفت: "او دید که چه اتفاقی برای ما می افتد. "شما همیشه کاور آهنگ های هنرمندان دیگر را پخش می کنید. "چرا یک کاور EP نمی سازید؟ این باعث می شود به استودیو برگردید و روی فرکانس دیگری کار کنید." او دیدگاه درستی داشت و ما را به مسیری برای بهبودی راهنمایی کرد."

نتیجه Avalancha de Éxitos بود، یک مینی آلبوم از آهنگ‌هایی که به‌طور رادیکالی بازسازی شده بودند که در مجموع تجربه‌شان، به‌طور قابل‌توجهی حماسی‌تر از مجموع قطعاتش به نظر می‌رسد. این آهنگ که در 5 نوامبر 1996 منتشر شد، نه تنها از نظر تجاری موفق بود - پنج آهنگ از هشت آهنگ آن به صورت تک آهنگ منتشر شد - بلکه Tacvba را در کشورهایی مانند آرژانتین که قبلا هرگز راک مکزیکی را پذیرفته بودند، به ستاره تبدیل کرد.

رکوردی سریع و پرشور، همچنین به طرز ماهرانه‌ای مفهومی است و فرهنگ آمریکای لاتین را به‌عنوان ملیله‌ای آشفته و ناهنجار به تصویر می‌کشد که در آن زیبایی و عمق را می‌توان در یک بولرو کپک‌زده از دهه‌ها پیش («No Me Comprendes»)، یک تصنیف غم‌انگیز پاپ (لئو دان با چشم‌های گشاد «Cómo Tetraño Extraño»)، یا یک امید می‌توان یافت. هوآستکو (کافه اوجالا کوئه لیووا، هشدار اجتماعی خوان لوئیس گوئرا.)

حس شوخ طبعی Tacvba، بازیگوش و خرابکارانه، هجوم آدرنالین را به آهنگ های راک تحریک آمیز مکزیکی مانند «Chilanga Banda» آغاز کرد، با شیار بی حالش، و خوردگی صنعتی «Alármala De Tos» که در اصل توسط Botellita de Jerez دردسرساز دهه هشتاد بود. دیوید برن مهمان برنامه "No Controles" بود، یک وارونگی آگرو از آهنگ تکنو پاپ 1985 توسط گروه زن مکزیکی Flans (خود، پوششی از گروه اسپانیایی اوله اوله).

انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

روبن آلباران خواننده از خانه اش در مکزیکوسیتی می گوید: «من آن رکورد را با محبت زیادی به یاد می آورم. ما آنقدر از روند بیرون آمدن به خیابان‌های شهرها الهام گرفتیم که از آن بازدید کردیم و روح آمریکای لاتین را کشف کردیم. با واقعیت‌هایی روبه‌رو می‌شدیم که از آن زمان آشکارتر شده است: مداخله کشورهای خارجی؛ نسل‌کشی مردم ما. مقاومت ما با انتخاب موادی از ترکیب فرهنگ‌ها و تاریخ‌ها شکل گرفت و به چیزی جدید رسیدیم.

همان بی‌احترامی که Tacvba در آهنگ‌های اصلی مانند «La Ingrata» به نمایش گذاشته بود، در جلسات Avalancha نیز نفوذ کرد.

آلباران که به درستی نام Anónimo را برای پروژه انتخاب کرده است، می خندد: «ما این جسارت را داشتیم که درباره آنچه که ممکن است آهنگسازان آهنگ های اصلی فکر می کنند، حرفی نزنیم. "شاید آنها حتی آزرده خاطر شوند."

دل رئال می افزاید: «از بین بردن یک آهنگ اگر نویسنده حضور نداشته باشد، نقل قول و نقل قول بسیار آسان تر است. این بخش بزرگی از سرگرمی بود - عنصر ماجراجویی در هر تنظیم وجود داشت. و اینطور نبود که آهنگ‌ها دچار دگرگونی عمیقی شوند. بیشتر شبیه این بود، "اگر این آهنگ‌ها را بگیریم و آنها را به حد نهایی برسانیم چه اتفاقی می‌افتد؟ اگر آنها را خفه کنیم تا مجبور شوند دوباره در یک زمینه کاملا متفاوت نفس بکشند، چه اتفاقی می‌افتد؟" مطالب مرتبط "Re" در 30: Café Tacvba نگاهی به آلبوم Seminal با الهام از مکزیکو سیتی، Min

istry و باخ داک جدید برای بررسی توطئه ترور که کنسرت تیلور سوئیفت را لغو کرد تماشا کنید کارول جی در طول جشن مکزیکو سیتی آهنگ منتشر نشده را اجرا می کند ویدیوی Haywire برای "Flex Your Head" Documents The Times Square Siege

انریکه بلان، روزنامه‌نگار موسیقی مقیم مکزیک و نویسنده کتاب Café Tacvba — Bailando por nuestra cuenta، می‌گوید: «فکر می‌کنم این واقعیت که آن‌ها اثری به اندازه ری با ابهت و تنوع صوتی خلق کرده بودند، آنها را از نظر آلبوم بعدی در موقعیت پیچیده‌ای قرار داد. ساخت Avalancha برای آنها مانند رفتن به تعطیلات بود؛ پروژه ای سرگرم کننده که شروع آنها را به عنوان گروهی که کاور می نواختند بازتاب می داد.

در ابتدا، گروه قصد داشت اولین تک آهنگ دوران دوران "Planet Earth" را ضبط کند (طبق گفته دل رئال، یک نسخه نمایشی هنوز در خزانه ها موجود است.) اما آلباران از خواندن اشعار انگلیسی احساس ناخوشایندی داشت و انتخاب آهنگ در سراسر آمریکای لاتین باقی ماند - یک بیانیه قدرتمند به خودی خود.

آلباران توضیح می دهد: «ما زمینه فرهنگی متفاوتی نسبت به پینک فلوید یا رادیو هد داریم. "ما باید در مورد چیزهای دیگری صحبت کنیم که برای ما و افرادی که زندگی خود را با آنها شریک هستیم. اتفاقی با Avalancha افتاد، جایی که کیفیت صدای بکر بدست آمده توسط Santaolalla و [تولید کننده مشترک] Aníbal Kerpel با تصمیم آگاهانه ما برای کپی نکردن چیزی از جریان اصلی انگلیسی ادغام شد. ما دنیای احساسی خودمان را داریم. این به همان اندازه ارزشمند است که دیگران."

جالب اینجاست که یکی از دلهره‌آورترین لحظات آلبوم در طول یک آهنگ مبهم می‌آید: «No Me Comprendes»، یک مینیاتور کاباره‌ای از کوبایی عجیب و غریب Bola de Nieve. مانند بسیاری از آوالانچا، با ترکیب گیتار روانگردان با سازهای کوبه ای دستی و یک اره موزیکال، فضایی باشکوه و فتیشیستانه را تداعی می کند. در انتها، بولرو استوایی ناگهان به یک بخش درخشان بوسا نوا تبدیل می‌شود - تقریبا به‌گونه‌ای که گویی خود رکورد قدرت زیبایی را در مقابل هرج و مرج و طنز انتخاب کرده است.

آلباران می گوید: «این یکی از آهنگ های مورد علاقه من تاکوبا است. "لحظه فوق العاده ای است که آن بیت بوسا شکوفا می شود - قلب و روح من را تغذیه می کند. لحن تمسخر آمیز در صدای من تفسیر اصلی بولا دی نیو را منعکس می کند. او شخصیت عجیب و ناراحت کننده ای بود و خود آهنگ به سختی قابل تشخیص است. اره و بخش بوسا - مانند صدای پری ها، یا صدای فری ها است."

دل رئال می افزاید: «به یاد دارم که هدفون را گذاشتم و قسمتم را روی یک پیانوی بزرگ ضبط کردم. او در اتاق هتلی در Querétaro است، چند ساعت قبل از اینکه برای اجرای کنسرت La Montaña Encendida، اولین آلبوم انفرادی خود روی صحنه برود. احساس می‌کردم که در یک رستوران گران‌قیمت در پاریس غذا می‌خوریم - مکانی که فقط یک یا دو بار در زندگی‌تان می‌توانید از آن دیدن کنید. من با بازی کردن، لحظات فوق‌العاده‌ای را سپری می‌کردم، و فکر می‌کنم لذت من در محصول نهایی شنیده می‌شود.»

این قطعه پایانی آلبوم، "Cómo Te Extraño Mi Amor" بود که به بزرگترین موفقیت آن تبدیل شد - یک لحظه اصلی تاکوبا. در حالی که نسخه اصلی Leo Dan شکننده و زخمی است، پوشش فنری Tacvba با صدای ضربان اسکا و اعتماد به نفس بیتلسکی جوان از بلندگوها بیرون می‌آید.

آلباران می گوید: «این جادوی گوستاوو [سانتائولالا] است. او این تاثیر زودگذر را به تصویر کشید، چقدر شاد و جوان بودیم. ما در انجام کاری که دوست داشتیم موفقیت را تجربه می‌کردیم. این فقط هیجان‌انگیز بود، و در این آهنگ می‌توانید سبکی قدم‌های ما را بشنوید. این فقط موسیقی نبود که با آن انرژی به آن پرداختیم: خنده‌های زیاد، نگرش، و تهمت. این خود زندگی بود.

درخشش Avalancha در لحظه انتشار توسط منتقدان و طرفداران گروه مورد تایید قرار گرفت. این رکوردی بود که با پایان یافتن سال 1996 همه درباره آن صحبت کردند و تور عظیم دیگری را ایجاد کرد. در نهایت، Tacvba به دموهای مواد اصلی که کنار گذاشته شده بودند بازگشت و در سال 1999 آلبوم دوگانه خیره کننده Revés/Yosoy را منتشر کرد.