به آدرس اشتباهی تحویل داده شد؟ قطعات F-35 دوباره به هنگ کنگ منتقل شدند

تابستان گذشته یک محموله از قطعات F-35 از مقصد مورد نظر خود در استرالیا بار دیگر به هنگ کنگ ارسال شد. استرالیا در برنامه F-35 شریک است. جمهوری خلق چین نیست. گزارش شده است که مقامات ایالات متحده در تلاش برای بازیابی قطعات و جلوگیری از نقض های بعدی هستند. این حادثه باعث ایجاد حیرت در ایالات متحده و استرالیا شده است که هر دو عملا به F-35 به عنوان پایه و اساس نیروی هوایی آینده خود متعهد شده اند.

و با این حال، ارسال نادرست یک تناقض اساسی را در قلب پروژه F-35 آشکار کرده است. طبقه بندی انحصاری فناوری پیشرفته با سیاست تهاجمی صادرات و برون مرزی به خوبی پیش نمی رود. به طور خلاصه، زمانی که ایالات متحده به شدت در تلاش برای فروش هواپیما به خارج از کشور است، مخفی نگه داشتن جنبه های F-35 دشوار است. ما هنوز به طور کامل نمی‌دانیم که آیا این یک خطای بی‌گناه (اگر فاجعه‌بار) بوده است یا اینکه نتیجه یک عملیات جاسوسی پیچیده و موفقیت‌آمیز چینی است.

اگر مورد دوم باشد، ما نمی دانیم که آیا اطلاعات چینی قادر به بهره برداری از این محموله بوده است یا خیر، هرچند به نظر می رسد که پکن قطعات خطاکار را در اختیار دارد. اما حتی اگر انحراف محموله به هنگ کنگ تصادفی باشد و بخشی از یک عملیات جاسوسی نباشد، این حادثه برخی از تناقضات ذاتی برنامه F-35 را برجسته می کند. F-35 یک هواپیمای جنگنده فوق العاده پیشرفته با بسیاری از قطعات اختصاصی است که برای چندین سرویس اطلاعاتی خارجی ارزش بسیار زیادی دارد.

این محصول همچنین یک محصول مصرفی است که ایالات متحده در دو دهه گذشته به شدت در تلاش بوده آن را به اکثر کشورها در شمال جهانی و چند کشور در جنوب جهانی صادر کند. جاناتان کاورلی F-35 را "کمربند و جاده آمریکا" نامیده است، زیرا هم هزینه قابل توجهی دارد و هم به دلیل تولید یکپارچه آن در چندین کشور و تعمیر و نگهداری یکپارچه در چندین کشور دیگر.

کار در همه این کشورها در میان ده‌ها پیمانکار و پیمانکار فرعی پخش می‌شود که هر یک از آنها یک حلقه ضعیف بالقوه را از نظر مخفی نگه‌داشتن قطعات هواپیما ارائه می‌کنند. تعداد محدودی از کشورها وجود دارند که می توانند به طور مفید از این فناوری در محموله استفاده کنند و چین یکی از آنهاست. نگرانی خاص، سایبان است، که نشان دهنده یک سرمایه گذاری فناوری و مالی عظیم است و می تواند به طور قابل تصوری برای صنعت هوافضای چین مفید باشد.

مانند بسیاری از این موارد، مسئله در اینجا کمتر این است که مهندسان چینی بتوانند تجهیزات را کپی کرده و سپس آن را در هواپیمای خود ادغام کنند (تکنیک های هوافضای صنعتی مدرن به طرز قابل توجهی پیچیده هستند) بلکه مطالعه دقیق می تواند آسیب پذیری ها یا ویژگی هایی را نشان دهد که در نهایت می تواند به خلبانان چینی مزیت تاکتیکی بدهد. شایان ذکر است که F-35 دیگر یک هواپیمای جوان نیست.

بیش از یک دهه است که در خدمت بوده است، برای 12 کشور مختلف پرواز می کند (و اغلب برای بیش از یک نیروی هوایی در هر کشور)، و دارای حدود 1200 واحد عملیاتی در سراسر جهان است. این کشور در چندین جنگ برای اسرائیل و ایالات متحده پرواز کرده است. با توجه به این رکورد، کارهای زیادی می توان انجام داد تا جزئیات ساخت و عملکرد هواپیما را از چین یا روسیه مخفی نگه دارد. چین جنگنده های نسل پنجم خود را دارد و قبلا بسیاری از مشکلات مربوط به فناوری های حیاتی را حل کرده است.

در واقع، هم چین و هم ایالات متحده به سمت برنامه های نسل ششم حرکت کرده اند. بنابراین، در دسترس بودن سایبان F-35 ممکن است مهم باشد، اما به سختی حیاتی است. با این حال، در حالی که سپردن اجزای مهم یک هواپیمای جنگنده خط اصلی به UPS ممکن است عاقلانه نباشد، اما با توجه به ماهیت پروژه احتمالا اجتناب ناپذیر بود.