"به او ظلم شد": فیلم جدید یک "جادوگر سوزان" بدنام ایرلندی را باز می کند

مارک فیتزجرالد پاسخ یکی از مشتریان میخانه خود در کلونین، کو تیپری را به یاد می آورد، زمانی که به یک گروه نمایشی در آن منطقه در حال ساخت فیلمی درباره سوختن زن محلی بریجت کلیری در سال 1895 بود. "آیا کمی زود نیست؟"

فیتزجرالد خود در این فیلم نقش دارد. یوجین اومرا، یکی از بازیگران دیگر، می‌گوید زنده سوزاندن همسر 26 ساله‌اش توسط مایکل کلیری برای بیش از یک قرن یک موضوع تابو در تیپری جنوبی باقی ماند. کلیری ادعا کرد که توسط یک پری تسخیر شده است.

به یاد دارم که یک روز از مدرسه ابتدایی به خانه آمدم در مولینهون - این در دهه 1960 بود - و این قافیه را که یاد گرفته بودم خواندم: "شما جادوگر هستید یا پری هستید یا همسر مایکل کلیری هستید؟" از پدرم پرسیدم معنی آن چیست.

او در سال 1917 در درنگان، تنها نیم مایلی از محل کشته شدن بریجت و تنها 22 سال پس از آن به دنیا آمده بود، و به من گفت: "اجازه نده هرگز بشنوم که دیگر این نام را در این خانه ذکر کنی". مثل اومرتا بود. هرگز ذکر نشد.»

با گذشت بیش از 130 سال، هنوز هم به عنوان یک داستان تکان دهنده از وحشیگری طنین انداز است - اینکه چگونه یک زن جوان مستقل توسط شوهرش قبل از سایر بستگان از جمله پدرش سوزانده شد، پس از آن که یک مرد محلی سوار بر پیسئوگ آنها را متقاعد کرد که او عوضی است که توسط یک پری تسخیر شده است.

بریجت بولند، خیاطی، با کلیری، کوپر، در کلونمل ملاقات کرده بود. آنها در سال 1887 ازدواج کردند و او با پدرش پاتریک به کلبه کوچک او نقل مکان کرد. آنها خوشحال به نظر می رسیدند و بریجت درآمد خودش را از فروش تخم مرغ داشت.

به گفته کلیونا پرسل، متصدی موسسه گنج‌های واترفورد، بریجت پس از توقف در قلعه پریان در تپه کیلناگرانا در مسیر رساندن تخم مرغ به همسایه، سرما خورد. او 10 روز به رختخواب رفت و یک پزشک محلی تشخیص داد که او مبتلا به برونشیت است و داروهای او را ترک کرد.

اما مایکل کلیری به نسخه‌ها اعتقادی نداشت و در عوض با یکی از دوستانش به نام جک دان تماس گرفت که معتقد بود وقتی بریجت وارد قلعه پریان شد، تبدیل به یک آدم عوضی شده بود که توسط یک پری تسخیر شده بود. کلیری با یک گیاه‌پزشک محلی و «دکتر پری»، دنیس گانی، مشورت کرد که شک دان را تأیید کرد. اتفاقی که در پی آن افتاد وحشتناک بود. این باور وجود داشت که پری ها از آتش می ترسند. پس از سوزاندن صورت بریجت با پوکر داغ، کلیری او را جلوی آتش گرفت و پس از کوبیدن یک چوب سوزان به صورتش، روغن چراغ را روی او ریخت و او را با چوب آتش زد.

طبق گزارش ها، کلیری در مقابل هشت نفر دیگر، از جمله پدر بریجت، گفت: "من زنم نیستم که می سوزم." کلیری افراد حاضر را در خانه با جسد خود حبس کرد در حالی که او یک قبر کم عمق حفر می کرد قبل از اینکه سه شب بیهوده در بیرون قلعه پری منتظر ظاهر شدن همسرش بود. فیلم بریجت توسط جامعه محلی ساخته شده است و کارگردان و نویسنده همکار آن ویلیامسون نیروی محرکه آن است. .

ویلیامسون می‌گوید: "من می‌توانم بگویم که شاید یک مایل دورتر از جایی که این اتفاق افتاد بزرگ شدم، بنابراین از کودکی وقتی پدربزرگم در مورد آن به من می‌گفت، من را مجذوب خود می‌کرد. او هرگز هیچ یک از چیزهای پری را باور نمی‌کرد - او فقط فکر می‌کرد که مایکل کلیری حسود و دیوانه است، اما داستان همیشه یک نقطه صحبت در خانه ما بود."

"البته، برخی از مردم اصلا نمی خواستند در مورد آن صحبت کنند، اما همیشه داستانی بود که رشته های قلبم را پاره می کرد، این واقعیت که بریجت در نیمه های شب سوزانده شد و بدون هیچ عزاداری به خاک سپرده شد. همیشه متوجه من می شد که به او ظلم شده است."

صحنه‌ی سوزان که در یکی از اتاق‌های میخانه عتیقه فیتزجرالد به نام کاهگل فیلم‌برداری شده است، با مهارت لمس و ویرایش تقریبا هیچکاکی انجام می‌شود. بیننده امروزی از آسیب در امان است، اما بریجت کلیری تنها قربانی این جنایت نبود. مایکل کلیری از طناب جلاد فرار کرد و به جای قتل به قتل عمد محکوم شد و به 15 سال زندان محکوم شد. دیگران مجازات کمتری دریافت کردند. اما مردم تیپراری و در واقع ایرلند به خاطر بربریت محکوم شدند.

مورفی می‌گوید دلیل جهانی شدن این داستان این بود که یکی از خبرنگاران نیویورک تایمز آن را به عنوان «سوزاندن جادوگر، که دقیق نبود و تحریک‌کننده» توصیف کرد. اما تنها 200 سال پس از محاکمه جادوگران سالم در نیوانگلند، ارز عظیمی به آن در سراسر ایالات متحده و فراتر از آن داد.

ویلیامسون معتقد است که «زن ستیزی نقش بزرگی در آنچه که برای بریجت انجام شد ایفا کرد. زنده سوزانده شدن و پس از آن دوری جستن از داستان او برای بیش از صد سال وحشتناک است، اما من فکر می‌کنم ما تا حدودی به سمت اصلاح این اشتباه رفته‌ایم و در نهایت او ثابت شد که هدف ما از ساخت فیلم بود.»