به زن پیشنهاد خاتمه پس از 20 هفته اسکن، مبهوت آنچه بعدا اتفاق می افتد

یک زن باردار از کوئینزلند، استرالیا، پس از اینکه به او پیشنهاد ختم پزشکی در هفته بیستم داده شد، دچار سردرگمی شد.

پس از انجام IVF با کمک یک اهدا کننده، کیتلین کریستودولو و همسرش زوئی، هر دو 23 ساله، برای خوش آمد گویی به نوزاد پسر هیجان زده شدند.

کیتلین به نیوزویک گفت که توصیه های متخصصان بهداشت قلب آنها را بیمار می کند.

او گفت: "همه چیز در اطراف ما ساکت شد و ... خیلی سریع جدی شد." "همه سوالات و افکار از قبل ما را درگیر کرده بودند، اما پس از آن، واقعا به ما ضربه زد که چقدر این متخصصان پزشکی برای رفاه و کیفیت زندگی پسرمان نگران بودند."

والدینی که برای اولین بار در مورد اسکن 20 هفته ای خود هیجان زده بودند، اما با نگاهی به گذشته، کیتلین از اسکن 12 هفته ای خود تصور می کرد که کودکش کوچک است.

او گفت: «به دلیل اولین بارداری من، واقعا نمی‌دانستم چه انتظاری داشته باشم. فکر می‌کنم ناخودآگاه می‌دانستم که می‌خواهند به من بگویند او کوچک است، اما هیجان بیش از هر چیز دیدن دوباره او بود.»

بعدا به والدین آینده گفته شد که اندازه نوزادشان زیر صدک 1 است.

زیر صدک 1 بودن به این معنی است که نوزاد در همان مرحله بارداری کوچکتر از بیش از 99 درصد از نوزادان بوده است، که پزشکان را بر آن می دارد تا رشد و سلامت آنها را به دقت زیر نظر داشته باشند، زیرا می تواند نشانه مشکلات جفت یا شرایط ژنتیکی زمینه ای باشد. طبق گفته کلینیک کلیولند، محدودیت رشد جنین بر 10 درصد از تمام بارداری ها تأثیر می گذارد و با افزایش خطر پری ناتال همراه است.

تحقیقات نشان داده است که محدودیت رشد که در اوایل بارداری تشخیص داده می شود، تفسیر آن دشوار است. مطالعه‌ای در سال 2026 که در مجله آمریکایی زنان و زایمان منتشر شد، نشان داد برخی از جنین‌هایی که در اسکن‌های هفته 18 تا 23 بعدا تشخیص داده شدند، رشد طبیعی داشتند، اما خطر ابتلا به مشکلاتی مانند ناراحتی تنفسی و زایمان زودرس همچنان بالا بود. این تحقیق نشان می‌دهد که محدودیت رشد اولیه می‌تواند نشانه‌ای از یک آسیب‌پذیری اساسی باشد، به همین دلیل است که پزشکان نظارت دقیق در طول بارداری را توصیه می‌کنند.

برای کیتلین و زوئی، پس از اینکه پزشکان نتوانستند احتمال ابتلای کودکشان به اختلال ژنتیکی را رد کنند، در شوک کامل قرار گرفتند.

کیتلین گفت: "با انجام IVF و داشتن یک نوزاد اهدا کننده، اطلاعات زیادی در مورد ژنتیک و سابقه خانوادگی به شما داده می شود، اما در عین حال، ناشناخته های زیادی وجود دارد، بنابراین ما سوالات بی پاسخ زیادی داشتیم." "در آن مرحله، واقعا از دست ما خارج شد و فقط یک بازی انتظار بود در حالی که سعی می‌کردیم پاسخ‌های بیشتری پیدا کنیم."

علیرغم هشدارهای پزشکان، کیتلین و زویی تصمیم گرفتند بارداری را ادامه دهند.

به گفته آنها، اسکن‌ها و اندازه‌گیری‌ها تاکنون هیچ مدرکی دال بر اختلالات ژنتیکی یا ناهنجاری‌های فیزیکی در نوزاد متولد نشده‌شان پیدا نکرده است.

کیتلین گفت که پزشکان نگرانی های خود را تا حد زیادی بر اساس اندازه نوزاد استوار می کنند و با توجه به نامشخص بودن وضعیت او، می خواستند در صورت آشکار شدن یک مشکل اساسی پس از تولد او به بررسی ادامه دهند.

کیتلین گفت: «فکر می‌کنم بزرگ‌ترین عامل برای من و [زو] این واقعیت بود که کودک ما در هر اسکن بسیار فعال بود؛ او همیشه در حال حرکت بود. ما به عنوان مادران از آغاز انجام IVF تا باردار شدن، تعهد خود را نسبت به آن کودک – بدون توجه به مراقبت‌هایی که در طول زندگی‌اش ممکن است داشته باشد – انجام دادیم، بنابراین مطمئن بودیم که قطع نمی‌کنیم.»

کیتلین پسری کاملا سالم به نام اچوس به دنیا آورد.

علی‌رغم گفته‌های پزشکان، اچوس پس از تولد نیازی به لوله تغذیه، اکسیژن یا مراقبت در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان (NICU) نداشت.

او همچنین هیچ گونه اختلال ژنتیکی نداشت و به تمام نقاط عطف رشد خود رسیده است.

اکنون، نزدیک به 7 ماهه، اچوس در حال رشد است و والدینش از مادر شدن لذت می برند.

برای سایر والدینی که ممکن است پیام‌های مشابهی را از متخصصان بهداشت دریافت کرده باشند، کیتلین توصیه کرد که به این احساس درونی گوش دهند.

کیتلین گفت: «در پایان روز، آن‌ها هستند که چیزهای ترسناک روزانه را می‌بینند و متأسفانه، پایان‌های بسیار ناخوشایندی را برای بسیاری از خانواده‌ها می‌بینند.» نظرات آنها هنوز هم مهم است، اما به اندازه ای که فکر می کنید لازم است سوال بپرسید تا بهترین انتخاب برای شما و خانواده شما چیست."

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: شارلوت نیسبت و اما لی سانگ