«به سختی درآمدی برای زنده ماندن»: ورزشکاران نخبه ایرلندی در تلاش برای گذراندن زندگی خود هستند

چندین ورزشکار المپیک ایرلندی بار مالی فزاینده مرتبط با ورزش با عملکرد بالا را آشکار کرده اند، با ملوان ایو مک ماهون که می گوید "به سختی درآمدی برای تحمل هزینه های روزانه یک فرد عادی وجود دارد".

مک ماهون حداکثر بودجه سالانه 40000 یورو در سطح سکوی ورزش ایرلند را دریافت می کند - مبلغ طرح کارتینگ بین المللی از سال 2006 تغییر نکرده است و با افزایش هزینه های زندگی به تدریج افزایش یافته است.

مک ماهون می‌گوید: «من برای هر مسابقه‌ای که انجام می‌دهم، مطلقا تمام هزینه‌های ورودم را پرداخت می‌کنم. هر قایق اجاره‌ای، بادبان‌ها برای مسابقات جدید، تمام تجهیزات من، تمام پروازهایم، تمام اقامتگاه‌هایم، تمام هزینه‌های روزانه‌ام، سوخت، کشتی‌ها، رانندگان برای رانندگی با تمام کیت‌ها.

"صادقانه لیست بی پایان است، و این همان چیزی است که پول درآوردن به سمت آن می رود. من بسیار خوش شانس هستم که حامیان مالی بیشتری دارم و اگر آنها را نداشتم، نمی توانستم آن را پوشش دهم."

تام فانون، شناگر المپیک پاریس که در سن 28 سالگی 18000 یورو بودجه سالانه از اسپورت ایرلند دریافت می‌کند، می‌گوید که حرفه ورزشی او بدون کمک مالی اضافی از سوی والدینش «پایدار» نیست: «اگر فقط به کمک مالی اسپورت ایرلند بود، نمی‌توانستم این کار را انجام دهم». و اگر [بودجه] را نداشته باشید، نمی توانید ادامه دهید. به خصوص پس از سن معینی."

آیفریک کیوگ که در المپیک توکیو مدال برنز قایقرانی را کسب کرد، رئیس کمیسیون ورزشکاران فدراسیون المپیک ایرلند (OFI) است. او می‌گوید ورزشکاران در حال از دست دادن سیستم هستند، زیرا نمی‌توانند هزینه‌های معطل ماندن زندگی خود را بپردازند، چه در شرایط مالی ساده و چه به دلیل از دست دادن فرصت‌های شغلی.

کیوگ می‌گوید: «زمانی که شما بیرون هستید و سعی می‌کنید اجرا کنید، می‌تواند یک زمان مضطرب در زندگی یک ورزشکار باشد. «اما نوعی هزینه مالی یا بار مالی نیز با عملکرد شما مرتبط است. این تصور وجود دارد که اگر شما مدال‌آوری می‌کنید، و من یکی از آن ورزشکارانی بودم که در آن روز مدال می‌بردم، پس شما خوب هستید. اما مدال گرفتن معادل پول نقد نیست. اساسا شما هنوز به بودجه ورزش ایرلند متکی هستید."

یکی از معدود پیشنهادهای مرتبط با ورزش به دولت قبل از بودجه روز سه‌شنبه، مستقیما به سلامت مالی و رفاه آینده ورزشکاران نخبه ایرلندی مربوط می‌شود. علیرغم افزایش قابل توجه بودجه ورزشی در سال‌های اخیر، این حس وجود دارد که با سرعت مشابهی به دست ورزشکاران نمی‌رسد.

پیشنهادی که اساسا یک دهه در حال کار است، ارائه شده توسط کمیسیون ورزشکاران با هدف نوسازی اقدامات مالیاتی برای انعکاس بهتر واقعیت های ورزش با عملکرد بالا در ایرلند است. این پول زیاد نیست، اما به ورزشکاران این فرصت را می‌دهد تا اندکی بیشتر از آنچه را که به دست آورده‌اند در جیب خود نگه دارند.

برای بسیاری از آنها، به ویژه در ورزش های المپیک، صرفا به عنوان یک معافیت مالیاتی طولانی مدت مانند مواردی که در جاهای دیگر در ورزش حرفه ای وجود دارد، دیده می شود. با توجه به اینکه کسب هر نوع درآمدی فراتر از بودجه برای بسیاری از ورزشکاران سخت تر می شود و ما در بحران هزینه زندگی هستیم، این زمان خوشایند برای معرفی چنین اقدامی برای این ورزشکاران خواهد بود.

در برخی از ورزش‌ها - مانند قایقرانی، شنا و بوکس - جایزه و حمایت شخصی اضافی به ندرت وارد معادله می‌شود. این بدان معناست که ورزشکارانی که قصد دارند به اوج بازی خود برسند کاملا به بودجه دولتی که توسط Sport Ireland توزیع می شود وابسته هستند.

مرکز این مدل بودجه، طرح کارتینگ بین‌المللی است که دارای سه سطح بودجه مستقیم ورزشکاران است که سالانه توزیع می‌شود: بودجه در سطح سکو به مبلغ 40000 یورو. سطح کلاس جهانی 25000 یورو؛ و کلاس بین المللی 18000 یورو. این مقدار از سال 2006 تغییر نکرده است، حتی اگر تورم طی 20 سال منتهی به اوت 2026 38.4 درصد بوده است. علاوه بر این، اگرچه تمام بودجه از مالیات دهندگان تأمین می شود، اما همچنان مشمول مالیات بیشتری برای ورزشکاران است.

در سال‌های اخیر، سرمایه‌گذاری در سازمان‌های مختلف ورزشی افزایش یافته است، به طوری که Sport Ireland 33.36 میلیون یورو را به عنوان حمایت مالی اصلی برای سال 2026 اختصاص داده است. این نشان دهنده افزایش 87.4 درصدی نسبت به سرمایه‌گذاری 17.8 میلیون یورویی در سال 2018 است، زمانی که سیاست ملی ورزشی منتشر شد، و فعالیت‌های ورزشی عمومی را شامل می‌شود.

در پایان با عملکرد بالا، سرمایه گذاری برای سال 2026 28.5 میلیون یورو بود که 1.8 میلیون یورو نسبت به سال قبل افزایش داشت، در حالی که افزایش بودجه مستقیم ورزشکاران برای سال 2025 (4,424,352 یورو) تا سال 2026 (4,750,000 یورو) فقط 325,648 یورو بود.

بگذارید خرده نان بخورند: افزایش نابرابری دستمزد هم برای کارگران و هم برای مشاغل بد است

در دو و میدانی، به عنوان مثالی دیگر، بودجه مستقیم ورزشکاران از 645000 یورو در سال 2025 به 689000 یورو در سال 2026 رسید که فقط 44000 یورو افزایش داشت. در همان دوره، درآمد کلی اتلتیک ایرلند 1.2 میلیون یورو افزایش یافت، در حالی که دستمزدها و حقوق از 2.54 میلیون یورو به 2.86 میلیون یورو رسید.

ورزش ایرلند از پیشنهاد OFI حمایت می کند و می گوید: "ما توجه داریم که این درخواست کمیسیون ورزشکاران است و برای همه ورزشکاران المپیک و پارالمپیک معنادار خواهد بود. این صرفا یک اقدام مالی نیست، بلکه یک قدردانی از ورزشکارانی است که چنین کمکی به ورزش ایرلند می کنند."

واقعیت سخت مالی ورزشکاران نخبه: "اکثریت قریب به اتفاق در تلاش هستند تا زندگی خود را تامین کنند"

پل مک درموت، مدیر عملکرد بالا و NGB در اسپورت ایرلند، می‌گوید که میزان بودجه بالای سکوی 40000 یورویی که در حال حاضر 29 ورزشکار ایرلندی دریافت می‌کنند، "همیشه در دست بررسی است"، اما سایر مسیرهای حمایتی در اطراف موسسه ورزش ایرلند، مانند قدرت و آمادگی جسمانی، فیزیوتراپی و تغذیه، به طور قابل توجهی در سال‌های اخیر افزایش یافته است.

مک درموت می گوید: "همه ورزشکاران دریافت کننده به مجموعه کامل خدمات ارائه شده توسط موسسه دسترسی دارند، بنابراین برنامه عملکرد تقریبا همه چیزهای دیگر از جمله مربیگری را پوشش می دهد. آنچه ورزشکار با آن 40000 یورو انجام می دهد از آن زمان بسیار تغییر کرده است."

سیاران مورفی: چند سکه مارک زاکربرگ که به GAA پرتاب می شود نباید ما را فریب دهد

"طرح کارتینگ هنوز کاملا حیاتی است تا به ورزشکاران اجازه تمرین دهد، اما تفاوت واقعی تمرین در محیط مناسب، با خدمات مناسب، مربی مناسب، امکانات مناسب و همه اینها خواهد بود."

تام فانون: اگر بودجه اسپورت ایرلند نداشته باشید، در نهایت بازنشسته می شوید. تام فانون به‌عنوان سریع‌ترین شناگر ایرلند که رکورد 50 متر آزاد خود را در تابستان امسال شکست، دقیقا می‌داند که برای به دست آوردن بهترین نتیجه چه چیزی لازم است. او در سن 28 سالگی نیز به شدت به بودجه 18000 یورویی خود در کلاس بین المللی Sport Ireland وابسته است، در حالی که والدینش همچنان کمبودهای لازم برای وجود در ورزش او را جبران می کنند.

فانون می‌گوید: «اگر به شنای نوجوانان فکر می‌کنید، بودجه زیادی از والدین شما تأمین می‌شود. و این برای چند سال اتفاق می‌افتد. سپس شاید اگر دانشگاه را می‌گذرانید، دانشگاه‌ها را نیز مجبور می‌کنید که به شما کمک مالی کنند.

اما در لحظه ای که دیگر در آن نیستید، و هنوز در شانس مبارزه برای مدال در بازی ها هستید، اگر سطح پایه ای از بودجه ورزشی ایرلند را نداشته باشید تا شما را به پایان برساند، در نهایت بازنشسته می شوید. که مایه شرمساری است.

"این جایی است که بودجه اسپورت ایرلند بسیار مهم است، به شما کمک می کند ادامه دهید. اما من همچنین باید از والدینم کمک مالی دریافت کنم، زیرا اگر فقط به بودجه اسپورت ایرلند می رسید، نمی توانستم آن را انجام دهم. این کار پایدار نیست."

فانون همچنان قصد دارد در المپیک لس آنجلس در سال 2028 شنا کند. در پاریس 2024، او در فینال 50 متر تنها با 0.1 ثانیه از دست داد و در مجموع دهم شد. محل اقامت فانون که در مرکز ملی آبزیان در دوبلین مستقر است، بخشی از یارانه‌های Swim Ireland است، اما او نمی‌تواند درآمد اضافی کسب کند.

قیمت‌های دوبلین کاملا نیست، زیرا ما نمی‌توانیم قیمت‌های دوبلین را بپردازیم، به همین دلیل است که به آن یارانه داده می‌شود. و من دو بار در روز در استخر هستم، در بین آن‌ها در باشگاه، بنابراین هیچ زمانی در روز برای کار خارج از آن وجود ندارد.

به ندرت جایزه ای وجود دارد و حتی حمایت مالی نیز عالی نیست. مگر اینکه در بازی های المپیک برنده شوید، ساده ترین کار نیست. حتی مونا مک شری هم مثل بقیه ماست. کنسرت سختی است، اما شما آن را برای پول انجام نمی دهید. شما این کار را به عشق آن انجام می دهید.

"بدیهی است که یارانه های اندکی بیشتر به شما کمک می کند. این به شما امکان می دهد در واقع به اوج عملکرد خود برسید. اما اگر افرادی دارید که کار خود را زودتر تمام می کنند، هرگز نمی دانید چه کاری می توانند انجام دهند. شاید مدال های بیشتری برای ایرلند کسب کنید."

این همان جایی است که پیشنهاد ایجاد یک اعتبار مالیاتی سالانه 50000 یورویی که ورزشکاران می توانند در طول یا بعد از حرفه ورزشی خود از آن استفاده کنند نیز کمک خواهد کرد.

"حتی یک ژست کوچک بهتر از عدم اشاره است. اینطور نیست که ما بخواهیم سیستم را فریب دهیم و با این سبک زندگی مجلل زندگی کنیم. من می توانم بگویم 95 درصد از هر ورزشکار کارتونی سبک زندگی مجللانه ای ندارند."

و شما نمی توانید در سن 28، 30، 32 سالگی به 18 سال درآمد ادامه دهید. در برخی مواقع، چیزی باید به شما بدهد. به دلیل سطح بودجه، شما هیچ پشتوانه ای از نظر سرمایه گذاری یا پس انداز ندارید. وقتی در نهایت شنا را تمام کردم، به احتمال زیاد در سن 30، 32 سالگی به دنیای کار می روم، بدون اینکه هیچ پشتوانه مالی پشت سرم نباشد.

این فداکاری دیگری است که همه ما انجام داده‌ایم، و باز هم 95 درصد از ما در همان قایق هستیم.»

ایو مک ماهون در مورد کمک مالی به ورزشکاران ایرلندی: "این هرگز یک کمپین المپیک را پوشش نخواهد داد" بازی‌های المپیک پاریس تا به امروز یکی از نقاط برجسته حرفه ایو مک ماهون در قایقرانی بود. با کسب رتبه سیزدهم در ILCA 6، این جوان 20 ساله در آن زمان به رویای المپیک خود پی برد و عملکرد او نیز او را در ویترین حامیان مالی قرار داد. او اگر بخواهد دوباره در لس آنجلس و بریزبن موفق شود به حمایت مالی نیاز دارد.

بدون حامیان مالی شخصی او، سخت است که ببینیم او چگونه می تواند زندگی خود را تامین کند.

مک ماهون با اشاره به لقب 40000 یورویی خود در سیستم فعلی می گوید: "من به اندازه کافی خوش شانس هستم که در آن سطح بالای کارتینگ قرار دارم." این برای من واقعا مهم است و به من اجازه می دهد تا به عنوان یک ورزشکار تمام وقت در مسابقات شرکت کنم، اما هرگز یک کمپین المپیک را پوشش نمی دهد.

در حالی که حمایت از قایقرانی ایرلند هزینه هایی مانند مربیگری، قدرت و آمادگی جسمانی، و فیزیوتراپی را پوشش می دهد، بودجه ورزش ایرلند به سرعت توسط خواسته های ورزش وی تلف می شود.

McMaho می‌گوید: "من برای هر مسابقه‌ای که انجام می‌دهم، هر قایق اجاره‌ای، بادبان‌ها برای مسابقات جدید، تمام تجهیزاتم، همه پروازهایم، همه محل اقامتم، همه هزینه‌های روزانه‌ام، سوخت، کشتی‌ها، رانندگان برای رانندگی همه کیت‌ام، مطلقا تمام هزینه‌هایم را می‌پردازم. لیست صادقانه بی‌پایان است، و این همان چیزی است که پول کارتینگ به سمت آن می‌رود."

من بسیار خوش شانس هستم که حامیان مالی بیشتری دارم و اگر آنها را نداشتم، نمی توانستم آن را پوشش دهم.

او می‌گوید: «با ورزشکارانی که «به سختی درآمدی دارند تا از هزینه‌های روزانه یک فرد معمولی جان سالم به در ببرند»، «پاداش مالی در پایان روز بسیار کم است.»

این یک زندگی بسیار کمتر پر زرق و برق از آن چیزی است که بسیاری از ورزش های نخبه تصور می کنند و مستلزم هزینه فرصت هنگفتی است.

این جوان 22 ساله می گوید: «من هنوز در خانه زندگی می کنم. برادرم [ایوان] نیز برای بازی‌های المپیک شرکت می‌کند، و او هنوز در خانه زندگی می‌کند، و ما دو نفر می‌گوییم که دوست داریم از خانه خارج شویم.

"این شگفت انگیز است که به خانه در یک محیط خانوادگی بیایید و آن افراد را در گوشه خود داشته باشید، اما در پایان روز، ما در مراحلی از زندگی خود قرار می گیریم که باید بال های خود را باز کنیم.

اما زمانی که در چنین سطح بالایی با کشورهای دیگری رقابت می‌کنید که از بودجه بالایی برخوردارند و سیستم‌های مالیاتی بهتری دارند، باید فداکاری کنید: «من می‌توانم پول را برای خرید یک آپارتمان خرج کنم یا می‌توانم آن را به طور کامل در کمپین خود سرمایه‌گذاری کنم».

تعهد او نتیجه می دهد و مک ماهون پس از شارلوت رز آمریکایی در رده دوم جهان قرار دارد، اما گاهی اوقات انجام این اتفاقات سخت است.

این مانند یک اعتماد به نفس است که بدانید ورزشکار دیگری که در خط استارت در کنار شما قرار دارد سیستم کاملا متفاوت و بودجه کاملا متفاوتی دارد.

مهم نیست که چقدر کار سختی انجام می دهید، [تعجب] آیا عنصر مالی تفاوت ایجاد می کند، که برای ما به عنوان ورزشکار بسیار کشنده است، زیرا ما فقط می توانیم بهترین کاری را که می توانیم انجام دهیم، انجام دهیم."

آیفریک کیوگ: کسب مدال معادل پول نقد نیست آیفریک کیوگ پس از بازنشستگی مدت کوتاهی پس از المپیک 2024 پاریس، احساس نیاز به استفاده بیشتر از تجربه قایقرانی خود کرد. به خصوص سفر او به سمت کسب برنز المپیک با چهار زن در بازی های تاخیری توکیو 2020.

در آوریل سال گذشته، او به عنوان رئیس کمیسیون 9 نفره ورزشکاران فدراسیون المپیک ایرلند انتخاب شد، که پشت این پیشنهاد برای ایجاد معافیت مالیاتی جدید برای همه ورزشکاران ایرلندی به عنوان یک راه کوچک برای کاهش بار مالی فزاینده مرتبط با ورزش با عملکرد بالا است.

کیوگ می‌گوید: «این گفتگو ابتدا احتمالا در مورد دو کمیسیون پیش شروع شد، زمانی که افرادی مانند دروال اورورک در این کمیسیون [در سال 2017] خدمت می‌کردند. گروه بعدی مسئولیت را بر عهده گرفت، سپس ما به نوعی آن را به ارث بردیم و در نهایت توانستیم آخرین قطعه از پازل را از نظر ارائه این تسلیم کنار هم بچینیم.

بدون شک، همه فدراسیون‌ها، و همه برنامه‌های با عملکرد بالا، اکنون بودجه بسیار بهتری دارند. و ما بدیهی است که با تمام نتایج آن را می بینیم. که فوق العاده است.

"اما هر ورزشکاری داستان متفاوتی دارد. یا شاید مبارزه متفاوتی. اگر به افرادی مانند پاروزنان نگاه کنید، برای مثال، اگر می خواهید برای ایرلند پارو بزنید، باید به کورک نقل مکان کنید. شما به قایقرانی نگاه کنید، هزینه شخصی هنگفتی در آنجا با تمام سفر و تجهیزات وجود دارد.

"در دو و میدانی، چند نفر در خارج از کشور برای مربیگری تمرین می کنند؟ همه اینها توسط ورزشکار تامین می شود. این تصور وجود دارد که اگر شما مدال می گیرید، و من یکی از آن ورزشکارانی بودم که در آن روز مدال می گرفتم، همه چیز اشکالی ندارد. اما گرفتن مدال برابر با پول نقد نیست. اساسا، شما هنوز هم در حال سرمایه گذاری در آن ورزش هستید."

پس از کسب مدال در توکیو، کیوگ بودجه سالانه 40000 یورویی را دریافت کرد، اما برای اکثر ورزشکاران تلاش برای یافتن منبع مالی است.

"قطعا می گویم این مانعی برای ورود است. زمانی که از دانشگاه فارغ التحصیل می شدم به آن نقطه رسیدم و به نوعی تصمیم می گرفتم، آیا به کورک بروم و سعی کنم این کار را انجام دهم؟ و اگر نتیجه ندهد چه؟

این تصمیم سختی است و بدیهی است که خانواده شما نیز در این امر دخیل خواهند بود. زیرا باید برای همه حمایت ها، حمایت های مالی و صرفا کلی به آنها تکیه کنید. اگر این فرصت‌ها برای آن ورزشکاران وجود نداشته باشد، جایی که می‌توانند به دیگران برای حمایت از آن‌ها تکیه کنند، قطعا آنها را از پیگیری آن باز می‌دارد.

واضح است که نمی‌توانم برای هر ورزشی صحبت کنم، اما خودم می‌دانم، وقتی ابتدا برای قایقرانی به کورک رفتم، مجبور شدم قایق خودم را داشته باشم. شما به یک ماشین نیاز دارید. باید بتوانید غذای زیادی بخورید. هزینه زیادی برای این سبک زندگی وجود دارد. و همچنین هزینه رفتن به خارج از کشور، رقابت کردن، همه اینها را به همراه دارد. این به اندازه کافی است که یک ورزشکار خوش شانس باشید.

و من هرگز یک سنت برای قایقرانی نگرفتم. می دانید که وقتی درگیر می شوید، و هر ورزشی از نظر فرصت ها و بودجه کاملا متفاوت است. اما چیزی مانند این تخفیف مالیاتی برای همه مفید خواهد بود.»

Róisín Ní Riain: "من هنوز تصمیم نگرفته ام که بعد از کالج چه کار کنم" چند روز پس از کسب سه مدال خود در مسابقات قهرمانی پارا شنای اروپا در ترکیه در ماه گذشته، رویزین نی ریاین به سالن های سخنرانی و مطالعه دانشگاه لیمریک بازگشت و سال آخر خود را در رشته شیمی دارویی آغاز کرد. و دوباره در استخر شنا.

نی ریان در سن 21 سالگی، حتی با وجود 20 مدال بین المللی که قبلا در مسابقات مختلف از جمله نقره و برنز در پارالمپیک 2024 در پاریس کسب کرده است، می تواند احساس کند که حرفه شنای او در حال پیشرفت است.

او می گوید: «من واقعا در UL خوش شانس هستم، جایی که من یک ورزشکار بورسیه ورزشی نیز هستم. این یک بورسیه تحصیلی دوگانه است، بنابراین با نگاهی که آنها به آن می‌کنند، تا جایی که می‌توانند از تحصیلات و ورزش شما حمایت می‌کنند.

"و واقعا به ما کمک می کند تا از هر دو بهترین نتیجه را بگیریم. من بخشی از یک گروه آموزشی بزرگ از شناگران در لیمریک هستم، اکثر ما در کالج نیز هستیم، و همچنین بین آکادمیک و تمرین به بهترین شکل ممکن تعادل برقرار می کنیم."

نی ریان در میان سه مدالی که ماه گذشته به دست آورد، از عنوان خود در 100 متر کرال پشت در کلاس S13 به دلیل نقص بینایی، همراه با نقره در 200 متر IM و 100 متر آزاد دفاع کرد. از زمان موفقیتش در پارالمپیک در پاریس، او همچنین از بودجه 40000 یورویی در سطح سکوی اسپورت ایرلند استفاده کرده است، اگرچه او هنوز مطمئن نیست که بتواند او را در شنا فراتر از سال های کالج حفظ کند.

خوشبختانه بودجه اسپورت ایرلند وجود دارد، و برای من در حال حاضر، من همچنین یک دانشجوی کالج هستم، اما هنوز تصمیم نگرفته‌ام که بعد از کالج چه کار خواهم کرد.

"اگر بخواهم به دنبال شغلی بروم، یا چیزی شبیه به آن، کمی متفاوت خواهد بود، و مطمئن هستم که همه چیز در سال‌های آینده تغییر خواهد کرد. اما قطعا خوشحالم که همه امکاناتی را که در لیمریک انجام می‌دهم، و با آن بودجه، و کارکنان پشتیبانی، و افراد فوق‌العاده‌ای پشت سرم دارم، همه چیزهایی که به من کمک کرد تا به جایی برسم."

از 139 ورزشکار ایرلندی که بودجه مستقیم ایرلند ورزشی برای سال 2026 تحت طرح کارتینگ بین‌المللی دریافت کرده‌اند، 29 نفر در ورزش‌های پارالمپیک (21 درصد کل ورزشکاران)، شامل هفت ورزشکار خلبان/راهنما از پارادو و میدانی، پارا دوچرخه‌سواری و پاراتریاتلون هستند. Dearbhaile Brady، شناگر دری، که در مسابقات پارا قهرمانی اروپا در ماه گذشته چهار مدال - سه نقره و یک برنز - به دست آورد، همچنین جایزه سکوی برتر را 40000 یورو دریافت کرد.

نی راین تشخیص می دهد که این موفقیت مدال در صحنه بین المللی تا حد زیادی به افزایش شناخت ورزش ایرلند برای تأمین مالی ورزشکاران بستگی دارد.

او می‌گوید: «من فکر می‌کنم قطعا طی دو سال گذشته، قطعا بهبود یافته است. «حتی از زمانی که برای اولین بار وارد پارا ورزش شدم، شش یا هفت سال پیش، در جوانی آنقدرها هم نداشتم که به آنها نگاه کنم.

"بنابراین من فکر می‌کنم که ما قطعا از آن زمان به بعد راه زیادی را پیموده‌ایم. اما همچنین فکر می‌کنم، مثل همیشه، احتمالا هنوز چیزهای بیشتری وجود دارد که امیدواریم رشد کنیم، تا آگاهی بیشتری در مورد افراد دارای معلولیت در ورزش ایجاد کنیم."

پیشنهاد مالیاتی OFI چیست و چگونه کار می کند؟

پیشنهادی که توسط فدراسیون المپیک ایرلند (OFI) قبل از بودجه روز سه شنبه به دولت ارائه شده است، دو توصیه کلیدی را برای کاهش هزینه های فرصت مالی و شغلی قابل توجهی که ورزشکاران دارای کارت المپیک و ورزش ایرلند با آن مواجه هستند، تشریح می کند.

علیرغم موفقیت روزافزون ایرلند در صحنه ورزشی جهانی، بسیاری از ورزشکاران با عملکرد بالا درآمد کمی از ورزش خود دارند یا اصلا درآمد ندارند.

در نتیجه، آنها نمی توانند به حمایت های مالیاتی موجود مانند امداد ورزشکاران که در سال 2002 توسط چارلی مک کریوی وزیر دارایی وقت معرفی شد، دسترسی پیدا کنند. به ورزشکاران حرفه ای و نیمه حرفه ای در 13 رشته ورزشی خاص تا 10 سال (انتخاب پس از سال بازنشستگی) تا زمانی که در ایرلند، یکی دیگر از کشورهای اتحادیه اروپا، سوئیس، ایسلند، نروژ یا لیختن اغلب بازنشسته می شوند، از مالیات بر درآمد تا 40 درصد از درآمد مستقیم ورزشی خود معاف می شود.

در حال حاضر، این فقط برای دو و میدانی، بدمینتون، بوکس، دوچرخه سواری، فوتبال، گلف، جوکی، مسابقات اتومبیل رانی، راگبی، اسکواش، شنا، تنیس و کریکت اعمال می شود.

معافیت مالیاتی همچنین فقط برای درآمدهای مستقیم از شرکت در ورزش، مانند دستمزد یا جایزه، اعمال می شود. هر گونه درآمدی که از مواردی مانند حضور شخصی یا حمایت مالی به دست می آید، واجد شرایط نیست.