به سخنرانان بگویید که از صحبت هایشان خوشتان آمد

منتشر شده توسط Ana Rodrigues در 14 سپتامبر 2026، من بخش زیادی از هفته گذشته را در SmashingConf Freiburg گذراندم و مثل همیشه دوست داشتنی بود. دیدار با افرادی که فقط به صورت آنلاین دیده بودم و دوستان قدیمی را دیدم بسیار عالی بود. و من قرار نیست دروغ بگویم - بسیار متملق بود که مردم به من مراجعه کنند و من را به چالش بکشند تا اعتراف کنم که من سخنران مرموز بودم (SmashingConf همیشه یک بلندگوی مرموز دارد که فقط در روز اعلام می کنند). من نبودم، همانطور که همه شما اکنون می دانید، اما از شما متشکرم که فکر می کنید من در آن درجه هستم!

به هر حال، در مراسم بعد از مهمانی، با یک گروه سرگرم‌کننده از مردم چت می‌کردم و یکی از آنها گفت که چگونه یکی دیگر از افراد گروه واقعا می‌خواست از یکی از سخنرانان امسال چیزی بپرسد، اما آنها احساس خجالت و ترس می‌کردند. من بلافاصله تشویق کردم که این موقعیت اتفاق بیفتد (و اینطور شد)! این به من کمک می کند که بعد از چند نوشیدنی کمی بی شرم باشم، اما تسهیل گفتگو با سخنران و شرکت کنندگان چیزی است که من واقعا تلاش کرده ام تا هر زمان که بتوانم انجام دهم.

بنابراین من بلندگوی مورد نظر و چند نفر را آوردم تا به سبک pac-man گروه ما بپیوندند و مردم به چت بپردازند.

این من را به یاد زمانی انداخت که در اوایل ژوئن روز CSS را انجام دادم. من خیلی سعی کردم مردم را تشویق کنم که بیایند و در طول رویداد با سخنرانان چت کنند. در شام سخنرانان، از تک تک افرادی که قرار بود روی صحنه حاضر شوم پرسیدم که آیا این کار را می‌کنم؟ البته آنها گفتند بله - همه آنها یک دسته فوق العاده از مردم هستند.

اما این نیز از تجربه من به عنوان یک سخنران ناشی می شود. من اخیرا به چیزی رسیدم که مردم آن را «مدار بلندگو» می‌نامند و هرگز موج بازخوردی را که می‌دانم سخنرانان قبل از خراب شدن توییتر در توییتر تجربه می‌کردند، تجربه نکردم. من می دانم که نزدیک شدن به کسی که به تازگی روی صحنه رفته است بسیار ترسناک است زیرا ممکن است فکر کنید چیزی برای اضافه کردن به گفتگو ندارید. من از آن طرف بوده ام و هنوز هم در آن طرف هستم.

به من اعتماد کنید - حتی به عنوان یک گوینده یا MC من از بسیاری از افرادی که امسال ملاقات کردم بسیار می ترسم و از نزدیک شدن به آنها و گپ زدن با آنها می ترسیدم تا آنها متوجه شوند که من یک زن بسیار ساده هستم.

من رویدادهایی داشتم که در آنها صحبت کردم و حتی یک بازخورد آنلاین نداشتم که باعث شد تعجب کنم که چقدر صاف بود. این لزوما یک چیز نفسانی نیست - اما گاهی اوقات از خود می پرسید که آیا خوب عمل کردید، آیا مردم از آن متنفر بودند یا نه. من فقط یک انسان هستم، یک گروه. اما می دانم که من تنها گوینده ای نیستم که از سکوت اندکی متلاطم شده است. من چند گفتگو با سخنرانان دیگر در مورد اینکه وقتی بازخورد زیادی در مورد یک سخنرانی وجود ندارد چه کاری باید انجام دهم داشته ام. خوب بود که با این موضوع چت کنم زیرا فکر می کردم مشکل از من است، اما معلوم شد که هیچ فکری اصلی نیست.

و من باید خودم در این زمینه بهتر باشم. اغلب اوقات فراموش می‌کنم از دوستانم که صحبت می‌کنند تعریف کنم، زیرا به طرز عجیبی تصور می‌کنم آنها می‌توانند ذهن من را بخوانند و می‌دانند که من عاشق کارشان هستم و در ردیف اول هستم که آنها را تشویق می‌کنم. من باید بیشتر پست زنده بگذارم و باید بیشتر وبلاگ بنویسم زیرا واقعا می خواهم مردم کنفرانس های شگفت انگیزی را که من در آن شرکت می کنم، با سازمان دهندگان فوق العاده و سخنرانان باورنکردنی ببینند.

این روزها، به خصوص اگر نقش فعالی در رویدادی داشته باشم، کمی احساس خجالتی می کنم و احتمالا به افرادی که بیش از آنچه باید می شناسم نزدیک می شوم. بعد از اینکه روی صحنه صحبت می‌کنم، مغزم در مورد همه چیزهایی که می‌دانم اشتباه گفته‌ام و تمام جزئیاتی که می‌دانم بی‌نقص نبودند، غوغا می‌کند.

بنابراین، اگر همیشه می‌خواستید، اما فکر می‌کنید ارزش این را ندارد که به یک سخنران بگویید که سخنرانی او را دوست دارید، این پست تشویق شما برای انجام این کار است. همیشه ارزشش را دارد حتی اگر یک ضربه کوچک و چت کوچک باشد. مردم برای آن کار زیادی می‌کنند و می‌خواهند که مردم از آن لذت ببرند و حداقل برای من، من به نوعی می‌خواهم بدانم آیا ما خوب عمل کردیم یا خیر.