به عنوان یک مهماندار سابق هواپیما، از زمانی که مسافران پنجره‌ها را باز نگه می‌دارند متنفرم - و دلایل خوبی هم دارم

پس از تقریبا یک دهه کار به عنوان مهماندار هواپیما، من (در تصویر نیست) مسافران را تشویق می‌کنم که وقتی در هوا هستیم، پنجره‌ها را بسته نگه دارند. YakobchukOlena/Getty Images من قبلا به عنوان مهماندار کار می‌کردم و ترجیح می‌دهم مسافران در طول پرواز اتاق‌ها را بسته نگه دارند.

مسافران معمولا وقتی کابین تاریک است آرام‌تر و خواب‌آلودتر هستند که برای ما خوب بود.

سایه ها فقط در هنگام برخاستن و فرود باید باز باشند که به هر حال بهترین زمان برای عکس است. یک نبرد آرام و طولانی مدت در کابین هواپیما در سراسر جهان در حال وقوع است، و همه چیز در مورد سایه پنجره ها است.

چه کسی در واقع کنترل سایه را در اختیار دارد - شخصی که روی صندلی پنجره نشسته، خدمه کابین یا ردیف به عنوان یک گروه؟ (نظرات تقریبا تقسیم شده است.) آیا بهتر است سایه در طول پرواز باز بماند یا بسته؟

بین بحث‌های رسانه‌های اجتماعی ویروسی و بحث‌های بی‌پایان درباره آداب پرواز، به نظر می‌رسد همه نظری دارند، و من هم همین‌طور. نزدیک به یک دهه، به عنوان مهماندار هواپیما با یک شرکت هواپیمایی بین‌المللی کار کردم.

این بدان معناست که من هزاران سایه پنجره را قبل از برخاستن و فرود بررسی کرده‌ام تا از باز بودن آن‌ها اطمینان حاصل کنم، درست همانطور که پشتی صندلی‌ها را بررسی کردم.

بسیاری از خطوط هوایی در این مواقع نیاز به باز بودن سایبان ها دارند، که از نظر ایمنی برای من منطقی است. داشتن دید واضح از بیرون در مواقع اضطراری و در صورتی که تیم های امداد زمینی نیاز به دیدن داخل هواپیما داشته باشند، مفید است.

با این حال، هنگامی که به ارتفاع کروز رسیدیم، آن قوانین ایمنی متوقف می‌شود و قوانین شخصی من شروع به کار می‌کند: تا زمانی که در هوا هستیم، پنجره‌ها باید بسته شوند.

دریافته‌ام که سایه‌های باز می‌توانند چرخه‌های خواب را خراب کرده و کابین را شلوغ‌تر کنند پنجره ها باید برای برخاستن و فرود باز باشد، اما همین. Mateusz Wlodarczyk/NurPhoto از طریق Getty Images من صادقانه از آن متنفرم که مسافران سایه های خود را کاملا باز نگه دارند، و به خصوص در پروازهای طولانی و بین المللی بد است. من از نزدیک می دانم که چگونه عبور از چندین منطقه زمانی می تواند برای بدن خسته کننده باشد.

اغلب، بهترین راه برای نجات مسافران از تاخیر شدید جت این است که به آنها کمک کنیم خوابی با کیفیت در هوا داشته باشند - و صادقانه بگوییم، من به عنوان مهماندار هواپیما، قطعا علاقه خاصی به خوشحال نگه داشتن همه افراد داشتم.

بنابراین، در پروازهای طولانی، من و خدمه ام عمدا چراغ های کابین را کم می کردیم تا شب را شبیه سازی کنیم و همه را تشویق به استراحت کنیم. با این حال، فقط یک سایه پنجره باز برای خراب کردن آن محیط آرام برای کل بخش هواپیما لازم بود.

زمانی که نور خورشید کورکننده به داخل سرازیر شد، نه تنها مسافران خواب را از خواب بیدار کرد، بلکه در لپ‌تاپ‌ها، تبلت‌ها و تلفن‌ها نیز تابش خیره‌کننده‌ای ایجاد کرد.

من متوجه نشدم که تعداد زیادی از مسافران ناامید دکمه تماس خود را برای شکایت از من به صدا درآورده‌اند، و چند بار در نهایت مجبور شدم در بحث در مورد سایه پنجره‌ها میانجیگری کنم.

در اوایل کارم، من همچنین مشاهده کردم که چگونه به نظر می‌رسد نور محیط مستقیما رفتار مسافران را تغییر می‌دهد. هر زمان که چراغ‌های کابین را کم می‌کردیم، به نظر می‌رسید که مسافران به طور طبیعی آرام می‌گیرند، آرام می‌خوانند یا می‌خوابند.

اما وقتی یک پرواز روشن می ماند، مسافران اغلب بیدار می ماندند، با صدای بلند گپ می زدند و الکل بیشتری سفارش می دادند و گاهی اوقات پرواز را به مهمانی تبدیل می کردند.

در مجموع، تاریک نگه داشتن کابین باعث می‌شود که کل پرواز بسیار آرام‌تر، ایمن‌تر و مدیریت آن آسان‌تر شود. همانطور که من و همکارانم همیشه می گفتیم: مسافر خواب بهترین مسافر است!

اگر به دنبال نماها و عکس های خوب هستید، بهتر است منتظر بمانید اغلب، بهترین زمان برای گرفتن عکس در هوا زمانی است که نزدیک به فرود هستیم. Torjrtrx/Getty Images یکی از رایج‌ترین دلایلی که مسافران برای بالا نگه داشتن سایه‌هایشان می‌آورند، گرفتن عکس یا لذت بردن از منظره است. اگرچه من کاملا میل به یک عکس هوایی عالی را درک می کنم، اما واقعیت در ارتفاع 35000 پا معمولا غافلگیر کننده است.

در بیشتر مواقع، تنها چیزی که از پنجره بیرون می بینید، مه سفید کور کننده، پوشش ابری، یا خالی بودن وسیع است. نور مستقیم خورشید در ارتفاعات اغلب برای یک تصویر تمیز خیلی سخت است.

اگر واقعا می‌خواهید عکس‌های عالی برای فید سفر خود داشته باشید، بهترین زمان برای گرفتن آن‌ها هنگام فرود و نزدیک شدن است.

همانطور که هواپیما به سمت مقصد پایین می‌آید، در واقع می‌توانید منظره واضح و دقیقی از شهرها، خطوط ساحلی و مناظر داشته باشید - و در این لحظات، به هر حال به دلایل ایمنی معمولا باید سایه‌ها باز باشند.

با این حال، در نهایت، وضعیت سایه به عهده مسافر است وقتی اکنون روی صندلی پنجره پرواز می کنم، هر زمان که در هوا هستیم، سایه ها را بسته نگه می دارم. آلونا واسیلیوا برخلاف برخاستن و فرود، که در آن باز نگه داشتن سایه ها اغلب یک قانون ایمنی اجباری است، سیاست سایه در میانه پرواز بیشتر به آداب معاشرت مربوط می شود.

به‌عنوان مهماندار هواپیما، نمی‌توانیم به‌طور جدی اصرار کنیم که مسافران آن‌ها را ببندند، زیرا وضعیت سایه پنجره توسط اداره هوانوردی فدرال تنظیم نمی‌شود.

با این حال، بسیاری از ما به شدت درخواست کردیم و تشویق کردیم که سایه ها برای راحتی کل کابین بسته شوند.

حالا هر وقت به عنوان مسافر روی صندلی پنجره می نشینم، آنچه را که موعظه می کنم تمرین می کنم. سایه برای برخاستن کاملا باز می‌ماند، به محض اینکه به ارتفاع کروز رسیدیم، مستقیما پایین می‌رود و در رویکرد نهایی ما دوباره بالا می‌آید.

پایین کشیدن آن سایه در میانه پرواز حرکت کوچکی است، اما دنیایی از تفاوت را ایجاد می کند. این می تواند به تاریک و آرام بودن کابین کمک کند، به مسافران اجازه دهد بخوابند و از اختلاف نور کامل در ارتفاع 35000 فوتی جلوگیری کند.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید